Re: Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ Δημοσιεύθηκε από: vang -konst > Σάββατο 16:20
Συμπληρώνοντας το αρχικό κείμενο, το οποίο αποτελεί μια πρόταση διεξόδου από την κρίση εκπροσώπησης και πολιτικού σχεδιασμού της σημερινής οργανωμένης συγκρότησης των εργατικών σωματείων, θα έλεγα υποβοηθητικά, ότι είναι διαπιστωμένο εδώ και αρκετά χρόνια από πάρα πολλούς επιστήμονες και συνδικαλιστικά στελέχη, ότι το εργατικό οργανωμένο κίνημα βρίσκεται σε μια αναντιστοιχία με την πραγματικότητα.
Όπως δε, είναι νομικά δομημένο, έχει επιπλέον αδυναμίες στο να εκφράσει ένα δυναμικό που δεν έχει καθαρές εργασιακές σχέσεις.
Επιπλέον σήμερα πρέπει να αναθεωρήσουμε την στάση μας ως προς την ενεργή συμμετοχή των συνταξιούχων οργανώσεων και ίσως πρέπει να φτάσουμε στο σημείο βάζοντας ανώτατο όριο ηλικίας να επανενταχθούν και οι συνταξιούχοι στις κύριες οργανώσει μέχρι το 65 έτος της ηλικίας τους.
Αυτό σημαίνει ότι οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που συνταξιοδοτήθηκαν πριν το 65ο έτος της ηλικίας τους και μέχρι την συμπλήρωση του, να μπορούν να συμμετέχουν στην οργανωτική δράση και στα όργανα των συνδικάτων τους .
Στα πλαίσια πάντα της αναγκαιότητας ίδρυσης Κοινωνικών Συνδικαλιστικών Οργανώσεων, το οργανωμένο τώρα εργατικό κίνημα θα διατηρεί την συνεκτικότητά του και θα είναι σε θέση να διαμορφώνει ευρύτερες συμμαχίες στην άσκηση τοπικής ή περιφερειακής εξουσίας.
Είναι αυτονόητο, ότι οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, ως συνέχεια της δράσης των Κομμάτων στους κοινωνικούς αγώνες και στην ποδηγέτηση των οργανώσεων των εργαζομένων, πρέπει να διαλυθούν ή τουλάχιστον να μη τους επιτρέπεται η παρέμβαση τους στα νέου τύπου συνδικάτα.
Σε μια τέτοια διαδικασία πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος της άλωσης των συνδικάτων από τις κομματικές συνδικαλιστικές παρατάξεις.
Πάντα θα αντιμετωπίζουμε το κίνδυνο αυτό, γιατί τα κόμματα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Κρατικής συγκρότησης των Κοινωνιών και μέλημά τους είναι η διαφέντευση των κοινωνιών που δήθεν εκφράζουν είτε διατείνονται ότι τις εκφράζουν και τις εκπροσωπούν ( περίπτωση ΚΚΕ).
Οφείλουμε να αναδιατυπώσουμε τις τεχνητές διασπάσεις που επέβαλε το Κράτος στο εργαζόμενο δυναμικό με τις ιδιαιτερότητες , όπως μισθωτός υπάλληλος και εργάτης.
Όσο ως αριστερά εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τους εργαζόμενους με τις διαιρέσεις αυτές, τόσο θα καλλιεργούμε έστω και ασυνείδητα, τις διαιρέσεις αυτές που η καθεστηκυία τάξη κάποιας παλιάς εποχής επέβαλε.
Τόσο θα επιτρέπουμε συνειδήσεις που θα επηρεάζουν αποφασιστικά την διάσπαση της ενιαίας συνείδησης που έχουν ανάγκη η εργαζόμενοι.
Η πρόταση για την δημιουργία από το μηδέν των νέων συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι πρόταση διάλυσης της υπάρχουσας δομής που δέχεται από την μια το Κράτος και που από την άλλη, αναπαράγει τον παλαιοκομματισμό στην λειτουργία των οργανώσεων των εργαζομένων.
Κυριακή 16 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ
Υπάρχει ένα ζήτημα από πολύ παλιά στο οποίο έχω διατυπώσει αρκετές φορές απόψεις γι’ αυτό. Είναι το ζήτημα της οργάνωσης των εργαζομένων και η τύχη των συνδικάτων, που δεν είναι ούτε συνδικάτα ούτε συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Η οργάνωση των εργαζομένων αντιμετωπίζεται ως συντεχνίες ίδιου επαγγέλματος και διέπεται από τα άρθρα του Αστικού Κώδικα, από το 78 άρθρο έως και το 107
Ως νομικό πρόσωπο εφαρμόζονται όλες οι γενικές διατάξεις που αφορούν τα ΝΠΙΔ.
Με τον τρόπο αυτό έχουμε επιτρέψει στην Πολιτεία να καθορίζει την δράση μας ως να είμαστε ιδρυτές μιας ομόρρυθμης εταιρίας με Διοικητικό Συμβούλιο στην οποία έχουν εφαρμογή διάφοροι νόμοι και το δικαίωμα του δικαστή αυθαιρετώντας να επιβάλει την εφαρμογή διατάξεων όπως ερμηνεύεται από τον ίδιο.
Έχουμε εκχωρήσει δηλαδή κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Κράτος και τα θεσμοθετημένα όργανα του.
Για ποιαν ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος μιλάμε;
Τι έχει κάνει η ΓΣΕΕ στο ζήτημα αυτό; Ποιος ο ρόλος ύπαρξης και δράσης των κατ' επίφαση Συνδικαλιστικών παρατάξεων;
Α. Ως επαγγελματικές οργανώσεις, τα συνδικάτα, δεν είναι σε θέση σήμερα να εκφράσουν σε πολιτικό, οικονομικό και συνδικαλιστικό επίπεδο τους εργαζόμενους για τρεις κυριότερους λόγους, που δεν είναι όμως μόνο αυτοί.
Ως συντεχνίες στρέφονται η μία συντεχνία εναντίον της άλλης και κατ’ επέκταση ενάντια στο συμφέρον ολόκληρης της κοινωνίας.
Ο επαγγελματικός κίνδυνος της απώλειας των συνεκτικότητας της συντεχνίας περνά αναγκαστικά μέσα από την ισχυροποίηση των δεσμών της με την διεκδίκηση αιτημάτων που δημιουργούν μοναδικό όφελος των εντός της συντεχνίας αλλά και των άλλων που ανήκουν στην ίδια επαγγελματική κατηγορία άλλα κατ’ επιλογή τους ή από την τρομοκρατία που ασκείται εκ μέρους των εργοδοτών είτε από τον τρίτο παράγοντα που αναφέρω παρακάτω, δεν αποτελούν οργανωμένα μέλη των συντεχνιών.
Η χρηματοδότηση δεν επιβαρύνει μόνο τα μέλη των συντεχνιών, αλλά όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κατ’ επιλογή τους μέλη των συντεχνιών αυτών. Παράλληλα ένα μέρος των χρημάτων ενίσχυσης των συντεχνιών προέρχεται από τις εισφορές των εργοδοτών, οι οποίες μαζί με τις εισφορές των εργαζομένων διαχειρίζονται από την Εργατική εστία και αποδίδονται ( το 25%) στις συνδικαλιστικές ( κατ’ όνομα και συνήθεια) οργανώσεις.
Μέσα σε κάθε συντεχνία λειτουργούν ταυτόχρονα εν ήδη φερέφωνων, άλλες τρεις ή τέσσερις συντεχνίες, που αναφέρονται με τα κομματικά τους χαρακτηριστικά, μία της ΠΑΣΚΕ, μια τη ΔΑΚΕ, μία του ΠΑΜΕ και μία της Αυτόνομης Παρέμβασης.
Οι παραπάνω τρις σπουδαίοι λόγοι, επηρεάζουν αποφασιστικά την μέγιστη αποχή των εργαζομένων, από τις συντεχνίες.
Β. Υπάρχουν ακόμα όμως και ορισμένοι επιπλέον, το ίδιο σημαντικοί, λόγοι που δεν επιτρέπουν στους εργαζόμενους να αυξήσουν την πυκνότητα των συντεχνιών τους.
Είναι η υποταγή των ηγεσιών τους στις αγκάλες μιας ιδιότυπης εξουσίας που παράγει προσωπική ανέλιξη και οικονομική ευρωστία, που λειτουργεί ενισχυτικά στην παραμονή τους στους θώκους της εργατικής εξουσίας μέχρι την συνταξιοδότηση τους.
Ένας άλλος παράγοντας είναι οι σύνθετες εργασιακές σχέσεις που δεν επιτρέπουν την καθαρή εργασιακή σχέση ενός μισθωτού από έναν ελεύθερο επαγγελματία, ή έναν εργαζόμενο που απασχολείτε με μερική απασχόληση ή ασκεί «μαύρη» εργασία και απολαμβάνει «μαύρο» χρήμα, που συμμετέχει στην δημιουργία ενός κύκλου εργασιών που φοροδιαφεύγει και εισφοροδιαφεύγει.
Συνήθως παρατηρείται και λόγω των αυξημένων αναγκών της οικογένειας και της ανεξέλεγκτης ακρίβειας, οι ιδιότητες αυτές να συγκεντρώνονται σε ένα άτομο – εργαζόμενο. Είναι ο εργαζόμενος που είτε προσπαθεί να καλύψει βασικές του ανάγκες είτε επιθυμεί μια άνετη ζωή, στρέφεται όμως ενάντια σε εκείνον που δεν έχει την δυνατότητα απασχόλησης ούτε μισού χρόνου μιας εργάσιμης μέρας.
Η αντίθεση που δημιουργείται από την πολυπλοκότητα των σχέσεων αυτών και που δεν είναι μία, με την σειρά της δημιουργεί μια αντιπαλότητα ανάμεσα στις εργασιακές σχέσεις που εκδηλώνονται από την άσκηση ενός επαγγέλματος με μια εργασία «αντίπαλη» της επαγγελματικής του ειδικότητας ή μια συναφούς εργασίας με την επαγγελματική του ειδικότητα αλλά που επικαλύπτει μια άλλη θέση εργασίας.
Άλλος παράγοντας που επηρεάζει αρνητικά την σχέση του εργαζόμενου με την συντεχνία του είναι ο κίνδυνος της ανεργίας.
Η ανεργία είναι ο ποιο κακός σύμβουλος στις αποφάσεις του ατόμου και ασκεί καταλυτικό ρόλο στις συμπεριφορές του.
Η ανεργία δημιουργεί περίεργους συνειρμούς και η επαπειλούμενη φτώχεια που οδηγεί το άτομο πρώτα στον ρόλο παράσιτου της οικογένειας και μετά στην αποπομπή του από την κοινωνική του ομάδα, περιθωριοποιεί το άτομο και το θέτει εκτός κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών και διεκδικήσεων.
Η ανεργία χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως από τους κατέχοντες τις εξουσίες. Η κυβέρνηση προσποιητε με έναν έντεχνο τρόπο, που δείχνει το μέλλον στην μη συμόρφωση ( Καθεστηκυία Τάξη), στις κοινωνίες και τα άτομα, ότι έχει δήθεν μειώσει το ποσοστό ανεργίας και έχει αυξήσει τον αριθμό των απασχολουμένων. Την ίδια στιγμή όμως τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν κέρδος από την αύξηση αυτή και στην πραγματικότητα αντιμετωπίζουν διόγκωση των ελλειμμάτων τους. Το μέλλον της μη συμόρφωσης οδηγεί τους εργαζόμενους εκτός οργανωμένων σχηματισμών πάλης.
Η ανεργια και ο τρόπος αντιμετώπισής της, τρομοκρατεί τους εργαζόμενους, τρομοκρατεί την οικογένεια του εργαζόμενου, η οποία με την σειρά της επιβάλει "μέτρα" αυτοπροστασίας.
Είναι γνωστός ο όρος " Κοινωνικός Αυτοματισμός".
Η μεθοδολογία της Κυβέρνησης οδηγεί στην φασιστική διατύπωση των προβλημάτων που δημιουργούνται από ορισμένα μειοψηφικά συγκροτημένα συμφέροντα εργαζομένων, με πολλά προνόμια που στερούν την δουλειά από τους άλλους εργαζόμενους και στερούν επίσης την ασφαλιστική κάλυψη και την διατήρηση της ικανότητας των ασφαλιστικών ταμείων να παρέχουν συντάξεις στο μέλλον.
Είναι γεγονός ότι το Κράτος για να επιζεί εξουσιάζοντας τις κοινωνίες, ανακαλύπτει συνεχώς καινοτόμες διεργασίες που τις αντιλαμβανόμαστε είτε ως κοινωνικό αυτοματισμό, είτε ως εκφοβιστικό μηχανισμό στην ύπαρξη των χαρακτηριστικών που συνθέτουν το άτομο με την ανθρώπινη του διάσταση, είτε ως μηχανισμό απόγνωσης μερίδας ατόμων μιας κοινωνικής τάξης από την εκτόπιση της από την ίδια την κοινωνική τάξη που ανήκουν, είτε η χρήση μηχανισμών αποστέρησης βασικών ανθρωπιστικών δικαιωμάτων ή αμφισβήτηση των δικαιωμάτων αυτών, είτε εφευρίσκοντας μεθόδους εικονικής οικονομικής αποκατάστασης η οποία όμως αποτελεί μόνιμη παγίδα εγκλωβισμού σε ένα χρέος πολλαπλασιαστικό της εξάρτησης του ατόμου από πολλές εργασίες και πολλές ώρες απασχόλησης, που δεν του επιτρέπουν την συμμετοχή του στις οργανώσεις του αλλά και που τον αποθαρρύνουν στην οποιαδήποτε κοινωνική του συμμετοχή.
Η διοίκηση του Κράτους είναι υπόθεση ενός επιστημονικό-οικονομικού κατεστημένου που διαμορφώνεται ως κατεστημένο από συγκεκριμένα συμφέροντα.
Όλοι οι άλλοι είναι απλά γρανάζια μιας μηχανής για πάρα πολλές δουλειές.
Τα …..συνδικαλιστικά στελέχη επιδιώκουν να γίνουν μέρος αυτού του κατεστημένου και μάλιστα του στενού του πυρήνα, ώστε να ασκούν τις εξουσιαστικές τους δυνάμεις ιδιοποιούμενοι την «ψήφο» ανάδειξής τους στα αξιώματα που κατέχουν.
Ας ανακεφαλαιώσουμε τώρα επιγραμματικά τα ποιο σημαντικά αντικίνητρα συμμετοχής των εργαζομένων στις οργανώσεις τους.
Το σωματείο ως συντεχνία, η συντεχνία ως παράγοντας του κοινωνικού αυτοματισμού, ο επαγγελματικός κίνδυνος απώλειας της δυναμικής της συντεχνίας, η κρατική –εργοδοτική χρηματοδότηση των οργανώσεων και των συνδικαλιστών και οι κομματικές παρατάξεις.
Στο δεύτερο επίπεδο αντικινήτρων εντάσσονται, η υποταγή των ηγεσιών των συνδικάτων στο Κράτος μέσα από την υποτιθέμενη συμμετοχή στα κέντρα αποφάσεων, οι σύνθετες εργασιακές σχέσεις και η πολυπλοκότητα τους, η ανεργία, η υπερχρέωση μέσω τραπεζικών δολοπλοκιών και η εφευρηματικότητα του Κράτους στο να μεταχειρίζεται καινοτόμες διασκευές στην διατήρηση της υποταγής των κοινωνιών.
Ως μέσο τρομοκρατίας και απώθησης των εργαζομένων είναι η διατήρηση και η ενίσχυση του κατεστημένου που ασκεί την διοίκηση του Κράτους και που την αποτελούν οι ηγεσίες των οργανωμένων συμφερόντων που συνθέτουν την Εθνική Κοινωνία και τα Κόμματα.
Οφείλουμε να αντιδράσουμε και το οφείλουμε χωρίς τις σημερινές ηγεσίες των λεγόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Οφείλουμε να αποτινάξουμε τον ζυγό του Κράτους από την σύσταση και λειτουργία των οργανώσεων μας ως εργαζόμενοι.
Οφείλουμε να θυμόμαστε πως πάντα είμαστε εργαζόμενοι και όλον τον χρόνο απασχόλησης και όλο τον υπόλοιπο χρόνο ως καταναλωτές.
Οφείλουμε να αντιληφθούμε πως η οικογένειά μας εξαρτάται από τον εργοδότη μας όπως εξαρτιόμαστε και εμείς από αυτόν.
Ότι δικαίωμα στην εξάλειψη της εξάρτηση έχουμε τόσο εμείς όσο και η οικογένειά μας.
Οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι η συντεχνιακή αντίληψη των συνδικάτων ενισχύεται από την ύπαρξη των Ομοσπονδιών που διαιρούν τους εργαζόμενους και που προτάσσουν συμφέροντα που τις περισσότερες φορές βρίσκονται σε αντιδιαστολή με τα συμφέροντα των κοινωνιών.
Οφείλουμε να προχωρήσουμε σε νέες μορφές αυτό-οργάνωσης ως εργαζόμενοι που θα στοχεύουν στην δημιουργία Κοινωνικών Οργανώσεων των εργαζομένων στο επίπεδο πλέον του Νομού ή τουλάχιστον ανά επιμέρους γεωγραφική ζώνη του ίδιου Νομού.
Στόχο η δημιουργία ισχυρών οργανώσεων που να εντάσσονται όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα της εργασιακής τους σχέσης ή ειδικότητας, στο επίπεδο του Νομού ή της επιμέρους γεωγραφικής ζώνης.
Στην δημιουργία τοπικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων ανά γεωγραφική περιφέρεια. Δηλαδή ένα Περιφερειακό Εργατικό Κέντρο, στο οποίο μέλη του είναι τα συνδικάτα των Νομών της Περιφέρειας.
Στην δημιουργία μιας καινούργιας Ανώτατης Εργατικής Οργάνωσης όλων των Περιφερειακών Εργατικών Κέντρων.
Δημιουργία οργανώσεων που τα καταστατικά τους θα είναι ενιαία και δεν θα τίθενται υπό την έγκριση ή επικύρωση τους από το Κράτος. Δηλαδή τα Δικαστήρια.
Με άλλα λόγια το δικαίωμα αυτοπροστασίας των κοινωνιών δεν τίθεται υπό την «προστασία» ή την αίρεση του Κράτους και των θεσμοθετημένων του οργάνων.
Χρειαζόμαστε Συνδικαλιστικές Κοινωνικές Οργανώσεις, πανίσχυρες, που να μπορούν να περιορίσουν τις εξουσιαστικές δυνάμεις του Κράτους και των οργανωμένων συμφερόντων που το δυναστεύουν, οδηγώντας τις επιμέρους κοινωνίες μας σε δυναμικές νίκες και σε μια τροχιά δυναμικής διοίκησης του Κράτους.
Ισχυρές Κοινωνικές Οργανώσεις που θα υποτάξουν τα Κόμματα στις αξιακές αρχές των Κοινωνιών μας και όχι τις Κοινωνίες μας σε εξαρτήματα των Κομμάτων.
Είναι βέβαιο ότι πολέμιοι μιας τέτοιας προοπτική θα είναι πρώτα τα Κόμματα και από κοντά οι σημερινές ηγεσίες των «συνδικαλιστικών» οργανώσεων, αλλά και των Εργοδοτικών οργανώσεων.
Θα χαθούν οι εξουσίες.
Αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι, γιατί σε μια διαδικασία σμίκρυνσης και απώλειας των εξουσιών, το υποκατάστατο της εξουσίας προς αποτροπή αυτής της διαδικασίας, είναι η Τρομοκρατία των μαζών.
Η οργάνωση των εργαζομένων αντιμετωπίζεται ως συντεχνίες ίδιου επαγγέλματος και διέπεται από τα άρθρα του Αστικού Κώδικα, από το 78 άρθρο έως και το 107
Ως νομικό πρόσωπο εφαρμόζονται όλες οι γενικές διατάξεις που αφορούν τα ΝΠΙΔ.
Με τον τρόπο αυτό έχουμε επιτρέψει στην Πολιτεία να καθορίζει την δράση μας ως να είμαστε ιδρυτές μιας ομόρρυθμης εταιρίας με Διοικητικό Συμβούλιο στην οποία έχουν εφαρμογή διάφοροι νόμοι και το δικαίωμα του δικαστή αυθαιρετώντας να επιβάλει την εφαρμογή διατάξεων όπως ερμηνεύεται από τον ίδιο.
Έχουμε εκχωρήσει δηλαδή κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Κράτος και τα θεσμοθετημένα όργανα του.
Για ποιαν ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος μιλάμε;
Τι έχει κάνει η ΓΣΕΕ στο ζήτημα αυτό; Ποιος ο ρόλος ύπαρξης και δράσης των κατ' επίφαση Συνδικαλιστικών παρατάξεων;
Α. Ως επαγγελματικές οργανώσεις, τα συνδικάτα, δεν είναι σε θέση σήμερα να εκφράσουν σε πολιτικό, οικονομικό και συνδικαλιστικό επίπεδο τους εργαζόμενους για τρεις κυριότερους λόγους, που δεν είναι όμως μόνο αυτοί.
Ως συντεχνίες στρέφονται η μία συντεχνία εναντίον της άλλης και κατ’ επέκταση ενάντια στο συμφέρον ολόκληρης της κοινωνίας.
Ο επαγγελματικός κίνδυνος της απώλειας των συνεκτικότητας της συντεχνίας περνά αναγκαστικά μέσα από την ισχυροποίηση των δεσμών της με την διεκδίκηση αιτημάτων που δημιουργούν μοναδικό όφελος των εντός της συντεχνίας αλλά και των άλλων που ανήκουν στην ίδια επαγγελματική κατηγορία άλλα κατ’ επιλογή τους ή από την τρομοκρατία που ασκείται εκ μέρους των εργοδοτών είτε από τον τρίτο παράγοντα που αναφέρω παρακάτω, δεν αποτελούν οργανωμένα μέλη των συντεχνιών.
Η χρηματοδότηση δεν επιβαρύνει μόνο τα μέλη των συντεχνιών, αλλά όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κατ’ επιλογή τους μέλη των συντεχνιών αυτών. Παράλληλα ένα μέρος των χρημάτων ενίσχυσης των συντεχνιών προέρχεται από τις εισφορές των εργοδοτών, οι οποίες μαζί με τις εισφορές των εργαζομένων διαχειρίζονται από την Εργατική εστία και αποδίδονται ( το 25%) στις συνδικαλιστικές ( κατ’ όνομα και συνήθεια) οργανώσεις.
Μέσα σε κάθε συντεχνία λειτουργούν ταυτόχρονα εν ήδη φερέφωνων, άλλες τρεις ή τέσσερις συντεχνίες, που αναφέρονται με τα κομματικά τους χαρακτηριστικά, μία της ΠΑΣΚΕ, μια τη ΔΑΚΕ, μία του ΠΑΜΕ και μία της Αυτόνομης Παρέμβασης.
Οι παραπάνω τρις σπουδαίοι λόγοι, επηρεάζουν αποφασιστικά την μέγιστη αποχή των εργαζομένων, από τις συντεχνίες.
Β. Υπάρχουν ακόμα όμως και ορισμένοι επιπλέον, το ίδιο σημαντικοί, λόγοι που δεν επιτρέπουν στους εργαζόμενους να αυξήσουν την πυκνότητα των συντεχνιών τους.
Είναι η υποταγή των ηγεσιών τους στις αγκάλες μιας ιδιότυπης εξουσίας που παράγει προσωπική ανέλιξη και οικονομική ευρωστία, που λειτουργεί ενισχυτικά στην παραμονή τους στους θώκους της εργατικής εξουσίας μέχρι την συνταξιοδότηση τους.
Ένας άλλος παράγοντας είναι οι σύνθετες εργασιακές σχέσεις που δεν επιτρέπουν την καθαρή εργασιακή σχέση ενός μισθωτού από έναν ελεύθερο επαγγελματία, ή έναν εργαζόμενο που απασχολείτε με μερική απασχόληση ή ασκεί «μαύρη» εργασία και απολαμβάνει «μαύρο» χρήμα, που συμμετέχει στην δημιουργία ενός κύκλου εργασιών που φοροδιαφεύγει και εισφοροδιαφεύγει.
Συνήθως παρατηρείται και λόγω των αυξημένων αναγκών της οικογένειας και της ανεξέλεγκτης ακρίβειας, οι ιδιότητες αυτές να συγκεντρώνονται σε ένα άτομο – εργαζόμενο. Είναι ο εργαζόμενος που είτε προσπαθεί να καλύψει βασικές του ανάγκες είτε επιθυμεί μια άνετη ζωή, στρέφεται όμως ενάντια σε εκείνον που δεν έχει την δυνατότητα απασχόλησης ούτε μισού χρόνου μιας εργάσιμης μέρας.
Η αντίθεση που δημιουργείται από την πολυπλοκότητα των σχέσεων αυτών και που δεν είναι μία, με την σειρά της δημιουργεί μια αντιπαλότητα ανάμεσα στις εργασιακές σχέσεις που εκδηλώνονται από την άσκηση ενός επαγγέλματος με μια εργασία «αντίπαλη» της επαγγελματικής του ειδικότητας ή μια συναφούς εργασίας με την επαγγελματική του ειδικότητα αλλά που επικαλύπτει μια άλλη θέση εργασίας.
Άλλος παράγοντας που επηρεάζει αρνητικά την σχέση του εργαζόμενου με την συντεχνία του είναι ο κίνδυνος της ανεργίας.
Η ανεργία είναι ο ποιο κακός σύμβουλος στις αποφάσεις του ατόμου και ασκεί καταλυτικό ρόλο στις συμπεριφορές του.
Η ανεργία δημιουργεί περίεργους συνειρμούς και η επαπειλούμενη φτώχεια που οδηγεί το άτομο πρώτα στον ρόλο παράσιτου της οικογένειας και μετά στην αποπομπή του από την κοινωνική του ομάδα, περιθωριοποιεί το άτομο και το θέτει εκτός κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών και διεκδικήσεων.
Η ανεργία χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως από τους κατέχοντες τις εξουσίες. Η κυβέρνηση προσποιητε με έναν έντεχνο τρόπο, που δείχνει το μέλλον στην μη συμόρφωση ( Καθεστηκυία Τάξη), στις κοινωνίες και τα άτομα, ότι έχει δήθεν μειώσει το ποσοστό ανεργίας και έχει αυξήσει τον αριθμό των απασχολουμένων. Την ίδια στιγμή όμως τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν κέρδος από την αύξηση αυτή και στην πραγματικότητα αντιμετωπίζουν διόγκωση των ελλειμμάτων τους. Το μέλλον της μη συμόρφωσης οδηγεί τους εργαζόμενους εκτός οργανωμένων σχηματισμών πάλης.
Η ανεργια και ο τρόπος αντιμετώπισής της, τρομοκρατεί τους εργαζόμενους, τρομοκρατεί την οικογένεια του εργαζόμενου, η οποία με την σειρά της επιβάλει "μέτρα" αυτοπροστασίας.
Είναι γνωστός ο όρος " Κοινωνικός Αυτοματισμός".
Η μεθοδολογία της Κυβέρνησης οδηγεί στην φασιστική διατύπωση των προβλημάτων που δημιουργούνται από ορισμένα μειοψηφικά συγκροτημένα συμφέροντα εργαζομένων, με πολλά προνόμια που στερούν την δουλειά από τους άλλους εργαζόμενους και στερούν επίσης την ασφαλιστική κάλυψη και την διατήρηση της ικανότητας των ασφαλιστικών ταμείων να παρέχουν συντάξεις στο μέλλον.
Είναι γεγονός ότι το Κράτος για να επιζεί εξουσιάζοντας τις κοινωνίες, ανακαλύπτει συνεχώς καινοτόμες διεργασίες που τις αντιλαμβανόμαστε είτε ως κοινωνικό αυτοματισμό, είτε ως εκφοβιστικό μηχανισμό στην ύπαρξη των χαρακτηριστικών που συνθέτουν το άτομο με την ανθρώπινη του διάσταση, είτε ως μηχανισμό απόγνωσης μερίδας ατόμων μιας κοινωνικής τάξης από την εκτόπιση της από την ίδια την κοινωνική τάξη που ανήκουν, είτε η χρήση μηχανισμών αποστέρησης βασικών ανθρωπιστικών δικαιωμάτων ή αμφισβήτηση των δικαιωμάτων αυτών, είτε εφευρίσκοντας μεθόδους εικονικής οικονομικής αποκατάστασης η οποία όμως αποτελεί μόνιμη παγίδα εγκλωβισμού σε ένα χρέος πολλαπλασιαστικό της εξάρτησης του ατόμου από πολλές εργασίες και πολλές ώρες απασχόλησης, που δεν του επιτρέπουν την συμμετοχή του στις οργανώσεις του αλλά και που τον αποθαρρύνουν στην οποιαδήποτε κοινωνική του συμμετοχή.
Η διοίκηση του Κράτους είναι υπόθεση ενός επιστημονικό-οικονομικού κατεστημένου που διαμορφώνεται ως κατεστημένο από συγκεκριμένα συμφέροντα.
Όλοι οι άλλοι είναι απλά γρανάζια μιας μηχανής για πάρα πολλές δουλειές.
Τα …..συνδικαλιστικά στελέχη επιδιώκουν να γίνουν μέρος αυτού του κατεστημένου και μάλιστα του στενού του πυρήνα, ώστε να ασκούν τις εξουσιαστικές τους δυνάμεις ιδιοποιούμενοι την «ψήφο» ανάδειξής τους στα αξιώματα που κατέχουν.
Ας ανακεφαλαιώσουμε τώρα επιγραμματικά τα ποιο σημαντικά αντικίνητρα συμμετοχής των εργαζομένων στις οργανώσεις τους.
Το σωματείο ως συντεχνία, η συντεχνία ως παράγοντας του κοινωνικού αυτοματισμού, ο επαγγελματικός κίνδυνος απώλειας της δυναμικής της συντεχνίας, η κρατική –εργοδοτική χρηματοδότηση των οργανώσεων και των συνδικαλιστών και οι κομματικές παρατάξεις.
Στο δεύτερο επίπεδο αντικινήτρων εντάσσονται, η υποταγή των ηγεσιών των συνδικάτων στο Κράτος μέσα από την υποτιθέμενη συμμετοχή στα κέντρα αποφάσεων, οι σύνθετες εργασιακές σχέσεις και η πολυπλοκότητα τους, η ανεργία, η υπερχρέωση μέσω τραπεζικών δολοπλοκιών και η εφευρηματικότητα του Κράτους στο να μεταχειρίζεται καινοτόμες διασκευές στην διατήρηση της υποταγής των κοινωνιών.
Ως μέσο τρομοκρατίας και απώθησης των εργαζομένων είναι η διατήρηση και η ενίσχυση του κατεστημένου που ασκεί την διοίκηση του Κράτους και που την αποτελούν οι ηγεσίες των οργανωμένων συμφερόντων που συνθέτουν την Εθνική Κοινωνία και τα Κόμματα.
Οφείλουμε να αντιδράσουμε και το οφείλουμε χωρίς τις σημερινές ηγεσίες των λεγόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Οφείλουμε να αποτινάξουμε τον ζυγό του Κράτους από την σύσταση και λειτουργία των οργανώσεων μας ως εργαζόμενοι.
Οφείλουμε να θυμόμαστε πως πάντα είμαστε εργαζόμενοι και όλον τον χρόνο απασχόλησης και όλο τον υπόλοιπο χρόνο ως καταναλωτές.
Οφείλουμε να αντιληφθούμε πως η οικογένειά μας εξαρτάται από τον εργοδότη μας όπως εξαρτιόμαστε και εμείς από αυτόν.
Ότι δικαίωμα στην εξάλειψη της εξάρτηση έχουμε τόσο εμείς όσο και η οικογένειά μας.
Οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι η συντεχνιακή αντίληψη των συνδικάτων ενισχύεται από την ύπαρξη των Ομοσπονδιών που διαιρούν τους εργαζόμενους και που προτάσσουν συμφέροντα που τις περισσότερες φορές βρίσκονται σε αντιδιαστολή με τα συμφέροντα των κοινωνιών.
Οφείλουμε να προχωρήσουμε σε νέες μορφές αυτό-οργάνωσης ως εργαζόμενοι που θα στοχεύουν στην δημιουργία Κοινωνικών Οργανώσεων των εργαζομένων στο επίπεδο πλέον του Νομού ή τουλάχιστον ανά επιμέρους γεωγραφική ζώνη του ίδιου Νομού.
Στόχο η δημιουργία ισχυρών οργανώσεων που να εντάσσονται όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα της εργασιακής τους σχέσης ή ειδικότητας, στο επίπεδο του Νομού ή της επιμέρους γεωγραφικής ζώνης.
Στην δημιουργία τοπικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων ανά γεωγραφική περιφέρεια. Δηλαδή ένα Περιφερειακό Εργατικό Κέντρο, στο οποίο μέλη του είναι τα συνδικάτα των Νομών της Περιφέρειας.
Στην δημιουργία μιας καινούργιας Ανώτατης Εργατικής Οργάνωσης όλων των Περιφερειακών Εργατικών Κέντρων.
Δημιουργία οργανώσεων που τα καταστατικά τους θα είναι ενιαία και δεν θα τίθενται υπό την έγκριση ή επικύρωση τους από το Κράτος. Δηλαδή τα Δικαστήρια.
Με άλλα λόγια το δικαίωμα αυτοπροστασίας των κοινωνιών δεν τίθεται υπό την «προστασία» ή την αίρεση του Κράτους και των θεσμοθετημένων του οργάνων.
Χρειαζόμαστε Συνδικαλιστικές Κοινωνικές Οργανώσεις, πανίσχυρες, που να μπορούν να περιορίσουν τις εξουσιαστικές δυνάμεις του Κράτους και των οργανωμένων συμφερόντων που το δυναστεύουν, οδηγώντας τις επιμέρους κοινωνίες μας σε δυναμικές νίκες και σε μια τροχιά δυναμικής διοίκησης του Κράτους.
Ισχυρές Κοινωνικές Οργανώσεις που θα υποτάξουν τα Κόμματα στις αξιακές αρχές των Κοινωνιών μας και όχι τις Κοινωνίες μας σε εξαρτήματα των Κομμάτων.
Είναι βέβαιο ότι πολέμιοι μιας τέτοιας προοπτική θα είναι πρώτα τα Κόμματα και από κοντά οι σημερινές ηγεσίες των «συνδικαλιστικών» οργανώσεων, αλλά και των Εργοδοτικών οργανώσεων.
Θα χαθούν οι εξουσίες.
Αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι, γιατί σε μια διαδικασία σμίκρυνσης και απώλειας των εξουσιών, το υποκατάστατο της εξουσίας προς αποτροπή αυτής της διαδικασίας, είναι η Τρομοκρατία των μαζών.
Τρίτη 11 Μαρτίου 2008
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ απο την ιστοσελίδα @ρ@τε πύλ@ς
Κυριακή, 2 Μάρτιος 2008
Κάποτε (επί Ανδρέα) είχαμε και διπλωματικές νίκες επί της ουσίας...
Αντιγράφω από την Wikipedia (λήμμα "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας"):
"Την 16 Φεβρουαρίου 1994 η Ελλάδα αποφάσισε τον οικονομικό αποκλεισμό (εμπάργκο) της πΓΔΜ και τη διακοπή λειτουργίας του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στα Σκόπια, ως μέσο πίεσης για την αποδοχή των ελληνικών όρων.
Αρχίζουν οι πιέσεις από τους μεσολαβητές για άρση του εμπάργκο. Η Ελλάδα παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το Δικαστήριο όμως δεν κάνει δεκτό το αίτημα για λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά της Ελλάδας ...
Ενδιάμεση Συμφωνία: Η Αμερική εντείνει τις πιέσεις της για άρση του ελληνικού εμπάργκο και στις 4 Σεπτεμβρίου 1995 από τα Σκόπια ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ , από την Αθήνα ο τότε πρέσβης Τόμας Μίλερ και από την Ουάσινγκτον ο τότε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νίκολας Μπέρνς, ανακοινώνουν ταυτόχρονα την επίτευξη συμφωνίας Ελλάδας – ΠΓΔΜ για απευθείας διάλογο υπό την αιγίδα του Σάιρους Βάνς , με σκοπό την υπογραφή μιας Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
Στις 13 Σεπτεμβρίου στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, υπογράφεται η Ενδιάμεση Συμφωνία από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Παπούλια και τον τότε υπουργό Εξωτερικών της πΓΔΜ κ. Τσερβενκόφσκι και προβλέπει:
* Τον σεβασμό των υπαρχόντων συνόρων.*
Την υποχρέωση από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τα Σκόπια με την προσωρινή ονομασία της ‘‘πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ )’’ .
* Η πΓΔΜ θα πρέπει να προχωρήσει σε άμεση αλλαγή του συμβόλου (με τον "ήλιο της Βεργίνας") που υπάρχει στη σημαία της και να σχεδιάσει μια νέα σημαία.
* Η πΓΔΜ θα πρέπει να σταματήσει την έκδοση και να διακηρύξει την άμεση αλλαγή του νέου χαρτoνομίσματος με την απεικόνιση του Λευκού Πύργου της Θεσσαλονίκης.
* Η πΓΔΜ θα πρέπει να διακηρύξει ότι η ερμηνεία των επίμαχων άρθρων στο Σύνταγμά της δεν ερμηνεύονται ως διεκδίκηση ελληνικού εδάφους αλλά ούτε και ως ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας.
* H Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, βάσει τoυ άρθρου 11, να αντιταχθεί στην ένταξη της γείτονος χώρας σε διεθνείς οργανισμούς με ονομασία διαφορετική από της πΓΔΜ (FYROM).
* Άρση του ελληνικού εμπάργκο (το ελληνικό εμπάργκο επέφερε ζημιά 1,5 δις. δολαρίων στην οικονομία της πΓΔΜ .
Τα διυλιστήρια και τα χαλυβουργεία διέκοψαν τη λειτουργία τους, επειδή δεν μπορούσαν να ανεφοδιαστούν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης . Από τότε μέχρι σήμερα όλοι, ακόμη και οι ίδιοι οι σλάβοι κάτοικοι της πΓΔΜ-σλαβομακεδόνες, συμφωνούν ότι η πΓΔΜ δεν μπορεί να αναπνεύσει οικονομικά χωρίς την Ελλάδα).
Evώ μέχρι να βρεθεί μόνιμη και τελική λύση συμφωνήθηκε να χρησιμοποιείται ως προσωρινό όνομα το «πΓΔΜ» (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), με το οποίο έγινε δεκτή και στον ΟΗΕ (στις 8/4/1993 με την Απόφαση 817/1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας). Στις 12 Οκτωβρίου το Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ αποφασίζει, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, την ένταξη των Σκοπίων με την αγγλική ονομασία Former Yugoslavian Republic of Macedonia ή με την συντομογραφία FYROM".
Evώ μέχρι να βρεθεί μόνιμη και τελική λύση συμφωνήθηκε να χρησιμοποιείται ως προσωρινό όνομα το «πΓΔΜ» (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), με το οποίο έγινε δεκτή και στον ΟΗΕ (στις 8/4/1993 με την Απόφαση 817/1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας). Στις 12 Οκτωβρίου το Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ αποφασίζει, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, την ένταξη των Σκοπίων με την αγγλική ονομασία Former Yugoslavian Republic of Macedonia ή με την συντομογραφία FYROM".
ΤΟΤΕ, όμως, κυβερνούσε ένας ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ με ΟΛΗ τη σημασία της λέξης.
ΣΗΜΕΡΑ, δυστυχώς, κυβερνά κάποιος που προτιμά το palystation!
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ απο την ιστοσελιδα Vasikos Metoxos
http://vasikosmetoxos.blogspot.com/2008/03/blog-post.html
Κυριακή, 2 Μάρτιος 2008
Μακεδοσίες
Ζώντας στην πιο βαλκανική περιοχή της χώρας, την Μακεδονία, βιώνουμε από πολύ κοντά την ασυναρτησία που χαρακτηρίζει τους γείτονές μας. Όσο πιο βόρεια τόσο μεγαλύτερη η ασυναρτησία. Και όποιος δεν το γνωρίζει αυτό αξίζει να το διαπιστώσει.
Οι ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα είναι απλώς μία μικρή ένδειξη του τι συμβαίνει. Το μπάχαλο είναι ανεπανάληπτο. Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στα Βαλκάνια έχουν εκτοξεύσει τον παραλογισμό που πλέον εκφράζεται με έναν παραληρηματικό λόγο. Με το παραλήρημα του μεγαλείου.
Όλοι ονειρεύονται τις χώρες τους μεγάλες, τεράστιες, δυνατές. Στις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης ο μεγαλοιδεατισμός περισσεύει. Οι μόνοι που είναι κάπως μαζεμένοι είναι οι Σέρβοι που έχουν πρόσφατα πληρώσει πολύ ακριβά αυτό το παραλήρημα.
Η εγχώρια ελληνοβαλκάνια παραγωγή περιλαμβάνει επίσης εκφράσεις του μεγαλείου και για μία ακόμα φορά οργανώνει συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις με λάβαρα και εξαπτέρυγα στην βαλκανική Μητρόπολη για το "μεγάλο εθνικό θέμα".
Το σημερινό ποστ στέκεται αιρετικά προβάλλοντας τις αντί- μεγαλειώδεις πλευρές μίας διαχρονικής ασυναρτησίας.
Η πρώτη απόπειρα υπερδύναμης να βάλει πόδι στην νοτιοανατολική Ευρώπη ήταν η εκστρατεία του Πέρση βασιλιά Δαρείου Α' την άνοιξη του 513 π.χ. Ο Μακεδόνας βασιλιάς Αμύντας δήλωσε υποταγή. Η Μακεδονία παρέμεινε υποτελής στους Πέρσες μέχρι το τέλος των Μηδικών πολέμων το 479 π.χ. όταν ο στρατός των Περσών νικήθηκε οριστικά στις Πλαταιές, ένα χρόνο μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ο γιος του Αμύντα, Αλέξανδρος ο Α' ενίσχυσε τον στρατό του Ξέρξη το 480 π.χ. κατά την εκστρατεία του εναντίον της νότιας Ελλάδας προσφέροντας "γην και ύδωρ" και συνεισφέροντας με τη συμμετοχή Μακεδόνων πολεμιστών στον Περσικό στρατό.
Ο ίδιος ο Μακεδόνας βασιλιάς Αλέξανδρος Α' πήγε στην Αθηναική Εκκλησία του Δήμου πριν την μάχη των Πλαταιών, να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως πιστός σύμμαχος του Πέρση ηγεμόνα, προσπαθώντας να πείσει τους θριαμβευτές της Σαλαμίνας Αθηναίους να αποδεχτούν την περσική κυριαρχία.
Οι Αθηναίοι αρνήθηκαν και ο περσικός στρατός (ξανά)λεηλάτησε την Αττική. Η τελική μάχη δόθηκε στις Πλαταιές όπου οι Πέρσες κατατροπώθηκαν από τον συνασπισμένο στρατό των Ελλήνων. Μετά τη περσική συντριβή στις Πλαταιές, ο Αλέξανδρος ελευθερώνοντας πλέον το καταπιεσμένο ελληνικό του φρόνημα, μακέλεψε στην Μακεδονία τα υπολείμματα του περσικού στρατού που επέστρεφαν στην Περσία. Έτσι έμεινε στην ιστορία ως ο "Αλέξανδρος ο Φιλέλληνας Μακεδόνας Βασιλιάς".
Αργότερα ο δισεγγονός του, Αλέξανδρος Γ', ο γνωστός στρατηλάτης Μεγαλέξανδρος θα εκστρατεύσει το 334 π.χ.επικεφαλής των πανελλήνων εναντίον της Περσίας για να εκδικηθεί την προ εκατό πενήντα χρόνων περσική εκστρατεία του Ξέρξη στην Ελλάδα κατά την οποία ο παππούς του συμμετείχε ως σύμμαχος των Περσών!
Μακεδοσίες
Ζώντας στην πιο βαλκανική περιοχή της χώρας, την Μακεδονία, βιώνουμε από πολύ κοντά την ασυναρτησία που χαρακτηρίζει τους γείτονές μας. Όσο πιο βόρεια τόσο μεγαλύτερη η ασυναρτησία. Και όποιος δεν το γνωρίζει αυτό αξίζει να το διαπιστώσει.
Οι ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα είναι απλώς μία μικρή ένδειξη του τι συμβαίνει. Το μπάχαλο είναι ανεπανάληπτο. Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στα Βαλκάνια έχουν εκτοξεύσει τον παραλογισμό που πλέον εκφράζεται με έναν παραληρηματικό λόγο. Με το παραλήρημα του μεγαλείου.
Όλοι ονειρεύονται τις χώρες τους μεγάλες, τεράστιες, δυνατές. Στις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης ο μεγαλοιδεατισμός περισσεύει. Οι μόνοι που είναι κάπως μαζεμένοι είναι οι Σέρβοι που έχουν πρόσφατα πληρώσει πολύ ακριβά αυτό το παραλήρημα.
Η εγχώρια ελληνοβαλκάνια παραγωγή περιλαμβάνει επίσης εκφράσεις του μεγαλείου και για μία ακόμα φορά οργανώνει συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις με λάβαρα και εξαπτέρυγα στην βαλκανική Μητρόπολη για το "μεγάλο εθνικό θέμα".
Το σημερινό ποστ στέκεται αιρετικά προβάλλοντας τις αντί- μεγαλειώδεις πλευρές μίας διαχρονικής ασυναρτησίας.
Η πρώτη απόπειρα υπερδύναμης να βάλει πόδι στην νοτιοανατολική Ευρώπη ήταν η εκστρατεία του Πέρση βασιλιά Δαρείου Α' την άνοιξη του 513 π.χ. Ο Μακεδόνας βασιλιάς Αμύντας δήλωσε υποταγή. Η Μακεδονία παρέμεινε υποτελής στους Πέρσες μέχρι το τέλος των Μηδικών πολέμων το 479 π.χ. όταν ο στρατός των Περσών νικήθηκε οριστικά στις Πλαταιές, ένα χρόνο μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ο γιος του Αμύντα, Αλέξανδρος ο Α' ενίσχυσε τον στρατό του Ξέρξη το 480 π.χ. κατά την εκστρατεία του εναντίον της νότιας Ελλάδας προσφέροντας "γην και ύδωρ" και συνεισφέροντας με τη συμμετοχή Μακεδόνων πολεμιστών στον Περσικό στρατό.
Ο ίδιος ο Μακεδόνας βασιλιάς Αλέξανδρος Α' πήγε στην Αθηναική Εκκλησία του Δήμου πριν την μάχη των Πλαταιών, να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως πιστός σύμμαχος του Πέρση ηγεμόνα, προσπαθώντας να πείσει τους θριαμβευτές της Σαλαμίνας Αθηναίους να αποδεχτούν την περσική κυριαρχία.
Οι Αθηναίοι αρνήθηκαν και ο περσικός στρατός (ξανά)λεηλάτησε την Αττική. Η τελική μάχη δόθηκε στις Πλαταιές όπου οι Πέρσες κατατροπώθηκαν από τον συνασπισμένο στρατό των Ελλήνων. Μετά τη περσική συντριβή στις Πλαταιές, ο Αλέξανδρος ελευθερώνοντας πλέον το καταπιεσμένο ελληνικό του φρόνημα, μακέλεψε στην Μακεδονία τα υπολείμματα του περσικού στρατού που επέστρεφαν στην Περσία. Έτσι έμεινε στην ιστορία ως ο "Αλέξανδρος ο Φιλέλληνας Μακεδόνας Βασιλιάς".
Αργότερα ο δισεγγονός του, Αλέξανδρος Γ', ο γνωστός στρατηλάτης Μεγαλέξανδρος θα εκστρατεύσει το 334 π.χ.επικεφαλής των πανελλήνων εναντίον της Περσίας για να εκδικηθεί την προ εκατό πενήντα χρόνων περσική εκστρατεία του Ξέρξη στην Ελλάδα κατά την οποία ο παππούς του συμμετείχε ως σύμμαχος των Περσών!
Στα χρόνια του Βυζαντίου ο άξιος αυτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ εκστράτευσε το 811 μ.χ. εναντίον των Βουλγαρικού κράτους του ηγεμόνα Κρούμου που από το 809 μ.χ. είχε εισβάλει στην αυτοκρατορία. Ο στρατός του Νικηφόρου εισέβαλε στην Βουλγαρία και αφού αφάνισε την φρουρά του Κρούμου, κατέλαβε την πρωτεύουσα των Βουλγάρων Πλίσκα. Ο Κρούμος κατέφυγε στα βουνά.
Μετά την επιτυχία ο στρατός του Νικηφόρου χαλάρωσε και στα στενά της Μοισίας ο βυζαντινός στρατός παγιδεύτηκε και διαλύθηκε ολοσχερώς. Ο αυτοκράτορας αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε από τον Κρούμο που αφού έγδαρε το κρανίο του, το επαργύρωσε και το έκανε κούπα για να πίνει τα ξίδια του ως γνήσιος βαλκάνιος μονάρχης του μεσαίωνα.
Στη συνέχεια ο Κρούμος νιώθοντας πανίσχυρος έφθασε το 813 μ.χ. έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας. Αφού διαπίστωσε ότι δεν τον έπαιρνε να ξεκινήσει πολιορκία, οπισθοχώρησε και ξέσπασε στην Ανδριανούπολη την οποία κατάστρεψε συθέμελα.
Οι βυζαντινοί αιχμάλωτοι, συνολικά 40.000, μεταφέρθηκαν στα βόρεια του Δούναβη στη σημερινή Βεσσαραβία όπου σχημάτισαν χωριστή αποικία με το όνομα Μακεδονία. Τους ερχόταν εύκολο φαίνεται το όνομα από τότε. Μακεδονία βόρεια του Δούναβη!
Εκεί παρέμειναν οι εξόριστοι βυζαντινοί για είκοσι τέσσερα χρόνια μέχρι το 837 μ.χ. οπότε επαναστάτησαν και κατόρθωσαν να φύγουν και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με πλοία που είχε στείλει για το σκοπό αυτό στον Δούναβη ο αυτοκράτορας Θεόφιλος. Έτσι τερματίστηκε ο βίος αυτής της υπερβόρειας Μακεδονίας.
Τα χρόνια 1904 -1908 οι Έλληνες και οι Βούλγαροι σφάχτηκαν με πολύ άγριο τρόπο στα τότε όρια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας για τον έλεγχο της Μακεδονίας. Είναι τα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα.
Λίγο αργότερα, το τέλος των βαλκανικών πολέμων το 1913 είχε σαν αποτέλεσμα την μοιρασιά των τριών οθωμανικών βιλαετιών της Μακεδονίας στα τέσσερα βαλκανικά κράτη. Στην Ελλάδα, στην Σερβία, στην Βουλγαρία και στην Αλβανία. Η Αλβανία έλαβε την μακεδονική περιοχή δυτικά από τις λίμνες των Πρεσπών και την Κορυτσά. Το παράδοξο είναι ότι οι Αλβανοί πολέμησαν στο πλευρό των Τούρκων με αποτέλεσμα οι Σέρβοι να προελάσουν μέχρι το Δυρράχιο και η ελληνική στρατιά της Ηπείρου ως τον Αυλώνα. Όμως η Συνθήκη του Λονδίνου τον Ιούλιο του 1913 που όρισε τα νέα σύνορα των Βαλκανικών κρατών θα αναγνωρίσει την Αλβανία ως αυτόνομη ηγεμονία και θα της δώσει ως προίκα το μακεδονικό μερτικό της, κατά τις βουλές των ισχυρών.
Με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας ο ελληνικός στρατός θα υποχρεωθεί να αποσυρθεί από την Βόρειο Ήπειρο, υπακούοντας στους δυτικούς συμμάχους. Έτσι η Αλβανία έγινε κράτος και ταυτόχρονα βρέθηκε με μακεδονικό κομμάτι από τη μοιρασιά γιατί έτσι ήθελαν οι μεγάλες δυνάμεις!
Στις 29 Νοεμβρίου 1945 η νοτιότερη δημοκρατία της ομοσπονδιακής σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας ονομάστηκε Μακεδονία. Ο ισχυρός άνδρας της Γιουγκοσλαβίας στρατάρχης Τίτο, αφού τα έσπασε το 1948 με τον Στάλιν, απόλαυσε την ευνοϊκή μεταχείριση της Δύσης που τον περιέβαλε με περισσή φροντίδα. Ο ικανός στρατάρχης είχε σχέδιο. Προσδοκούσε να ενώσει τα Βαλκάνια σε μία σοσιαλιστική ομοσπονδία. Ήταν μάλιστα πολύ κοντά σε συμφωνία με την Βουλγαρία, κάτι που εξόργισε τον πατερούλη του διεθνούς σοσιαλισμού Στάλιν.
Το όνομα της νότιας δημοκρατίας δημιουργούσε ζητήματα για έξοδο στο Αιγαίο και στο ποθητό λιμάνι της βυζαντινής συμβασιλεύουσας. Βέβαια η ιστορία απέδειξε ότι τα οράματα του Τίτο πήγαν περίπατο με τον θάνατό του, το 1980.
Η μεταπολεμική Ελλάδα, προτεκτοράτο των Άγγλων αρχικά και των Αμερικανών αργότερα υπακούοντας στις επιθυμίες των δυτικών προστατών δεν αντέδρασε στην δημιουργία από τον Τίτο της Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Οι πολιτικοί κληρονόμοι αυτών των καλόπιστων Ελλήνων αποδέχτηκαν το 1991 τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας υπακούοντας αυτή τη φορά στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως των Γερμανών που βιάζονταν για την άμεση αναγνώριση της Σλοβενίας και της Κροατίας, χωρίς να θέσουν κανένα περιορισμό στους Ευρωπαίους για την κρατική υπόσταση της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Έτσι ο υπουργός των εξωτερικών που προσυπέγραψε με τα τέσσερα τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας θυμήθηκε καθυστερημένα ότι ήταν εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα και ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι ιερό, και συνδιοργάνωσε το γεμάτο πάθος συλλαλητήριο στις 14 Φεβρουαρίου του 1992 προκειμένου να μεταφερθεί η λαϊκή εντολή και οργή στους Ευρωπαίους εταίρους μας που δεν αντιλαμβάνονταν την ελληνική ευαισθησία και ευνοούσαν την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας.
Λίγο αργότερα και αφού είχε γίνει αρχηγός πολιτικού κόμματος ανέτρεψε την «ενδοτική» κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σήμερα, είναι ευρωβουλευτής της παράταξης, την κυβέρνηση της οποίας ανέτρεψε το 1993, και που υποστηρίζει αυτά που έλεγε ο Μητσοτάκης το 1992, προσπαθώντας εναγωνίως να περισώσει ότι μπορεί μετά από δεκαπέντε χρόνια, έχοντας ως προισταμένη της ελληνικής διπλωματίας την κόρη του Μητσοτάκη!
Το 1994 η ελληνική κυβέρνηση επέβαλε εμπάργκο στη γειτονική χώρα. Σαν αποτέλεσμα η αγορά του Βαρδάρη στην Θεσσαλονίκη ερήμωσε και οι παραλίες της Κατερίνης άδειασαν από τους σκοπιανούς παραθεριστές. Αυτό δεν εμπόδισε πολλούς συμπολίτες μας να κάνουν χρυσές δουλειές με τους γείτονες σπάζοντας το εμπάργκο κάνοντας λαθρεμπόριο μέσω Βουλγαρίας. Μιλάμε για χοντρές μπίζνες. Οι κατά τα άλλα αξιοπρεπείς αυτοί συμπολίτες συμμετείχαν και στα παμμακεδονικά συλλαλητήρια ανεμίζοντας σημαίες με χρυσό σταυρό πάνω στο κοντάρι!
Τον Νοέμβριο του 1995 υπογράφτηκε η ενδιάμεση συμφωνία. Ήταν αποτέλεσμα των διεθνών πιέσεων για την αποκατάσταση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Βλέπετε οι δυτικοί σύμμαχοι προετοίμαζαν την επέμβαση στη Σερβία και ήθελαν ανοιχτό το διάδρομο από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης προς την βαλκανική ενδοχώρα. Η Ελλάδα είχε τότε το πάνω χέρι. Την είχαν ανάγκη. Έτσι η γειτονική χώρα άλλαξε σημαία και διόρθωσε το Σύνταγμα της απαλείφοντας τις αλυτρωτικές αναφορές. Φανταστείτε την ξεφτίλα μίας χώρας που υποχρεώνεται να αλλάξει σημαία...
Έκτοτε οι Έλληνες πολιτικοί εγκατέλειψαν το θέμα αφού κανείς από τους συμμάχους δεν τους το ξαναθύμισε και δεν τους επέβαλε την ολοκλήρωση της "λύσης". Αντίθετα όλα αυτά τα χρόνια οι διεθνείς αναγνωρίσεις της γειτονικής χώρας με το συνταγματικό της όνομα καταγράφονται απανωτές.
Αυτές τις ημέρες διεξάγεται η τελική διαπραγμάτευση μεταξύ της Ελλάδας και της FYROM. Είναι αποτέλεσμα της πίεσης των ξένων συμμάχων που επιθυμούν την συμμετοχή της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ. Την έχουν ανάγκη για την εξυπηρέτηση των νέων τους σχεδιασμών στη χερσόνησο του Αίμου. Και αφού οι σύμμαχοι ξανάρχονται στα Βαλκάνια ευκαιρία να κλείσουν οι εκκρεμότητες.
Η ελληνική υπερήφανη εξωτερική πολιτική υπακούοντας για μία ακόμα φορά στις συμμαχικές απαιτήσεις προσέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να υπερασπίσει τα εθνικά δίκαια, που έχουν άλλωστε απεμποληθεί επαρκώς στο παρελθόν.
Η άλλη πλευρά σε μια γκροτέσκο βαλκάνια εκδοχή λεονταρίζει μέχρι να της πουν οι νατοικοί να το βουλώσει. Η λογική των συμμάχων θα επιβάλλει μία αμοιβαία αποδεκτή και ταυτόχρονα εξευτελιστική και για τους δύο συμφωνία. Το ποιος κάνει παιχνίδι στην περιοχή είναι δεδομένο. Τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Η λαική ένταση και στις δύο χώρες είναι πράγματι έκδηλη. Περιγράφει την αγωνία για μία ακόμα αναμενόμενη ξεφτίλα. Εκφράζεται με συλλαλητήρια και τους γνωστούς βαλκάνιους παροξυσμούς γνωρίζοντας πολύ καλά τι έρχεται και ότι η διαχρονική μακεδοσία θα συνεχιστεί.
ΑΡΘΡΟ "ΑΠΑΝΤΗΣΗ" ΣΤΟΝ ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟ
Δημοσιεύθηκε στην σελίδα διαλόγου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ώς απάντηση ή συνηγορία στην κριτική Αντώνη Νταβανέλλου στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΣΥΝ για το Ασφαλιστικό.
Ορθώς θέτεις το ζήτημα της διασφάλισης των αποθεματικών και την συνεχή τροφοδότηση του όγκου των αποθεματικών με τις εισφορές των εργοδοτών και του Κράτους.
Η πρόταση «κουμπαρά» που παραπέμπει περισσότερο στην ψωροκώσταινα που ξέραμε όλοι παρά σε μια καινοτομία, επί της ουσίας απαλλάσσει της υποχρέωσης των άλλων δύο «εταίρων» να συνεισφέρουν στην κοινωνική ασφάλιση.
Την πρόταση περί «κουμπαρά» την έκανε κατ’ αρχή ο Παναγόπουλος στην συνέχεια την επικρότησε ο Πουπάκης μετά ανέλαβε να την επενδύσει και θεωρητικά ο Μίμης Ανδρουλάκης και τώρα ο Στρατούλης την «εφεύρε» ως «αριστερή» πρόταση που δίνει διέξοδο στην κρίση του Ασφαλιστικού.
Με άλλα λόγια διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση που δεν μπορούσε να μην εγκλωβιστεί και η Αριστερά με πρωτοβουλία της ώστε να μην φαίνεται αναχρονιστική και εκτός πεδιάς.
Τα πράγματα είναι απλά και η ΓΣΕΕ στα απλά έχει μια δυσκολία να την πω, μια δυσλειτουργία στα θέματα κοινής λογικής, εν πάσει περιπτώσει αδυνατεί να προσεγγίσει ζητήματα που δεν συγκαταλέγονται σε εκείνα της «υψηλής» πολιτικής.
Το κράτος χρειάζεται επενδύσεις, οι επενδυτές χρειάζονται ευέλικτες και χωρίς επιβαρύνσεις εργασιακές και ασφαλιστικές σχέσεις παραγωγής, το Κράτος πάλι εμφανίζεται ως τριτεγγυητής που πληρώνει τα σπασμένα, το Κράτος όμως χαρίζει συνεχώς υποχρεώσεις στου εργοδότες και τις επιμερίζει στις κοινωνίες των εργαζομένων, ξεπουλά τις Δημόσιες επιχειρήσεις οδηγώντας σε πρόωρη έξοδο και συνταξιοδότηση χιλιάδες εργαζόμενους ( ακολουθεί νέα εθελούσια έξοδος από τον ΟΤΕ), η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί ως ανάδοχος και οικονομικός εκπρόσωπος των επιχειρηματικών συμφερόντων την αύξηση του χρόνου στην παραμονή στην εργασία όλων των εργαζομένων, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα επιθυμούν την διασφάλιση των δανείων τους και επομένως επιβάλουν μέτρα όπως την ανατροπή του Ασφαλιστικού και την αποτροπή του Κράτους να αποτελεί εγγυητή των κοινωνιών του.
Υπάρχει κάτι άλλο;
ΟΧΙ.
Εμείς λοιπόν τι λέμε; Να φτιάξουμε έναν κουμπαρά;
Ποιος κάνει πλάκα και σε ποιόν;
Ένα θέλαμε ως συνδικαλιστικό κίνημα ( αν υπάρχουμε με αυτήν την ιδιότητα) να προτείνουμε κάτι δυναμικό για την ανεξαρτησία και την οικονομική δυναμική του ασφαλιστικού συστήματος, έπρεπε να προτείνουμε την δημιουργία Τράπεζας Ασφαλιστικών Ταμείων με συνδιοίκηση: Εργαζόμενοι – Εργοδότες – Κράτος.
Μια τέτοια τράπεζα θα ήταν η Τράπεζα των Τραπεζών. Ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά, ούτε η ΓΣΕΕ, ούτε η ΑΔΕΔΥ θα στήριζε μια τέτοια προοπτική.
Δεν είναι η τυχαία η παρέμβαση των κομμάτων στην εκλογή οργάνων στις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις!
Όταν η πρόταση αυτή, επί Υπουργείας Μιλτιάδη Παπαϊωάννου έγινε από την πλευρά της Διοίκησης του ΙΚΑ (τότε συμμετείχα ως εκπρόσωπος των ασφαλισμένων) οι πρώτοι που είπαν όχι ήταν η ΓΣΕΕ και αμέσως μετά οι Εθνοπατέρες της Βουλής.
Βλέπεις τα Τραπεζικά συμφέροντα είναι πολύ ποιο σημαντικά από τον Λαό και τον Τόπο.
Είναι πολλά τα λεφτά Αντώνη !
Ορθώς θέτεις το ζήτημα της διασφάλισης των αποθεματικών και την συνεχή τροφοδότηση του όγκου των αποθεματικών με τις εισφορές των εργοδοτών και του Κράτους.
Η πρόταση «κουμπαρά» που παραπέμπει περισσότερο στην ψωροκώσταινα που ξέραμε όλοι παρά σε μια καινοτομία, επί της ουσίας απαλλάσσει της υποχρέωσης των άλλων δύο «εταίρων» να συνεισφέρουν στην κοινωνική ασφάλιση.
Την πρόταση περί «κουμπαρά» την έκανε κατ’ αρχή ο Παναγόπουλος στην συνέχεια την επικρότησε ο Πουπάκης μετά ανέλαβε να την επενδύσει και θεωρητικά ο Μίμης Ανδρουλάκης και τώρα ο Στρατούλης την «εφεύρε» ως «αριστερή» πρόταση που δίνει διέξοδο στην κρίση του Ασφαλιστικού.
Με άλλα λόγια διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση που δεν μπορούσε να μην εγκλωβιστεί και η Αριστερά με πρωτοβουλία της ώστε να μην φαίνεται αναχρονιστική και εκτός πεδιάς.
Τα πράγματα είναι απλά και η ΓΣΕΕ στα απλά έχει μια δυσκολία να την πω, μια δυσλειτουργία στα θέματα κοινής λογικής, εν πάσει περιπτώσει αδυνατεί να προσεγγίσει ζητήματα που δεν συγκαταλέγονται σε εκείνα της «υψηλής» πολιτικής.
Το κράτος χρειάζεται επενδύσεις, οι επενδυτές χρειάζονται ευέλικτες και χωρίς επιβαρύνσεις εργασιακές και ασφαλιστικές σχέσεις παραγωγής, το Κράτος πάλι εμφανίζεται ως τριτεγγυητής που πληρώνει τα σπασμένα, το Κράτος όμως χαρίζει συνεχώς υποχρεώσεις στου εργοδότες και τις επιμερίζει στις κοινωνίες των εργαζομένων, ξεπουλά τις Δημόσιες επιχειρήσεις οδηγώντας σε πρόωρη έξοδο και συνταξιοδότηση χιλιάδες εργαζόμενους ( ακολουθεί νέα εθελούσια έξοδος από τον ΟΤΕ), η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί ως ανάδοχος και οικονομικός εκπρόσωπος των επιχειρηματικών συμφερόντων την αύξηση του χρόνου στην παραμονή στην εργασία όλων των εργαζομένων, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα επιθυμούν την διασφάλιση των δανείων τους και επομένως επιβάλουν μέτρα όπως την ανατροπή του Ασφαλιστικού και την αποτροπή του Κράτους να αποτελεί εγγυητή των κοινωνιών του.
Υπάρχει κάτι άλλο;
ΟΧΙ.
Εμείς λοιπόν τι λέμε; Να φτιάξουμε έναν κουμπαρά;
Ποιος κάνει πλάκα και σε ποιόν;
Ένα θέλαμε ως συνδικαλιστικό κίνημα ( αν υπάρχουμε με αυτήν την ιδιότητα) να προτείνουμε κάτι δυναμικό για την ανεξαρτησία και την οικονομική δυναμική του ασφαλιστικού συστήματος, έπρεπε να προτείνουμε την δημιουργία Τράπεζας Ασφαλιστικών Ταμείων με συνδιοίκηση: Εργαζόμενοι – Εργοδότες – Κράτος.
Μια τέτοια τράπεζα θα ήταν η Τράπεζα των Τραπεζών. Ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά, ούτε η ΓΣΕΕ, ούτε η ΑΔΕΔΥ θα στήριζε μια τέτοια προοπτική.
Δεν είναι η τυχαία η παρέμβαση των κομμάτων στην εκλογή οργάνων στις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις!
Όταν η πρόταση αυτή, επί Υπουργείας Μιλτιάδη Παπαϊωάννου έγινε από την πλευρά της Διοίκησης του ΙΚΑ (τότε συμμετείχα ως εκπρόσωπος των ασφαλισμένων) οι πρώτοι που είπαν όχι ήταν η ΓΣΕΕ και αμέσως μετά οι Εθνοπατέρες της Βουλής.
Βλέπεις τα Τραπεζικά συμφέροντα είναι πολύ ποιο σημαντικά από τον Λαό και τον Τόπο.
Είναι πολλά τα λεφτά Αντώνη !
Μια ακόμη διαφορετική πρόταση είναι το 25% των έμμεσων φόρων να τροφοδοτεί έναν αναπτυξιακό λογαριασμό των Ασφαλιστικών Ταμείων. Λογαριασμό αυτοδιοικούμενο και εκτός προϋπολογισμού. Λογαριασμό που δεν θα έχει δικαίωμα η Κυβέρνηση να τον χειρίζεται όπως και όποτε της αρέσει.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα παραμύθια για Κουμπαράδες και άλλα τερπνά. Η μπουρδολογία ας αποτελεί προτέρημα άλλων!
ΠΟΙΑ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ
Στο ερώτημα αυτό απάντησα στην σελίδα διαλόγου του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναδημοσιεύω την απάντησή μου στην ιστοσελίδα μου.
Αν ήθελε η Ελλάδα να δώσει λύσεις με ιμπεριαλιστικούς όρους έπρεπε να συμφωνήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί στην πρόταση Μητσοτάκη, για το διαμελισμό της γείτονος Χώρας και της προσάρτησης του τμήματος που καλύπτει το 7% του εδάφους των Σκοπίων, ώστε να ολοκληρωθεί η Μακεδονία και να επεκταθούν τα σύνορά μας κατά το ποσοστό αυτό.
Η απόρριψη αυτού του σχεδιασμού, που είχε και την αποδοχή των Αμερικανών τότε και που βόλευε την Αλβανία και την Βουλγαρία, δημιούργησε καινούργια προβλήματα στην μεταξύ μας ( με τα Σκόπια) διένεξη, αμέσως μετά την δημοσιοποίηση αυτής της θέσης.
Η Ελλάδα επισήμως την ανήθικε, αλλά στο παρασκήνιο τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Όταν ξεκίνησε το πρόβλημα, από το 1940 και με τον Τίτο, η Ελλάδα άφησε τα πράγματα να εξελίσσονται παρά την εναντίωση του Κογκρέσου των ΗΠΑ που είχαν αντιδράσει έντονα εναντίον της υποτιθεμένης εθνότητας που αποτελούσε μύθευμα του Τίτο και που χρησιμοποιούταν ώστε να βλάψει μακροχρόνια την εδαφική και πολύ-εθνολογική ταυτότητα του ΝΑΤΟ.
Σήμερα που η Ελλάδα επιθυμεί να επιβάλει με ιμπεριαλιστικούς όρους την θέση της στα πράγματα, εκείνα έχουν αλλάξει δραματικά γιατί τα ενδιαφέροντα των ΗΠΑ σε σχέση με την Ρωσία έχουν αλλάξει, το πάλαι ποτέ Ανατολικό μπλοκ έχει άλλα χαρακτηριστικά και ο νέος ψυχρός πόλεμος που πάει να οικοδομηθεί έχει νέα σύνορα που αποτελούν το νέο ενδιαφέρον επίπεδο συμφερόντων των ΗΠΑ.
Γίνεται σαφές ότι στην Νέα Τάξη πραγμάτων στα Βαλκάνια που δημιουργούν οι Αμερικανοί, η περιβόητη Ευρωπαϊκή Ένωση που την στηρίζουν – και την συμμετοχή μας σ’ αυτήν- όλες οι πτέρυγες την Βουλής πλην του ΚΚΕ, δεν μπορεί να επιβάλει κανένα εμπάργκο στα σχέδια των Αμερικάνων ούτε να διαλύσει το ΝΑΤΟ προς όφελος της, ως ανταγωνιστική Ιμπεριαλιστική δύναμη.
Επομένως τα θέλω των Αμερικάνων εκ των ουκ-άνευ αποτελούν και θέλω των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Αποδεικνύεται πως η ιστορία έχει την συνέχεια που οι Αμερικανοί οραματίζονται και την επιβάλουν σε μια φτωχή Ευρώπη που δεν μπορεί να ξεπεράσει ακόμα τα αποτελέσματα του Β παγκοσμίου πολέμου.
Με άλλα λόγια η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αποδεχτεί τον υποτελή τους ρόλο στην παγκόσμια οικονομία και συμπεριφέρνονται ως δορυφορικό άστρο της Αμερικάνικής οικονομίας.
Η …….Ψωροκώσταινα έχει δύο επιλογές. Ή να ακολουθήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαπραγματευθεί τον ρόλο της στα Βαλκάνια και στην Νέα Τάξη πραγμάτων ή να αποφασίσει καινούργιες συμμαχίες με την Ρωσία και την Κίνα βάζοντας επι της ουσίας ζήτημα παραμονής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ είναι μια μαλ……α. που θα αναλωνόμαστε και θα αυτό-γελοιοποιούμαστε διεθνώς.
Όποιος θέλει να το καταλάβει ας το καταλάβει . όποιος θέλει να συντηρεί τους εθνικισμούς ας το κάνει. Όφελος έτσι ή αλλιώς δεν έχουμε και αν υπήρχε μόνο η Ελλάδα μπορούσε να το υπερασπιστεί. Ούτε ο Αμερικάνος ούτε ο Ευρωπαίος.
¨Όσο είναι καιρός ας καταλάβουμε πως ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μέλλον ούτε εμείς έχουμε μέλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δέστε μόνο ότι ο Οικονομικός σχεδιασμός της Ελλάδας παραπέμπει στην εποχή Χαρίλαου Τρικούπη και πίσω. Όσοι γνωρίζουν ιστορία ξέρουν γιατί μιλάω. Κατ' αναλογία από την οικονομία του Ελεύθερου εμπορίου ( περίοδο πριν τον πόλεμο) και την σημερινή οικονομία της Ελεύθερης αγοράς, αυτό που έχει η Ελλάδα είναι η ... κατανάλωση, οι υπηρεσίες, ό ήλιος και η θάλασσα
Αναδημοσιεύω την απάντησή μου στην ιστοσελίδα μου.
Αν ήθελε η Ελλάδα να δώσει λύσεις με ιμπεριαλιστικούς όρους έπρεπε να συμφωνήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί στην πρόταση Μητσοτάκη, για το διαμελισμό της γείτονος Χώρας και της προσάρτησης του τμήματος που καλύπτει το 7% του εδάφους των Σκοπίων, ώστε να ολοκληρωθεί η Μακεδονία και να επεκταθούν τα σύνορά μας κατά το ποσοστό αυτό.
Η απόρριψη αυτού του σχεδιασμού, που είχε και την αποδοχή των Αμερικανών τότε και που βόλευε την Αλβανία και την Βουλγαρία, δημιούργησε καινούργια προβλήματα στην μεταξύ μας ( με τα Σκόπια) διένεξη, αμέσως μετά την δημοσιοποίηση αυτής της θέσης.
Η Ελλάδα επισήμως την ανήθικε, αλλά στο παρασκήνιο τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Όταν ξεκίνησε το πρόβλημα, από το 1940 και με τον Τίτο, η Ελλάδα άφησε τα πράγματα να εξελίσσονται παρά την εναντίωση του Κογκρέσου των ΗΠΑ που είχαν αντιδράσει έντονα εναντίον της υποτιθεμένης εθνότητας που αποτελούσε μύθευμα του Τίτο και που χρησιμοποιούταν ώστε να βλάψει μακροχρόνια την εδαφική και πολύ-εθνολογική ταυτότητα του ΝΑΤΟ.
Σήμερα που η Ελλάδα επιθυμεί να επιβάλει με ιμπεριαλιστικούς όρους την θέση της στα πράγματα, εκείνα έχουν αλλάξει δραματικά γιατί τα ενδιαφέροντα των ΗΠΑ σε σχέση με την Ρωσία έχουν αλλάξει, το πάλαι ποτέ Ανατολικό μπλοκ έχει άλλα χαρακτηριστικά και ο νέος ψυχρός πόλεμος που πάει να οικοδομηθεί έχει νέα σύνορα που αποτελούν το νέο ενδιαφέρον επίπεδο συμφερόντων των ΗΠΑ.
Γίνεται σαφές ότι στην Νέα Τάξη πραγμάτων στα Βαλκάνια που δημιουργούν οι Αμερικανοί, η περιβόητη Ευρωπαϊκή Ένωση που την στηρίζουν – και την συμμετοχή μας σ’ αυτήν- όλες οι πτέρυγες την Βουλής πλην του ΚΚΕ, δεν μπορεί να επιβάλει κανένα εμπάργκο στα σχέδια των Αμερικάνων ούτε να διαλύσει το ΝΑΤΟ προς όφελος της, ως ανταγωνιστική Ιμπεριαλιστική δύναμη.
Επομένως τα θέλω των Αμερικάνων εκ των ουκ-άνευ αποτελούν και θέλω των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Αποδεικνύεται πως η ιστορία έχει την συνέχεια που οι Αμερικανοί οραματίζονται και την επιβάλουν σε μια φτωχή Ευρώπη που δεν μπορεί να ξεπεράσει ακόμα τα αποτελέσματα του Β παγκοσμίου πολέμου.
Με άλλα λόγια η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αποδεχτεί τον υποτελή τους ρόλο στην παγκόσμια οικονομία και συμπεριφέρνονται ως δορυφορικό άστρο της Αμερικάνικής οικονομίας.
Η …….Ψωροκώσταινα έχει δύο επιλογές. Ή να ακολουθήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαπραγματευθεί τον ρόλο της στα Βαλκάνια και στην Νέα Τάξη πραγμάτων ή να αποφασίσει καινούργιες συμμαχίες με την Ρωσία και την Κίνα βάζοντας επι της ουσίας ζήτημα παραμονής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ είναι μια μαλ……α. που θα αναλωνόμαστε και θα αυτό-γελοιοποιούμαστε διεθνώς.
Όποιος θέλει να το καταλάβει ας το καταλάβει . όποιος θέλει να συντηρεί τους εθνικισμούς ας το κάνει. Όφελος έτσι ή αλλιώς δεν έχουμε και αν υπήρχε μόνο η Ελλάδα μπορούσε να το υπερασπιστεί. Ούτε ο Αμερικάνος ούτε ο Ευρωπαίος.
¨Όσο είναι καιρός ας καταλάβουμε πως ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μέλλον ούτε εμείς έχουμε μέλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δέστε μόνο ότι ο Οικονομικός σχεδιασμός της Ελλάδας παραπέμπει στην εποχή Χαρίλαου Τρικούπη και πίσω. Όσοι γνωρίζουν ιστορία ξέρουν γιατί μιλάω. Κατ' αναλογία από την οικονομία του Ελεύθερου εμπορίου ( περίοδο πριν τον πόλεμο) και την σημερινή οικονομία της Ελεύθερης αγοράς, αυτό που έχει η Ελλάδα είναι η ... κατανάλωση, οι υπηρεσίες, ό ήλιος και η θάλασσα
Παρασκευή 7 Μαρτίου 2008
Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Να θυμίσω στους εκκολάπτες της παραπληροφόρησης και δη παπαγαλάκια των ραδιόφωνων και της TV , που αμείβονται με παχυλούς μισθούς και κονδύλια μυστικά από το Υπουργείο Τύπου, όταν η Κυβέρνηση προσπάθησε να τους διαλύσει το ασφαλιστικό τους ταμείο ενώθηκαν με τους εργαζόμενους και σήμερα και επί Γιαννίτση.
Ένας κλάδος που ξεπουλήθηκε και που μας έχει συνηθίσει σ’ αυτές τις πρακτικές του είστε εσείς.
Γι’ αυτό έχετε αναλάβει εργολαβικά κατ’ εντολή και συνείδηση να προβοκάρετε τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους.
Σαν τον Πρωτοσάλτε του ΣΚΑΪ που άκουγα σήμερα το πρωί υπάρχουν σε εντεταλμένη υπηρεσία όλοι αυτοί που τους αναφέρουμε ως δήθεν έγκριτους δημοσιογράφους.
.
Η πληροφορία, σύμφωνα με την καπιταλιστική κοσμοθεωρία, είναι ατομική ιδιοκτησία του παραγωγού γεγονότων και επομένως διέπεται από τους νόμους της αγοράς.
Χρειάζονται μεταπράτες, έμποροι και καταναλωτές για την αναπαραγωγή της, υπό μορφή προϊόντος προς πώληση.
Αυτό κάνουν τα δημοσιογραφικά φερέφωνα της εξουσίας.
Για τον λόγο αυτό υπάρχουν και τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Τύπου και οι μυστικοί κατάλογοι δημοσιογράφων – φερέφωνων της εκάστοτε εξουσίας, που άλλοι λειτουργούν ως μεταπράτες και άλλοι ως έμποροι ή βαποράκια.
Όλοι αυτοί το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι εκείνο που προπαγανδίζουν. Έχουν εκπαιδευτεί στην υποκριτική που θα ήταν χρήσιμη αν ανέβαζαν κάποιο θεατρικό αλλά τους είναι απαραίτητη για να εγκλωβίζουν ακροατές και τηλεθεατές, να τους περνούν τα μηνύματα που το σύστημα έχει ανάγκη, να καθυποτάζουν τις κοινωνίες και να μεταβάλλουν τους ανθρώπους σε μια ομοιόμορφη μάζα που ελέγχεται από τους ίδιους. Έτσι τους μεταχειρίζονται και μέσα από αυτούς διαπραγματεύονται την εξουσία τους. Την εξουσία που τους δίνει την δυνατότητα να «ελέγχουν» την οικονομική και πολιτική εξουσία και να ιδιοποιούνται τα παράγωγα της.
Αποτελεί ή πρέπει να αποτελεί μέλημα κάθε εργαζόμενου και κάθε συνδικαλιστή η απογύμνωση της αλήθειας και το ξεσκέπασμα κάθε προπαγάνδας. Ο Φασισμός ποτέ δεν πέθανε γιατί είναι πολύ περισσότερο χρήσιμος για την εξουσία από όσο χρήσιμο είναι η Δημοκρατία, πολίτευμα ή μέθοδος λειτουργίας των κοινωνιών. Η Δημοκρατία είναι μέσον για τους φτωχούς και τους εξουσιαζόμενους.
Οι εξουσιαστές προπαγάνδας, αναγνωρίζουν ως μέσον ισχυροποίησης τους τον Φασισμό και η Δημοκρατία αποτελεί γι’ αυτούς μέθοδο προπαγάνδας. Γι’ αυτούς η Δημοκρατία είναι μέσον και μέθοδος υποταγής των κοινωνιών των εξουσιαζόμενων, είναι η λεοντή, το μασκάρεμα, και η αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους.
Εμφανίζονται ως όμοιοι μας, ως συμπάσχοντες, ως υπερασπιστές μας, ως προστάτες μας. Δημιουργούν γεγονότα και καθοδηγούν την προπαγάνδα τους εκεί που τους επιτρέπει να συνδιαλέγονται εκ του ασφαλούς με την κάθε κυβερνητική και οικονομική εξουσία.
Και όλα προς ίδιον όφελος.
Ένας κλάδος που ξεπουλήθηκε και που μας έχει συνηθίσει σ’ αυτές τις πρακτικές του είστε εσείς.
Γι’ αυτό έχετε αναλάβει εργολαβικά κατ’ εντολή και συνείδηση να προβοκάρετε τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους.
Σαν τον Πρωτοσάλτε του ΣΚΑΪ που άκουγα σήμερα το πρωί υπάρχουν σε εντεταλμένη υπηρεσία όλοι αυτοί που τους αναφέρουμε ως δήθεν έγκριτους δημοσιογράφους.
.
Η πληροφορία, σύμφωνα με την καπιταλιστική κοσμοθεωρία, είναι ατομική ιδιοκτησία του παραγωγού γεγονότων και επομένως διέπεται από τους νόμους της αγοράς.
Χρειάζονται μεταπράτες, έμποροι και καταναλωτές για την αναπαραγωγή της, υπό μορφή προϊόντος προς πώληση.
Αυτό κάνουν τα δημοσιογραφικά φερέφωνα της εξουσίας.
Για τον λόγο αυτό υπάρχουν και τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Τύπου και οι μυστικοί κατάλογοι δημοσιογράφων – φερέφωνων της εκάστοτε εξουσίας, που άλλοι λειτουργούν ως μεταπράτες και άλλοι ως έμποροι ή βαποράκια.
Όλοι αυτοί το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι εκείνο που προπαγανδίζουν. Έχουν εκπαιδευτεί στην υποκριτική που θα ήταν χρήσιμη αν ανέβαζαν κάποιο θεατρικό αλλά τους είναι απαραίτητη για να εγκλωβίζουν ακροατές και τηλεθεατές, να τους περνούν τα μηνύματα που το σύστημα έχει ανάγκη, να καθυποτάζουν τις κοινωνίες και να μεταβάλλουν τους ανθρώπους σε μια ομοιόμορφη μάζα που ελέγχεται από τους ίδιους. Έτσι τους μεταχειρίζονται και μέσα από αυτούς διαπραγματεύονται την εξουσία τους. Την εξουσία που τους δίνει την δυνατότητα να «ελέγχουν» την οικονομική και πολιτική εξουσία και να ιδιοποιούνται τα παράγωγα της.
Αποτελεί ή πρέπει να αποτελεί μέλημα κάθε εργαζόμενου και κάθε συνδικαλιστή η απογύμνωση της αλήθειας και το ξεσκέπασμα κάθε προπαγάνδας. Ο Φασισμός ποτέ δεν πέθανε γιατί είναι πολύ περισσότερο χρήσιμος για την εξουσία από όσο χρήσιμο είναι η Δημοκρατία, πολίτευμα ή μέθοδος λειτουργίας των κοινωνιών. Η Δημοκρατία είναι μέσον για τους φτωχούς και τους εξουσιαζόμενους.
Οι εξουσιαστές προπαγάνδας, αναγνωρίζουν ως μέσον ισχυροποίησης τους τον Φασισμό και η Δημοκρατία αποτελεί γι’ αυτούς μέθοδο προπαγάνδας. Γι’ αυτούς η Δημοκρατία είναι μέσον και μέθοδος υποταγής των κοινωνιών των εξουσιαζόμενων, είναι η λεοντή, το μασκάρεμα, και η αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους.
Εμφανίζονται ως όμοιοι μας, ως συμπάσχοντες, ως υπερασπιστές μας, ως προστάτες μας. Δημιουργούν γεγονότα και καθοδηγούν την προπαγάνδα τους εκεί που τους επιτρέπει να συνδιαλέγονται εκ του ασφαλούς με την κάθε κυβερνητική και οικονομική εξουσία.
Και όλα προς ίδιον όφελος.
Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008
ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ
Αναλαμβάνω το πολιτικό κόστος της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, είπε ο πρωθυπουργός.
Όσο ο καιρός περνά, μεγαλώνει το αδιέξοδο για το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, είπε ο πρωθυπουργός της χώρας ξεκινώντας τις δηλώσεις του μετά την Κυβερνητική Επιτροπή. Με αυτό ως δεδομένο, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι θεωρεί πράξη πολιτικής ανευθυνότητας τη μετάθεση του προβλήματος στο μέλλον και στις επόμενες κυβερνήσεις η την υιοθέτησή επιφανειακών μόνο αλλαγών.
Οι μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό που με πομπώδες ύφος και περισσή υποκρισία, εξάγγειλε ο κ. Καραμανλής "Είναι ήπιες, είναι μετριοπαθείς , είναι κοινωνικά δίκαιες"......." υπηρετούν τα συμφέροντα όλης της κοινωνίας"." Η σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων καθιστούν το σύστημα μη βιώσιμο¨ και .... η γραφειοκρατία ανεξέλεγκτο που συντηρεί την εισφοροδιαφυγή και την εισφοροαποφυγή.
Ποιος κραζει ποιον;
Που κρύβεται όμως η αλήθεια και ποιο φως βλέπει τα ψέματα της Κυβέρνησης;
Που κρύβεται όμως η αλήθεια και ποιο φως βλέπει τα ψέματα της Κυβέρνησης;
Της τηλεοπτικής παρουσίασης του Πρωθυπουργού, προηγήθηκαν πολλές δοκιμές με την επίβλεψη επικοινωνιολόγων, ώστε η σκηνοθεσία του νέου επεισοδίου με τίτλο, " άλλα λόγια για να αγαπιόμαστε" να έχει την προσδοκούμενη εξαπάτηση του Λαού και την περαίωση των δεσμεύσεων Καραμανλή προς τα ξένα οικονομικά συμφέροντα που τον στήριξαν στην επανεκλογή του ως Πρωθυπουργού και του κόμματός στην κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση δεν αποφάσισε να ενδιαφερθεί για το μέλλον της χώρας, μιας και μέχρι σήμερα δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια εγχειρήματα.
Κατά διαστήματα, χρειάζεται ο ημιμαθής Έλλην και κάποιους τύπους σαν τον Καραμανλή και κάποιες Κυβερνήσεις ορίτζιναλ Δεξιές, ώστε να μαθαίνει πως στον καπιταλισμό αξία έχει το κέρδος με θεό το χρήμα και οι άνθρωποι είναι απλώς μαριονέτες ή πιόνια στην σκακιέρα.
Πολλοί θαυμάζουν την ρητορεία κάποιου καθώς και την επίδειξη υποκριτικής και χαίρονται που δεν καταλαβαίνουν τι λέει αλλά είναι ικανοποιημένοι που τον ακούν να λέει και συμφωνούν μαζί του.
Όμως ο Καραμανλής είπε κάτι πολύ απλό , αλλά συνήθως τα απλά δεν γίνονται ευκόλως κατανοητά από εμάς τους Έλληνες. Είπε δηλαδή, ότι αν υπάρχει , που ίσως να μην υπάρχει, αλλά εμείς διατεινόμαστε ότι υπάρχει ασφαλιστικό ζήτημα , η ευθύνη χρεώνεται στους εργαζόμενους και σε όλες εκείνες τις Κυβερνήσεις που από την περίοδο του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δημιούργησαν ένα στρεβλό ασφαλιστικό σύστημα για να τρώνε τα λεφτά των φορολογουμένων.
Για τους φορολογούμενους,( ποιους δεν ξέρω) ο Καραμανλής είναι ο καλός πατερούλης που νοιάζεται και θέλει να τους προστατέψει από του κακούς εργαζόμενους που είναι η μειοψηφία των φορολογουμένων. Είναι ο καλός πατερούλης που η διαδρομή του και η φιλοσοφία του, δηλαδή η στάση ζωής (βλέπε Νατάσα Παζαϊτη και διδακτορικό, Ζαχοπουλο και κουμπάροι, υποκλοπές και δομημένα) και η πεποίθησή του να είναι χρήσιμος για τον τόπο, τον οδηγεί να πιάσει ως νέος Ηρακλής τον Ταύρο από τα κέρατα.
Δηλαδή να εφαρμόσει προειλημμένες αποφάσεις Βρυξελών και Μπίλντερμπεγκ, ΔΝΤ, Παγκόσμιας Τράπεζας κλπ. ώστε να απελευθερωθούν οι επιχειρήσεις από τον βραχνά των ασφαλιστικών εισφορών και το κράτος να μην ξοδεύεται και σπαταλά πόρους που πρέπει να πάνε στην αποπληρωμή των χρεών του.
Γιατί όταν παρεμβαίνουν οι ξένες οικονομικές δυνάμεις το κάνουν γιατί πρέπει να εξυπηρετηθεί ο δανεισμός της Χώρας.
Ποιος λοιπόν Καραμανλής και κάθε Καραμανλής μπορεί να απαντήσει στο απλό ερώτημα: Καλά ρε ξερόλα Πρωθυπουργέ γιατρούς και μάλιστα καθηγητάδες στο κόμμα σου δεν έχεις; Γιατί δεν τους ρωτάς, ποιο είναι το μέγιστο, βιολογικά, που μπορεί να αποδώσει μια ανθρώπινη εργαλειομηχανή ώστε να παράγεται διαφορά δυναμικού , παραγωγική δύναμη – αποτέλεσμα – κέρδος;
Δηλαδή βρε ηλίθιε αν ζήσουν όλοι οι εργαζόμενοι μέχρις τα 90 έτη ποια επιχείρηση που σήμερα κοντεύει να πλημμυρήσει την Αθήνα από το κλάμα της για το έρμο το ασφαλιστικό, θα βαστήξει εργαζόμενο, να μην της αποδίδει, πάνω από τα 60 χρόνια ή τα 67;
Αφού βρε ξόανο της πολιτικής, παρουσιάζεται έντονο πρόβλημα ανεργίας στους νέους, πόσο γέροι πρέπει να γίνουν οι νέοι για να βρουν δουλειά;
Όταν ένας εργαζόμενος εργάζεται συνεχώς 35 χρόνια τι θα κερδίσει το ασφαλιστικό σύστημα αν εργαστεί ακόμα δύο χρόνια; Υπολογίζεις ρε βλήμα ότι θα ζήσει και δύο χρόνια λιγότερο ή ότι κάτι θα πάθει και θα γλιτώσουμε από αυτόν;
Γιατί όλα τα μέτρα δίνουν μια παράταση στο μπλακ – άουτ ( Μεγάλο Παραμύθι αδερφέ μου) για καμιά δεκαριά χρόνια.
Αλλά με την οικονομική πολιτική που εφαρμόζεις, το ερώτημα είναι πόσες επιχειρήσεις θα μείνουν σε λειτουργία, πόσους εργαζόμενους θα απασχολούν, πόσα θα τους χαρίσεις πόσου θα οδηγήσεις σε «εθελούσια» έξοδο από τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, την ΔΕΗ κλπ. κλπ. ώστε να μην χρειάζεται σε δέκα χρόνια κάποιος άλλος Καραμανλής να αναλάβει και καινούργιο πολιτικό κόστος;
Λοιπόν Λαέ, εσύ που στηρίζεις Καραμανλή και κάθε Καραμανλή, το κεφάλι που στέκεται πάνω στους ώμους σου δες σε παρακαλώ αν κατοικείται.
Η κυβέρνηση δεν αποφάσισε να ενδιαφερθεί για το μέλλον της χώρας, μιας και μέχρι σήμερα δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια εγχειρήματα.
Κατά διαστήματα, χρειάζεται ο ημιμαθής Έλλην και κάποιους τύπους σαν τον Καραμανλή και κάποιες Κυβερνήσεις ορίτζιναλ Δεξιές, ώστε να μαθαίνει πως στον καπιταλισμό αξία έχει το κέρδος με θεό το χρήμα και οι άνθρωποι είναι απλώς μαριονέτες ή πιόνια στην σκακιέρα.
Πολλοί θαυμάζουν την ρητορεία κάποιου καθώς και την επίδειξη υποκριτικής και χαίρονται που δεν καταλαβαίνουν τι λέει αλλά είναι ικανοποιημένοι που τον ακούν να λέει και συμφωνούν μαζί του.
Όμως ο Καραμανλής είπε κάτι πολύ απλό , αλλά συνήθως τα απλά δεν γίνονται ευκόλως κατανοητά από εμάς τους Έλληνες. Είπε δηλαδή, ότι αν υπάρχει , που ίσως να μην υπάρχει, αλλά εμείς διατεινόμαστε ότι υπάρχει ασφαλιστικό ζήτημα , η ευθύνη χρεώνεται στους εργαζόμενους και σε όλες εκείνες τις Κυβερνήσεις που από την περίοδο του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δημιούργησαν ένα στρεβλό ασφαλιστικό σύστημα για να τρώνε τα λεφτά των φορολογουμένων.
Για τους φορολογούμενους,( ποιους δεν ξέρω) ο Καραμανλής είναι ο καλός πατερούλης που νοιάζεται και θέλει να τους προστατέψει από του κακούς εργαζόμενους που είναι η μειοψηφία των φορολογουμένων. Είναι ο καλός πατερούλης που η διαδρομή του και η φιλοσοφία του, δηλαδή η στάση ζωής (βλέπε Νατάσα Παζαϊτη και διδακτορικό, Ζαχοπουλο και κουμπάροι, υποκλοπές και δομημένα) και η πεποίθησή του να είναι χρήσιμος για τον τόπο, τον οδηγεί να πιάσει ως νέος Ηρακλής τον Ταύρο από τα κέρατα.
Δηλαδή να εφαρμόσει προειλημμένες αποφάσεις Βρυξελών και Μπίλντερμπεγκ, ΔΝΤ, Παγκόσμιας Τράπεζας κλπ. ώστε να απελευθερωθούν οι επιχειρήσεις από τον βραχνά των ασφαλιστικών εισφορών και το κράτος να μην ξοδεύεται και σπαταλά πόρους που πρέπει να πάνε στην αποπληρωμή των χρεών του.
Γιατί όταν παρεμβαίνουν οι ξένες οικονομικές δυνάμεις το κάνουν γιατί πρέπει να εξυπηρετηθεί ο δανεισμός της Χώρας.
Ποιος λοιπόν Καραμανλής και κάθε Καραμανλής μπορεί να απαντήσει στο απλό ερώτημα: Καλά ρε ξερόλα Πρωθυπουργέ γιατρούς και μάλιστα καθηγητάδες στο κόμμα σου δεν έχεις; Γιατί δεν τους ρωτάς, ποιο είναι το μέγιστο, βιολογικά, που μπορεί να αποδώσει μια ανθρώπινη εργαλειομηχανή ώστε να παράγεται διαφορά δυναμικού , παραγωγική δύναμη – αποτέλεσμα – κέρδος;
Δηλαδή βρε ηλίθιε αν ζήσουν όλοι οι εργαζόμενοι μέχρις τα 90 έτη ποια επιχείρηση που σήμερα κοντεύει να πλημμυρήσει την Αθήνα από το κλάμα της για το έρμο το ασφαλιστικό, θα βαστήξει εργαζόμενο, να μην της αποδίδει, πάνω από τα 60 χρόνια ή τα 67;
Αφού βρε ξόανο της πολιτικής, παρουσιάζεται έντονο πρόβλημα ανεργίας στους νέους, πόσο γέροι πρέπει να γίνουν οι νέοι για να βρουν δουλειά;
Όταν ένας εργαζόμενος εργάζεται συνεχώς 35 χρόνια τι θα κερδίσει το ασφαλιστικό σύστημα αν εργαστεί ακόμα δύο χρόνια; Υπολογίζεις ρε βλήμα ότι θα ζήσει και δύο χρόνια λιγότερο ή ότι κάτι θα πάθει και θα γλιτώσουμε από αυτόν;
Γιατί όλα τα μέτρα δίνουν μια παράταση στο μπλακ – άουτ ( Μεγάλο Παραμύθι αδερφέ μου) για καμιά δεκαριά χρόνια.
Αλλά με την οικονομική πολιτική που εφαρμόζεις, το ερώτημα είναι πόσες επιχειρήσεις θα μείνουν σε λειτουργία, πόσους εργαζόμενους θα απασχολούν, πόσα θα τους χαρίσεις πόσου θα οδηγήσεις σε «εθελούσια» έξοδο από τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, την ΔΕΗ κλπ. κλπ. ώστε να μην χρειάζεται σε δέκα χρόνια κάποιος άλλος Καραμανλής να αναλάβει και καινούργιο πολιτικό κόστος;
Λοιπόν Λαέ, εσύ που στηρίζεις Καραμανλή και κάθε Καραμανλή, το κεφάλι που στέκεται πάνω στους ώμους σου δες σε παρακαλώ αν κατοικείται.
Γιατί με αυτά και με τα άλλα δεν ευθύνεται ο Καραμανλής αλλά ΕΣΥ.
Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008
ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΧΡΗΣΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ BLOGS
Έχω γράψει σε διάφορους πλογκερς οτι υπάρχει ανάγκη ενός δικτύου μπλογκς υπο μορφή συλλόγου χρηστών στο internet και ιδιοκτητών blog, με την δυνατότητα όσοι επιθυμούν μπορεί να είναι μέλη. Η ελευθερία της πληροφόρησης και η ελευθερία στην διατύπωση γνώμης δεν μπορεί να παρεμποδίζεται αλλά και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Χριάζεται ένας κώδικας δεοντολογίας που πρέπει να τον συνυπογράψουμε όλοι, οσοι σεβόμαστε και επιθυμούμε την απόλυτη ελευθερία λόγου, κρίσεων και πληροφόρησης στο διαδίκτυο. Προτείνω λοιπόν να δημιουργήσουμε μια ομάδα που να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό.
Τρίτη 4 Μαρτίου 2008
PRESS-GR.blogspot.com : Ανησυχία για την εν θερμώ...
Ανησυχία για την εν θερμώ......νομοθετική ρύθμιση των blogs.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ-ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS-ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR . Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος.
Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν.
Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ' υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Υπογράφουν, σε αλφαβητική σειρά, οι ιδιοκτήτες των blogs,
http://www.221.gr/
http://www.aboutconcept.net/
http://aeisixtir.blogspot.com/
http://www.amarkos.gr/blog
http://anadasosi.blogspot.com/
http://aratepylas.blogspot.com/
http://arch-dialogue.blogspot.com/
http://argiro58greece.blogspot.com/
http://argos.wordpress.com/
http://arxediamedia.blogspot.com/
http://asaq.blogspot.com/
http://asopossos.wordpress.com/
http://badtasteradio.blogspot.com/
http://biostore-aloa.blogspot.com/
http://www.blogspace.gr/
http://butterfly-butterflysworld.blogspot.com/
http://chouvi.blogspot.com/
http://cinemel.blogspot.com/
http://clockworkplum.blogspot.com/
http://cybernero.blogspot.com/
http://www.designinsane.org/blog
http://www.digital-era.org/blog
http://don-ald.blogspot.com/
http://dpurpler2.blogspot.com/
http://www.e-rooster.gr/
http://enteka.blogspot.com/
http://erimitis.blogspot.com/
http://exeisminima.gr/
http://freeaction.blogspot.com/
http://freegr.blogspot.com/
http://gartel-adventures.blogspot.com/
http://georgeisyourman.blogspot.com/
http://giaskepsou.blogspot.com/
http://giobigr.blogspot.com/
http://gmargari.wordpress.com/
http://gnomeskepistimi.wordpress.com/
http://gpapoul.blogspot.com/
http://graoutso.blogspot.com/
http://grbloopers.blogspot.com/
http://www.greekalert.com/
http://greekmme.blogspot.com/
http://gtziralis.com/
http://hackaday-thema.blogspot.com/
http://www.helion.cc/blog
http://hellenicrevenge.blogspot.com/
http://histologion-gr.blogspot.com/
http://hypatiastory.blogspot.com/
http://inlovewithlife.wordpress.com/
http://jigiart.blogspot.com/
http://karounos.gr/blog
http://www.koproskilo.gr/
http://krogias.blogspot.com/
http://larisaperivallon.wordpress.com/
http://magicasland.com/
http://mavrosgatos.blogspot.com/
http://metablogging.gr/
http://mgpetrakis.blogspot.com/
http://mikroanalogo.blogspot.com/
http://mikroanalogo2.blogspot.com/
http://mrpc.pramnos.net/
http://naftilos.blogspot.com/
http://nassoskappa.blackwhitemag.net/
http://nefelikas.wordpress.com/
http://www.netfreaks.gr/
http://www.neolaia.gr/wordpress
http://www.nylon.gr/
http://o-agios.blogspot.com/
http://oikologio.gr/
http://oikosantoxis.blogspot.com/
http://oneiros.gr/blog
http://www.oraelladas.gr/blog
http://papanotas.wordpress.com/
http://www.perlikos.gr/
http://perastikos.blogspot.com/
http://petcoke.wordpress.com/
http://plagal.wordpress.com/
http://polsemannen.blogspot.com/
http://postnuclear-icehouse.blogspot.com/
http://prezatv.blogspot.com/
http://proxeirotetradio.blogspot.com/
http://radio936.blogspot.com/
http://reality-tape.com/
http://red-pep.blogspot.com/
http://rodiat7.blogspot.com/
http://sofianidis.blogspot.com/
http://stathis957.blogspot.com/
http://stefadouros.blogspot.com/
http://syrizaglyfadas.blogspot.com/
http://www.tassosdi.blogspot.com/
http://telson.org/
http://thelonapo.blogspot.com/
http://theoulini.blogspot.com/
http://www.thinkinadvance.gr/blog
http://tsimitakis.wordpress.com/
http://tzonakos.blogspot.com/
http://uroborus.wordpress.com/
http://voteforliberty.wordpress.com/
http://voriosanemos73.blogspot.com/
http://vrypan.net/
http://webz.gr/
http://www.xblog.gr/
http://xeri.wordpress.com/
http://ziouzios.blogspot.com/
http://voteforliberty.wordpress.com
http://voriosanemos73.blogspot.com
http://vrypan.net
http://webz.gr
http://whispering-planet.blogspot.com
http://wizard13gr.blogspot.com
http://www.xblog.gr
http://xeri.wordpress.com
http://xpapathan.blogspot.com
http://ziouzios.blogspot.com
http://zlatis.blogspot.com
http://zlatkogr.blogspot.com
και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο
Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ-ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS-ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR . Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος.
Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν.
Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ' υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Υπογράφουν, σε αλφαβητική σειρά, οι ιδιοκτήτες των blogs,
http://www.221.gr/
http://www.aboutconcept.net/
http://aeisixtir.blogspot.com/
http://www.amarkos.gr/blog
http://anadasosi.blogspot.com/
http://aratepylas.blogspot.com/
http://arch-dialogue.blogspot.com/
http://argiro58greece.blogspot.com/
http://argos.wordpress.com/
http://arxediamedia.blogspot.com/
http://asaq.blogspot.com/
http://asopossos.wordpress.com/
http://badtasteradio.blogspot.com/
http://biostore-aloa.blogspot.com/
http://www.blogspace.gr/
http://butterfly-butterflysworld.blogspot.com/
http://chouvi.blogspot.com/
http://cinemel.blogspot.com/
http://clockworkplum.blogspot.com/
http://cybernero.blogspot.com/
http://www.designinsane.org/blog
http://www.digital-era.org/blog
http://don-ald.blogspot.com/
http://dpurpler2.blogspot.com/
http://www.e-rooster.gr/
http://enteka.blogspot.com/
http://erimitis.blogspot.com/
http://exeisminima.gr/
http://freeaction.blogspot.com/
http://freegr.blogspot.com/
http://gartel-adventures.blogspot.com/
http://georgeisyourman.blogspot.com/
http://giaskepsou.blogspot.com/
http://giobigr.blogspot.com/
http://gmargari.wordpress.com/
http://gnomeskepistimi.wordpress.com/
http://gpapoul.blogspot.com/
http://graoutso.blogspot.com/
http://grbloopers.blogspot.com/
http://www.greekalert.com/
http://greekmme.blogspot.com/
http://gtziralis.com/
http://hackaday-thema.blogspot.com/
http://www.helion.cc/blog
http://hellenicrevenge.blogspot.com/
http://histologion-gr.blogspot.com/
http://hypatiastory.blogspot.com/
http://inlovewithlife.wordpress.com/
http://jigiart.blogspot.com/
http://karounos.gr/blog
http://www.koproskilo.gr/
http://krogias.blogspot.com/
http://larisaperivallon.wordpress.com/
http://magicasland.com/
http://mavrosgatos.blogspot.com/
http://metablogging.gr/
http://mgpetrakis.blogspot.com/
http://mikroanalogo.blogspot.com/
http://mikroanalogo2.blogspot.com/
http://mrpc.pramnos.net/
http://naftilos.blogspot.com/
http://nassoskappa.blackwhitemag.net/
http://nefelikas.wordpress.com/
http://www.netfreaks.gr/
http://www.neolaia.gr/wordpress
http://www.nylon.gr/
http://o-agios.blogspot.com/
http://oikologio.gr/
http://oikosantoxis.blogspot.com/
http://oneiros.gr/blog
http://www.oraelladas.gr/blog
http://papanotas.wordpress.com/
http://www.perlikos.gr/
http://perastikos.blogspot.com/
http://petcoke.wordpress.com/
http://plagal.wordpress.com/
http://polsemannen.blogspot.com/
http://postnuclear-icehouse.blogspot.com/
http://prezatv.blogspot.com/
http://proxeirotetradio.blogspot.com/
http://radio936.blogspot.com/
http://reality-tape.com/
http://red-pep.blogspot.com/
http://rodiat7.blogspot.com/
http://sofianidis.blogspot.com/
http://stathis957.blogspot.com/
http://stefadouros.blogspot.com/
http://syrizaglyfadas.blogspot.com/
http://www.tassosdi.blogspot.com/
http://telson.org/
http://thelonapo.blogspot.com/
http://theoulini.blogspot.com/
http://www.thinkinadvance.gr/blog
http://tsimitakis.wordpress.com/
http://tzonakos.blogspot.com/
http://uroborus.wordpress.com/
http://voteforliberty.wordpress.com/
http://voriosanemos73.blogspot.com/
http://vrypan.net/
http://webz.gr/
http://www.xblog.gr/
http://xeri.wordpress.com/
http://ziouzios.blogspot.com/
http://voteforliberty.wordpress.com
http://voriosanemos73.blogspot.com
http://vrypan.net
http://webz.gr
http://whispering-planet.blogspot.com
http://wizard13gr.blogspot.com
http://www.xblog.gr
http://xeri.wordpress.com
http://xpapathan.blogspot.com
http://ziouzios.blogspot.com
http://zlatis.blogspot.com
http://zlatkogr.blogspot.com
και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο
Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ (;) ...... ΤΣΙΠΡΑΣ
Υπάρχει μια κατεστημένη αντίληψη στο δημόσιο λόγο που θέλει όλοι οι σχηματισμοί, πολιτικοί ή κοινωνικοί, να επισκιάζονται από την ηγεσία τους και τον ηγέτη τους.Κάθε φορά που πραγματοποιείται αλλαγή ηγεσίας όλος ο δημοσιογραφικός συρφετός (γνωστών και μη δημοσιογράφων και «αναλυτών»), αρχίζει μεθοδολογικά ( πλάκα μας κάνεις;) να διυλίζει την προσωπικότητα του νέου ηγέτη και να μετρά τις πιθανότητες αύξησης της δύναμης ή όχι, του πολιτικού ή κοινωνικού φορέα ιδεών που «εξουσιάζει».
Εκεί που τα πράγματα έχουν τους δικούς του χρόνους και το κόμμα είναι ένα ενιαίο σύνολο χωρίς το στρατόπεδο του Αρχηγού να είναι διάφορο του κομματικού στρατοπέδου των μελών και στελεχών, είναι το ΚΚΕ.
Αυτό το χαίρομαι ιδιαίτερα. Αυτό με εκφράζει και αναρωτιέμαι γιατί τα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς δεν έχουν επιβάλει μέχρι σήμερα αυτόν τον τρόπο σκέψης και κριτικής στάσης στο σύνολο της κοινωνίας.
Είναι αντίνομο της φυσιογνωμίας και της προσωπικότητας των Σοσιαλιστικών πολιτικών σχηματισμών, να επιχειρείται η οποιαδήποτε προσέγγιση τους, στην βάση της οργανωτικής σύνθεσης και λειτουργίας των παραδοσιακών αστικοδημοκρατικών κομμάτων, που άλλωστε διακατέχονται από την μορφολογία των αρχηγικών ιδιοκτησιών στα κόμματα αυτού του τύπου.
Κάνω αυτήν την κριτική, επειδή με προκαλεί και πάλι η κριτική που ασκείται είτε στο ΠΑΣΟΚ δια του Παπανδρέου είτε στον Συνασπισμό δια του Τσίπρα.
Πιθανολογώ βέβαια ότι η κατάσταση όπως διαμορφώνεται να βολεύει και τα δύο σοσιαλιστικά στρατόπεδα, μιας και πρέπει να δημιουργήσουν εξ’ αρχής έναν καινούργιο πολιτικό λόγο επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα που αυτό προϋποθέτει με την σειρά του την εκπόνηση μιας νέας ολοκληρωμένη κυβερνητικής πρότασης που να αντιστρέψει το κλίμα υποψίας και διστακτικότητας των ψηφοφόρων.
Τα αυξημένα ποσοστά των δημοσκοπήσεων φαίνεται ότι ερμηνεύονται με την συνήθη αγοραία τους οφελημότητα , πράγμα που ναρκοθετεί το μέλλον και την δυναμική του ΣΥΝ, γιατί δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα διατηρήσει τον διαλυτικό εκφυλισμό του για μεγάλο διάστημα.
Άλλωστε το ίδιο το σύστημα θα κάνει reset στο πολιτικό σκηνικό και θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ από την κρίση του ως την φερέγγυα διάδοχη κατάσταση.
Είναι πολύ ποιο εύκολο στον Συνασπισμό να επενδύσει πάνω στην νεότητα του νεοεκλεγέντος Προέδρου του από το να παρουσιάσει ένα κυβερνητικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα εξουσίας που θα διατηρεί και τα κινηματικά του χαρακτηριστικά , κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο και αβέβαιο ως προς τα αποτελέσματα του.
Κινείται δηλαδή και ο Συνασπισμό στην πεπατημένη των άλλων κομμάτων προσδοκώντας οφέλη χωρίς ιδιαιτέρες επενδύσεις και χωρίς ρίσκο.
Μακροπρόθεσμα όμως τα κέρδη θα είναι πενιχρά και θα έχει χάσει σοβαρά πλεονεκτήματα από την διστακτικότητα του σήμερα να ηγηθεί της κρίσης και να την ελέγξει.
Είναι το δυστύχημα για την Αριστερά που επαναλαμβάνεται κάθε φορά, που μια κρίση στο πολιτικό – οικονομικό σύστημα της χώρας ξεδιπλώνεται με έντονα εκφυλιστικά χαρακτηριστικά και διαβρώνει το σύνολο των κοινωνιών.
Σε παρόμοιες κρίσεις στο παρελθόν έχει στηλιτευθεί η στάση της Αριστεράς, ότι ενώ μπορούσε να αναλάβει τις πρωτοβουλίες ελέγχου και ξεπεράσματος των κρίσεων, η Αριστερά αλληθώριζε αλλού και άλλους ανεμόμυλους κυνήγαγε.
Η σωστή ερμηνεία των γκάλοπ είναι τελείως διαφορετική από την ανάγνωση που κάνουν οι διάφοροι επαΐοντες δημοσιογράφοι και πολιτικοί σχολιαστές.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν απλά μια διαμορφούμενη τάση του εκλογικού συστήματος που έχει μονοδιάστατη ερμηνεία.
Υπάρχει κρίση και αυτή η κρίση θέλει τον διαχειριστή της. Είναι ο ΣΥΝ ή το ΠΑΣΟΚ;
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι στο κέντρο της κρίσης βρίσκεται ο Λαός και η αβεβαιότητα του μέλλοντός του. Μια αβεβαιότητα που έχει συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις και η Αριστερά.
Δεν είναι κακό να λέμε τις αλήθειες όσο σκληρές και αν είναι. Κακό είναι να κρυβόμαστε πίσω από τα λάθη των άλλων για να ξεχνούμε τα δικά μας.
Εκεί που τα πράγματα έχουν τους δικούς του χρόνους και το κόμμα είναι ένα ενιαίο σύνολο χωρίς το στρατόπεδο του Αρχηγού να είναι διάφορο του κομματικού στρατοπέδου των μελών και στελεχών, είναι το ΚΚΕ.
Αυτό το χαίρομαι ιδιαίτερα. Αυτό με εκφράζει και αναρωτιέμαι γιατί τα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς δεν έχουν επιβάλει μέχρι σήμερα αυτόν τον τρόπο σκέψης και κριτικής στάσης στο σύνολο της κοινωνίας.
Είναι αντίνομο της φυσιογνωμίας και της προσωπικότητας των Σοσιαλιστικών πολιτικών σχηματισμών, να επιχειρείται η οποιαδήποτε προσέγγιση τους, στην βάση της οργανωτικής σύνθεσης και λειτουργίας των παραδοσιακών αστικοδημοκρατικών κομμάτων, που άλλωστε διακατέχονται από την μορφολογία των αρχηγικών ιδιοκτησιών στα κόμματα αυτού του τύπου.
Κάνω αυτήν την κριτική, επειδή με προκαλεί και πάλι η κριτική που ασκείται είτε στο ΠΑΣΟΚ δια του Παπανδρέου είτε στον Συνασπισμό δια του Τσίπρα.
Πιθανολογώ βέβαια ότι η κατάσταση όπως διαμορφώνεται να βολεύει και τα δύο σοσιαλιστικά στρατόπεδα, μιας και πρέπει να δημιουργήσουν εξ’ αρχής έναν καινούργιο πολιτικό λόγο επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα που αυτό προϋποθέτει με την σειρά του την εκπόνηση μιας νέας ολοκληρωμένη κυβερνητικής πρότασης που να αντιστρέψει το κλίμα υποψίας και διστακτικότητας των ψηφοφόρων.
Τα αυξημένα ποσοστά των δημοσκοπήσεων φαίνεται ότι ερμηνεύονται με την συνήθη αγοραία τους οφελημότητα , πράγμα που ναρκοθετεί το μέλλον και την δυναμική του ΣΥΝ, γιατί δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα διατηρήσει τον διαλυτικό εκφυλισμό του για μεγάλο διάστημα.
Άλλωστε το ίδιο το σύστημα θα κάνει reset στο πολιτικό σκηνικό και θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ από την κρίση του ως την φερέγγυα διάδοχη κατάσταση.
Είναι πολύ ποιο εύκολο στον Συνασπισμό να επενδύσει πάνω στην νεότητα του νεοεκλεγέντος Προέδρου του από το να παρουσιάσει ένα κυβερνητικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα εξουσίας που θα διατηρεί και τα κινηματικά του χαρακτηριστικά , κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο και αβέβαιο ως προς τα αποτελέσματα του.
Κινείται δηλαδή και ο Συνασπισμό στην πεπατημένη των άλλων κομμάτων προσδοκώντας οφέλη χωρίς ιδιαιτέρες επενδύσεις και χωρίς ρίσκο.
Μακροπρόθεσμα όμως τα κέρδη θα είναι πενιχρά και θα έχει χάσει σοβαρά πλεονεκτήματα από την διστακτικότητα του σήμερα να ηγηθεί της κρίσης και να την ελέγξει.
Είναι το δυστύχημα για την Αριστερά που επαναλαμβάνεται κάθε φορά, που μια κρίση στο πολιτικό – οικονομικό σύστημα της χώρας ξεδιπλώνεται με έντονα εκφυλιστικά χαρακτηριστικά και διαβρώνει το σύνολο των κοινωνιών.
Σε παρόμοιες κρίσεις στο παρελθόν έχει στηλιτευθεί η στάση της Αριστεράς, ότι ενώ μπορούσε να αναλάβει τις πρωτοβουλίες ελέγχου και ξεπεράσματος των κρίσεων, η Αριστερά αλληθώριζε αλλού και άλλους ανεμόμυλους κυνήγαγε.
Η σωστή ερμηνεία των γκάλοπ είναι τελείως διαφορετική από την ανάγνωση που κάνουν οι διάφοροι επαΐοντες δημοσιογράφοι και πολιτικοί σχολιαστές.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν απλά μια διαμορφούμενη τάση του εκλογικού συστήματος που έχει μονοδιάστατη ερμηνεία.
Υπάρχει κρίση και αυτή η κρίση θέλει τον διαχειριστή της. Είναι ο ΣΥΝ ή το ΠΑΣΟΚ;
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι στο κέντρο της κρίσης βρίσκεται ο Λαός και η αβεβαιότητα του μέλλοντός του. Μια αβεβαιότητα που έχει συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις και η Αριστερά.
Δεν είναι κακό να λέμε τις αλήθειες όσο σκληρές και αν είναι. Κακό είναι να κρυβόμαστε πίσω από τα λάθη των άλλων για να ξεχνούμε τα δικά μας.
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008
Όσοι Σοσιαλιστές.... προσέλθετε
Αν ήθελε να πει κάτι ο…..ποιητής, θα δυσκολευόταν να κατανοήσει τι μυαλά κουβαλάει ο Παπανδρέου.Είχε μια άνετη νίκη έναντι του αντιπάλου του κ. Βενιζέλου, που θα περίμενε κανείς να τον κάνει σοφότερο στις επιλογές του και να πάρει εκείνες τις αποφάσεις που δεν θα αποδείκνυαν ότι ήταν βάσιμες οι κατηγορίες του άλλου διεκδικητή της καρέκλας του Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, ότι με τον ΓΑΠ το ΠΑΣΟΚ θα γίνει ένα μικρό κόμμα.
Μέσα σε 3,5 μήνες το ΠΑΣΟΚ έχει συρρικνωθεί στο 22% και έπεται συνέχεια.
Από την άλλη μεριά , δηλαδή τον Συνασπισμό της Αριστεράς, υπάρχει σαφή ικανοποίηση αλλά και σκεπτικισμός , ίσως θα έλεγα μια συγκριμένη αισιοδοξία, που τον οδηγεί σε δειλά βήματα ώστε να παγιώσει το ποσοστό του από το επίπεδο των προγνώσεων στο επίπεδο της συγκροτημένης δύναμης.
Μιας δύναμης που η δυναμική της θα έχει έντονο άρωμα Κυβερνητικής εξουσίας. Αυτό όμως μέχρι στιγμή, δίχνει να το φοβάται.
Ίσως πάλι να φοβάται οτι η επανάληψη της ιστορίας μήπως εξελιχθεί σε καρικατούρα. Ίδωμεν !
Πολλοί περιμένουν την επαλήθευση των γκάλοπ ή κατά μια πληροφορία το νέο γκάλοπ που δίνει ποσοστό 21% στον ΣΥΝ. και 25% στο ΠΑΣΟΚ.
Άλλοι πιστεύουν ότι μπορεί να επαληθευθούν οι προβλέψεις ως εκλογικό ποσοστό στις επικείμενες Ευρωεκλογές, που αυτό θα σηματοδοτήσει και την αρχή μια νέας περιόδου για τις δυνάμεις της Συνασπισμένης Αριστεράς , πιθανολογώντας ότι μπορεί να επαναληφθεί η ιστορία της περιόδου Ν.Δ. – ΕΔΗΚ – ΠΑΣΟΚ, μιας και υπάρχουν περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά.
Ο Συνασπισμός θα έλεγα ότι πρέπει να προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο αυτό αν και δεν θα ήταν άκαιρο αν επεδίωκε το άνοιγμα διαδικασιών προσχώρησης στις τάξεις του όλων των αριστερών δυνάμεων και ανθρώπων που νιώθουν πλέον ότι έχουν εγκλωβιστεί στο ΠΑΣΟΚ και αντιδρούν δηλώνοντας την συμπάθεια τους, ίσως και την ψήφο τους, σε μια δυνατότητα Κυβερνητικής εξουσίας από τις Συνασπισμένες Αριστερές δυνάμεις.
Ποια είναι συνταγή που βλέπει κανείς και που οφείλεται ή αλματώδης αύξηση των ποσοστών του Συνασπισμού, στις εκλογικές ανησυχίες του Ελληνικού Λαού;
Αν το είχε ανακαλύψει ο ΓΑΠ το ΠΑΣΟΚ τώρα θα βρισκόταν στο 41% με 43%.
Όταν έκανα αυστηρότατη κριτική στο ΓΑΠ και τα φερέφωνα της Αυλής του, ότι το νέο ΠΑΣΟΚ πρέπει να συγκροτηθεί στο επίπεδο της αναγνώρισης των τάσεων και ότι οι τάσεις έπρεπε να έχουν αναλογική εκπροσώπηση στα όργανα του Κόμματος , πολλοί ήταν εκείνοι στο διαδίκτυο που με λιθοβόλησαν.
Ξεχνούν όλοι αυτοί οι ανιστόρητοι και ημιμαθείς «Σοσιαλισταράδες» ότι όλα τα αντίστοιχα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έχουν συγκροτηθεί και λειτουργούν στην βάση των τάσεων και ρευμάτων.
Αν ο Συνασπισμός δεν είχε αποδείξει πόσο σέβεται την διαφορετικότητα και τις θέσεις, τις τάσεις, τα ρεύματα , παρ’ όλο που πέρασε από συμπληγάδες στην πολύ πρόσφατη ιστορία τους με κάποιους μεγαλοϊδεατισμούς, δεν θα εισέπραττε την εμπιστοσύνη του Λαού ούτε και την υποστήριξή του στις πρόσφατες Βουλευτικές εκλογές.
Μόνο και μόνο το γεγονός της δημοκρατικής και σοσιαλιστικής ηθικής που διαμορφώνεται, απ’ όσο μπορούμε να δούμε όσοι βρισκόμαστε «εκτός τειχών» , στην διαχείριση της εσωκομματικής δημοκρατικής λειτουργίας στον ΣΥΝ, από μόνο του ως γεγονός μπορεί να μας προκαλεί θετικά και γιατί όχι, αν όντως υπάρχει και αυτό θα αποδειχτεί στο άμεσο μέλλον, και ενταξιακά, δηλαδή αποβάλλοντας αγόνους συναισθηματισμούς να ενισχύσουμε τον χώρο με την ένταξη μας στις Συνασπισμένες δυνάμεις της Αριστεράς.
Σε μια πορεία που η Αριστερά δημιουργεί τους όρους ανατροπής κατεστημένων αντιλήψεων, τζακιών και στρατοπέδων με σημαίες ευκαιρίας, που προκαλεί την εμπιστοσύνη του Λαού και την εισπράττει, δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια ούτε να αναπολούμε τις «καλές μέρες» μιας εξουσίας που μας διέφθειρε , αλλά επειδή νομίζαμε πως περνούσαμε καλά ξεχάσαμε τις κάναμε σε βάρος των κινημάτων και του Λαού και αναπολώντας το χθες μπορούμε να δηλώνουμε με φοβική ξεγνοιασιά, ότι « ο Τσίπρας, μπαλόνι είναι και θα ξεφουσκώσει γρήγορα».
Συμφέρει το ΠΑΣΟΚ ή άνοδος του Συνασπισμού !
Αυτό το καταλαβαίνουν μόνο όσοι δεν έχουν παρκάρει τον εγκέφαλο τους στην Χ. Τρικούπη.
Η έμπρακτη άνοδος του Συν., μπορεί να επανασοσιαλιστικοποιήσει το ΠΑΣΟΚ και συνολικά η Αριστερά να αποτελέσει τον εφιάλτη του Συστήματος και του ντόπιου κατεστημένου.
Σάββατο 1 Μαρτίου 2008
ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ !!!!!
"Η επίδραση των κυτταροπροστατευτικών ουσιών σε ανώτερες φλοιικές λειτουργίες - συμπεριφορά - κάτω από συνθήκες ισχαιμίας - υποξίας"
Τι σκατά είναι αυτό; η Διδακτορική διατριβή της Νατάσσας μας!!!
Μετά τον δεσμό της λοιπόν με τον ανιψιό που κατέληξε ευτυχώς σε γάμο το 1998, η νηπιαγωγός Νατάσα αποφάσισε να γίνει γιατρός.
Έτσι κοντά στα 32 γράφτηκε στην Ιατρική.Βέβαια επειδή η Ιατρική είναι 6 χρόνια όταν την ξεκινάς στα 32 και μετά πρέπει να κάνεις και ένα χρόνο αγροτικό και άλλα 5-6 χρόνια ειδικότητα και εάν θέλεις και να γίνεις και διδάκτορας θέλεις άλλα 3 χρόνια και μετά άντε και καμιά μετεκπαίδευση και όλα αυτά χωρίς καμιά καθυστέρηση, κινδύνευε να φτάσει σε ηλικία συντάξεως πριν να προλάβει να την εξασκήσει οπότε τι νόημα θα είχε τόσος κόπος;
Όμως επειδή το κορίτσι μας έχει ικανότητες σούπεργκερλ αποφάσισε κατά την διάρκεια των σπουδών στην Ιατρική να τα κάνει όλα (!!!)
1. Να γίνει μητέρα διδύμων το 2003,
2. να κάνει μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ στο Tufts της Βοστόνης,
3. να ιδρύσει και να εκλεγεί πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας 'Ανέμη',
4. να συνοδεύει τον πρωθυπουργό στις επίσημες εκδηλώσεις στην Αθήνα και το εξωτερικό σπουδάζοντας συγχρόνως στην Θεσσαλονίκη ,
5. να περάσει στην τελευταία εξεταστική του 2/2004, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου 14 μαθήματα μαζί (οι κακές γλώσσες λένε ότι στις προφορικές εξετάσεις, έμπαινε μόνη της στο γραφείο των καθηγητών, όταν οι άλλοι έμπαιναν 5-5 , αλλά εγώ δεν τις πιστεύω γιατί είναι γνωστό ότι οι καθηγητές μας είναι βράχοι ηθικής χωρίς να κάνουν διακρίσεις στα πρόσωπα της εξουσίας ),
6. να ασχοληθεί και με την πειραματική έρευνα και να μελετήσει την επίδραση της υποξαιμικής-ισχαιμικής εγκεφαλοπάθεια ς στις γνωσιακές λειτουργίες και τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών της προσχολικής ηλικίας για να εκπονήσει διδακτορική διατριβή.
7. Έγινε διδάκτωρ το 2002 πριν να πάρει το πτυχίο του τμήματος που σπούδαζε που το πήρε το 2004!!
Όμως οι άξιοι άνθρωποι ξέρουν και να ανταμείβουν αυτούς που τους βοήθησαν στην ζωή τους και στη διατριβή τους Και η Νατάσα μας αυτό έκανε!
Η καθηγήτρια της Ιατρικής κ.Ολυμπία Γκίμπα -Τζιαμπίρη που πέρασε την διατριβή έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και με την αξία του ο γιός της Άρης Τζιαμπίρης υπέγραψε, μέσω της εταιρείας του που έχει μετοχικό κεφάλαιο το ιλιγγιώδες ποσό των 600 ευρώ, συμβόλαιο 576.000 Ευρώ με τον ΟΠΑΠ και με μηνιαία αμοιβή 24.000 ευρώ και ο Χρήστος Ζαχόπουλος που ως φιλόλογος της στο Λύκειο της χτένισε την διατριβή, Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο του άντρα της.
(P.S: από το blog του αθεόφοβου...)
# posted by Ανώνυμος : 14 Φεβρουάριος 2008 11:22 μμ
Τι σκατά είναι αυτό; η Διδακτορική διατριβή της Νατάσσας μας!!!
Μετά τον δεσμό της λοιπόν με τον ανιψιό που κατέληξε ευτυχώς σε γάμο το 1998, η νηπιαγωγός Νατάσα αποφάσισε να γίνει γιατρός.
Έτσι κοντά στα 32 γράφτηκε στην Ιατρική.Βέβαια επειδή η Ιατρική είναι 6 χρόνια όταν την ξεκινάς στα 32 και μετά πρέπει να κάνεις και ένα χρόνο αγροτικό και άλλα 5-6 χρόνια ειδικότητα και εάν θέλεις και να γίνεις και διδάκτορας θέλεις άλλα 3 χρόνια και μετά άντε και καμιά μετεκπαίδευση και όλα αυτά χωρίς καμιά καθυστέρηση, κινδύνευε να φτάσει σε ηλικία συντάξεως πριν να προλάβει να την εξασκήσει οπότε τι νόημα θα είχε τόσος κόπος;
Όμως επειδή το κορίτσι μας έχει ικανότητες σούπεργκερλ αποφάσισε κατά την διάρκεια των σπουδών στην Ιατρική να τα κάνει όλα (!!!)
1. Να γίνει μητέρα διδύμων το 2003,
2. να κάνει μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ στο Tufts της Βοστόνης,
3. να ιδρύσει και να εκλεγεί πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας 'Ανέμη',
4. να συνοδεύει τον πρωθυπουργό στις επίσημες εκδηλώσεις στην Αθήνα και το εξωτερικό σπουδάζοντας συγχρόνως στην Θεσσαλονίκη ,
5. να περάσει στην τελευταία εξεταστική του 2/2004, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου 14 μαθήματα μαζί (οι κακές γλώσσες λένε ότι στις προφορικές εξετάσεις, έμπαινε μόνη της στο γραφείο των καθηγητών, όταν οι άλλοι έμπαιναν 5-5 , αλλά εγώ δεν τις πιστεύω γιατί είναι γνωστό ότι οι καθηγητές μας είναι βράχοι ηθικής χωρίς να κάνουν διακρίσεις στα πρόσωπα της εξουσίας ),
6. να ασχοληθεί και με την πειραματική έρευνα και να μελετήσει την επίδραση της υποξαιμικής-ισχαιμικής εγκεφαλοπάθεια ς στις γνωσιακές λειτουργίες και τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών της προσχολικής ηλικίας για να εκπονήσει διδακτορική διατριβή.
7. Έγινε διδάκτωρ το 2002 πριν να πάρει το πτυχίο του τμήματος που σπούδαζε που το πήρε το 2004!!
Όμως οι άξιοι άνθρωποι ξέρουν και να ανταμείβουν αυτούς που τους βοήθησαν στην ζωή τους και στη διατριβή τους Και η Νατάσα μας αυτό έκανε!
Η καθηγήτρια της Ιατρικής κ.Ολυμπία Γκίμπα -Τζιαμπίρη που πέρασε την διατριβή έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και με την αξία του ο γιός της Άρης Τζιαμπίρης υπέγραψε, μέσω της εταιρείας του που έχει μετοχικό κεφάλαιο το ιλιγγιώδες ποσό των 600 ευρώ, συμβόλαιο 576.000 Ευρώ με τον ΟΠΑΠ και με μηνιαία αμοιβή 24.000 ευρώ και ο Χρήστος Ζαχόπουλος που ως φιλόλογος της στο Λύκειο της χτένισε την διατριβή, Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο του άντρα της.
(P.S: από το blog του αθεόφοβου...)
# posted by Ανώνυμος : 14 Φεβρουάριος 2008 11:22 μμ
PRESS-GR.blogspot.com : Η είδηση που δεν προβλήθηκε ποτέ...
Ο/Η V K σας έστειλε ένα σύνδεσμο για ένα ιστολόγιο:
Ιστολόγιο: PRESS-GR.blogspot.com
Ανάρτηση: Η είδηση που δεν προβλήθηκε ποτέ...
Σύνδεσμος: http://press-gr.blogspot.com/2008/02/blog-post_7429.html
--
Από το Blogger
http://www.blogger.com/
Ιστολόγιο: PRESS-GR.blogspot.com
Ανάρτηση: Η είδηση που δεν προβλήθηκε ποτέ...
Σύνδεσμος: http://press-gr.blogspot.com/2008/02/blog-post_7429.html
--
Από το Blogger
http://www.blogger.com/
ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ( αναδημοσίευση)
Για ποιο κράτος πρόνοιας μιλάμε...
..Kαλησπερα σε ολους. Eιμαι η Πηνελοπη ελ επαγ. Στο διαδίκτυο ειμαι σχετικα καινουρια. Δεν γνωριζω πολλα ουτε και ξερω πολλες ορολογιες. Στη σελιδα σας επεσα τυχαια, δεν γνωριζα την υπαρξη της. Με εκνευριζει το γεγονος που η αγροτικη συνταξη κυμαινεται στα 400 ευρω και ολοι αυτοι οι εχοντες και κατεχοντες μιλουν για εκατομυρια. Η κορη μου παει λυκειο και δινω ενα καρο λεφτα για φροντιστιρια. Η μητερα μου ειναι καρκινοπαθης και προχτες πληρωσα μια αιματολογικη εξεταση 300 ευρω γιατι επρεπε να περιμενω 3 μηνες. Δεν μου αρεσει η λεξη καταγγελια αλλα για ποιο κρατος προνοιας μιλαμε; Εχουμε φτασει σε κατασταση πληρους αποσυνθεσης. Ελεος πια. Ας λειτουργησει αυτο το συστημα που λεγεται δικαιοσυνη. Ακουμε καθε μερα για μιζες προμηθειες, ναρκωτικα, καταγγελειες και τιμωρια δεν υπαρχει. Ο μεσος πολιτης δινει μαχη καθε μερα με τη δουλεια του, το σουπερ μαρκετ, το μελλον και αυτοι μιλαν για εκατομυρια λες και ειναι στραγαλια. Τι σκατα κανουμε; Γιατι δεν τους δινουμε τα παπουτσια στο χερι; Τελος παντων παρασυρθηκα. Δεν ξερω αν θα με διαβασει κανενας χριστιανος, εγω παντως ευχαριστω για τη φιλοξενια.
Απο Μακεδονία, γεια χαρα.
Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008
ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΤΟ NTERNET
Έχω ξαναγράψει πάλι και δεν θα σταματήσω να το ισχυρίζομαι, ότι το Ελληνικό Πολίτευμα παράγει ΦΑΣΙΣΜΟ !!!
Στο παρελθόν, στην κριτική που δεχόμασταν ως Σοσιαλιστές από τα φερέφωνα του Ελληνικού κατεστημένου, φερέφωνα που κρύβονται μέσα σε όλα τα κόμματα και δεν αποτελεί "προνόμιο" κανενός κόμματος να είναι το ίδιο ή τα μέλη του φερέφωνα, ήταν ο ισχυρισμός πως στην δημοκρατία που έχουμε, μιλάμε όλοι ελεύθερα και κανείς δεν διώκεται για τις απόψεις του, ό,τι και να λέει.
Στην Ελλάδα, ο Λαός δεν αποτελεί κατά τεκμήριο την οντότητα που μέσω της οποίας διαμορφώνεται είτε το πολίτευμα είτε ο πολιτισμός που διέπει την κυβερνητική εξουσία είτε οποιαδήποτε άλλη εξουσία, αλλά κάθε τι διαμορφώνεται και ορίζεται και παράγει μέσα από την κορπορατιστική οργάνωση των εξουσιών.
Η ελευθεροτυπία είναι ένα εκ των παραγώγων της κοινωνικοποίησης ή της μη κοινωνικοποίησης του Κράτους.
Εάν στην μία περίπτωση, της κοινωνικοποίησης του Κράτους, η ελευθεροτυπία παράγει πολιτισμό και αναπαράγεται μέσα από αυτόν, στην άλλη περίπτωση η ελευθεροτυπία λειτουργεί ως εκβιαστικό μέσο και δυνατότητα υποταγής του γράφοντος και κοινωνού πληροφοριών στα δόκανα της εκάστοτε και πολύμορφης εξουσίας.
Ο Μουσολίνι, ένας εκ των βασικών – θεωρεία και έργο- υποστηρικτών του Φασισμού, ισχυριζόταν ότι « αν πείσουμε τον λαό ότι τα βουνά μπορούν να μετακινηθούν, τότε ο λαός θα πιστέψει ότι τα βουνά μετακινήθηκαν»
Αν σήμερα τα συμφέροντα της εξουσίας και των λεγόμενων «έγκριτων» δημοσιογράφων πάνε χέρι-χέρι μαζί και εναντίον της ελευθεροτυπίας στο internet και μπορούν να πείσουν για δήθεν εκβιασμούς την κοινή γνώμη, τότε η κοινή γνώμη θα έχει πεισθεί ότι η ελευθεροτυπία στο διαδίκτυο είναι κανιβαλισμός και συκοφαντία, αλλά ποτέ δεν θα υποψιαστεί ποια συμφέρονται θα έχει εξυπηρετήσει.
Μια αντικειμενική ανάγνωση των ειδησεογραφικών δελτίων γύρο από την υπόθεση Ζαχόπουλου , αυτό γίνεται αντιληπτό.
Ο Φασισμός στο απόλυτο μεγαλείο του.
Κατασκευάζονται ένοχοι, πειθαναγκάζονται να συμμαχήσουν με την κυβερνητική πολιτική συγκάλυψης της σήψης και της διαφθοράς, επιστρατεύονται «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και διαπλεκόμενα ΜΜΕ , με έναν και μοναδικό στόχο. Την χειραγώγηση της κοινής γνώμης και την υποταγή της στα κάθε είδους συμφέροντα.
Στο παρελθόν, στην κριτική που δεχόμασταν ως Σοσιαλιστές από τα φερέφωνα του Ελληνικού κατεστημένου, φερέφωνα που κρύβονται μέσα σε όλα τα κόμματα και δεν αποτελεί "προνόμιο" κανενός κόμματος να είναι το ίδιο ή τα μέλη του φερέφωνα, ήταν ο ισχυρισμός πως στην δημοκρατία που έχουμε, μιλάμε όλοι ελεύθερα και κανείς δεν διώκεται για τις απόψεις του, ό,τι και να λέει.
Στην Ελλάδα, ο Λαός δεν αποτελεί κατά τεκμήριο την οντότητα που μέσω της οποίας διαμορφώνεται είτε το πολίτευμα είτε ο πολιτισμός που διέπει την κυβερνητική εξουσία είτε οποιαδήποτε άλλη εξουσία, αλλά κάθε τι διαμορφώνεται και ορίζεται και παράγει μέσα από την κορπορατιστική οργάνωση των εξουσιών.
Η ελευθεροτυπία είναι ένα εκ των παραγώγων της κοινωνικοποίησης ή της μη κοινωνικοποίησης του Κράτους.
Εάν στην μία περίπτωση, της κοινωνικοποίησης του Κράτους, η ελευθεροτυπία παράγει πολιτισμό και αναπαράγεται μέσα από αυτόν, στην άλλη περίπτωση η ελευθεροτυπία λειτουργεί ως εκβιαστικό μέσο και δυνατότητα υποταγής του γράφοντος και κοινωνού πληροφοριών στα δόκανα της εκάστοτε και πολύμορφης εξουσίας.
Ο Μουσολίνι, ένας εκ των βασικών – θεωρεία και έργο- υποστηρικτών του Φασισμού, ισχυριζόταν ότι « αν πείσουμε τον λαό ότι τα βουνά μπορούν να μετακινηθούν, τότε ο λαός θα πιστέψει ότι τα βουνά μετακινήθηκαν»
Αν σήμερα τα συμφέροντα της εξουσίας και των λεγόμενων «έγκριτων» δημοσιογράφων πάνε χέρι-χέρι μαζί και εναντίον της ελευθεροτυπίας στο internet και μπορούν να πείσουν για δήθεν εκβιασμούς την κοινή γνώμη, τότε η κοινή γνώμη θα έχει πεισθεί ότι η ελευθεροτυπία στο διαδίκτυο είναι κανιβαλισμός και συκοφαντία, αλλά ποτέ δεν θα υποψιαστεί ποια συμφέρονται θα έχει εξυπηρετήσει.
Μια αντικειμενική ανάγνωση των ειδησεογραφικών δελτίων γύρο από την υπόθεση Ζαχόπουλου , αυτό γίνεται αντιληπτό.
Ο Φασισμός στο απόλυτο μεγαλείο του.
Κατασκευάζονται ένοχοι, πειθαναγκάζονται να συμμαχήσουν με την κυβερνητική πολιτική συγκάλυψης της σήψης και της διαφθοράς, επιστρατεύονται «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και διαπλεκόμενα ΜΜΕ , με έναν και μοναδικό στόχο. Την χειραγώγηση της κοινής γνώμης και την υποταγή της στα κάθε είδους συμφέροντα.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ απο το PREES-GR
Τρίτη, Φεβρουάριος 26, 2008
ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΠΡΟΣ ...
ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ
Της Αλεξίας Ανδρ. Καψαμπέλη
Φοιτήτριας στο 4ο έτος της Νομικής Σχολής Αθηνών
Πίστευα βαθειά ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα η οποία ενδιαφερόταν και προστάτευε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου είναι γνωστό ότι η φιλοξενία ήταν πολύ σημαντική για τους αρχαίους Έλληνες για τους οποίους όλοι εμείς σήμερα είμαστε περήφανοι.
Προς λύπη μου διαπιστώνω ότι τα πράγματα σήμερα είναι πολύ διαφορετικά. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τις υποκλοπές, την υπόθεση των Πακιστανών, τους ξυλοδαρμούς των αλλοδαπών στο αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας ή μήπως τον ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή;
Αλήθεια, υπήρξε τιμωρία και αποδοκιμασία από την ελληνική πολιτεία και τον πολιτικό κόσμο της χώρας; Ή μήπως νομίζουν ότι αυτά ξεχνιούνται και ότι ο κόσμος παρακολουθεί και ενδιαφέρεται ΜΟΝΟ για τα κουτσομπολιά και για την ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ που παρέχουν τα ΜΕΣΑ;
Τόσο καιρό έκανα υπομονή. Ολα τα πράγματα όμως έχουν τα όρια τους. Και τώρα θέλω να μιλήσω, να γράψω. Και μάλιστα προκαλώ όποιον θέλει να μου κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδείς αναφορές. Να στραφεί κατά ενός εικοσάχρρονου ανθρώπου που δεν διστάζει να πει αυτό που βλέπει και νιώθει.
Ανέφερα και στην αρχή ότι μέχρι την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008 πίστευα στην Ελλάδα και στην ελευθερία και τη δημοκρατία που τη διακρίνουν. Υπήρξαν όμως άνθρωποι που φρόντισαν να τα καταφέρουν, ομολογώ, να με κάνουν να αλλάξω γνώμη και να καταλάβω ότι ΜΟΝΟ ΑΔΙΚΙΑ υπάρχει και στην Ελλάδα.
Την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008 αυτό που βιώσαμε δεν περιγράφεται και δεν ξεχνιέται, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μπήκαν στο σπίτι μας 6 αστυνομκοί και ένας ανακριτής. Δεν μας έλεγαν τι ακριβώς ήθελαν. Και με το ζόρι, μας είπαν ότι ήθελαν να κάνουν έρευνα στο σπίτι και ότι ήταν από το ηλεκτρονικό έγκλημα. Τίποτε άλλο.
Ο κύριος Χιώτης βέβαια χθες στις ειδήσεις του "μεγάλου και αντικειμενικού" καναλιού MEGA, ήξερε ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ, ΤΙ ΒΡΗΚΑΝ και ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ. Μήπως θα έπρεπε να αφήσει τη δημοσιογραφία και να ασχοληθεί με κάτι άλλο; Καταλαβαίνετε...
Αλήθεια, το MEGA δεν μας έχει διευκρινήσει τι έκαναν με το DVD του Ζαχόπουλου και της Τσέκου. Γιατί από τη μία οι "μεγάλοι, διάσημοι και αμερόληπτοι" δημοσιογράφοι του δελτίου, υποστηρίζουν ότι ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΤΟ DVD, ενώ ο κ. Καμπουράκης ΑΛΛΑ ΕΙΠΕ; Γιατί από τη μία το όνομα και το πρόσωπο της Τσέκου το κρύβουν και την προστατεύουν τόσο, ενώ από την άλλη αφήνουν και ανέχονται να σπιλώνονται ονόματα, υπολήψεις, οικογένειες χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες; Ξεχνούν φαίνεται το τεκμήριο της αθωότητας ή μήπως δεν υπάρχει πια και είναι δημιούργημα της φαντασίας και του ρομαντισμού μας;
Συνεχίζοντας την αναφορά για τα τεκταινόμενα στο σπίτι μας, νιώσαμε να καταρρέουν τα πάντα και προσπαθήσαμε να αντισταθούμε. Βλέπετε, δεν ήταν παρών δικηγόρος και οι κύριοι δεν μπορούσαν να περιμένουν γιατί βιάζονταν...
Ξέρετε πώς ένιωσα όταν έψαχναν το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ και μας ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ;
Αλήθεια, ποιο είναι το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας; Απ' ό,τι φαίνεται, να ταλαιπωρεί και να εξευτελίζει ανθρώπους και να κυνηγάει ανυπεράσπιστες γυναίκες μόνες;
Εγώ, είχα την εντύπωση ότι η Αστυνομία πρέπει να καταδιώκει εμπόρους ναρκωτικών, απατεώνες και δολοφόνους. Άραγε, με το θέμα στα Ζωνιανά τι έγινε; Ποιοι άνθρωποι είναι στις φυλακές χωρίς να μπορούν να βρουν το δίκιο τους; Παράλληλα, φροντίζουν να διαρρέονται όσα στοιχεία θέλουν σε συγκεκριμένες εφημερίδες και σ' "εκλεκτούς δημοσιογράφους".
Νιώσαμε την ώρα της εισβολής και της "έρευνας" να παραβιάζεται ό,τι σημαντικότερο έχουμε: το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ο χώρος ΜΑΣ, η ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
Μ' έκαναν να μετανιώσω που σπουδάζω Νομική. Από την άλλη, ίσως πρέπει να ασχοληθώ με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους κατατρεγμένους. Δεν μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή, δεν θέλω να τα θυμάμαι, όσο κι αν ο κύριος Χιώτης, γεμάτος ειρωνεία και χαιρεκακία, προέτρεψε χθες την Αστυνομία να έρθει ξανά στο σπίτι μας. Εχει αναλογιστεί ότι είμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ; Ή μήπως αρέσκεται στο να ταπεινώνει τους άλλους;
Ο κύριος Χιώτης υποστηρίζει ότι εκβιαζόταν και ότι συκοφαντείται και ότι θίγεται απ΄αυτό. Αλλά δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να μιλάει για το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, για την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ, σαν να είμαστε εγκληματίες.
Ειλικρινά, αυτό με εξόργισε αλλά και με στεναχώρησε, διότι δεν περίμενα από έναν άνθρωπο ο οποίος θεωρεί ότι θίγεται η τιμή και η υπόληψή του, το όνομά του, να θίγει άλλους και την οικογένειά τους. Αυτό που νιώσαμε όταν τον ακούσαμε, ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ.
Εμείς όμως είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ, στεκόμαστε στα πόδια μας, έχουμε ψηλά το πηγούνι, όπως μου έλεγε μια φίλη, και προχωράμε και προσπερνάμε κάθε κακοήθεια και ύπουλο σκοπό.
Επίσης διαπιστώνω ότι οι πολιτικοί μανιωδώς ασκούν μηνύσεις και αγωγές. Και αναρωτιέμαι: δεν έχουν με τίποτα άλλο να ασχοληθούν, παρά να διαβάζουν μόνο ό,τι γράφεται για εκείνους; Γιατί δεν κάνουν πράξεις, δεν κάνουν έργα, δεν ενδιαφέρονται για τον κόσμο, για τα προβλήματά του; Αν συνέβαινε αυτό, τότε οι ίδιοι οι πολίτες θα ήταν αυτοί που θα εξοργίζονταν και θα ήταν πρόθυμοι να τους υπερασπιστούν.
Σχετικά με τον κύριο Αναστασιάδη, ειλικρινά εκπλήσσομαι. Δεν περίμενα από έναν άνθρωπο που βαλλόταν το προηγούμενο διάστημα περισσότερο από καθέναν άλλον, να χτυπάει έτσι έναν άνθρωπο που ούτε καν τον ξέρει.
Αλήθεια, τόσο γρήγορα ξεχνάει όσα πέρασε; Πόσο χάλια ήταν; Κανένας δεν βρέθηκε να τον στηρίξει. Και τώρα, αυτά που πέρασε ο ίδιος, θέλει να τα κάνει και σε άλλους; Γιατί; Να μου απαντήσει.
Λυπάμαι γι αυτόν, για την οικογένειά του και για τα παιδιά του που τόσο πολύ ήθελε να προστατεύσει, έτσι έλεγε στον Αντέννα, και τα παιδιά των άλλων δεν τα σκέφτηκε!
Το άλλο εντυπωσιακό είναι ότι το πρόβλημα στην αρχή ήταν ο εκβιασμός και τώρα το επίκεντρο της συζήτησης έχει γίνει το Ιντερνετ και τα blogs. "Ολοι οι ειδικοί" προσπαθούν να λύσουν θέματα τα οποία ούτε στην Αμερική δεν έχουν λυθεί. ΑΠΛΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.
Πρώτον, γιατί δεν ξέρουν, πολλοί από αυτούς δεν ξέρουν καν τι είναι. Και δεύτερον γιατί προσφέρει πολλές δυνατότητες. Γιατί παγκοσμίως καταδιώκουν τους "μεγαλοεγκληματίες", αυτούς που κατεβάζουν τραγούδια από το το Διαδίκτυο και αυτούς που πωλούν CD. Αυτό είναι το κρίσιμο πρόβλημα της κοινωνίας ή μήπως των μεγαλοεπιχειρήσεων και των σκοτεινών συμφερόντων που θέλουν να ελέγχουν και να φιμώνουν τα πάντα;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για το μέγεθος του κειμένου, θα έπρεπε να είναι πιο μικρό για να διαβάζεται πιο εύκολα. ΑΛΛΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ. Μόνο μέσω του Διαδικτύου μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα, να μιλήσω ανοικτά.
Θέλω να ευχαριστήσω καθένα, είτε διάσημο είτε άσημο -και κανείς δεν είναι ανώνυμος, ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑ- για τη στήριξη και το ενδιαφέρον του. Ειλικρινά, δεν περίμενα τέτοια στήριξη και αυτή είναι η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.
Και θα κλείσω με έναν στίχο από ένα γνωστό τραγούδι του Χατζιδάκι "...αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ".
ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΠΡΟΣ ...
ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ
Της Αλεξίας Ανδρ. Καψαμπέλη
Φοιτήτριας στο 4ο έτος της Νομικής Σχολής Αθηνών
Πίστευα βαθειά ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα η οποία ενδιαφερόταν και προστάτευε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου είναι γνωστό ότι η φιλοξενία ήταν πολύ σημαντική για τους αρχαίους Έλληνες για τους οποίους όλοι εμείς σήμερα είμαστε περήφανοι.
Προς λύπη μου διαπιστώνω ότι τα πράγματα σήμερα είναι πολύ διαφορετικά. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τις υποκλοπές, την υπόθεση των Πακιστανών, τους ξυλοδαρμούς των αλλοδαπών στο αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας ή μήπως τον ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή;
Αλήθεια, υπήρξε τιμωρία και αποδοκιμασία από την ελληνική πολιτεία και τον πολιτικό κόσμο της χώρας; Ή μήπως νομίζουν ότι αυτά ξεχνιούνται και ότι ο κόσμος παρακολουθεί και ενδιαφέρεται ΜΟΝΟ για τα κουτσομπολιά και για την ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ που παρέχουν τα ΜΕΣΑ;
Τόσο καιρό έκανα υπομονή. Ολα τα πράγματα όμως έχουν τα όρια τους. Και τώρα θέλω να μιλήσω, να γράψω. Και μάλιστα προκαλώ όποιον θέλει να μου κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδείς αναφορές. Να στραφεί κατά ενός εικοσάχρρονου ανθρώπου που δεν διστάζει να πει αυτό που βλέπει και νιώθει.
Ανέφερα και στην αρχή ότι μέχρι την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008 πίστευα στην Ελλάδα και στην ελευθερία και τη δημοκρατία που τη διακρίνουν. Υπήρξαν όμως άνθρωποι που φρόντισαν να τα καταφέρουν, ομολογώ, να με κάνουν να αλλάξω γνώμη και να καταλάβω ότι ΜΟΝΟ ΑΔΙΚΙΑ υπάρχει και στην Ελλάδα.
Την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008 αυτό που βιώσαμε δεν περιγράφεται και δεν ξεχνιέται, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μπήκαν στο σπίτι μας 6 αστυνομκοί και ένας ανακριτής. Δεν μας έλεγαν τι ακριβώς ήθελαν. Και με το ζόρι, μας είπαν ότι ήθελαν να κάνουν έρευνα στο σπίτι και ότι ήταν από το ηλεκτρονικό έγκλημα. Τίποτε άλλο.
Ο κύριος Χιώτης βέβαια χθες στις ειδήσεις του "μεγάλου και αντικειμενικού" καναλιού MEGA, ήξερε ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ, ΤΙ ΒΡΗΚΑΝ και ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ. Μήπως θα έπρεπε να αφήσει τη δημοσιογραφία και να ασχοληθεί με κάτι άλλο; Καταλαβαίνετε...
Αλήθεια, το MEGA δεν μας έχει διευκρινήσει τι έκαναν με το DVD του Ζαχόπουλου και της Τσέκου. Γιατί από τη μία οι "μεγάλοι, διάσημοι και αμερόληπτοι" δημοσιογράφοι του δελτίου, υποστηρίζουν ότι ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΤΟ DVD, ενώ ο κ. Καμπουράκης ΑΛΛΑ ΕΙΠΕ; Γιατί από τη μία το όνομα και το πρόσωπο της Τσέκου το κρύβουν και την προστατεύουν τόσο, ενώ από την άλλη αφήνουν και ανέχονται να σπιλώνονται ονόματα, υπολήψεις, οικογένειες χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες; Ξεχνούν φαίνεται το τεκμήριο της αθωότητας ή μήπως δεν υπάρχει πια και είναι δημιούργημα της φαντασίας και του ρομαντισμού μας;
Συνεχίζοντας την αναφορά για τα τεκταινόμενα στο σπίτι μας, νιώσαμε να καταρρέουν τα πάντα και προσπαθήσαμε να αντισταθούμε. Βλέπετε, δεν ήταν παρών δικηγόρος και οι κύριοι δεν μπορούσαν να περιμένουν γιατί βιάζονταν...
Ξέρετε πώς ένιωσα όταν έψαχναν το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ και μας ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ;
Αλήθεια, ποιο είναι το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας; Απ' ό,τι φαίνεται, να ταλαιπωρεί και να εξευτελίζει ανθρώπους και να κυνηγάει ανυπεράσπιστες γυναίκες μόνες;
Εγώ, είχα την εντύπωση ότι η Αστυνομία πρέπει να καταδιώκει εμπόρους ναρκωτικών, απατεώνες και δολοφόνους. Άραγε, με το θέμα στα Ζωνιανά τι έγινε; Ποιοι άνθρωποι είναι στις φυλακές χωρίς να μπορούν να βρουν το δίκιο τους; Παράλληλα, φροντίζουν να διαρρέονται όσα στοιχεία θέλουν σε συγκεκριμένες εφημερίδες και σ' "εκλεκτούς δημοσιογράφους".
Νιώσαμε την ώρα της εισβολής και της "έρευνας" να παραβιάζεται ό,τι σημαντικότερο έχουμε: το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ο χώρος ΜΑΣ, η ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
Μ' έκαναν να μετανιώσω που σπουδάζω Νομική. Από την άλλη, ίσως πρέπει να ασχοληθώ με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους κατατρεγμένους. Δεν μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή, δεν θέλω να τα θυμάμαι, όσο κι αν ο κύριος Χιώτης, γεμάτος ειρωνεία και χαιρεκακία, προέτρεψε χθες την Αστυνομία να έρθει ξανά στο σπίτι μας. Εχει αναλογιστεί ότι είμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ; Ή μήπως αρέσκεται στο να ταπεινώνει τους άλλους;
Ο κύριος Χιώτης υποστηρίζει ότι εκβιαζόταν και ότι συκοφαντείται και ότι θίγεται απ΄αυτό. Αλλά δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να μιλάει για το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, για την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ, σαν να είμαστε εγκληματίες.
Ειλικρινά, αυτό με εξόργισε αλλά και με στεναχώρησε, διότι δεν περίμενα από έναν άνθρωπο ο οποίος θεωρεί ότι θίγεται η τιμή και η υπόληψή του, το όνομά του, να θίγει άλλους και την οικογένειά τους. Αυτό που νιώσαμε όταν τον ακούσαμε, ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ.
Εμείς όμως είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ, στεκόμαστε στα πόδια μας, έχουμε ψηλά το πηγούνι, όπως μου έλεγε μια φίλη, και προχωράμε και προσπερνάμε κάθε κακοήθεια και ύπουλο σκοπό.
Επίσης διαπιστώνω ότι οι πολιτικοί μανιωδώς ασκούν μηνύσεις και αγωγές. Και αναρωτιέμαι: δεν έχουν με τίποτα άλλο να ασχοληθούν, παρά να διαβάζουν μόνο ό,τι γράφεται για εκείνους; Γιατί δεν κάνουν πράξεις, δεν κάνουν έργα, δεν ενδιαφέρονται για τον κόσμο, για τα προβλήματά του; Αν συνέβαινε αυτό, τότε οι ίδιοι οι πολίτες θα ήταν αυτοί που θα εξοργίζονταν και θα ήταν πρόθυμοι να τους υπερασπιστούν.
Σχετικά με τον κύριο Αναστασιάδη, ειλικρινά εκπλήσσομαι. Δεν περίμενα από έναν άνθρωπο που βαλλόταν το προηγούμενο διάστημα περισσότερο από καθέναν άλλον, να χτυπάει έτσι έναν άνθρωπο που ούτε καν τον ξέρει.
Αλήθεια, τόσο γρήγορα ξεχνάει όσα πέρασε; Πόσο χάλια ήταν; Κανένας δεν βρέθηκε να τον στηρίξει. Και τώρα, αυτά που πέρασε ο ίδιος, θέλει να τα κάνει και σε άλλους; Γιατί; Να μου απαντήσει.
Λυπάμαι γι αυτόν, για την οικογένειά του και για τα παιδιά του που τόσο πολύ ήθελε να προστατεύσει, έτσι έλεγε στον Αντέννα, και τα παιδιά των άλλων δεν τα σκέφτηκε!
Το άλλο εντυπωσιακό είναι ότι το πρόβλημα στην αρχή ήταν ο εκβιασμός και τώρα το επίκεντρο της συζήτησης έχει γίνει το Ιντερνετ και τα blogs. "Ολοι οι ειδικοί" προσπαθούν να λύσουν θέματα τα οποία ούτε στην Αμερική δεν έχουν λυθεί. ΑΠΛΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.
Πρώτον, γιατί δεν ξέρουν, πολλοί από αυτούς δεν ξέρουν καν τι είναι. Και δεύτερον γιατί προσφέρει πολλές δυνατότητες. Γιατί παγκοσμίως καταδιώκουν τους "μεγαλοεγκληματίες", αυτούς που κατεβάζουν τραγούδια από το το Διαδίκτυο και αυτούς που πωλούν CD. Αυτό είναι το κρίσιμο πρόβλημα της κοινωνίας ή μήπως των μεγαλοεπιχειρήσεων και των σκοτεινών συμφερόντων που θέλουν να ελέγχουν και να φιμώνουν τα πάντα;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για το μέγεθος του κειμένου, θα έπρεπε να είναι πιο μικρό για να διαβάζεται πιο εύκολα. ΑΛΛΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ. Μόνο μέσω του Διαδικτύου μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα, να μιλήσω ανοικτά.
Θέλω να ευχαριστήσω καθένα, είτε διάσημο είτε άσημο -και κανείς δεν είναι ανώνυμος, ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑ- για τη στήριξη και το ενδιαφέρον του. Ειλικρινά, δεν περίμενα τέτοια στήριξη και αυτή είναι η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.
Και θα κλείσω με έναν στίχο από ένα γνωστό τραγούδι του Χατζιδάκι "...αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ".
Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ prees-gr.blogspot
Τι έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου...
....για τον όρο "Μακεδονία".Σε ό,τι αφορά στην ονομασία, για μας, το θέμα είναι κρίσιμο! Για μένα, δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία», υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων! Πολλοί ξένοι ρωτούν, γιατί επιμένετε τόσο στο θέμα της ονομασίας; Τι είδους μονομανία είναι αυτή, τι μανία καταδιώξεως; Κι όμως υπάρχει λόγος! Πολλές δεκαετίες τώρα υπάρχει το «σλαβομακεδονικό» λόμπυ, πανίσχυρο στον Καναδά, ισχυρό στην Αυστραλία, ισχυρό στις Η.Π.Α. Αυτό το λόμπι δουλεύει γι’ αυτό που λέγεται η «Μεγάλη Μακεδονία». Η «Μεγάλη Μακεδονία» που θα περιέχει τη Μακεδονία του Πιρίν, τα Σκόπια και την Ελληνική Μακεδονία. Η προπαγάνδα είναι πολύχρονη, και καλά χρηματοδοτημένη. Αλλά για να πετύχει ένα τέτοιο σενάριο- γιατί σενάριο είναι, δεν λέω ότι θα βγει πέρα, δεν θα το αφήσουμε να βγει πέρα- για να υπάρξει αυτό το σενάριο χρειάζεται μια «άγκυρα», χρειάζεται ένα όχημα αλυτρωτισμού, όπως έχει ειπωθεί, χρειάζεται να υπάρχει κάτι, ένα κράτος που να λέγεται «Μακεδονία». Αυτή είναι η σημασία του να μην υπάρχει στα σύνορά μας κράτος που να λέγεται «Μακεδονία», διότι αποτελεί απειλή εν δυνάμει. Αυτό είναι ένα από τα σενάρια για τη Βαλκανική χερσόνησο. Ανδρέας Γ. Παπανδρέου.Αυτά έλεγε πριν 15 περίπου χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου για την υπόθεση της ονομασίας των Σκοπίων.Είναι άραγε επίκαιρα; Πρέπει να τα λάβουν υπόψη τους οι πολιτικοί μας; Ας μη ξεχνιόμαστε και μην πέφτουμε στις παγίδες των αμερικανών.
Ν.Τ.
Επ' ευκαιρία του παραπάνω άρθρου, η διέρρευση της επιστολής Νιμιτς έχει αξία ή το ότι η Κυβέρνηση πήγε να εξαπατήσει τα πολιτικά κόμματα και τον λαό και να κρύψει τον ενδοτισμό της, ενδοτισμό που αποτελεί ίδιον της Ν.Δ.;
....για τον όρο "Μακεδονία".Σε ό,τι αφορά στην ονομασία, για μας, το θέμα είναι κρίσιμο! Για μένα, δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία», υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων! Πολλοί ξένοι ρωτούν, γιατί επιμένετε τόσο στο θέμα της ονομασίας; Τι είδους μονομανία είναι αυτή, τι μανία καταδιώξεως; Κι όμως υπάρχει λόγος! Πολλές δεκαετίες τώρα υπάρχει το «σλαβομακεδονικό» λόμπυ, πανίσχυρο στον Καναδά, ισχυρό στην Αυστραλία, ισχυρό στις Η.Π.Α. Αυτό το λόμπι δουλεύει γι’ αυτό που λέγεται η «Μεγάλη Μακεδονία». Η «Μεγάλη Μακεδονία» που θα περιέχει τη Μακεδονία του Πιρίν, τα Σκόπια και την Ελληνική Μακεδονία. Η προπαγάνδα είναι πολύχρονη, και καλά χρηματοδοτημένη. Αλλά για να πετύχει ένα τέτοιο σενάριο- γιατί σενάριο είναι, δεν λέω ότι θα βγει πέρα, δεν θα το αφήσουμε να βγει πέρα- για να υπάρξει αυτό το σενάριο χρειάζεται μια «άγκυρα», χρειάζεται ένα όχημα αλυτρωτισμού, όπως έχει ειπωθεί, χρειάζεται να υπάρχει κάτι, ένα κράτος που να λέγεται «Μακεδονία». Αυτή είναι η σημασία του να μην υπάρχει στα σύνορά μας κράτος που να λέγεται «Μακεδονία», διότι αποτελεί απειλή εν δυνάμει. Αυτό είναι ένα από τα σενάρια για τη Βαλκανική χερσόνησο. Ανδρέας Γ. Παπανδρέου.Αυτά έλεγε πριν 15 περίπου χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου για την υπόθεση της ονομασίας των Σκοπίων.Είναι άραγε επίκαιρα; Πρέπει να τα λάβουν υπόψη τους οι πολιτικοί μας; Ας μη ξεχνιόμαστε και μην πέφτουμε στις παγίδες των αμερικανών.
Ν.Τ.
Επ' ευκαιρία του παραπάνω άρθρου, η διέρρευση της επιστολής Νιμιτς έχει αξία ή το ότι η Κυβέρνηση πήγε να εξαπατήσει τα πολιτικά κόμματα και τον λαό και να κρύψει τον ενδοτισμό της, ενδοτισμό που αποτελεί ίδιον της Ν.Δ.;
ΟΤΙ ΔΗΛΩΣΑ ΣΤΟ press.gr@hotmail.com
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ( ονόματα δεν λέμε, εκείνοι όμως ξέρουν !!!)
Ο/Η vangelis konstantinou είπε...
Εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος , αλλά σκεπτόμενος άνθρωπος και blogger.
Στα ΜΜΕ, κυκλοφορούν πολλοί «έγκυροι» «δημοσιογράφοι – τηλεοπτικά υποκατάστατα δραματικής σχολής» που ενσυνείδητα παραπληροφορούν και διαμορφώνουν συνειδήσεις ή οπαδούς μια συγκεκριμένης πολιτικής συμφερόντων.
Το διαδίκτυο τους χαλάει τα σχέδια. Ανατρέπει το status quo της διαχείρισης της πληροφορίας.
Η πληροφορία είναι ιδιωτικό προϊόν και το προϊόν αλλά και η διαχείριση αγοράζεται και πουλιέται.
Η μεθοδολογία χρήσης και διοχέτευσης στις μάζες μπορεί να ανοίγει πόρτες ή να κλείνει, για κάθε έναν διαχειριστή πληροφοριών.
Επειδή όμως τα συγκροτήματα των ΜΜΕ έχουν καταστεί εν πολλοις μάστιγα της πληροφόρησης και της ελευθεροτυπίας, δυνάστες και παρά-εξουσιαστές, η ελευθερία διατύπωσης απόψεων αλλά και η παροχή πληροφοριών μέσω internet, τους ενοχλεί.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν και μερικά παπαγαλάκια – bloggers , πολιτικών όλων των παρατάξεων που επιθυμούν η Ελευθερία κατάθεσης πληροφοριών και απόψεων να τεθούν υπό την προκρούστεια λογοκρισία της καθεστηκυίας τάξης του Κράτους και των συμφερόντων ( Οικονομικών και Πολιτικών).
Είναι λοιπόν αναπόφευκτη η σύγκρουση, αναπόφευκτη όμως είναι και η κοινή μας στάση και δράση απέναντι σε όποιον επιθυμεί την φίμωση, την αλλοτρίωση και την λογοκρισία.
26 Φεβρουάριος 2008 9:50 πμ
«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο 601 – 737 από 737 Νεότερο› Νεότερο»
/
Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Eίμαι blogger, όχι κακοποιός. Πιστεύω στην εναλλακτική ενημέρωση, χωρίς εξαρτήσεις, την οποία κάποιοι θέλουν να φιμώσουν. Και δεν έχω καμμιά σχέση με κανενός είδους ιστορίες εκβιασμών, με οποιαδήποτε άλλα εγκληματικά γεγονότα ή με κακοποιά στοιχεία. Η αλήθεια θα φανεί. Κοντός ψαλμός αλληλλούια...
Η ζωή μου είναι ανοικτό βιβλίο, όπως και η δουλειά μου.
Οσοι με ξέρουν, γελάνε με αυτά που ακούνε. Κι όσοι δεν με ξέρουν, μπορούν να έρθουν να δουν πού και πώς ζώ, τι αυτοκίνητο έχω και ποια περιουσία έχω - που δεν έχω. Οπως δεν έχω και off shore εταιρείες.
Λυπάμαι μονάχα που ένα θέμα που θα μπορούσε να λυθεί με μια απλή επίσκεψη, πήρε τον χαρακτήρα επιδρομής, προπηλακισμών και απειλών με κατάχρηση εξουσίας σε βάρος της οικογένειάς μου. Και τελικά αποδείχθηκε κούφια, όπως δείχνουν επίσημα έγγραφα.
Κανένα "υλικό" δήθεν εκβιασμών σε βάρος πολιτικών προσώπων, επιχειρηματιών κλπ δεν βρέθηκε και δεν κατασχέθηκε, όπως κάποιοι έγραψαν. Φαίνεται ότι κρίνουν εξ ιδίων...
Τέτοιες επιδρομές να κοιτάξουν να κάνουν αλλού οι Αρχές.
Πιστεύω ότι είναι σε εξέλιξη μια προσπάθεια εκφοβισμού της εναλλακτικής ενημέρωσης η οποία τρομάζει τις εξουσίες και απελευθερώνει τον δυναμισμό, την ορμή και την αυθεντικότητα της νέας εποχής. Ας ηρεμήσουν και ας συμβιβαστούν με τη νέα πραγματικότητα. Δεν γίνεται να την αποτρέψουν.
Κι αν εμείς "χαθούμε", θα ακολουθήσουν άλλοι...
Παρά τα λάθη και τις υπερβολές, ακόμα και την ασυδοσία της, η ενναλακτική ενημέρωση έχει γίνει συστατικό της δημοκρατικής διαδικασίας. Είναι η φωνή των "από κάτω", που εμείς -δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- οι "απο πάνω", τους αντιμετωπίζαμε σαν κομπάρσους στο "σύστημά" μας...
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μπουν κανόνες και πλαίσια λειτουργίας, τα οποία η πολιτεία αρνείται ακόμη και να θέσει σε σοβαρή συζήτηση. Μένει λοιπόν, μέχρι τότε, η "αυτορρύθμιση". Η "αυτοωρίμανση", που δεν πρέπει όμως να γίνει "ενσωμάτωση". Και σε αυτό το πλαίσιο, οφείλουμε να ζητούμε συγγνώμη όλοι μας όταν αδικούμε κάποιον ή μεταφέρουμε κάτι λανθασμένο. Δεν διστάζω να το κάνω στο βαθμό που μου αναλογεί.
Το ερώτημα πάντως παραμένει: Πιστεύει κανείς, αλήθεια, ότι μπορεί με μεθόδους τρομοκράτησης να σταματήσει την επανάσταση της διαδικτυακής ενημέρωσης που μόλις τώρα ξεκινάει και στην χώρα μας;
Ας απαντήσουμε όλοι, σε αυτό, οχι!
αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com στις 11:37 μμ την 24 Φεβ 2008
Επιλογή ταυτότητας
Google/Blogger
Δημοσιεύστε ανάρτηση αυτήν τη στιγμή ως vangelis konstantinou
Αποστολή επόμενων στη διεύθυνση vangelis.konstantinou@gmail.com
Εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος , αλλά σκεπτόμενος άνθρωπος και blogger.
Στα ΜΜΕ, κυκλοφορούν πολλοί «έγκυροι» «δημοσιογράφοι – τηλεοπτικά υποκατάστατα δραματικής σχολής» που ενσυνείδητα παραπληροφορούν και διαμορφώνουν συνειδήσεις ή οπαδούς μια συγκεκριμένης πολιτικής συμφερόντων.
Το διαδίκτυο τους χαλάει τα σχέδια. Ανατρέπει το status quo της διαχείρισης της πληροφορίας.
Η πληροφορία είναι ιδιωτικό προϊόν και το προϊόν αλλά και η διαχείριση αγοράζεται και πουλιέται.
Η μεθοδολογία χρήσης και διοχέτευσης στις μάζες μπορεί να ανοίγει πόρτες ή να κλείνει, για κάθε έναν διαχειριστή πληροφοριών.
Επειδή όμως τα συγκροτήματα των ΜΜΕ έχουν καταστεί εν πολλοις μάστιγα της πληροφόρησης και της ελευθεροτυπίας, δυνάστες και παρά-εξουσιαστές, η ελευθερία διατύπωσης απόψεων αλλά και η παροχή πληροφοριών μέσω internet, τους ενοχλεί.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν και μερικά παπαγαλάκια – bloggers , πολιτικών όλων των παρατάξεων που επιθυμούν η Ελευθερία κατάθεσης πληροφοριών και απόψεων να τεθούν υπό την προκρούστεια λογοκρισία της καθεστηκυίας τάξης του Κράτους και των συμφερόντων ( Οικονομικών και Πολιτικών).
Είναι λοιπόν αναπόφευκτη η σύγκρουση, αναπόφευκτη όμως είναι και η κοινή μας στάση και δράση απέναντι σε όποιον επιθυμεί την φίμωση, την αλλοτρίωση και την λογοκρισία.
26 Φεβρουάριος 2008 9:50 πμ
«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο 601 – 737 από 737 Νεότερο› Νεότερο»
/
Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Eίμαι blogger, όχι κακοποιός. Πιστεύω στην εναλλακτική ενημέρωση, χωρίς εξαρτήσεις, την οποία κάποιοι θέλουν να φιμώσουν. Και δεν έχω καμμιά σχέση με κανενός είδους ιστορίες εκβιασμών, με οποιαδήποτε άλλα εγκληματικά γεγονότα ή με κακοποιά στοιχεία. Η αλήθεια θα φανεί. Κοντός ψαλμός αλληλλούια...
Η ζωή μου είναι ανοικτό βιβλίο, όπως και η δουλειά μου.
Οσοι με ξέρουν, γελάνε με αυτά που ακούνε. Κι όσοι δεν με ξέρουν, μπορούν να έρθουν να δουν πού και πώς ζώ, τι αυτοκίνητο έχω και ποια περιουσία έχω - που δεν έχω. Οπως δεν έχω και off shore εταιρείες.
Λυπάμαι μονάχα που ένα θέμα που θα μπορούσε να λυθεί με μια απλή επίσκεψη, πήρε τον χαρακτήρα επιδρομής, προπηλακισμών και απειλών με κατάχρηση εξουσίας σε βάρος της οικογένειάς μου. Και τελικά αποδείχθηκε κούφια, όπως δείχνουν επίσημα έγγραφα.
Κανένα "υλικό" δήθεν εκβιασμών σε βάρος πολιτικών προσώπων, επιχειρηματιών κλπ δεν βρέθηκε και δεν κατασχέθηκε, όπως κάποιοι έγραψαν. Φαίνεται ότι κρίνουν εξ ιδίων...
Τέτοιες επιδρομές να κοιτάξουν να κάνουν αλλού οι Αρχές.
Πιστεύω ότι είναι σε εξέλιξη μια προσπάθεια εκφοβισμού της εναλλακτικής ενημέρωσης η οποία τρομάζει τις εξουσίες και απελευθερώνει τον δυναμισμό, την ορμή και την αυθεντικότητα της νέας εποχής. Ας ηρεμήσουν και ας συμβιβαστούν με τη νέα πραγματικότητα. Δεν γίνεται να την αποτρέψουν.
Κι αν εμείς "χαθούμε", θα ακολουθήσουν άλλοι...
Παρά τα λάθη και τις υπερβολές, ακόμα και την ασυδοσία της, η ενναλακτική ενημέρωση έχει γίνει συστατικό της δημοκρατικής διαδικασίας. Είναι η φωνή των "από κάτω", που εμείς -δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- οι "απο πάνω", τους αντιμετωπίζαμε σαν κομπάρσους στο "σύστημά" μας...
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μπουν κανόνες και πλαίσια λειτουργίας, τα οποία η πολιτεία αρνείται ακόμη και να θέσει σε σοβαρή συζήτηση. Μένει λοιπόν, μέχρι τότε, η "αυτορρύθμιση". Η "αυτοωρίμανση", που δεν πρέπει όμως να γίνει "ενσωμάτωση". Και σε αυτό το πλαίσιο, οφείλουμε να ζητούμε συγγνώμη όλοι μας όταν αδικούμε κάποιον ή μεταφέρουμε κάτι λανθασμένο. Δεν διστάζω να το κάνω στο βαθμό που μου αναλογεί.
Το ερώτημα πάντως παραμένει: Πιστεύει κανείς, αλήθεια, ότι μπορεί με μεθόδους τρομοκράτησης να σταματήσει την επανάσταση της διαδικτυακής ενημέρωσης που μόλις τώρα ξεκινάει και στην χώρα μας;
Ας απαντήσουμε όλοι, σε αυτό, οχι!
αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com στις 11:37 μμ την 24 Φεβ 2008
Επιλογή ταυτότητας
Google/Blogger
Δημοσιεύστε ανάρτηση αυτήν τη στιγμή ως vangelis konstantinou
Αποστολή επόμενων στη διεύθυνση vangelis.konstantinou@gmail.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΜΙΧΑΛΗS ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗS
ΑΠΕΒΙΩΣΕ 26/5/2009
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ....
ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΑS
ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ ΤΗΝ....OIKONOMIA
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
