Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΟΠΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ http://dialogos.pasok.gr

ΧΡΩΣΤΩ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΑΥΛΙΚΟΥΣ.
Δημήτρη,Η συμμετοχή μου στην θεματολογία που δημιούργησες δεν θα έχει άλλη συνέχεια.Θεωρώ ότι υποβιβάζω το επίπεδο μου και την μακρόχρονη συνδικαλιστική και πολιτική μου δράση στο επίπεδο του ανταγωνισμού της προσωπολατρίας και του φετιχισμού εναντίον στον οποιοσδήποτε αντιρρησία. Δηλαδή και σε μένα.
Η θεοποίηση του ΓΑΠ και η αναγνώριση σ’ αυτόν, την εκ του μηδενός σοφία , ακεραιότητα, εντιμότητα, εμπιστοσύνη ως να προέρχεται από παρθενογέννηση, δημιουργεί περιβάλλον ή αυλή ανάλογη της περιόδου Α. Παπανδρέου, όπου αντί του σύγχρονου των blogger υπήρχε η ΑΥΡΙΑΝΗ και ο ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ.
Πολλοί μιλάτε σήμερα για το ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς από εσάς δεν υπερασπίζεται το ΠΑΣΟΚ αφού το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να διαπρέψετε ως ασπίδα του ΓΑΠ.
Εσύ Δημήτρη κατηγορείς τον ΓΑΠ που εξ αιτίας του ήρθες στο ΠΑΣΟΚ, ότι στην,( και όχι στο, agapi) ΚΟΕΣ έβαλε χωρίς καμιά προϋπόθεση 30 νέους επιχειρηματίες να με καθοδηγήσουν. ( εμένα και τους από το 74 ή αργότερα, μέλη του Κινήματος).
Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην κατάρρευση του Πολιτισμού της και του Πολιτικού λόγου από τους κάθε λογής μετέχοντες στα κοινά είτε επειδή στην πλειοψηφία τους ήταν αριβίστες , είτε ημιμαθείς, είτε ειδωλολάτρες πραιτοριανοί, είτε βολεψάκιδες είτε παπαγαλάκια και αυλοκόλακες, είτε όψιμοι αγωνιστές.
Είτε είσαι χαρισματικός ηγέτης είτε είσαι απλώς τεχνοκράτης- ηγέτης, χρειάζεσαι μια αυλή βολεμένων που να σου προσφέρουν την ασφάλεια που επιθυμείς.Από εκεί όμως κρίνεσαι και όχι από τους λόγους σου στα μπαλκόνια !!!!
Για να δούμε λοιπόν τώρα ποια είναι η αυλή Παπανδρέου. Είναι η Αυλή που τον χαρακτηρίζει.Όλοι της περιβόητης στενής ομάδας Σημίτη είτε υπουργοί είτε συνδικαλιστικά στελέχη αποτελούν σήμερα την απόδειξη σοσιαλιστικής συνείδησης και έκφρασης εμπιστοσύνης του Παπανδρέου , τον οποίον εμπιστεύεστε και απο τον οποίο εμπνέεστε .
Κάνετε κάποιοι από εσάς ( οι άλλοι έχουν μεσάνυχτα), σκληρή κριτική στον «εκσυγχρονισμό» και στην περίοδο Σημίτη ενώ ταυτόχρονα ξενοικιάζετε το τελευταίο διαμέρισμα του σώματος σας.
Δημήτρη,
Γνωρίζεις ποια είναι η γνώμη μου για σένα, αλλά με συγχωρείς που σε χρησιμοποιώ εναντίον όλων των «γεννημένων» ή «βαπτισμένων» Παπανδρεϊκών που νομίζουν ότι εάν είσαι με τον Παπανδρέου είσαι και Σοσιαλιστής.Επειδή δεν το θέλω αυτό όμως, ο κάθε ενδιαφερόμενος αν το επιθυμεί στο μέλλον ας με διαβάζει στο http://vkonstantinou.blogspot.comΓράφοντας τελευταία φορά στο ιστολογιο αυτό έχω να πω:
Σε ότι αφορά δημοσίευση στο blogspot Βενιζέλου και τα περί 5ης φάλαγγας, το δημοσίευμα αυτό ήταν κάπως άστοχο στους χαρακτηρισμούς του γι’ αυτό και διορθώθηκε αμέσως στο blog μου « ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ για τον Σοσιαλισμό» και στάλθηκε διορθωμένο στους : Παπανδρέου, Πάγκαλο, Σκανδαλίδη, Χρυσοχοϊδη Διαμαντοπούλου, Ρέππα, Τζουμάκα και σε μερικές άλλες ιστοσελίδες.
Δεύτερο,Να με διαγράψουν ποιοι, από πού, πως και με ποια ιδιότητα.
ΤρίτονΠως απαντά ένας υποστηρικτής του ΓΑΠ για την διγλωσσία του ,δηλαδή άλλα να ισχυρίζεται και να επιχειρηματολογεί στο εξωτερικό και για άλλα εντός ΠΑΣΟΚ και Ελλάδα;Τι θέση δηλαδή παίρνετε για μια Παγκόσμια Κυβέρνηση;( Σαντιάγκο 2006)
ΤέταρτοΤι θέση παίρνετε για τον τρόπο και τις αντι-καταστατικές διαδικασίες συγκρότησης της ΚΟΕΣ, τον «απαγχονισμό» της πλευράς Βενιζέλου, της, από το παράθυρο ή τον φεγγίτη τοποθέτησης, χωρίς προδιαγραφές που να σέβονται το Κόμμα και την Ελληνική Κοινωνία, «στελεχών» με συνείδηση προσωπολατρίας στον ΓΑΠ και σοσιαλιστές τόσο όσο ο Πάπας είναι Χριστιανός Ορθόδοξος;
ΠέμπτοΠοια είναι η οικονομική – πολιτική πρόταση ΓΑΠ που να εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα ότι ό άνθρωπος είναι Σοσιαλιστής.
ΕκτοΤην Λέσχη Μπίλντεσμπέργκ την γνωρίζετε όλοι;Τι θέλει η Αλεπού στο παζάρι;Γιατί ο Α. Παπανδρέου δεν πάτησε ποτέ εκεί το πόδι του; Όμως η Βάσω, ο Γιώργος, η Διαμαντοπούλου και προσκλήθηκαν και πήγαν.Δηλαδή αντί - συνομωσιολογικά σκεπτόμενος, τι να μην υποθέσω, για των ποιων απόφαση ήταν, τον Σημίτη στην Πρωθυπουργία να τον διαδεχτεί ο Καραμανλής ή ο ΓΑΠ να αναλάβει Πρόεδρος της Σ.Δ.;
Όταν λέω στην agapi, για αφίσες, εννοώ ότι είναι οξύμωρο να ισχυρίζεσαι ότι είσαι Σοσιαλιστής και ταυτόχρονα με μικροπολιτικούς υπολογισμούς να αλλοιώνεις την σύνθεση του οργάνου που είναι υπεύθυνο για τον προσυνεδριακό διάλογο, δημιουργώντας παραπέτασμα ασφαλείας σου.
Είναι οξύμωρο από τις οργανώσεις των εργαζομένων και των Τομέων τους να επιλέγει μια ποταπή διαδικασία που με βάση τους 140 Τομείς να εκλέγονται ένας (1) ανά τομέα και συνολικά 135 σύνεδροι και να ισχυρίζεσαι ότι είσαι Σοσιαλιστής, έντιμος και οραματιστής!
Είναι οξύμωρο να εναντιώνεσαι στον Σημίτη και να υπερασπίζεσαι τον εκσυγχρονισμό του και το έργο του. Δηλώνεις τότε Σοσιαλιστής;
Μπορούσα να πω περισσότερα και να αναφέρω περισσότερα. Δεν θέλω να αποδομήσω την εικόνα που έχετε για τον ΓΑΠ ή το ΠΑΣΟΚ που οραματίζεται.
Λοιπόν φίλοι και Σύντροφοι και άλλοι από εσάς, προσωπολάτρες του Καίσαρος, έχω μάθει στην μακρόχρονη δράση μου να σκέπτομαι, να μελετώ και να ερευνώ πίσω από τις κουρτίνες και τις καλές προθέσεις, πριν εκφράσω την υποστήριξή μου ή την ανοχή μου σε ένα πρόσωπο και σε μία πολιτική.
Ελπίζω να διαψευστώ και εσείς να έχετε δίκιο.Κοντός ψαλμός αλληλούια. Οι Ευρωεκλογές φτάνουν . εκεί θα δοκιμαστούν και οι Πολιτικές και οι Άνθρωποι.

ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΡΑΜΗΤΣΑ

OIKONOMIA
"Το κερδοσκοπικό ιδιωτικό κεφάλαιο δεν μπορεί να επεκταθεί σε νέες μορφές δραστηριότητας που αφορούν τους βασικούς αυτούς τομείς και να καταστεί θεσμικός ρυθμιστής των κοινωνικών αναγκών και του κόστους τους. Τα βασικά βιοτικά αγαθά πρέπει να ελέγχονται από την κοινωνία, να είναι κτήμα όλων για να μπορεί ο άνθρωπος – πολίτης να βιώσει ελεύθερος την ζωή του."
Φίλε Δημήτρη είπα να ησυχάσω αλλά δεν γίνεται.
Όπως έλεγε ο συγχωρεμένος ο Ανδρέας, μην γινόμαστε αιθεροβάμονες.Μην βιαστείς να μου πείς οτι μιλάμε για το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Πρώτον γιατί δεν υπάρχει. Μπορεί στο "μαγαζί" να κρέμεται μια ταμπέλα που γράφει ΠΑΣΟΚ αλλα το "μαγαζί" έχει αλλάξει απο καιρού και ιδιοκτήτες και το αντικείμενο που εμπορευόταν!Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου, και το σέβομαι αυτό, οτι έχεις την αγωνία, το όραμα και την αγάπη σε άνα κόμμα που γέμισε τον Λαό με ελπίδα και του έδωσε δύναμη να αγωνισθεί και να πιστέψει οτι μπορεί να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα.
Πίστεψέ με, είναι πολύ χρήσιμο και θα βοηθήσει τα μέλη και τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, να δημιουργήσουμε ένα Όμιλο Προβληματισμού για τον επαναπατρισμό του ΠΑΣΟΚ στον Σοσιαλιστικό χώρο.
Η θέση αυτή που διατυπώνεις προϋποθέτει την διάλυση των τραστ του Ιμπεριαλισμού ( Αμερικάνικη οικονομική ένωση, Ευρωπαϊκή Ένωση, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΗΕ.... να συνεχίσω; )
Εδώ οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να απαντήσουν,( σε πληροφορώ οτι πριν την εκλογή Προέδρου, ζήτησα και απο τους τρεις να πάρουν θέση ενάντια στην ελεύθερη αγορά. Ουδείς απάντησε), για την καθημερινότητα , την ακρίβεια και πως θα την πατάξουν και θα συμφωνήσουν στην παραπάνω θέση σου;Ή έχεις την εντύπωση οτι τα λεγόμενα Στελέχη και οι παρατρεχάμενοι τους, έχουν διαφορετικές ανησυχίες απο τον Γιώργο ή τον Βαγγέλη;

Για δες ποιους διάλεξε ο ΓΑΠ απο τους μπλοκερς να συμμετάσχουν στην ΚΟΕΣ. Όσους τον λιβάνιζαν!
Ένας εξ αυτών είπε στην ιστοσελίδα του: Έβλεπα τους Πασόκους να χειροκροτούν κάθε φορά που άκουγαν το όνομα Ανδρέας Παπανδρέου. .... Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία απο το ΠΑΣΟΚ.Οι πρώτες 24 ώρες μου στο ΠΑΣΟΚ!!!!!
Ο άνθρωπος πρώτη φορά πάτησε το πόδι του στο ΠΑΣΟΚ. Αυτός είναι το μέλλον. Αυτό το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ο Παπανδρέου.
Λοιπόν φίλε μου, επανέρχομαι για την δημιουργία Ομίλου Προβληματισμού μπας και περισώσουμε κάτι.
Γιατί βιάστηκαν πολλοί να λιθοβολήσουν τον Βενιζέλο και άφησαν αχαλίνωτο τον Παπανδρέου

Βαγγέλης Κωνσταντίνου

Κάντε κλικ επάνω στην εικονα.

ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ

Δημήτρη φίλε μου,
Προσβλέπεις στον αταξικό σοσιαλισμό που πραγματώνεται μέσα από μία δημοκρατική ιστορική διαλεκτική.
Ως θεώρημα και όχι ως αξίωμα, μπορεί διαλεκτικά προς μια συμβαίνουσα πραγματικότητα να αποτελέσει ένα υπόβαθρο διαλογισμού και μέσα από μια διαδικασία επιστημονικών προσεγγίσεων και ανταλλαγής θέσεων και απόψεων μια ουτοπική θεώρηση, όπως ο «αταξικός σοσιαλισμός» , να πάψει να είναι ουτοπία.
Η διαφορά μας είναι ότι εγώ ξεκινώ από την βάση, ότι τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία και η μαρξιστική φιλοσοφία βάση της οποίας διαμορφωθήκαν, με την σειρά τους διαμόρφωσαν ένα συγκεκριμένο προτσές που βοήθησε ή βοηθήθηκε στην εξέλιξη της βιομηχανικής επανάστασης και στην συγκρότηση των κοινωνιών και των κινημάτων αλλά μετά την καταναλωτική επανάσταση που ξεκινά το 1990 τα ίδια τα στοιχεία αναζητούν πατρίδα.
Είναι και σε μένα γαργαλιστική πρόκληση να διατυπώσω ένα θεώρημα για μια αταξική κοινωνία στα πλαίσια μια αντίστοιχης Σοσιαλιστικής, αλλά το οικονομικό εποικοδόμημα πρέπει να βασίζεται σε ένα αντίστοιχο Σοσιαλιστικό.
Γιατί στην τελική ανάλυση το οικονομικό σύστημα που στην ανάπτυξή του γεννά εκμετάλλευση, ανταγωνισμούς και ανεργία, διαφέρει από ένα Σοσιαλιστικό που στην ανάπτυξή του γεννά δυναμικές ισόρροπης ανάπτυξης χωρίς τις διακρίσεις, το κέρδος, τις τάξεις και την εκμετάλλευση ως μέσον πλουτισμού και ισχύος. Όμως τίποτα δεν αποκλείει το Σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα επίσης να γεννά ανισότητες, εκμετάλλευση φτώχεια και ανεργία.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις ιστορικές συνθήκες εξέλιξης των οικονομικών συστημάτων και της αντίστοιχης διαλεκτικής διαμόρφωσης των κοινωνικών στρωμάτων ή τάξεων ως εργαλεία μιας ολοένα και με μεγαλύτερη ταχύτητα, μετάλλαξη του καπιταλιστικού συστήματος, τα νέα γνωρίσματα του Ιμπεριαλισμού αλλά και την προσπάθεια προσεταιρισμού ανάλογων πεπαλαιωμένων φιλοσοφικών –οικονομικών ρευμάτων από την μεγαλύτερη μερίδα των αυτοαποκαλούμενων Σοσιαλιστών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που οραματίζονται μια παγκόσμια κυβέρνηση και μια παγκόσμια διαχειριστική εξουσία, με τρομοκρατεί η ιδέα να προτείνω μια σχεδία αταξικού σοσιαλισμού. Φοβάμαι τα κύματα
Όμως παρόλα αυτά δεν θάβω και την επαναστατικότητα μου, ούτε είμαι πρόθυμος να χάσω ή να διαπραγματευτώ την σοσιαλιστική μου παιδεία ή συνείδηση.

Λοιπόν, είμαι μαζί σου αλλά πολλά από όσα δεν έχουμε λύσει σήμερα θα υψωθούν
ως τείχη ή ως κύματα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΡΑΜΙΤΣΑ ΣΤΟ 3ο ΓΡΑΜΜΑ

Ευχαριστώ Βαγγέλη.
Πρώτα απ' όλα δεν μπορώ παρά να σου πω ότι ιστορικά έχεις δίκιο. Ομως ο ταξικός σοσιαλισμός, ο παραδοσιακός, δεν είναι στις πολιτικές αναζητήσεις μου. Προσβλέπω στον αταξικό σοσιαλισμό που πραγματώνεται μέσα από μία δημοκρατική ιστορική διαλεκτική.Αλλά ας έλθουμε στο σήμερα ... .Δεν θα υπενθυμίσω την πολιτική σκοπιμότητα του κειμένου, νομίζω ότι είναι εμφανές που απευθύνεται.Ομως ο ίδιος ο σοσιαλισμός δεν θα έπρεπε να υπακούει στον διαλεκτισμό; δεν θα έπρεπε να κινείται ιστορικά;Ο γνωστός "ορθόδοξος" σοσιαλισμός γεννήθηκε σε συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες και σε αυτές τις δομές εκφράστηκε προσπαθώντας να συλλάβει το ιστορικό γίγνεσθαι με την σύλληψη "φυσικών" νόμων. Κάπου ανέλυσα ότι μπορούμε στην πραγματικότητα να μιλάμε μόνο για κατά κανόνα συμβαίνοντα ... . Ομως ο σοσιαλισμός των προηγ. αιώνων υποκατέστησε απλώς την κυριότητα στά μέσα παραγωγής εκφράζοντας στην ουσία τις αυτές παραγωγικές επιδιώξεις με μεγαλύτερο θεωρητικά αριθμό αποδεκτών. Μετά το 1990 έχουμε μπει για τα καλά στην μεταβιομηχανική εποχή και πρέπει να προλάβουμε το τραίνο της φεουδαλοποίησης για το οποίο εργάζονται οι οπαδοί του νεο-φιλελευθερισμού.Στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες και δομές (ταξικές ή στρωματικές) αποδεκτός είναι για μένα ο χαρακτηρισμός :εκμεταλλευτές - εκμεταλλευόμενοι. Πως το έννοώ; Στην ισορροπία της υπεραξίας υπάρχουν πάντοτε κερδισμένοι και χαμένοι, άλλοι πολύ και άλλοι λιγότερο. Σε αυτή την ισορροπία καταρχήν αναφέρομαι και θέλω να πω ότι δεν θεωρώ αντίπαλο π.χ. τον ψιλικατζή της γειτονιάς που συμπιέζεται και παράγει υπεραξία υπέρ του μεγαλεμπόρου ή του βιομηχάνου. Αυτόν που τον τοποθετείς ; σε ποιά μεριά του ζυγού, μαζί μας ή ταξικά ως αστό. Σε αυτή την ισορροπία στοχεύω.Επειδή μάλιστα δεν πιστεύω ότι μια δικτατορία του προλεταριάτου είναι ικανή να σταματήσει την κίνηση των κοινωνιών θέτω την ισορροπία των αριθμών, δηλαδή την δημοκρατία ως κοινωνικό πρόταγμα.Ως προς το αξιακό σύστημα θαρρώ ότι θέτω ένα ουσιαστικό αξιακό δεδομένο των ανθρώπινων κοινωνιών, τον ίδιο τον άνθρωπο. Σε αυτό ή συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί, είναι το μοναδικό αξιακό δεδομένο που μπορώ να θέσω, με τον διευκρινιστικό όρο της συλλογικότητας και όχι της ατομικότητας.Εάν π.χ. δείς μια πρόταση για τα φάρμακα σε όλο τον πλανήτη (είναι στο blog μου) θα δεις ότι απενεργοποιώ την "αξία" :εμπορεύσιμο είδος, όταν βλάπτει την αξία : άνθρωπος ή δεν τον καλύπτει."Πάντων μέτρον άνθρωπος", για να επανέλθω σε θέματα λυμένα από αιώνες, αλλά ξεχασμένα ... .Εάν θέλεις Βαγγέλη ας μην το αποκαλέσουμε σοσιαλισμό, ας του δώσουμε άλλη ονομασία, όμως νομίζω ότι εννοιολογικά συνδέεται άμεσα με τις ξεχασμένες βασικές αρχές του σοσιαλισμού, έστω και χωρίς ειδική ταξική απεύθυνση.

3ο ΓΡΑΜΜΑ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ

[Ο καπιταλισμός λειτουργεί με βάση την κατασκευή πυραμίδων. Προβάλει το χείριστο για να διαχωρίσει και ψευδεπίγραφα να ικανοποιήσει. Προβάλλει ιδεολογήματα του στυλ " κοινωνική άνοδος" εννοώντας την άνοδο κατά βαθμίδα στην πυραμίδα, αλλά και την ασυνέπεια του τυχαίου, της κοινωνίας με τα "λαχεία" της.]
Ξεκινώ από εδώ. Από αυτό το σημείο και την αναφορά στο....."Προβάλλει ιδεολογήματα του στυλ <<κοινωνική άνοδος>>".Υπάρχουν δύο εννοιολογικές αντιθέσεις του ίδιου όρου, που άλλη παραδοχή υφίσταται στον Καπιταλισμό και άλλη παραδοχή υφίσταται στον Σοσιαλισμό.Η " Κοινωνική Άνοδος" ως αξίωμα, αν και από τους σύγχρονους θεωρητικούς του Καπιταλισμού αμφισβητείται, είναι το επιστέγασμα ενός συνόλου δεξιοτήτων, γνώσεων, ρίσκου, ευρηματικότητας και πολιτισμού χωρίς συνείδηση.Μέσο επίτευξης αυτού του αξιώματος που σου παρέχει την αναγνωσιμότητα και σε καθιστά "επιφανή" του "Δήμου", είναι η Εργασία και το είδος της Εργασίας.Η εργασία και κυρίως το είδος της εργασίας αλλά και οι σχέσεις με το κεφάλαιο και την παραγωγή, αποτελούν εξ' ορισμού αιτιολογία απονομής ταξικής βάσης και σε εγκαθιστούν, κατηγοριοποιώντας σε, σε Α΄, Β΄ ή Γ΄ επίπεδο κοινωνικής αποδοχής.Η "Κοινωνική Άνοδος" , δηλαδή η δραπέτευση σου από το Α΄ επίπεδο κοινωνικής βάσης σου σε ένα "ανώτερο" επίπεδο δεν αποτελεί και αποδοχή στο νέο επίπεδο, της "Πυραμίδας" όπως την αναφέρεις, αλλά θα αποτελεί αποδοχή αν δεν αντιστέκεσαι, δεν αντιτίθεσαι στα μέσα που ο ίδιος ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί και προβάλει την ηγεμονία του.Νομίζω ότι εδώ λέμε το ίδιο.
Αν όμως υποθέσουμε ότι μας παρέχεται η ανάγκη ή εξαναγκαζόμαστε σε μια περίοδο φιλοσοφικής ρευστότητας και ανατροπών .η ακόμα και διαστρεβλώσεων ώστε να χωρέσουν όλοι και οι ποιο ισχυρές ομάδες συμφερόντων ας επικρατήσουν έναντι των άλλων {αυτό δηλαδή που συμβαίνει στα Αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ.} τότε θα πρέπει εξ’ αρχής να κάνουμε την επισήμανση ότι ο στρατηγικός μας στόχος τον αντιλαμβανόμαστε ως καθημερινό αγώνα ανατροπών των δομών που στηρίζεται η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων [ και εδώ απαντώ στην πρώτη απάντηση σου].
Επομένως χωρίς τη διάθεση να αντιπαρατεθώ σε ένα αξιακό σύστημα όπως το έχεις επεξεργαστεί, προκύπτει μια διαφωνία περισσότερο ως φιλοσοφικό ζήτημα και ζήτημα επιστροφής στις «ρίζες» μας, που χωρίς να καταγγέλλεις τον δογματισμό δημιουργείς ένα καινούργιο.Στα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα, με την εμφάνιση των εκ του εξωτερικού προερχομένων λόγιων και επιστημόνων (Σοσιαλιστές – Ουτοπιστές), θεωρούσαν ότι τις Σοσιαλιστικές ιδέες τις χειρίζονταν μόνο οι ελίτ των διανοουμένων και ότι ο Σοσιαλισμός δεν είχε καμιά θέση στην εργατική τάξη, γιατί η εργατική τάξη αποτελούσε μέρος του προβλήματος και άρα οι ελίτ των διανοουμένων και αστών που είχαν ενστερνιστεί την φιλοσοφία του Ουτοπικού Σοσιαλισμού μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα.Όταν αργότερα και με την έμπνευση του αποτελέσματος της Οχτωβριανής επανάστασης τα Πρώτα συνδικάτα μιλούσαν για τον Σοσιαλισμό, τον αντιλαμβάνονταν ως τον Νέο Χριστιανισμό.Στα περισσότερα συνδικάτα, στους των γραφείων τους, αντί την φωτογραφία του Μάρξ είχα αναρτημένη την εικόνα του Χριστού.
Αλλά τόσο ο Μαρξ, όσο και ο Ένγκελς αλλά και αργότερα η Λούξεμπουργκ ή πολύ αργότερα ο Γκράμσι, πουθενά κα ποτέ δεν ανέφεραν ότι ο Σοσιαλισμός είναι ένα πολιτικό κοινωνικό σύστημα της ολότητας και ότι η εργατική τάξη είναι μια συνιστώσα αυτής της ολότητας. Ακριβώς το αντίθετο είπαν.
Δεν μπορούμε λοιπόν στα πλαίσια της σύστασης ενός πολιτικού υποκειμένου που δημιουργείται ώστε να κατακτήσει ένα στρατηγικής σημασίας στόχο, «την Σοσιαλιστικοποίηση των Κοινωνιών και της Οικονομίας», να αναθεωρήσουμε την Σοσιαλιστική φιλοσοφία, δίνοντας της άλλα χαρακτηριστικά ώστε να χωρέσουν όλοι.
Βέβαια στα πλαίσια συγκρότησης ενός Κόμματος που επιθυμεί να εισάγει τον Σοσιαλισμό ως συστατικό του στοιχείο δεν είναι απαγορευτικό μέσα στον κορμό του να στρατεύονται διαστρωματώσεις μιας Εθνικής κοινωνίας, γιατί χρειάζονται όλοι στην επίτευξη του στόχου.Αλλά από αυτό το σημείο μέχρις του « ΠΑΣΟΚ των Αστών» που έχασαν την αναγνωσιμότητα τους (σύμφωνα με το αξιακό δίκαιο του καπιταλιστικού συστήματος) και που συμπιέζονται προς τα κάτω, εκεί όπου βρίσκεται η πλειοψηφία της Αγροτικής και Εργατικής τάξης , είναι κομμάτι δύσκολο.
Το σημερινό ΠΑΣΟΚ Δημήτρη είναι το δημιούργημα αυτών των τεχνοκρατών, των Διευθυντικών στελεχών και των πτωχευμένων Αστών ή των Αστών που συμπιέζονταν από άλλα μεγαλύτερα μεγέθη ( Οικονομικά – Πολιτικά)
Θα ήθελα όμως ένα παράδειγμα Αστών που συμπιέζεται και που το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να εντάξει την φυσιογνωμία του στην φιλοσοφία αυτής της διαστρωμάτωσης των Αστών, ώστε να μην χάσει τον «κοινωνικό του ρόλο».
Όπως θα ήθελα την γνώμη σου για την σύνθεση μιας Κεντρικής Επιτροπής και ενός Πολιτικού Γραφείου που να δικαιολογεί τον χαρακτήρα του ως Κόμμα Σοσιαλιστικό.Άλλες ορολογίες , όπως Εθνικό Συμβούλιο κλπ, δεν με βρίσκουν σύμφωνο και προδήλως είναι όροι αποδοχής της αστικοποίησης και του φιλελευθερισμού στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος.
Τέλος, αν φτάσουμε σε μια Σοσιαλιστική Κοινωνία με Σοσιαλιστική Οικονομία, τότες συμφωνώ, δεν υπάρχουν αποκλεισμοί. Σήμερα όμως διανύουμε τον Καπιταλισμό και λειτουργούμε με ότι κατασκεύασε. Είναι αυτό που θέλουμε να ανατρέψουμε. Δεν το έχουμε ανατρέψει ήδη.

συντροφικά

Βαγγέλης Κωνσταντίνου

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ 2ο ΓΡΑΜΜΑ

DimKaramitsas
Εγώ σε ευχαριστώ Βαγγέλη για τον χρόνο σου και τους χρήσιμους προβληματισμούς σου.(Ο Βαγγέλης είναι καθαρός και ευσυνείδητος σοσιαλιστής πιστός στις αρχές του).Οσα θέτεις τα συμμερίζομαι και προσωπικά και τα συνυπογράφω. Τα εντός παρενθέσεως θα τα προσθέσω στο κείμενο καθώς πιστεύω ότι οφελούν την υπόθεση ΠΑΣΟΚ και κοινωνία και δεν νομίζω κάποιος να έχει διαφορετική αρνητική γνώμη.Ομως θα μου επιτρέψεις να διατηρήσω το γενικό ευρύ πλαίσιο απεύθυνσης.Θα εξηγήσω τις σκέψεις μου: Το πρώτο είναι η προβολή ενός νέου αξιακού συστήματος, ενός αξιακού συστήματος που στην βάση του ταυτίζεται με όσα λες (αρχές σοσιαλισμού), αλλά αγκαλιάζει το σύνολο της κοινωνίας, τουλάχιστον τους τιθέμενους σε θέση εκμεταλλευόμενου (έστω και κατ' ελάχιστο). Η κοινωνική ευρύτυτα είναι αναγκαία για να απαλλαγούμε από τις αναφορές καθαρά ταξικού τύπου, που είναι προσανατολισμένες και αναφέρονται στην καπιταλιστική οργάνωση της οικονομίας. Το αξιακό σύστημα έχει ως ιδεατό την πρόταση και εφαρμογή ενός άλλου συστήματος (βλ. ενδεικτικά "το όραμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού). Η σοσιαλιστική κοινωνία δεν μπορεί να είναι ταξική, ούτε να κάνει διαχωρισμούς ανάλογα με την ταξική προέλευση. Η σοσιαλιστική κοινωνία του μέλλοντος ξεπερνά τις σημερινές παραγωγικές δομές, στηρίζεται στο παρελθόν, αλλά μεταβάλλει την στόχευση για να μπορέσει να εννοηθεί πραγματικός σοσιαλισμός που θα αγκαλιάσει το σύνολο της κοινωνίας, χωρίς να δημιουργεί νέες ανισότητες, γραφειοκρατικές δομές, εξάρτηση του ανθρώπου από έννοιες όπως παραγωγικότητα και κέρδος και τέλος να μην δημιουργεί καταστάσεις τύπου "Γκουλάγκ". Ας σκεφτούμε πιθανές μελλοντικές κοινωνίες στις οποίες θα παράγουν αυτοματοποιημένες μηχανές. Τότε δεν θα μιλάμε για εργατική τάξη, αλλά για όχλους. Πρέπει λοιπόν να θέσουμε ως ιδεατό ένα νέο αξιακό σύστημα που στηρίζεται στις ίδιες τις βασικές αρχές του σοσιαλισμού, αλλά θα αγκαλιάζει και θα συγκινεί κάθε ταξικό ή στρωματικό υποσύνολο της κοινωνίας, πλήν των εκμεταλλευτών αυτής. Για μένα δεν είναι μόνο ζήτημα αναδιανομής της όποιας υπεραξίας, αλλά απεξάρτησης του ανθρώπου συλλήβδην από τέτοιες και ανάλογες έννοιες."Οπλο" στην πορεία αυτή για μένα είναι η πραγματική άμεση δημοκρατία. Με το λογικό σχήμα δημοκρατία = πλειοψηφία = μη προνομιούχο τμήμα της κοινωνίας, είναι ευκολότερο να φτάσουμε σε κοινωνικό μετασχηματισμό από ό,τι με το κλασσικό σχήμα : επανάσταση ή νομή της εξουσίας = επιστημονικός σοσιαλισμός = αναγκαστικός μετασχηματισμός. Το σχήμα απέτυχε και θα εξακολουθήσει να αποτυγχάνει καθ'ό μέρος αγνοεί τον άνθρωπο ως οντότητα και τον θέτει έρμαιο των αποφάσεων μιας γραφειοκρατίας και των μηχανισμών παραγωγής.Ο λόγος μου αφορά ένα αξιακό σύστημα με κέντρο τον άνθρωπο και την κάλυψη των αναγκών του χωρίς την παρεμβολή κερδώας εκμετάλλευσης και των αντίστοιχων θεσμών. Δημοκρατία και Σοσιαλισμός είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του , η μεν δημοκρατία στο πολιτικό επίπεδο και οι αρχές του σοσιαλισμού (υπό νέα βάση) στο επίπεδο της οικονομίας.Μιας οικονομίας όμως που δεν αντιγράφει το μοντέλο του καπιταλισμού, αλλά βασίζεται και στοχεύει στην κοινωνική κάλυψη των βιοτικών ανθρώπινων αναγκών (υλικών και ψυχικών). Μέχρι να φτάσουμε εκεί, έχουμε την ανάγκη του ΠΑΣΟΚ, ενός ΠΑΣΟΚ κινηματικού χαρακτήρα που θέτει τον άνθρωπο στο κέντρο της πολιτικής, ανεξαρτήτως καταβολών και θέσης στον μηχανισμό παραγωγής. Οποιος θέλει και αποδέχεται την απόλυτη ισότητα της δημοκρατίας μπορεί να μετάσχει. Οποιος δεν την αποδέχεται σίγουρα θα την πολεμήσει, σίγουρα αυτός είναι ο προνομιούχος τοις πράγμασι ή κατα στόχο.

2ο ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ Δ. ΚΑΡΑΜΗΤΣΑ

Υπάρχουν μερικά ζήτημα και μια διεθνή πραγματικότητα, ή ας πούμε ένα διεθνές παράδειγμα, που απαντά στο ερώτημα σου.
Στον κλασικό Σοσιαλισμό, αναφέρονται οι όροι " Εργατική τάξη" και "Προλεταριάτο".
Η εξελικτική διαδικασία μεταμόρφωσης του Κεφαλαίου, αναγκαστικά οδήγησε σε ανάλογη μεταμόρφωση τις κοινωνίες, με αποτελεσματική παραμόρφωση των βασικών στοιχείων συγκρότησης τους.
Στο παράδειγμα της Αργεντινής, η κρίση και οι παρενέργειες της κρίσης επηρέαζαν μέχρι την στιγμή εκείνη που συνέβη το μοιραίο, μόνο τα μισθοσυντήρητα στρώματα και τους αγρότες. Την στιγμή, που το πρωινό εκείνο η Μικροαστική τάξη ξύπνησε πλήρως χρεοκοπημένη, γιατί το κράτος που εμπιστεύονταν τους δέσμευσε όλες τις καταθέσεις τους, αντελήφθησαν ότι στεκόμενοι όλα αυτά τα χρόνια αντιμέτωποι των εργατικών και αγροτικών στρωμάτων και υποβοηθώντας την Κυβέρνηση δημιουργώντας το ανάχομα , στηρίζοντας τις ξένες επενδύσεις και τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που τους είχε δώσει την δυνατότητα να ζουν χωρίς κανέναν φόβο, όλα αυτά λοιπόν σήμερα τους είχαν αποκαλύψει ότι το Κράτος τους, η Κυβέρνησή τους, τους είχαν χρησιμοποιήσει για να ενοχοποιούν κάθε αντίδραση και ότι αντάλλαγμα είχαν πάρει δεν ήταν τίποτε λιγότερο ή τίποτε περισσότερο από μια χούφτα στάχτη.
Αυτό όμως το διεθνές παράδειγμα δεν μπορεί να μας αποκοιμίσει ούτε και να μας εκτροχιάσει ώστε να πούμε πως ενοποιούμε το σύνολο των τάξεων σε μία τάξη ή καλλίτερα σε ένα μόρφωμα που το αποκαλούμε « Λαό» ή «μη προνομιούχους» και που το ΠΑΣΟΚ πρέπει να τους εκφράζει.
Γιατί τότες θα έχουμε κρύψει τις αντιθέσεις που υφίστανται και που εσύ ο ίδιος αναφέρεις στο…. «Κίνημα του καταπιεσμένου αστού που συμπιέζεται προς την φτώχεια και την απαξίωση».
Αλλά τι σημαίνει αντίσταση στην συμπίεση του «αστού» προς την φτώχεια και την απαξίωσης;
Σημαίνει ό,τι ακριβώς εννοεί η εύπορη συνδικαλιστική μικροαστική τάξη όταν λέει ότι αγωνίζεται για όλους του εργαζόμενους αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να εκχωρήσει τα προνόμια της και να καταστήσει αν χρειαστεί εαυτό όμοιο των εργατικών στρωμάτων για την «ευημερία» των οποίων αγωνίζονται
Αλήθεια πως το κάνουν αυτό; Απλά, με το να αγκιστρώνονται και να συναγελάζονται τις πάσης φύσεως εξουσίες , ώστε να αποφύγουν την συμπίεση προς την οικονομική και κοινωνική κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι τους οποίους εκπροσωπούν.
Το ίδιο κάνουν και οι αστοί, που έχουν εκπέσει των «αξιωμάτων» τους και νιώθουν τον βραχνά της κατάπτωσης και του εκτοπισμού.
Και οι δύο είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν και να συμμαχήσουν όπως ακριβώς συνέβη πριν το κραχ στην Αργεντινή, προσφέροντας σημαντικές υπηρεσίες εναντίον των κοινωνιών αρκεί κάποιος να τους εγγυηθεί την συνέχεια και την ασφάλεια.
Κάνοντας μια επανεκκίνηση στην μήνη και στην δράση των εύπορων μικροαστικών στρωμάτων όπου λαμβάνουν χώρα τα συνδικάτα των εργαζομένων στην Κοινή Ωφέλεια, την περίοδο της έντονης κρίσης που αποδεκάτιζε την Βιομηχανία και την Βιοτεχνία και δημιουργούσε νέες συνθήκες αποσταθεροποίησης και οικονομικής εξάρτησης της χώρας από επενδύσεις υπηρεσιών ( τριτογενής τομέας), η ΓΣΕΕ όλο και περισσότερο μεταβαλλόταν σε όργανο των συμφερόντων των μικροαστικών στρωμάτων , όλο και περισσότερο εκτοπίζονταν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των βιομηχανικών εργατών από ρόλους ευθύνης , όλο και περισσότερα μέτρα που υπηρετούσαν τα συμφέροντα της εργοδοσίας ( ελαστικές μορφές απασχόλησης, Τοπικά σύμφωνα απασχόλησης, κλπ) όλο και απείχαν από την προκήρυξη απεργιών υπέρ των εργαζομένων στις « προβληματικές επιχειρήσεις» σε αντίθεση με προκηρύξεις απεργιών όταν χτυπήθηκαν οι εργαζόμενοι στις Τράπεζες ή στον ΟΤΕ.
Το ότι καταστρεφόταν η βιομηχανική βάση της χώρας και την καταστροφή είχαν αναλάβει εργολαβικά τα παλιά τζάκια και αποτυχημένοι αστοί, δεν σήμαινε τίποτα για τους προνομιούχους της Κοινής Ωφέλειας ούτε στα εύπορα στρώματα των εργαζομένων.
Σήμερα που έχουν επιδεινωθεί οι όροι και σ’ αυτούς τους χώρους και έχουν ανατραπεί τα στάνταρς της προϊούσας περιόδου, στον κίνδυνο της απαξίωσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι τις Βιομηχανίας, της Βιοτεχνίας, του εμπορίου και των κατώτερων Υπηρεσιών ( Φύλαξης, ταχυμεταφορών, πιτσαδόρων κλπ) , τα στρώματα αυτά της μικροαστικής και αστικής τάξης προσφέρουν περισσότερα ανταλλάγματα και διατίθενται σε ρόλους χωρίς να ερυθριούν για τις υπηρεσίες που παρέχουν. Αγκιστρώνονται σε όλο και μεγαλύτερα κλιμάκια εξουσίας και είναι πρόθυμοι να διαπραγματευθούν οτιδήποτε αρκεί να μην συμπιεστούν στην θέση των «κατώτερων» άλλων.
Επομένως, όταν λέω πως θα πρέπει ένα Σοσιαλιστικό κίνημα να έχει σαφή ταξικό προσανατολισμό ώστε να δικαιολογείται και ο Σοσιαλιστικός του χαρακτήρας ή Σοσιαλιστική του προοπτική, θα πρέπει να επιλέξει αντί της πολυσυλλεκτικότητας, τις συμμαχίες του και να επιχειρήσει να τις εκφράσει αλλά πάντα προστατεύοντας τις ταξικές του αναφορές.
Τώρα αν θέλουμε να δώσουμε ένα νέο ορισμό ή να δημιουργήσουμε μια καινούργια τάξη πραγμάτων που να εντάσσονται σ’ αυτήν όλες οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής, δεν μπορούμε να το κάνουμε αφηρημένα ή να το εντάξουμε σε μια γενικότατα, αλλά αφού διαπιστώσουμε τις νέες μορφές, το νέο προλεταριάτο, τις νέες εργασιακές – κοινωνικές σχέσεις όπως έχουν σήμερα αποκρυσταλλωθεί, να βάλουμε τις διαχωριστικές γραμμές εκεί που χρειάζεται , έχοντας υπόψη ότι η φτώχεια και η ανεργία είναι οι ποιο κακοί σύμβουλοι στην ανάπτυξη κινημάτων.

Εγώ θα έβλεπα μια διατύπωση, όπως: «Το ΠΑΣΟΚ είναι το κίνημα του εργαζόμενου Λαού, που δυστυχεί. που αγωνίζεται, που επιθυμεί, που παράγει, που ονειρεύεται ένα μέλλον χωρίς διακρίσεις, χωρίς φτώχεια, χωρίς ρατσισμό και ενάντια σε κάθε τι ή σε όποιους επιβουλεύονται τον ανθρώπινο χαρακτήρα των κοινωνιών, των πολιτισμών και της οικονομίας».
«Το ΠΑΣΟΚ είναι το κίνημα των κινημάτων, της νεολαίας και του εργαζόμενου Λαού που προασπίζεται και διεκδικεί την ισονομία, την ισοπολιτεία, την βεβαιότητα της εργασίας και της απασχόλησης, την ευημερία των κοινωνιών, την ειρήνη και την συνύπαρξη, τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αξίες του Ουμανισμού που οδηγούν στον εξανθρωπισμό της οικονομίας και των εργασιακών-παραγωγικών σχέσεων».

Τα παραπάνω είναι συστατικά στοιχεία ενός πραγματικού Σοσιαλιστικού κινήματος , το οποίο είναι από την μια διεθνιστικό και ταυτόχρονα πολέμιο της Παγκοσμιοποίησης από τη άλλη.
Το ερώτημα είναι, αν το σημερινό ΠΑΣΟΚ και η σημερινή του ηγεσία είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν μια πορεία διεθνισμού και Σοσιαλισμού ή μια πορεία μια δίκαιης διαχείρισης της Παγκοσμιοποίησης με ανθρώπινο πρόσωπο;
Το ανθρώπινο πρόσωπο της Παγκοσμιοποίησης είναι μια μπουρδολογία, που κάνει όμως αίσθηση στους ημιμαθείς, στους καιροσκόπους, στους αετονύχικες, στους οπαδούς και προσωπολάτρες και δημιουργεί ένα ομιχλώδη τοπίο που παραλλάσει, διαστρεβλώνει, αποσχηματοποιεί το εφιαλτικό πρόσωπο του νέου Ιμπεριαλισμού.
Αυτές είναι κάποιες σκέψεις μου και δεν ξέρω πόσο βοήθησα, αλλά νομίζω πως ο διάλογος πάντα βοηθά
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου
Βαγγέλης Κωνσταντίνου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥ

Αγαπητέ Βαγγέλη

Αναγνωρίζω στο πρόσωπό σου ένα καθαρό σοσιαλιστή προσανατολισμένο σε ένα σοσιαλισμό ουσιαστικό και πραγματικό, ανθρώπινο και δημοκρατικό. Διάβασα το σχόλιό σου για το κείμενο που κατέβασα, ευχαριστώ και θα ήθελα την συμμετοχή σου (σύντομα) στην τελική διαμόρφωσή του, ώστε να τεθεί ευρύτερα. Δήλωσα και στο ίδιο θέμα ότι το κείμενο δεν με εκφράζει απόλυτα, είναι ένα κείμενο πολιτικής σκοπιμότητας για να χρησιμεύσει στο όποιο "ουσιαστικό" ΠΑΣΟΚ, να προσδιορίσει ένα οραματικό λόγο σε πλαίσια πραγματιστικά με βάση τα δεδομένα του σήμερα. Η έτερη φιλοδοξία του κειμένου είναι να προκαλέσει ιδεολογική (κατ' αρχήν) κινητικότητα στην κοινωνία.Πιστεύω ότι το 1ο βήμα για να προχωρήσουν τα κοινωνικά πράγματα είναι η δημοκρατία (η πραγματική, η αποκαλούμενη "άμεση" - λές και υπάρχει και άλλη πραγματική δημοκρατία). Είναι το πιό απλό και εύκολο βήμα. Εκεί η μαζικότητα θα ανατρέψει τις ολιγαρχίες, αργά ή γρήγορα. Αντίστοιχα η επιλογή μιας πολιτικής ευρύτερης μαζικότητας θαρρώ πως είναι αναγκαία. Δεν θα μιλήσω μόνο για ανθρώπους από κλασσικά αστικά επαγγέλματα όπως εγώ, αλλά και για ανθρώπους του καθημερινού μόχθου, αυτοί πρέπει να είναι μαζί μας.Πέραν τούτου, θα ήθελα να συζητήσουμε το εξής: Μπορεί ένας πραγματικός σοσιαλισμός να είναι σοσιαλισμός μιας τάξης π.χ. της εργατικής. Μήπως ο σοσιαλισμός ανήκει στην κοινωνική ολότητα; και πέραν τούτου, η αποδοχή της εργατικής τάξης, η σχηματοποίησή της σε δεδομένα όρια και στόχους, μήπως ουσιαστικά αποδέχεται τον καπιταλισμό ως δεδομένο οργάνωσης της οικονομίας - κοινωνίας. Εννοώ ότι εργάτης δεν υπάρχει χωρίς κεφαλαιούχο, κάτοχο των μέσων παραγωγής.Θa πρέπει πιστεύω προσεκτικά να σταθούμε στις έννοιες, για να προσδιορίσουμε τους στόχους, για μένα ο στόχος είναι το σύνολο, ο συνολικός μετασχηματισμός της κοινωνίας.Αναμένω λοιπόν με αγωνία και χαρά τις θέσεις σου.

Δημ. Καραμήτσας
1 Φεβρουάριος 2008 2:33 πμ

dialogos.pasok.gr

dialogos.pasok.gr :: forum » ΓΕΝΙΚΑ

KEIMENO ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ : Δ. ΚΑΡΑΜΗΤΣΑΣ



21. ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ Δ. ΚΑΡΑΜΗΤΣΑ.
Φίλε Δημήτρη διαβάζοντας μέρος της μπροσούρας σου, και μέρος των κριτικών θα ήθελα να σου πω, ότι αποτελεί φαίνεται, πεδίο διαλόγου που κρύβει μέσα του έναν ξεχωριστό δυναμισμό.Θα σταθώ σε μια ανταλλαγή απόψεων που έκανες με κάποιον σύντροφο σχετικά με τον «πλούτο που παράγουν οι Έλληνες», αντί του « τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι».
Η μπροσούρα που κατέθεσες ώστε να διαμορφωθεί κατ’ αρχήν μια πλατφόρμα συζήτησης και κατά δεύτερης ένα πάνελ συζητητών, είναι βέβαια εξόχως πολιτική, αλλά πίσω από κάθε πολιτική θέση κρύβεται αναγκαστικά και το υπόβαθρό της, που είναι η ιδεολογία.
Στο κείμενο σου αυτό υπάρχει και η αναφορά στην ταξική τοποθέτηση που πρέπει να έχει το ΠΑΣΟΚ, που κανείς δυσκολεύεται να την αναγνώσει, όταν αναφέρεσαι « σε ένα ΠΑΣΟΚ των Αστών» που πάει χέρι-χέρι με τους εργάτες ( του μόχθου και του πνεύματος) , τους αγρότες, τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Το μεγάλο αντί-ΠΑΣΟΚ στο ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή η αδιευκρίνιστη και μη ταξική και ιδεολογικά τυχοδιωκτική θέση του, οι «μη προνομιούχοι».Η πολυσυλλεκτικότητα, ως δεύτερη τυχοδιωκτική παραδοχή, αποτέλεσε και επί της ουσίας, την Αχίλλειο Πτέρνα, που το οδήγησε στον σημερινό του εκφυλισμό, όταν τότες εμφανίσθηκε είτε ως ριζοσπαστικός λόγος, είτε ως ανατρεπτική αλλά και συμφιλιωτική πρόταση σύνδεσης ενός δυστυχισμένου παρελθόντος και ενός αισιόδοξου μέλλοντος. Μιας Ελλάδας που να ανήκει στους Έλληνες, μιας Ελλάδας Σοσιαλιστικής.
Οι μη προνομιούχοι και η πολυσυλλεκτικότητα λειτούργησαν με την αναμενόμενη αμοιβαιότητα στην μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ από ένα Αριστερό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα σε ένα νέο-συντηρητικό και επί Σημίτη, Νέο- φιλελεύθερο.
Οι μη προνομιούχοι, που τους βρίσκεις στα φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα των αγροτών και των εργατών σε αντίθεση με τα μικροαστικά εύπορα των ίδιων διαστρωματώσεων, που τους βρίσκεις σε φτωχά και ξεπεσμένα στρώματα των πλουσίων Αστών σε συνδυασμό με την πολυσυλλεκτικότητα των εκ διαμέτρου αντίθετων ιδεολογικών θέσεων, αντιλήψεων, παραδοχών, οικονομικών θεωριών, πολιτικών προσεγγίσεων, συμμαχιών, οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ από τα’ αλώνια της πάλης στα σαλόνια της πλουτοκρατίας, στα σαλόνια του «μικρότερου κόστους», στα σαλόνια του «Δούρειου Ίππου της Δεξιάς» όπως αποκαλούσε ο Α. Παπανδρέου την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, στον ευτελισμό του όταν τον έσερναν ανήμπορο στο Λευκό Οίκο στις ΗΠΑ ξεφτιλίζοντας το ΠΑΣΟΚ και την αξιοπρέπεια του Λαού και όλων εμάς.
Στο ζήτημα τώρα, του ποιος παράγει τον πλούτο, οι εργαζόμενοι ( μισθωτοί και αγρότες) ή οι Βιομήχανοι, Χρηματιστές, Βιοτέχνες, Έμποροι, Εισαγωγείς, Εφοπλιστές, Φραγκάτοι Εισοδηματίες, Έλληνες και αυτοί, τον πλούτο τον παράγουν οι παραγωγοί του και τον σφετερίζονται οι «ιδιοκτήτες» των μέσων παραγωγής.
Στους κατέχοντες τα μέσα παραγωγής ανήκει η εξουσία, την οποίαν δανείζουν στους πολιτικούς και στα κόμματα τύπου ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία.
Ο Λαός όταν με το δάχτυλό του μας δείχνει ως συμπλήρωμα της Δεξιάς και μάλιστα ως κακόγουστη φάρσα, έχει το αλάθητο. Εμείς δεν βλέπουμε πέραν του δαχτύλου μας.Ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος και οι υπόλοιποι στελεχάρες, αυτό για το οποίο νοιάζονται και αυτό που υπηρετούν είναι η εξουσία. Τα συμφέροντα, στα οποία δεν θα πάνε ποτέ κόντρα, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να χρησιμοποιήσουν κάποια από αυτά ως υποστηρικτική συμμαχική δύναμη εναντίον των άλλων.Στην διαμάχη αυτή, θα υπάρξει νικητής, αλλά και κάποιος ηττημένος.Γνωρίζεις ότι ο ηττημένος, είτε στις συμμαχίες είτε στις ψευδαισθήσεις είναι πάντα ο Λαός. Ο Λαός, που όλοι μας γι’ αυτόν παλεύουμε αλλά κανείς μας δεν θέλει να είναι στην θέση του. Οξύμωρο; Ναι, αλλά αληθινό.
Τα συμφέροντα που στήριξαν τον Καραμανλή, κυρίως ο Λευκός Οίκος και τα καρχαριοειδή της Ευρωπαϊκή Ένωσης, σήμερα ανακαλύπτουν ότι πόνταραν σε κουτσό άλογο.Βλέπεις, οι Αμερικάνοι Ιμπεριαλιστές όπως και οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, μιας και ο ιμπεριαλισμός είναι δικό τους παιδί, μπορούν και τον χειρίζονται. Εμείς , που είδαμε πόσο πολύ λάμπει - ο Σημίτης οραματιζόταν τον ιμπεριαλιστικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια- βρισκόμαστε στον ίδιο παρανομαστή με τους Λαούς της κάποτε Σοσιαλιστικής πλευράς, που άκουγαν πόσο καλά και ελευθέρα είναι στην άλλη πλευρά και όταν το αντίκρισαν γνώρισαν το ποιο φρικτό τους όνειρο. Αυτό το όνειρο υποσχέθηκε ο Καραμανλής για την Ελλάδα και γι’ αυτές τις δεσμεύσεις του το έστησαν Πρωθυπουργό. Εκείνος όμως βασίσθηκε σε ένα πλήθος κουμπάρων και «έντιμων» πολιτικών που προκαλεί πονοκέφαλο στα Μεγάλα αφεντικά της Δύσης.
Αλλά το ίδιο πιστεύουν και για τον Παπανδρέου - κουτσό άλογο - ασχέτως αν σε πρόσφατο συνέδριο στο Santiago, Chile, στις 6 και 7 Νοεμβρίου το 2006, της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δήλωσε υποστηρικτής μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Δηλαδή μιας ηγεμονικής παγκόσμιας μονοκρατορίας.Αλήθεια ποια είχε ως πρότυπο ο «σύντροφος» Παπανδρέου, όταν ξεστόμιζε την πεποίθηση του για μια Παγκόσμια Κυβέρνηση; Γιατί δεν τολμά και στην Ελλάδα να πει όσα ισχυρίζεται στα Διεθνή φόρα;
Τι άλλο πρόκειται να προσφέρει ο Παπανδρέου στην Λέσχη Μπίλντεσμπέργκ για εκμαιεύσει την εμπιστοσύνη τους, ώστε το ΠΑΣΟΚ να καταστεί κυβέρνηση στην θέση της Κυβέρνησης Καραμανλή;
Γιατί δεν θα ναι το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση και ο Λαός στην εξουσία ( που άλλωστε ποτέ δεν ήταν), αλλά το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση και στην εξουσία η Ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γι’ αυτό θα ‘λεγα ότι αυτή η μπροσούρα σου είναι μια ευκαιρία ώστε αυτός ο προσχηματικός προσυνεδριακός διάλογος, να πάψει να είναι προσχηματικός. Μια ευκαιρία να συγκροτήσουμε ένα μέτωπο διαλόγου, έναν Όμιλο Προβληματισμού και να αποκαλύψουμε την σημερινή μέρα (το τώρα) και να συμβάλουμε σε μιαν αληθινή αυριανή ( το αύριο, το μέλλον).
Απο τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι είμαι πολέμιος της Κεντροαριστεράς και των φιλολογημάτων Ανδρουλάκη ! Για μένα, με πολιτικούς διεθνούς όρους, Κεντροαριστερά είναι ένας νεολογισμός του Φιλελευθερισμού όπως εξελίχθηκε στα τέλη του 20ου και όπως συνεχίζει στον 21ο,στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης με κοινωνικές ευαισθησίες.Αν αυτό το ΠΑΣΟΚ ονειρεύονται εγώ δεν θα είμαι συνοδοιπόρος.
Προφανώς είμαστε δεμένοι συναισθηματικά με το ΠΑΣΟΚ και τους αγώνες μας. Αλλά στην Πολιτική δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί. Αποδεικνύουμε καθημερινά τι πιστεύουμε, ποιοι είμαστε, για ποιους είμαστε, τι υπηρετούμε, πως κάνουμε πράξη τα ιδεώδη που μας εμπνέουν.Υπάρχουν και οι ρήξεις. Οι ρήξεις οδηγούν στην αποσαφήνιση και στην παραγωγή πολιτικής και ιδεολογίας. Σφυρηλατούν τα Θέλω, ανατρέπουν τα εμπόδια στο Μπορώ, ενώνουν το χώρο, τον προσδιορίζουν ταξικά ( δεν νοείται Σοσιαλιστικός χώρος με αταξικά χαρακτηριστικά), κερδίζουν τα κινηματικά στοιχεία ενός κόμματος της Αριστεράς, προστατεύουν την φυσιογνωμία του, παρέχουν ασφάλεια στον Λαό, του διδάσκουν τον ανιδιοτελή αγώνα και κερδίζουν την εμπιστοσύνη του.Αν το ΠΑΣΟΚ με μια Αριστερή καθαρότητα, με Σοσιαλιστική συνείδηση ΔΕΝ εμπνέει τον Λαό ΔΕΝ χρειάζεται να αλλάξει τον Λαό ούτε και εκείνο να μεταλλαχτεί σε κάτι αποδεκτό απο την Διεθνή κοινότητα για να καταστήσει εαυτό Κυβέρνηση.
Γιατί, αν φοβηθούμε τις ρήξεις θα αποδεχτούμε τους εκβιασμούς. Το πληρώσαμε με τον Σημίτη.Σήμερα το εισπράττουμε από τον Παπανδρέου ως απειλή διαγραφών του Βενιζέλου και των υποστηρικτών του αν δημιουργούσαν όμιλο προβληματισμού.
Αλλά πες μου ποτέ και ποιος απείλησε τον Σημίτη με διαγραφή αν δεν διαλύσει τον ΟΠΕΚ;Ποιος και πότε απείλησε τους Γεννηματικούς με διαγραφές αν δεν διαλύσουν τον όμιλο Γεννηματά;
Φίλε μου, δεν ξέρω αν σε βοήθησα. Θα συνεχίσω όμως είτε από εδώ, αλλά σίγουρα από το blog μου, να διατυπώνω τις θέσεις μου και να συμμετέχω στον διάλογο που προτείνεις.
Συντροφικά
Βαγγέλης Κωνσταντίνου

ΣΑΝΤΙΕΓΚΟ, ΧΙΛΗ, 6 & 7 NΟΕΜΒΡΊΟΥ 2006

Governance, energy and climate change, new horizons for peace - themes on the agenda of the Socialist International meeting in Chile
With close to three hundred delegates participating from some hundred parties and organisations from all continents, the Socialist International held its most recent Council meeting in Santiago, Chile, on 6 and 7 November, hosted by its member parties in that country.
Chile, which has today the first woman President of the Republic, Michelle Bachelet, has a long history of relations with the Socialist International, relations which were consolidated during the years when Chilean progressive forces were working to restore democracy in that country. The Concertación, the alliance which brought Michelle Bachelet to power, and to which the three member parties of the International in Chile belong, constitutes an experience and a valuable approach within the current political scenario in Latin America, particularly with regard to achieving economic growth with solidarity and social protection.
The Council meeting was opened by the President of the Republic, with a speech in which she highlighted the work and contribution of the Socialist International to the emerging new global reality, where the full enjoyment of citizens' rights, the search for prosperity and social justice and international cooperation for development and peace are placed at the centre of the political agenda. In the opening session, the President of the Republic of Costa Rica and Nobel Peace Prize Laureate, Oscar Arias, also addressed the members of the Council, emphasising the role of progressive forces in three tasks he considered essential: putting a stop to the arms trade; halting the destruction of the environment; and ending poverty. The President of the Socialist International and leader of the Greek socialists, George Papandreou, underlined the global contribution of socialists to democracy and the defence of human rights, as had been demonstrated by the experiences of Chile and Greece. He reiterated the relevance of the International in the world today, which requires new forms of global governance and new, coordinated, responses to the growing, common challenges.
On the agenda of the Council were three key themes. The first, "From National to Global Governance: Priorities for a Sustainable Future", was introduced by Ricardo Lagos, former President of the Republic of Chile, and the debate included different contributions, among them, by Camilo Escalona, President of the Socialist Party, PS, from the host country, by José Miguel Insulza, Secretary General of the Organisation of American States, OAS, who presented a perspective from the hemisphere, and by a range of party leaders from different regions, Ministers of State, and other leading figures from member parties in the International (List of speakers). The second theme was "Energy and Climate Change: A Call to Action", and a number of delegates at the meeting participated in this discussion, with three introductions, one by Sergio Bitar, President of the Party for Democracy, PPD, of Chile; one by Elio Di Rupo, Leader of the Socialist Party of Belgium, PS; and another by Rolando Araya of the National Liberation Party of Costa Rica, PLN. (List of speakers). The third theme on the agenda "New Horizons for Peace: Promoting Solutions to Conflicts" had a number of contributions, among them, by Patricio Morales, of the Radical Social Democratic Party, PRSD, from the host country; Horacio Serpa, former candidate to the Presidency of the Republic of Colombia on the conflict there; Piero Fassino, National Secretary of the Democrats of the Left, DS, of Italy, Ahmed Sobboh, Deputy Minister of Foreign Affairs of the Palestinian Authority, and Doureid Yaghi, Vice President of the Progressive Socialist Party, PSP, of Lebanon on the situation in the Middle East; Takuya Kawai, of the Social Democratic Party of Japan, who spoke on the crisis in the Korean Peninsula; and Jacques Baudin of the Socialist Party of Senegal on conflicts in Africa (List of speakers).
Among the decisions taken at the meeting, the Council adopted the Declaration of Santiago, a document outlining the priorities and challenges for global governance and also agreed the setting up of a Socialist International Commission for a Sustainable World Society, whose task will be to present proposals to the next Congress of the International on governance, linked with peace and sustainability and in response to the challenge of overcoming growing social and economic inequalities. The Commission also has a mandate to develop proposals on energy policies to tackle global warming and climate change. Other adopted documents included resolutions on Belarus and Puerto Rico and a call for Peace in Colombia. The Council also decided to send an observation mission to the elections in Venezuela this coming 3 December; to send a mission to Côte d'Ivoire to help towards ending the conflict and relaunch the envisaged electoral calendar in order to overcome the crisis in that country; the visit of a mission to Colombia with the aim of contributing to peace; to continue following closely the situation in the Middle East and use each opportunity as it arises to move forward the agenda for peace in that region, as well as continuing to contribute to resolving the difficulties facing the Kurdish people. The Secretary General, Luis Ayala, presented an overview of the different activities carried out by the International in the last period and outlined the forthcoming initiatives planned, which will include various regional meetings in different continents as part of the efforts to further the presence and the positions of the movement worldwide; thematic meetings and conferences, strengthening the platform of the International; and the sending of observation, solidarity or study delegations or missions, to be undertaken in the next months in contact with the organisation's member parties in different parts of the world.
The Council, in line with the organisation's Statutes, elected Kurt Beck, Leader of the Social Democratic Party of Germany, SPD; Armando Guebuza, President of Frelimo of Mozambique; and Ramón Alburquerque, President of the Dominican Revolutionary Party, PRD, Dominican Republic, as Vice-Presidents of the International, occupying three vacant positions on the Presidium. The Council also approved the Financial Report for the year 2005, the budget and membership fees for the year 2007, and a report of the SI Ethics Committee in which it announced the beginning of a process of examination concerning the formation of the governmental alliance which includes its member party in Slovakia, and recommendations for membership on the change of status of existing members and the admission of new members which will be put to the next Congress of the International.

ΕΡΩΤΗΜΑ :

ΠΟΙΑ ΘΕΣΗ ΠΗΡΕ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ " ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ" ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και πότε θα ανακοινωθεί και σε μας η άποψη του, αν διαφωνεί ;

ΚΡΙΣΗ & ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Εν μέσω σκανδάλων, εξωτερικής πολιτικής μετ' εμποδίων και δη υποχωρήσεων, οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν την απέχθεια του Λαού στην Πολιτική και στους Πολιτικούς.
Τα κόμματα της Νέας ή παραδοσιακής Δεξιάς ή σοσιαλίζοντα συντηρητικά, χάνουν δραματικά τα ερείσματα τους και την εμπιστοσύνη των κοινωνιών του Κράτους.
Η σαφής άνοδος των αριστερών κομμάτων και η πρωτοκαθεδρία του ΣΥΡΙΖΑ έναντι του ΚΚΕ δείχνει μια μεταστροφή του εκλογικού σώματος από την συντήρηση στο προοδευτικό και δη ριζοσπαστικά αριστερό.
Υπάρχει όμως ο φόβος της διαχείρισης της κρίσης και της διαχείρισης του νέου ριζοσπαστισμού της Ελληνικής Κοινωνίας, που εκφράζεται με εμπιστοσύνη στα δύο κατ' εξοχή Αριστερά κόμματα ( ΣΥΡΙΖΑ - ΚΚΕ), τα οποία αθροιστικά συγκεντρώνουν το 17,5%.
Η δυναμική του ποσοστού αυτού αν το εκλογικό σώμα έβλεπε την σύμπραξη και έναν κατανοητό κοινό και ριζοσπαστικό λόγο, θα δημιουργούσε την πεποίθηση, ακόμα και την βεβαιότητα, ότι το δεύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο, δεν θα ήταν εκ των προτέρων αποσαφηνισμένο.
Όμως, όπως δυστυχώς στην Ελλάδα συμβαίνει, η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως αμετροέπεια. Ο μικρομεγαλισμός και η δήθεν καθαρότητα που προτάσσεται από το ΚΚΕ, εάν δεν υπάρξει ένας νέος Ζαχαριάδης και δεν αποπεμφθεί η κ. Παπαρήγα μαζί με ότι κουβαλάει στις πλάτες της, θα επαναβεβαιώσει την πεποίθηση ότι το ΚΚΕ αποτελεί ενσυνείδητος συνοδοιπόρος και ανάχομα-προστάτης της Δεξιάς.
Η ιστορία έχει να επιδείξει το πως και αν μπορεί το ΚΚΕ να διαχειριστεί κρίσεις και να πάρει σωστές αποφάσεις.
Το αν ο Ελληνικός Λαός δεν βίωσε αριστερές κυβερνήσεις και αφέθηκε στην προπαγάνδα των ΗΠΑ και των δοσίλογων να του διαμορφώσουν συνείδηση για την Αριστερά, τον Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό, δεν φταίει ο Λαός αλλά η Αριστερά και κυρίως το ΚΚΕ.

Το ερώτημα είναι, στο Κόμμα αυτό δεν υπάρχει ούτε δείγμα στελεχών που θα το έβγαζε από την μιζέρια και ανέξοδη και ανεύθυνη Πολιτική ρητορεία του δήθεν κόμματος των εργαζομένων;

Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, το ανάθεμα το Λαού θα είναι και μεγάλο και ηχηρό.
Ο δικομματισμός συντρόφισσα Αλέκα δεν χτυπιέται με το να θέλεις να Κυβερνήσεις(;) από την σκάλα Υπηρεσίας.
Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό δεν σου φταίει κανείς. Γιατί το πρόβλημα σου και ο στόχος σου, είναι το ΚΚΕ να γίνει ρυθμιστικός παράγοντας στην συγκρότηση κυβερνήσεων και εκ των πλαγίων και χωρίς ρίσκο, αλλά και με απόντα πολιτικό - κυβερνητικό πρόγραμμα, να ωφελείσαι και να μην ξοδεύεσαι
Πρέπει να γνωρίζεις πως λόγω κλιματικών αλλαγών δεν αναφύονται ούτε το κουτόχορτο ούτε και η κουτοπονηριά !!!

Από την άλλη, ο ΣΎΡΙΖΑ θα πρέπει στο συνέδριό του να καταθέσει την Κυβερνητική του πρόταση ώστε να κριθεί από το εκλογικό σώμα, αλλά και για να δώσει την ευκαιρία της δοκιμασίας του και της αντοχής του, στην κριτική που θα του ασκηθεί, ώστε το ποσοστό που καταγράφεται ως πρόθεση ψήφου να είναι όσο το δυνατό πιο κοντά την πραγματικότητα.
Ένα ποσοστό που πλησιάζει την πραγματικότητα, δημιουργεί και την βεβαιότητα ότι είναι πραγματικό και άρα πολλαπλασιάζει την δυναμική του.

Δεν είμαι βέβαιος για τον μέλλον, αλλά ελπίζω να υπάρξει, μιας και το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πλέον σε κατάσταση αποσύνθεσης.

ΤΣΕΚΟΥ

Η περίπτωση " ΤΣΕΚΟΥ" είναι η συνήθης περίπτωση μια νέας επιστήμονα, όπως χιλιάδες άλλες, που για να βρει μια δουλειά ή πρέπει να ( μπιπ) τα πόδια στον ....... προϊστάμενο της ή να φιλάει κατουρημένες ποδιές ή να έχει μπάρμπα στην Κορώνη.
Εκείνος που δεν τιμωρείται, που χαίρει και την συμπάθεια σας επειδή έπεσε από τον 4ο, είναι στην προκειμένη περίπτωση ο Προϊστάμενος.
Ο κολλητός του Πρωθυπουργού!
Ο εισαγγελέας όμως την έβαλε στο "μαντρί" και την ενοχοποίησε, διότι ήταν γυναίκα και άρα πρόκληση αμαρτήματος και το ¨αμάρτημα¨χρησιμοποίησε εαυτόν με DVD, για να εκβιάσει την μονιμοποίηση του.

ΡΕ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ!!!!!!!!!!



Εμείς από την άλλη, που κατέχουμε μια θέση εργασίας, προφασιζόμενοι μια, κατά τα άλλα χριστιανική ηθική, εξαπολύουμε μύδρους και κεραυνούς για τον καημένο τον Ζαχόπουλο που τον εκβίαζε η "εν λόγω κυρία" και τον οδήγησε σε αυτοκτονία .

ΚΑΡΑΓΚΙΌΖΗΔΕΣ !!!!

Η περίπτωση που ταλανίζει τον τελευταίο καιρό την Κοινωνία, την Πολιτική και την Δικαιοσύνη, είναι το πολυ - απόστημα που έσπασε και η δυσοσμία του αναδύεται από παντού και καταλαμβάνει τους πάντες.

Είναι αποκαλυπτικότατη, γιατί η βρωμιά που κρύβεται στα βαποράκια πληροφοριών με τα ακριβά μανικετόκουμπα, το σινιέ ντύσιμο τα πανάκριβα μπιζού, την άνετη ζωή και το παρέδωσε με τα κέντρα εξουσίας, απομυθοποιεί την " Δημοσιογραφία " και τους " Δημοσιογράφους".

Είναι αποκαλυπτικότατη για το κόμμα της Κυβερνητικής παράταξης που όλο κυνηγά την διαφθορά και όλο πιο βουτηγμένο στην διαφθορά είναι.

Αναρωτιέται κανείς, από την μέρα που ο Καραμανλής ορκίζεται Πρωθυπουργός μέχρι σήμερα δεν έχει δίπλα του ούτε έναν που να μην είναι λαμόγιο;

Ο άνθρωπος είναι ή βλάκας ή βρίσκεται σε διατεταγμένη Υπηρεσία.
Ο Πρωθυπουργός; Μα είναι δυνατό;
Χμ; Το "στέκι" με το ονοματάκι ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ το ξέρει κανείς.

Από το στέκι αυτό έχουν περάσει κάτι, μα κάτι μπουμπουκομπούμπουκα ...........
Κώστας Καραμανλής, Στέφανος Μάνος, Ντόρα Μητστοτάκη, Γιωργος Παπανδρέου, Αννα Διαμαντοπούλου, Κώστας Σημίτης κλπ.κλπ.κλπ.κλπ.

Είναι αλήθεια ότι όποιος περάσει από εκεί παίρνει και το χρίσμα και οι άλλοι κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο;

Αν αυτός ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να επιλέξει τους συνεργάτες του πως να του έχεις εμπιστοσύνη ότι μπορεί να επιλέξει την καταλληλότερη εισήγηση, να πάρει την πιο σωστή απόφαση, να διαπραγμετευτεί στα ξένα κέντρα αποφάσεων ζητήματα που θα διασφαλίζουν το μέλλον αυτής της χώρας, που είχε την ατυχία να τον επιλέξει μεταξύ ενός ανίκανου και ενός λαμόγιου για Πρωθυπουργό !

Άρε Μπίλντεμπεργκ τι μας κάνεις !!!!!!


Από την άλλη;

Τα δύο κόμματα της Αριστεράς ( ΚΚΕ - ΣΥΝ) που συγκεντρώνουν το 17% σήμερα τους έχει καταλάβει ο μεγαλοϊδεατισμός και πέρα από την ρητορική του εκκολαπτόμενου για το αξίωμα του Προέδρου στον ΣΥΝ, Τσίπρα, δεν δημιουργείται η ελπίδα διεξόδου από την παρατεταμένη κρίση, ώστε ο Λαός να τους αντιληφθεί ως Την εναλλακτική λύση.

Ούτε λόγος για το ΠΑΣΟΚ και την νέα ηγεσία ( παλιά με πολύ παλιά και αναχρονιστικά μυαλά), που εδώ ο κόσμος καίγεται και του μ....... κτενίζεται.

Ένας Παπανδρέου που κτύπησε το κεφάλι του στο σύνθημα "Γιώργο, άλλαξε τα όλα" και έπαθε αμνησία ξέχασε ότι πρωτοστατούσε στον Όμιλο Γεννηματά και στον Όμιλο για το εκσυγχρονισμό της Ελληνικής κοινωνίας (ΟΠΕΚ).

Ξέχασε, ότι η επιλογή του να στηρίξει τον Σημίτη ως Πρωθυπουργό και Πρόεδρο στο ΠΑΣΟΚ καθοδηγήθηκε από την επιλογή του Τζοχατζόπουλου, που μετά την κηδεία του Ιδρυτή Α. Παπανδρέου, ο τελευταίος δεν πήγε να συλλυπηθεί την Μαργαρίτα, αλλά πήγε στην νόμιμη σύζυγο του Ανδρέα, Δήμητρα Λιάννη.

Το βράδυ εκείνο "χρίστηκε" ο Σημίτης διάδοχος του Ανδρέα.

ΕΓΩ έχω μνήμη, εσείς έχετε μνήμη ή έχετε πάθει ομαδική παράκρουση;

Γιατί λοιπόν δεν διαγράφεις Γιώργο τον Σημίτη και τον ΟΠΕΚ; Γιατί θα σου φύγουν όλοι οι Σημιτικοί που σήμερα σε υποστηρίζουν ( Ρέππας, Χρυσοχοϊδης, Διαμαντοπούλου, Χρυστοδουλάκης, Σημίτης κλπ. κλπ. κλπ.)

Γιατί δεν διαγράφεις όλους τους ιδρυτές και μέλη της φράξιας των Γεννηματικών και του Ομίλου Γεννηματά; Γιατί ποιος θα σου μείνει στο τέλος;
Μα και τον εαυτόν σου πρέπει να διαγράψεις !!!!!

Βέβαια ξέρεις και οι άλλοι ξέρουν, τι δύναμη κρύβει ένας Όμιλος Προβληματισμού. Το δήλωσες άλλωστε καθαρά. Κόμμα μέσα στο Κόμμα !

Αλλά, αυτό δεν κάνατε και εσείς; Κόμμα Σημίτη μέσα στο ΠΑΣΟΚ, κάνατε τότες Γιώργο!

Αλλά ξέχασα! Εσύ τώρα έχεις αμνησία. Ήταν βαρύ το κτύπημα Γιώργο ή μεγάλο το καλάμι;

Ο σύντροφος Πολυζωγόπουλος; Θυμάται;

Ο σύντροφος Σημίτης; Η συντρόφισσα Φώφη; Ο σύντροφος Ρέππας;

Κανένας άλλος ρε παιδιά;

Κανείς δεν θυμάται;

Εδώ δεν θυμόμαστε τι φάγαμε εχθές βρε σύντροφε, θα θυμηθούμε τι έγινε πριν 10 χρόνια;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝ ή ΤΟ ΚΚΕ, ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΚΟΜΜΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΝΤΙΜΟ ΔΕΞΙΟ ΝΑ ΣΥΝΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ;


ΤΕΛΟΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΣΕ ΣΕΝΑ ΦΙΛΕ ή ΦΙΛΗ ΝΑ ΆΓΕΣΑΙ ΚΑΙ ΦΈΡΕΣΑΙ ΟΠΩς ΚΤΥΠΟΥΝ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΝΑΡΚΟΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ;

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ

Ως εδώ...
Τετάρτη, 16 Ιανουάριος 2008
Τα παρακάτω αποσπάσματα τα αντιγράφω από το blog της Ντίνας Σδράλλη."Διαδικτυακό ραντεβού…Με σύνθημα “Αλλάζουμε, συμμετοχική δημοκρατία, αυτοοργάνωση, Ενεργοί Πολίτες, Αλλαγή. Νιώθεις έτοιμος;” οι εθελοντές διαδικτύου του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονται για ένα ραντεβού στο internet την Πέμπτη. Στην πρόσκληση αναφέρονται τα εξής: “Θέλουμε η αλλαγή να έχει νόημα. Να μην είναι μικρή και αποκομμένη από εσάς. Μόνος δεν μπορεί κανείς. Ξέρουμε τι θέλουμε να αλλάξουμε. Ξέρουμε με ποιους θέλουμε να το αλλάξουμε. Νιώθετε έτοιμοι;” Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν και την Πέμπτη τα σπουδαία, αρκούνται να σημειώνουν οι διαδικτυακοί ΠΑΣΟΚοι."Εφημερίδα Κύρηκας"Συμπλήρωσαν και οι βουλευτές μας λοξοκοιτάζοντας τα τιμάρια του ΠΑΣΟΚ, τρία εγώ, τρία εσύ, σαν να παίζουν χαρτιά… με ανθρώπους που δεν έχουν δυνατότητες - και αυτό το λέω, γιατί δεν έχουν εκλεγεί ποτέ ούτε διαχειριστές της πολυκατοικίας τους - το μόνο που κάνουν καλά είναι να «σερφάρουν» στο internet και να είναι blogger και φυσικά να λασπώνουν και να καταστρέφουν τους άλλους, για να κρύψουν τη δική τους μιζέρια..!"Ελένη Περιτογιάννη,Μέλος Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ,Υπεύθυνη ΟργανωτικούΔυο παρατηρήσεις απο εμενα. Δεν είμαστε όλοι μας εθελοντές διαδικτύου του ΠΑΣΟΚ. Είμαστε όμως ενεργοί πολίτες και εθελοντές με την ευρεία έννοια.Δεύτερον, αναφερόμενος στην κυρία Περιτογιάννη. Δεν είμαι σε καμία ΚΟΕΣ ή ΝΟΕΣ, δεν είμαι καν μέλος του ΠΑΣΟΚ (καταχωρημένος σαν φίλος είμαι). Δεν είναι όμως άδικο να χαρακτηρίζεται έτσι ανθρώπους όπως ο Γιώργος Κρόγιας, η Κατερίνα Κοτσώνη καθώς και πολλούς άλλους bloggers που μετέχουν στα όργανα; Από πότε έγινε επαγγελματικός προσδιορισμός ο όρος "blogger"; Γνωρίζετε την επαγγελματική δραστηριότητα αυτών των ανθρώπων; Από πότε έγινε κριτήριο συμμετοχής στα όργανα η ενασχόληση τους με την διαχείριση; Ως πότε θα ζητάτε, λαϊκίζοντας, νέους και άφθαρτους ανθρώπους και όταν αυτοί παίρνουν την ευκαιρία τους, θα τους λασπολογήτε; Λίγη υπομονή κυρία Περιτογιάννη γιατί το διαδίκτυο θα σας δώσει την απάντηση του. Γιατί θα κάνει πράξη αυτό, που πολλοί σαν και εσάς φοβούνται να κάνουν εδώ και καιρό.Το απόστημα που έχετε δημιουργήσει εντός του ΠΑΣΟΚ θα σπάσει. Είτε το θέλετε, είτε όχι Η αρχή θα γίνει αύριο. Λίγη υπομονή...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Περισσεύει η υποκρισία στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όταν απειλούνται ο Βενιζέλος και οι πέριξ αυτών υποστηρικτές του με διαγραφές αν δημιουργήσουν Όμιλο Προβληματισμού.

Περισσεύει ο στρουθοκαμηλισμός στην ηγεσία της ΚΟΕΣ και στον Παπανδρέου την ίδια στιγμή που έχουν παραχαράξει την απόφαση του εκλογικού σώματος, ερμηνεύοντάς την όπως τους βολεύει.
Θεωρώντας ότι το εκλογικό σώμα τους ζήτησε να καταστήσουν εαυτόν είτε πληρεξούσιο του Ιδιοκτήτη είτε Ιδιοκτήτες και σε όποιους αρέσει !

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ κύριοι της ηγεσίας, θα πρέπει να απαντήσετε στα παρακάτω:

1. Τι σας ώθησε και ποιων συμφέροντα εξυπηρετούσατε, όταν αμέσως μετά την εκλογή Σημίτη ως Πρωθυπουργού και Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, δημιουργήσατε τον Όμιλο Γεννηματά;

2. Τι σας ώθησε και ποιων συμφέροντα εξυπηρετούσατε, όταν αργότερα δημιουργήσατε τον Όμιλο Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό ( ΟΠΕΚ)
Ο ΟΠΕΚ είναι συμφερόντων Σημίτη. Όλοι όσοι συμμετέχουν στον ΟΠΕΚ αποτελούσαν μέλη του Ομίλου Γεννηματά.

Να αναφέρω ονόματα ; Να αναφέρω πως επεβλήθη η Φώφη ως υποψήφια Υπέρ Νομάρχης, να αναφέρω πως μέχρι και ο Παπαντωνίου ενεφανίσθη Γεννηματικός, προσκυνώντας ώστε να πάρει τα διαπιστευτήρια που αποτελούσαν περγαμηνές πάσης φύσεως αδιαμφισβήτητης νομιμοποίησης του ως αυθεντικός υποστηρικτής του Σημίτη;

Όταν στήσατε εξωθεσμικούς οργανισμούς "πιστοποίησης" του εκσυγχρονιστικού φρονήματος μελών και στελεχών για την στήριξη του Σημίτη και της πολιτικής του και την επιβολή του στο ΠΑΣΟΚ κόντρα στο Αυθεντικό που τότε εκπροσωπούσαν στελέχη όπως ο Τζοχαντζόπουλος, ήταν όλα καλά και καθ' αγιασμένα;

Όταν εκπαραθυρώνατε τους συντρόφους σας από τα διάφορα κέντρα διαμόρφωσης πολιτικών επειδή δεν είχαν την πιστοποίηση των εκσυγχρονιστικών Ομίλων, προσφέρατε υπηρεσίες υπέρ της ενότητας και της συνέχισης της ταυτότητας του ΠΑΣΟΚ ή στήνατε το δικό σας μαγαζί εξουσίας;

Στις συνάξεις σας ως όμιλος Γεννηματά δεν ήταν παρών ο ΓΑΠ; Ο Χρυσοχοϊδης, ο Ρέππας, η Διαμαντοπούλου, ο Γείτονας, ο Πολυζωγόπουλος και πλήθος άλλων;

Επειδή τότες είχατε το μαχαίρι και το πεπόνι δεν διαγράψατε εαυτούς. Σήμερα που ξανάχετε με άλλη προβιά την εξουσία, απειλείτε με διαγραφές ;

ΔΕΝ ΝΤΡΈΠΕΣΤΕ;

Η ΔΗΛΩΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΟΤΙ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ NEO ΠΑΣΟΚ

"Και μετά η ολομέλεια έσπασε στα τρία: Πολιτικές θέσεις - Καταστατικό - Ανοιχτές Διαδικασίες και Διάλογος. Εκεί έγινε το εξής καταπληκτικό. Κατ' αρχήν οι 500, οι μισοί από τους 1.000 έφυγαν! Οι υπόλοιποι μοιράστηκαν, 350 στις καταστατικές αλλαγές, όπου υπήρξαν και έντονες αντιπαραθέσεις (γιατί άραγε;), 120 πήγαν στις πολιτικές θέσεις, βασικά ανώτερα στελέχη και καμιά 20αριά πήγαμε στις ανοιχτές διαδικασίες! Αυτοί οι 20 σχεδόν γνωριζόμασταν όλοι, ήμασταν π.χ. τουλάχιστον 10 bloggers !!! Σύμπτωση; Καθόλου. Μας τράβηξε ο τίτλος της ομάδας εργασίας!"

Από το "24 ώρες στο ΠΑΣΟΚ. part one", που δημοσιεύεται στην σελίδα του ΓΑΠ, απέσπασα το παραπάνω κείμενο.

Κατ' αρχήν ως μέλος (σήμερα δεν το ξέρω) του ΠΑΣΟΚ, νιώθω ντροπή που η ΚΟΕΣ συγκροτείται κατά τρόπο "του είδες φως και μπήκες; Τότε δεν σε αφήνουμε να φύγεις". Υπεραμύνθηκες τον ΓΑΠ, τον λιβάνισες όλες τις στιγμές, του αναγνώρισες το φωτεινό μυαλό και τα ριξες στον Βενιζέλο; Τότε θα αποτελέσεις μέρος της ΚΟΕΣ.

Μπορούσα να πω " άντε στο διάολο εσείς και το κόμμα όπως το καταντήσατε" αλλά, δεν τους ανήκει, δεν το φτιαξαν και μετά βρήκαν πελάτες να τους πουλήσουν φτηνιάρικα εμπορεύματα Κίνας για υψηλής τεχνικής Ευρωπαϊκά. Ότι είναι το ΠΑΣΟΚ είναι δικό τους κατασκεύασμα έξω απο το ΠΑΣΟΚ που δημιουργήσαμε, που παλέψαμε και πείσαμε την κοινωνία να το δεχτεί, να του έχει εμπιστοσύνη, να το λατρέψει, ακόμα και να του χαριστεί όταν πρόδιδε τον Λαό του.

Ο μπλόκερ αυτός, που για πρώτη φορά στην ζωή του συμμετέχει σε κομματικό χώρο ως ενταγμένος ενεργός πολίτης και όχι απλά σχολιαστής μιας ιστοσελίδας, περιγράφει τις εντυπώσεις του για τις 24 ώρες επαφής του, από την θέση ποιου; Του στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Μέλος της ΚΟΕΣ που θα συν- διαμορφώσει την Νέα Ταυτότητα ενός κόμματος, που έχει χάσει κάθε επαφή με τα Λαϊκά στρώματα που υποτίθεται πως εκφράζει.

Αυτή η επιστολή απευθύνεται σε όσους προβληματισμένους εργαζόμενους στήριζαν κάποτε το ΠΑΣΟΚ, είχαν και έχουν αγωνία για του που Το οδηγεί αυτό το τσίρκο με αρχηγό τον ΓΑΠ, που δεν ζουν στο απατηλό όνειρο " πάλι με χρόνια και καιρούς πάλι δικό μας θα ναι", που δεν βρίσκονται σε "τρικυμία εν κρανίω", που δεν ξεσηκώνονται στο άκουσμα " Ανδρέας Παπανδρέου", που δεν ήταν ποτέ χειροκροτητές ή γιουσουφάκια, που ήταν Σοσιαλιστές και που προσπάθησαν ο Σοσιαλισμός να γίνει τρόπος σκέψεις, δράσης, ζωής.

Όσοι λοιπόν από μας, μας βαρύνει κάποιος συναισθηματισμός για το Χώρο αυτόν που αφιερώσαμε τα 2/3 της ζωής μας και έχουμε ακόμα αποθέματα ψυχής ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας εναντίον της καταβαράθρωση των αξιών και της φιλοσοφικής βάσης που γέννησαν το Κόμμα αυτό ασκώντας σκληρή κριτική αλλά και όσο μπορούμε και όσοι μπορούμε να συμμετέχουμε στις διαδικασίες του Συνεδρίου, μήπως και καταφέρουμε κάτι.

Εγώ σ' αυτόν τον χώρο πλέον ασφυκτιώ. Ο αυτοσεβασμός μου απειλείται όσο παραμένω ενταγμένος στο κατασκεύασμα αυτό που ότι του έχει απομείνει είναι η ταμπέλα του στην Χ. Τρικούπη 50.

Διατηρώντας την Σοσιαλιστική μου συνείδηση, τον σεβασμό στους αγώνες μου μαζί άλλους συντρόφους για ένα Σοσιαλιστικό - αντιρεφορμιστικό και Αντικαπιταλιστικό ΠΑΣΟΚ, τον σεβασμό αλλά και την ανάγκη απολογίας στους συντρόφους μου - συναδέλφους που επί πολλά χρόνια με πίστευαν και με στήριζαν και με ακολουθούσαν στο συνδικαλιστικό κίνημα, λέω λοιπόν σε όλους αυτούς , αυτό που είχε πει κάποτε ο Λένιν. " Αυτούς τους εξαθλιωμένους που βλέπεις να πίνουν το ξινισμένο γάλα που τους δίνει το αφεντικό τους, θα επαναστατήσουν επειδή μέσα σ' αυτό έπεσε μια μύγα".

ΤΟ ΝΟΣΗΡΟ ΚΛΙΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Πολλές φορές έχουμε ακούσει και συχνότερα αυτές τις μέρες ότι μια υπόθεση μπορεί να συσκοτίσει τα πράγματα και να αποκρύψει άλλα σημαντικά, όπως η ακρίβεια, η αύξηση των τιμών , ή αύξηση του πληθωρισμού, οι αυξήσεις στους φόρους κλπ. κλπ

Υπάρχει λοιπόν ένα ζήτημα, τι είναι εκείνο που ο καθημερινός πολίτης θεωρεί σοβαρό ή τι θα επιθυμούσε να δει στις τηλεοράσεις για να ξεφύγει από την καθημερινότητα.

Αλλά, όπως και να δούμε τα ζητήματα όπως και αν τα αξιολογήσουμε, εκείνο που ως μοναδικότητα, ο πολίτης, αποφασίζει τι είναι εκείνο που τον ενδιαφέρει, θα το αποφασίσει με δικά του κριτήρια.

Αλλά όμως είναι έτσι ή τα ΜΜΕ διαμορφώνουν την σοβαρότητα των θεμάτων ή καθορίζουν τις προτεραιότητες ιεραρχώντας σύμφωνα με το τι συμφέρει τα διάφορα Συμφέροντα, όπως την Κυβέρνηση ή τους Επιχειρηματίες;

Η αντιδράσεις των άλλων κομμάτων δείχνουν με την πολιτική τους δράση άλλους δρόμους επικοινωνίας, προτάσσουν άλλα ενδιαφέροντα, δημιουργούν άλλα γεγονότα ή βολεύονται μέσα στο σαθρό εποικοδόμημα για να λύσουν τις εσωτερικές τους υποθέσεις;

Μήπως υπάρχει υπόγεια συμφωνία με την Κυβέρνηση, αποπροσανατολισμού των πολιτών και για να περάσουν ορισμένα νομοθετήματα χωρίς την λαϊκή κατακραυγή αλλά και να έχουν τον χρόνο να διεξάγουν τα συνέδριά τους ( ΠΑΣΟΚ & ΣΎΡΙΖΑ) ;

Αλλά όπως και να έχει το ζήτημα, βλέπω και μέσα στην ΓΣΕΕ ( στην οποία εργάζομαι) ότι κάτι ανάλογο γίνεται. Υπάρχει άπνοια γεγονότων. Ίσως κάτι να υπάρξει στην ολομέλεια της Διοίκησης στις 23 /1/2008, αλλά επί της ουσίας υπάρχει αυτό το κλίμα της "παράτασης" γεγονότων, τριβών και λύσεων.

Τα γεγονότα όμως της σήψης και της διαφθοράς που από ότι μέχρι σήμερα έχουμε διαπιστώσει, άμα τη εμφανίσει της Ν.Δ. ως Κυβέρνηση του Τόπου, όλα ξεκινούν από το Μαξίμου και καταλήγουν στο Μαξίμου, κόβοντας βόλτες σε όλα τα στενά, ανώγεια και κατώγια αναδύοντας δυσοσμία σε χρώμα μπλε.

Σε κάθε περίπτωση η σημερινή κατάσταση βολεύει ΒΟΛΕΥΕΙ και βολεύονται όλοι!

Ας σταματήσουν τα κροκοδείλια κλάματα και οι εκδηλώσεις αποστροφής από το νοσηρό κλίμα των ημερών.

MIA EIKONA .....ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

ΤΟ ΡΟΖ DVD, H ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ & ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ο νόμος 3304/2005 καθώς και η οδηγία της Ευρωπαϊκή ένωσης 2000, προβλέπουν την μέθοδο καθώς και τα όρια χρήσης ευαίσθητων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Στην περίπτωση Ζαχόπουλου και το περιβόητο DVD, ανεξάρτητα της πολιτικής εκμετάλλευσης, των σκοπιμοτήτων και των συμφερόντων, θέτουν επί τάπητος το ζήτημα της εφαρμογής των Νόμων σε ένα πολιτισμένο Κράτος, που είδε την ένταξή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση ( ΕΟΚ) ως μέσο απαγκίστρωσις από την καθυστερημένη Ανατολή.

Και ενώ τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους, το Ελληνικό καφενείο με τις φουστανέλες στο μυαλό και τα λουστρίνια στα πόδια, δέχετε ως προσωπικά δεδομένα και τους νόμους πέριξ αυτών όπως τους αντιλαμβάνεται η κλειδαρότρυπα και η " ανησυχία" για την ζωή των διπλανών μας. Μας λείπει βλέπετε η γειτονιά, η παλιά γειτονιά, η κοινή αυλή και το κουτσομπολιό

Επομένως αντί να καθίσουν στο σκαμνί τον διευθυντή του Γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Αγγέλου, τον υπεύθυνο τύπου του γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Ανδριανό, τους "δημοσιογράφους" κομιστές, φυλάκισαν την κ. Τσέκου.

Το ζήτημα είναι πως η Ανεξάρτητη Αρχή υπέστη σοβαρή ήττα από το Δικαστικό κατεστημένο και τους εγκάθετους στην Δικαιοσύνη που θεωρούν υποχρέωση τους να ασκούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με το τι εξυπηρετεί την Κυβέρνηση και τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ( διαχείριση καμερών) , σε καμιά περίπτωση σήμερα δεν μπορεί να τυγχάνει και του σεβασμού των πολιτών, των ομάδων συμφερόντων, της Κυβέρνησης.

Μέσα λοιπόν σ' αυτήν την σαθρή κατάσταση της αλληλοεξόντωση, και της Ζαχοπουλιάδας, των σεναρίων και της επίδειξης εξυπνάδας και πληροφοριών, η Κυβέρνηση ξεπουλά τα Λιμάνια σε ιδιώτες, το δικαστικό Κράτος βάζει την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχείο χωρίς ενόχους ( θα τρελάθηκαν τα μηχανήματα και από μόνα τους έκαναν παρακολουθήσεις τηλεφώνων), το Σκοπιανό θα κλείσει με τεράστια ζημιά για τα Ελληνικά συμφέροντα και ένας Παπανδρέου κατασκευάζει το κόμμα αφήνοντας εκτός τειχών το 40% της δύναμης του ΠΑΣΟΚ, επειδή πήρε το μήνυμα " Γιώργο άλλαχτα όλα".
Περιμένουμε οσονούπω την αλλαγή των συμβόλων και της ταμπέλας. Το Μαγαζί ίσως αλλάξει και στέγη.

Ας είναι καλά ο Λαός που και μυαλό έχει και κρίση για να ξαναψηφίζει τους ίδιους και τους ίδιους. Τα Λαμόγια, τους Διεφθαρμένους που βγάζουν μύδρους εναντίον της διαφθοράς, τους Ανεξάρτητους αλλά Υποταγμένους στα συμφέροντα και στα λαδώματα, το Κατεστημένο που ενώ βλάπτει σοβαρά την υγεία, εμείς ........ καπνίζουμε!

Η Κυβέρνηση της διαφθοράς, της σήψης και της αδιαφάνειας
Πήγε σε μέντιουμ στις Ινδίες για να δει αν έχει μέλλον.

Ο Μίστερ Ινδός ( φωτο) που μιλούσε την Καραμανλική διάλεκτο τους σύστησε να κάνουν γρήγορα ότι έχουν απομείνει να κάνουν αλλά σιγά και το θεριό που θα φοβηθούν.

Ο μπουμπουκομπούμπουκος George Papandreou βρίσκεται εν τρικυμία ( στο κόμμα και στον κρανίο) και θα αργήσει πολύ να αναρρώσει
Ευτυχώς που μας έκατσε ο Ζαχόπουλος και ο Θέμος και τα λιμάνια θα πουληθούν και η Ακρόπολη θα «ενοικιαστεί» και οι συντάξεις θα γίνουν σκουπίδια και θα δουλεύουμε μέχρι τα 70.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ: ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Σάββατο, 15 Δεκέμβριος 2007

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ [1]

Κώστας Λάμπος

Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε σαν ώριμο τέκνο της ανάγκης, σαν ώριμο τέκνο της οργής. Της ανάγκης γιατί η παραδοσιακή Αριστερά αρκέστηκε στο ρόλο του τοποτηρητή των Συμφωνιών του Λιβάνου, της Καζέρτας, της Βάρκιζας και της Γιάλτας και στραγγάλιζε κάθε φωνή που αμφισβητούσε το δικαίωμα των Μεγάλων Δυνάμεων να καθορίζουν τη μοίρα των Λαών. Της οργής γιατί η ελληνική Δεξιά, είτε με το κοινοβουλευτικό φράκο είτε με τη στολή του στρατοκράτη καταπίεζε τους εργαζόμενους και τους οδηγούσε στην εξαθλίωση, για λογαριασμό των "προστατών' της και καταδίκαζε την Ελλάδα σε καθυστέρηση και υποταγή.
Το ΠΑΣΟΚ οραματίστηκε το καινούργιο, στέγασε τις αγωνίες και τους αγώνες πολλών γενιών και της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού, υποσχέθηκε πολλά και πρόσφερε αρκετά στη χώρα, στο Λαό και στον Ελληνισμό. Μέχρι που προσχώρησε στο νεοφιλελευθερισμό και υποτάχτηκε στο σύστημα, εγκαταλείποντας στα αγωνιστικά μετερίζια τα περισσότερα μέλη του και στέλνοντας στη Δεξιά κάποιο τμήμα των οπαδών του. Οπότε και αφού εγκατάλειψε το σκοπό του, να είναι «το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και ο Λαός στην εξουσία», να θέσει, δηλαδή, την Ελλάδα σε σοσιαλιστική προοπτική και έκανε αυτοσκοπό του να είναι το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και η ολιγαρχία στην εξουσία, επόμενο ήταν να χάσει το Λαό και κατά συνέπεια να χάνει τις εκλογές και να βγαίνει στην επιφάνεια η από καιρό σοβούσα κρίση ταυτότητας, η οποία κορυφώθηκε ως διαδικασία ανάδειξης νέου Προέδρου.
Από τις πολιτικές επιλογές που θα κάνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αυτή την περίοδο, μέχρι και το επόμενο Συνέδριό του, αλλά και από τις αποφάσεις του ίδιου του Συνεδρίου θα εξαρτηθεί αν η τρέχουσα κρίση θα αποδειχθεί κρίση ακμής ή κρίση παρακμής του.
Είναι πολύ σημαντικό για τον ελληνικό Λαό, κι' όχι μόνο, να ξαναβρεί το ΠΑΣΟΚ το σοσιαλιστικό χαρακτήρα του και να μετεξελιχθεί στη Μεγάλη Αριστερά του 21ου αιώνα. Αντίθετα θα ήταν επώδυνο για το Λαό να εκφυλιστεί το ΠΑΣΟΚ σε μια καρικατούρα βαλκανικής σοσιαλδημοκρατίας, που θα κάνει τον 'τροχονόμο', ή θα είναι παρατηρητής των εξελίξεων στα Βαλκάνια, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον κόσμο, χωρίς να μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του Λαού, της Ελλάδας και του Ελληνισμού.
Η 'Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό' εκτιμά πως πρέπει όλοι να παρέμβουμε και με τη συμμετοχή μας και τις προτάσεις μας να πιέσουμε ώστε αυτή η κρίση του ΠΑΣΟΚ να είναι μια κρίση ακμής και όχι παρακμής του. Η αποχή από τα τεκταινόμενα και η άσκηση στείρας κριτικής, χαρακτηρίζει βολεμένους ή παραιτημένους και όχι υπεύθυνους πολίτες. Γι' αυτό αρχίζουμε τις παρεμβάσεις μας, δηλώνοντας προς κάθε κατεύθυνση πως δεν μας ενδιαφέρει να είμαστε αρεστοί. Μας ενδιαφέρει όμως να είμαστε χρήσιμοι. Δεν μας ενδιαφέρουν οι πολιτικάντηδες και οι επαγγελματίες πολιτικοί. Μας ενδιαφέρει η Πολιτική, η Πολιτική των Πολιτών, η Πολιτική από το Λαό για να είναι Πολιτική για το Λαό, πράγμα που ,φυσικά, δεν μπορεί να γίνει χωρίς το Λαό.
Κι' ο Λαός έδωσε στο ΠΑΣΟΚ και στο Γιώργο Παπανδρέου μια δεύτερη ευκαιρία για να αλλάξει πολιτική, να συγκρουστεί με το καπιταλιστικό σύστημα στο σύνολό του και όχι με τη μια ή την άλλη μερίδα του και να απομακρύνει όλα εκείνα τα πρόσωπα που παραπέμπουν σε αντιλαϊκές πολιτικές, σε διαπλοκές και σε σκάνδαλα, στην κορυφή των οποίων βρίσκεται το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, η μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας ληστεία των λαϊκών αποταμιεύσεων.
Γι' αυτό λοιπόν, ας μην έχει αυταπάτες κανένα από τα στελέχη και πολύ περισσότερο ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πως ο Λαός θα ξεχάσει και θα ξαναεμπιστευτεί κυβερνητική εξουσία στο ΠΑΣΟΚ, αν δεν καταφέρει να αναδυθεί, μέσα από το Συνέδριό του ως γνήσια έκφραση αντικαπιταλιστικής, σοσιαλιστικής-ουμανιστικής Αριστεράς του 21ου Αιώνα.
Αν το ΠΑΣΟΚ μείνει, «μία από τα ίδια», δηλαδή «κόμμα πρώην αξιωματούχων», τότε στο 38% και στον ελληνικό Λαό δεν απομένει παρά να πάρει ο ίδιος την τύχη του στα χέρια του και να οργανώσει την έξοδό του από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, πράγμα που έτσι κι' αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα συμβεί.

ΕΝΑ SOS ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Διανύουμε τον άξονα της απόλυτης ξεφτίλας.
Από την μια πλευρά, παρακολουθούμε τους " αδέκαστους" να ποιούν ενόχους ώστε να καθίσταται αδύναμη η μαρτυρία τους για τον οχετό που ξεκινά από το γραφείο του Γεν. Γραμματέα του Υπ. Πολιτισμού και καταλήγει στο Μαξίμου και από την άλλη μια γιάφκα αριβιστών να κατακερματίζουν το ΠΑΣΟΚ ώστε να παρατείνουν την τρομοκρατία και τον ευτελισμό των πολιτών από την παρατεταμένη παρουσία στην Κυβέρνηση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Παπανδρέου μοιάζει να βρίσκεται σε εντεταλμένη υπηρεσία ακολουθώντας μια γραμμή άναρθρων κραυγών ως δήθεν αντιπολιτευτικό λόγο και παράλληλα κονταίνει το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στο επίπεδο μιας μεγάλης γκρούπας.
Ο αποκλεισμό όλων των "αντιπάλων" του από τα όργανα της διεξαγωγής συνεδρίου οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αδίστακτα μικροπωλητής μέσα στο κόμμα.
Αλλά δεν είναι μόνος. Περιβάλλεται από "κάτω του μετρίου" πολιτικά (;) υποκείμενα που ευθύνονται σε απόλυτο βαθμό για την σημερινή κατάντια του Εργατικού Κινήματος.
Ο Παπανδρέου νομίζει ότι του ανήκει το "μαγαζί". Αλλά το μόνο που θα καταφέρει είναι εκείνο που επεδίωξε ο προκάτοχός του, την διάλυση του ΠΑΣΟΚ και την οικοδόμηση πάνω στις στάχτες του ένα σύγχρονο δεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στελεχών, αεριτζήδων, παρασιτικών επαγγελμάτων και "προοδευτικών" καπιταλιστών.

Αν ο Καραμανλής θα εξακολουθεί να κυβερνά τρομοκρατώντας το Κράτος και την Κοινωνία, αυτό θα οφείλεται στον κ. Παπανδρέου και στην γιάφκα που τον περιστοιχίζει.

Θα πρέπει εμείς οι παλαιοί στο ΠΑΣΟΚ να θυμηθούμε την εμπιστοσύνη που είχε στον υιό του ο Α. Παπανδρέου. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το μεγάλο ολίσθημα που κάναμε να τον προβάλλουμε και να τον εκλέξουμε ως φερέγγυο ηγέτη για την συνέχεια του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Σε ότι με αφορά, έδωσα την μάχη στο μισό και μετά της εκλογικής περιόδου να μην εκλεγεί, όταν κατάλαβα ότι ο άνθρωπος ήταν κενός περιεχομένου και απλά χρησιμοποιόταν ως βαποράκι - ηγέτης.

Αλλά όσοι ασκήσαμε σκληρή κριτική εναντίον του Σημίτη και των εκσυγχρονιστών, σήμερα που διαπιστώνουμε ότι όλη αυτή η γιάφκα που συρρίκνωσε την δυναμική του ΠΑΣΟΚ και ελαχιστοποίησε την αποδοχή και την εμπιστοσύνη του Λαού, να βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα του νέου, Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, οφείλουμε να αποστασιοποιηθούμε, να αναγνωρίσουμε τον ρόλο τους ως υπονομευτές και πατρώνους, να άρουμε τις αγκυλώσεις μας και να δώσουμε αποφασιστική μάχη για την ανατροπή τους.

Καλώ τους δύο συντρόφους, τον σύντροφο Βενιζέλο και τον σύντροφο Σκανδαλίδη να αναλάβουν πρωτοβουλία σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ και ότι απέμεινε από μια περίοδο αυταπατών περί Αλλαγής και Σοσιαλισμού στην Ελλάδα. Μπορούμε να αντικαταστήσουμε την αυταπάτη με την βεβαιότητα ότι και μπορούμε και θέλουμε και επιβάλλεται ως το ελάχιστο που μας υποχρεώνει η συνείδησή μας γι' αυτόν τον Λαό και να αποκαταστήσουμε τις γέφυρες εμπιστοσύνης μαζί του.

Έχετε και εσείς, κυρίως ο σύντροφος Κώστας, την ευθύνη , την μεγάλη ευθύνη για τις παλινδρομήσεις, τις αθετήσεις, την αλλαγή πλεύσης και ιδεολογίας που έχει επισκιάσει το σημερινό ΠΑΣΟΚ.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ

Στην πρόκληση ενός διαλόγου για έναν νέο Ουμανισμό, θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε σκέψεις αποφεύγοντας ορισμούς που εν δυνάμει θα δημιουργούσαν αποκλεισμούς σε μια τέτοια συζήτηση.

Η επαναφορά του ανθρωπισμού στις κοινωνικές σχέσεις ασφαλώς θα συμφωνείτε ότι περνούν μέσα από τον επανακαθορισμό των παραγωγικών ( καπιταλιστικών) σχέσεων και όχι μέσα από την ηθικοπλαστική αυτοσυνείδηση του Είναι, όπως διδάσκουν οι θρησκείες, δηλαδή την αυτοτελειοποίηση του Είναι ως απόρροια της σχέσης του (θεϊκής) με τον Δημιουργό.

Δεν αρκεί όμως και η συνειδητοποίηση ότι η συγκρότηση της κοινωνίας είναι παράλογη ή απόρροια της Καπιταλιστικής ανάπτυξη.
Η επαναφορά της ανθρωπιάς στις ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να απαντήσει στο ζήτημα του μετασχηματισμού των καπιταλιστικών σχέσεων και αμέσως μετά στην βάση της υλικής παραγωγής.

Αν ο μετασχηματισμός των καπιταλιστικών σχέσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από την «επανάσταση» με την εγκαθίδρυση του κλασικού Σοσιαλισμού ή της κλασικής Σοσιαλδημοκρατίας, η ανακατεύθυνση της υλικής παραγωγής προϋποθέτει μια αναπτυγμένη οικονομία που στην εξέλιξή της δεν θα ακολουθούσε την ιμπεριαλιστικής εκδοχή αλλά την Σοσιαλιστική.

Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται ισχυρές παραγωγικές δυνάμεις που ανατρέπουν τον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας. Δηλαδή δυνάμεις που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τον κορπορατίστικο συγκεντρωτισμό εξουσιών στην υλική παραγωγή και ο κάθε άνθρωπος θα αποτελούσε μέλος μιας ενιαίας κοινωνίας.
Με την διαδικασία αυτή θα μετατραπεί ο Άνθρωπος από μέσο σε σκοπό.

Για να φτάσει κανείς να αποδεχτεί μια τέτοια θεώρηση ως πρακτική στρατηγική στον εξανθρωπισμό της προόδου κατ’ αρχήν, θα πρέπει να προσεγγίσει την πραγματικότητα από την θεμελιώδη πλευρά της, που είναι η ταξική της διάσταση.

Θα έλεγα ότι ένας ασφαλής δρόμος είναι εκείνος που διυλίζει την πραγματικότητα χωρίς να δέχεται τα πράγματα ή ομάδες πραγμάτων ως φυσικές αισθησιακές ανάγκες που πραγματοποιούνται ως φυσική ακολουθία της πορείας του ανθρώπου, γέννηση – δημιουργία – θάνατος.
Έτσι θα μπορέσουμε να δούμε την ολότητα της ιστορικής εξέλιξης της υλικής παραγωγής σε συνδυασμό με την αλλοτρίωση του ανθρώπου από τον εαυτόν του και από την υλική παραγωγή στην εξέλιξη του.
Έτσι κι αλλιώς μερικά ζητήματα από αυτά έχουν ήδη λυθεί αλλά έχουν επίσης ξεχαστεί καθώς η αλλοτρίωση του ανθρώπου από την εξέλιξη της υλικής παραγωγής υποβίβασε την ανθρώπινη φύση στο επίπεδο των εργαλείων της ατομικής ιδιοκτησίας και του καπιταλιστικού προτύπου.

Για να έρθω σε χειροπιαστά ζητήματα, μία εκ των παραμέτρων που πρέπει να συζητήσουμε, είναι να επανακαθορίσουμε το προλεταριάτο και να επαναορίσουμε την έννοια και την ουσία «προλετάριος», λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές συνθήκες που πραγματοποιείται.
Παραδείγματος χάρη, το προλεταριάτο στον καπιταλισμό, σύμφωνα με τους κλασικούς του Μαρξισμού, είναι η τάξη των μισθωτών εργαζομένων που δεν κατέχουν τα μέσα παραγωγής και πωλούν την εργατική τους δύναμη( χειρονακτική ή πνευματική) και είναι εκμεταλλευόμενοι του Κεφαλαίου.

Πως ορίζεται σήμερα το προλεταριάτο; Ποιες ομάδες εντάσσονται στο σύνολο αυτό και τι ρόλο παίζουν τα διάφορα υποσύνολα στην διαμόρφωση ή την απαξίωση του προλεταριάτου;
Η ειδικότητα, οι πανεπιστημιακές σπουδές ή τίτλοι προσδιορίζουν και την ταξική ένταξη ή την συνείδηση προλετάριου;
Η συνείδηση της θέσης που κατέχει το μέλος ή που θα έπρεπε να κατέχει επηρεάζει την συγκρότηση του προλεταριάτου;
Πως επηρεάζεται το προλεταριάτο από την εργατική αριστοκρατία; Τι είναι εκείνο που καθορίζει σήμερα την εργατική αριστοκρατία;
Τελικά τι είναι εκείνο που ξεκαθαρίζει σήμερα τι είναι αυτό που αποκαλούμε προλεταριάτο;

in.gr Videothiki?=

Ο επισκέπτης του in.gr: vkonstantinou σας προσκαλεί να δείτε αυτό το βίντεο (http://www.in.gr/video/Default.aspx?videoID=60220)
O episkpetis tou in.gr: vkonstantinou sas proskalei na deite auto to video (http://www.in.gr/video/Default.aspx?videoID=60220)

Στο 3,9% εκτινάχθηκε ο πληθωρισμός το Νοέμβριο
Πηγή: Mega
Οι επιπτώσεις της ξέφρενης κούρσας των τιμών του πετρελαίου στις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών επιβεβαιώνονται πλέον και από τα επίσημα στοιχεία. Η ΕΣΥΕ ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι ο πληθωρισμός σκαρφάλωσε στο 3,9% το Νοέμβριο από 3,1% τον Οκτώβριο, ενώ σε μηνιαία βάση ο δείκτης τιμών καταναλωτή ενισχύθηκε σε ποσοστό 0,7%. Ο γγ της ΕΣΥΕ Μανώλης Κοντοπυράκης ανέφερε «Η αύξηση του πληθωρισμού οφείλεται κυρίως στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης κατά 15,5%, ενώ πέρυσι είχαμε μείωση 8,1% και στην αύξηση της τιμής της βενζίνης κατά 4,1%, ενώ πέρυσι η μεταβολή ήταν μηδενική» είπε.