Ιστολόγιο: ΟΙ ΑΔΙΑΒΡΟΧΟΙ
Ανάρτηση: Ανήκουστο! Από το "Ταμείο Κατά της Φτώχειας" οι μόνοι που... εισέπραξαν ήταν τα μέλη του ΔΣ!
Σύνδεσμος: http://adiavroxoi.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html
"........ "τα έσοδα του Ταμείου από δωρεές ή εισφορές φυσικών προσώπων για την περίοδο 1.1.2009 έως 30.11.2009 ανέρχονται στα 1.623.881,84 ευρώ. Την ίδια περίοδο δαπανήθηκε ποσό 66.793,33 ευρώ για αμοιβές Προέδρου και μελών ΔΣ". "
--
Από το Blogger
http://www.blogger.com/
Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010
ΤΙ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ; ; ;
Αν σήμερα ο Γερμανός πρέσβης επισκεπτόταν τον Πρωθυπουργό Παπανδρέου και του ζητούσε την διέλευση των στρατευμάτων του 4ου Ράιχ από την Ελλάδα, ποια θα ήταν η απάντηση του Γιώργου;
Μετά από τριάντα ή σαράντα ή εξήντα χρόνια ο Ελληνικός λαός τι θα γιόρταζε ως επετειακή εορτή πατριωτισμού, το ΟΧΙ, το ΝΑΙ ή το ΙΣΩΣ;
Η Γερμανία μας χρωστά 60 δις euro, πολεμικές αποζημιώσεις !!!
Ποιος Πρωθυπουργός, ποιας Κυβέρνησης, ποιος Σημίτης, ποιος Καραμανλής, ποιος Παπανδρέου ζήτησε τα οφειλώμενα;
ΚΑΝΕΙΣ !!!
Το μόνο που ξέρουν είναι να εκχωρούν κυριαρχικά και συνταγματικά δικαιώματα στους Γερμανούς, στους Γάλλους, στη ΕΚΤ, στο ΔΝΤ, στους τοκογλύφους και να ξεφτιλίζουν ό,τι σημαίνει Πατριωτισμός, Έλληνας και Ελληνικό Κράτος.
Η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό τον Παπαντωνίου, μιλούσε για μια οικονομία που δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί και ότι για πρώτη φορά ο Κρατικός προϋπολογισμός εμφάνιζε 220 δις δραχμές πλεόνασμα.
Η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό εξωτερικών τον σημερινό Πρωθυπουργό, ευχαρίστησε τους Αμερικανούς και εκχώρησε στην Τουρκία τα Ίμια και δημιούργησε αμφισβητήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, τις γνωστές "γκρίζες Ζώνες".
Ο σημερινός Πρωθυπουργός υπερασπίζεται αυτήν την Κυβέρνηση και τα επιτεύγματα της, την ένταξη στην ΟΝΕ και την διενέργεια των Ολυμπιακών Αγώνων που βούλιαξαν το καράβι, " Η ΕΛΛΑΣ !!!
Η κυβέρνηση Καραμανλή μιλούσε για "οικονομικό θαύμα" που θα δημιουργούσε η Ελλάδα δια του Αλογοσκούφη και του Παπαθανασίου και έστειλε την χώρα στον γκρεμό!!!
Αμφότερες οι Κυβερνήσεις πτώχευσαν την Ελλάδα, επιστημονικοποίησαν την λαμογιά και την καταλήστευση της Χώρας και υπέβαλαν τον Λαό στην υποδούλωση του 4ου Ράιχ, και των συμφερόντων των διεθνών τοκογλύφων.
Ποιος εξ αυτών δικάστηκε για προδοσία και οικονομική χρεοκοπία της Χώρας;
Ποιος είναι φυλακή;
Ποιανού δημεύτηκε η περιουσία και του στερήθηκαν τα πολιτικά δικαιώματα;
Αλλά και,
Ποιος ψήφισε αυτά τα λαμόγια της οικονομικής και πολιτικής λησταρχίας; Της οικονομικής και πολιτικής εκτροπής, του διεθνούς χλευασμού, της υποκρισίας, της αδιαφάνειας, του ευτελισμού και της ξεφτίλας;
Ο Λαός !!!!
Εκείνος που ψήφισε τον Σημίτη, ο ίδιος που ψήφισε τον Καραμανλή και ο ίδιος που ξανά-ψήφισε τον Παπανδρέου.
Ο ίδιος μαλ.... και ανεκδιήγητος , ανιστόρητος, φοβισμένος, "τσαμπουκάς" πατριώτης αλλά και σκυλί με την ουρά στα σκέλια, Λαός.
Και εγώ τι φταίω να πληρώνω της αμαρτίες των άλλων;
Μετά από τριάντα ή σαράντα ή εξήντα χρόνια ο Ελληνικός λαός τι θα γιόρταζε ως επετειακή εορτή πατριωτισμού, το ΟΧΙ, το ΝΑΙ ή το ΙΣΩΣ;
Η Γερμανία μας χρωστά 60 δις euro, πολεμικές αποζημιώσεις !!!
Ποιος Πρωθυπουργός, ποιας Κυβέρνησης, ποιος Σημίτης, ποιος Καραμανλής, ποιος Παπανδρέου ζήτησε τα οφειλώμενα;
ΚΑΝΕΙΣ !!!
Το μόνο που ξέρουν είναι να εκχωρούν κυριαρχικά και συνταγματικά δικαιώματα στους Γερμανούς, στους Γάλλους, στη ΕΚΤ, στο ΔΝΤ, στους τοκογλύφους και να ξεφτιλίζουν ό,τι σημαίνει Πατριωτισμός, Έλληνας και Ελληνικό Κράτος.
Η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό τον Παπαντωνίου, μιλούσε για μια οικονομία που δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί και ότι για πρώτη φορά ο Κρατικός προϋπολογισμός εμφάνιζε 220 δις δραχμές πλεόνασμα.
Η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό εξωτερικών τον σημερινό Πρωθυπουργό, ευχαρίστησε τους Αμερικανούς και εκχώρησε στην Τουρκία τα Ίμια και δημιούργησε αμφισβητήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, τις γνωστές "γκρίζες Ζώνες".
Ο σημερινός Πρωθυπουργός υπερασπίζεται αυτήν την Κυβέρνηση και τα επιτεύγματα της, την ένταξη στην ΟΝΕ και την διενέργεια των Ολυμπιακών Αγώνων που βούλιαξαν το καράβι, " Η ΕΛΛΑΣ !!!
Η κυβέρνηση Καραμανλή μιλούσε για "οικονομικό θαύμα" που θα δημιουργούσε η Ελλάδα δια του Αλογοσκούφη και του Παπαθανασίου και έστειλε την χώρα στον γκρεμό!!!
Αμφότερες οι Κυβερνήσεις πτώχευσαν την Ελλάδα, επιστημονικοποίησαν την λαμογιά και την καταλήστευση της Χώρας και υπέβαλαν τον Λαό στην υποδούλωση του 4ου Ράιχ, και των συμφερόντων των διεθνών τοκογλύφων.
Ποιος εξ αυτών δικάστηκε για προδοσία και οικονομική χρεοκοπία της Χώρας;
Ποιος είναι φυλακή;
Ποιανού δημεύτηκε η περιουσία και του στερήθηκαν τα πολιτικά δικαιώματα;
Αλλά και,
Ποιος ψήφισε αυτά τα λαμόγια της οικονομικής και πολιτικής λησταρχίας; Της οικονομικής και πολιτικής εκτροπής, του διεθνούς χλευασμού, της υποκρισίας, της αδιαφάνειας, του ευτελισμού και της ξεφτίλας;
Ο Λαός !!!!
Εκείνος που ψήφισε τον Σημίτη, ο ίδιος που ψήφισε τον Καραμανλή και ο ίδιος που ξανά-ψήφισε τον Παπανδρέου.
Ο ίδιος μαλ.... και ανεκδιήγητος , ανιστόρητος, φοβισμένος, "τσαμπουκάς" πατριώτης αλλά και σκυλί με την ουρά στα σκέλια, Λαός.
Και εγώ τι φταίω να πληρώνω της αμαρτίες των άλλων;
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ και ΠΩΣ ΜΑΣ Τ' ΑΡΠΑΖΟΥΝ
Παρατηρήσεις:
Η κυβέρνηση απαγορεύει την αποταμίευση σε περίοδο ύφεσης της οικονομίας, προσδοκώντας στην κίνηση της εσωτερικής αγοράς χωρίς σχέδιο και κόστος αναπτυξιακού προγράμματος, αλλά από τον εξαναγκασμό, και μάλιστα με ποινή 10%, των καταναλωτών, οι οποίοι πρέπει να καταναλώνουν από 300 e – 1200euro μηνιαίως, ανάλογα με το εισόδημά τους, ώστε να …. κτίσουν το αφορολόγητο των 12000 euro.
Μιλάμε για μια απατεωνίστικη τρικλοποδιά «σοσιαλδημοκρατικής» εφεύρεσης και εκτέλεσης, που μόνο αν είχες θητεύσει οικονομικός σύμβουλος του Σημίτη, μπορούσες να σκεφτείς!!!
Από το «θα αυξήσουμε τα εισοδήματα και τους μισθούς που θα τονώσουν και θα κινήσουν την αγορά» πήγαμε σε αυτό το τερατούργημα, του «κτισίματος» του αφορολόγητου και στην συλλογή αποδείξεων επί ποινή, μια πράξη όμως που δηλώνει με σαφήνεια τις δουλικές εξαρτήσεις των Κυβερνώντων από τα συμφέροντα, τα ξένα κέντρα αποφάσεων και την δεξιά τους ανατροφή.
Αν σκεφτεί κανείς ότι με τον τρόπο αυτό από-στοχοποιούνται οι μόνιμοι φοροφυγάδες και μετακυλίεται η στοχοποίηση στους μη επιστήμονες ελεύθερους επαγγελματίες ( ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, ελαιοχρωματιστές) , στα Market, στην «Έβγα της γειτονιάς», στα εμπορικά καταστήματα και λοιπών αντίστοιχων κατηγοριών, η Κυβέρνηση ….. τετραγώνισε τον κύκλο!!!
Για την οικονομική κατάντια της χώρας φταίνε μόνο αυτοί και επομένως τώρα που τους βρήκαμε θα πληρώσουν το μάρμαρο !!!
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Από την εποχή του πρώτου αυτοκινήτου, το οποίο εκλαμβάνονταν ως είδος πολυτελείας μέχρι σήμερα δεν πέρασε ούτε μια μέρα. Έτσι το αυτοκίνητο αποτελεί τεκμήριο. Τεκμήριο όμως αποτελούν και τα έξοδα συντήρησης ή επισκευής του αυτοκινήτου.
Τεκμήριο και είδος πολυτελείας αποτελεί το σκάφος αναψυχής, αλλά και μια δίμετρη βάρκα, καθώς μια εξοχική κατοικία με πισίνα, όπως αντίστοιχα και μια τροχοβίλα 26 τ.μ. σε οικόπεδο 250 τ.μ.
Έτσι αν έχει ένα αυτοκίνητο 1600 κ.ε., μια πισίνα, ένα εξοχικό ανεξαρτήτων τ.μ., ένα σκάφος 12 ή 15 ή 25 και, μέτρων και μια μόνιμη κατοικία ανήκεις στους έχοντες και κατέχοντες που κρύβουν εισοδήματα αν δεν τα δηλώνουν.
Στην ίδια κατηγορία βρίσκεσαι και εσύ που έχεις ένα αυτοκίνητο 1600 κ.ε., ένα τροχόσπιτο 9μ. ή ένα σπίτι εξοχικό που έκανες 10 χρόνια να το φτιάξεις, μια βάρκα 2μ και μπορεί, αν δεν μένεις σε ενοίκιο ή δεν έχει τίποτε άλλο για να μείνεις, μια μόνιμη κατοικία – διαμέρισμα.
Αν όμως είσαι ο κύριος Χ, με βιομηχανίες, καράβια, πετρέλαια , τράπεζες κλπ. τότε συγκαταλέγεσαι στους υπό Κρατική και φοροαπαλλακτική προστασία.
Διότι εσένα χρειάζεται το Κράτος !
Εμένα, τι να με κάνει;
Εγώ, ο μισθωτός υπάρχω, για να εργάζομαι για εσας και το Κράτος, να πληρώνω εσάς και το Κράτος, να ψηφίζω εσάς και όποιον επιθυμεί το Κράτος.
Το Κράτος επιθυμεί είτε τους Μεν είτε τους Δε για Κυβέρνηση.
ΠΑΣΟΚ ή Νεα Δημοκρατία!!!
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ..... ΕΚΑΤΟ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Κάτι ήξεραν στην Λέσχη Bilderberg, όταν αποφάσιζαν πως τους έπεφτε πολύ λίγος ο Καραμανλής και το Κόμμα του, ότι μια χώρα σαν την Ελλάδα, η μόνη Κυβέρνηση που πιάνει τόπο, είναι μια κυβέρνηση με "αριστερή" ρητορική και νεοφιλελεύθερη εργαλειακή συνείδηση.
Άλλωστε, υπήρξε στο πρόσφατο παρελθόν δείγμα γραφής, την περίοδο των "χρυσοκάνθαρων" του Χρηματιστηρίου και της "εισόδου" με υπόγειες συμφωνίες στην ΟΝΕ και το Ευρώ.
Η ένσταση κατά την περίοδο αυτή ήταν, ότι αφ' ενός μεν είχαν επιτευχθεί οι στόχοι αλυσοδέματος της Ελλάδας ως προτεκτοράτο του Γερμανογαλλικού άξονα, αφ' ετέρου το φιάσκο του Χρηματιστηρίου έπρεπε τρόπο τινα να στιγματίσει τους πρωτεργάτες του, δίνοντας στους ημέτερους ομοϊδεάτες αχθοφόρους την δυνατότητα να επωφεληθούν των "πλεονεκτημάτων" που δημιουργούνταν από την ένταξη της Ελλάδας στην ζώνη του Ευρώ.
Γρήγορα όμως ανακάλυψαν πως είχαν ποντάρει σε κουτσό άλογο και πως μια δυνατότητα υπήρχε για τα συμφέροντα τους. Αυτό το κουτσό άλογο να τους διασφαλίσει την επιχειρηματολογία που θα τους διευκόλυνε στην επαύριο των εκλογών, όποτε θεωρούσαν ότι ο χρόνος αλλαγής κυβερνητικού σχήματος εξυπηρετούσε τους στρατηγικούς τους στόχους, επιλέγοντας και την καταλληλότερη Κυβέρνηση.
Είχαν ήδη επιχειρήσει μια στημένη διεισδυτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ στην Κοινωνία και ενός «εταιρικού» πόλου μιας νέας διακυβέρνησης, αλλά κρίθηκε πολύ ριψοκίνδυνη και αναποτελεσματική, μιας και αποτελούσε πολύ πρόωρο η μετουσίωση του ΣΥΡΙΖΑ σε μια διάδοχη κυβερνητική εναλλακτική πρόταση.
Όλη αυτήν την περίοδο, από το 2004 και μετά, ακτινογραφούσαν τόσο την προσωπικότητα και το εργαλειακό μέσο σκέψης του κ. Παπανδρέου, όσο και την δυνατότητά του να αναπτύσσει εύηχη αριστερή ρητορική αλλά και να αντιλαμβάνεται με την ίδια "ευρηματικότητα" του προκατόχου του, τις πραγματικές διαθέσεις των ισχυρών συμφερόντων, καθώς και την διάθεσή του να προσαρμόζει την ρητορική του, στην εξυπηρέτηση των στρατηγικών στόχων των ισχυρών συμφερόντων, χωρίς να δημιουργούνται συνειδησιακά ενοχικά σύνδρομα, όπως αυτά αναπτύσσονται σε πλήθος στελεχών του ΠΑΣΟΚ, τα οποία όμως υποτάσσονται στο βωμό της εξουσίας.
Ήθελαν έναν Παπανδρέου και ένα ΠΑΣΟΚ χρηστικό και όχι εξαναγκασμένο σε μια χρηστική διαδικασία που θα υποδαυλίζονταν από την ανάπτυξη ενοχικών συνειδησιακών συνδρόμων, όπως είχε παρατηρηθεί κατά τη περίοδο Α. Παπανδρέου.
Η περίοδος αυτή αποτέλεσε πράγματι για τα ξένα ισχυρά συμφέροντα, τον ωφελιματικό χρόνο «σμίλευσης» του Παπανδρέου ως εναλλακτικού Πρωθυπουργού, καλουπαρισμένου στα στανταρισμένα πρότυπα του «διαχειριστή Πρωθυπουργού» προς χρήση, προς εκμετάλλευση.
Άλλωστε το εργαλειακό υπόστρωμα μιας τέτοιας διαδικασίας «σμίλευσης» υπήρχε ως δημιούργημα του προκατόχου του και ήταν απόλυτα αξιοποιήσιμο και αρκετά αναγκαίο τόσο στην επαναδιαμόρφωσή της προσωπικότητας όσο και στην μετέπειτα υποστηρικτική στην άσκηση των Πρωθυπουργικών καθηκόντων του.
Υπερτιμώντας ο Παπανδρέου τον νέο του ρόλο και την «εμπιστοσύνη» που ενέπνεε στους σμιλευτές του, επιχείρησε να επιβάλλει μια σύνθεση τόσο στο κυβερνητικό σχήμα όσο και περισσότερο, στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος, όπου όχι μόνο ο Γραμματέας του Κόμματος αλλά και όλα τα μέλη που συγκροτούν το Πολιτικό Γραφείο να είναι «βιομηχανοποιημένα» προϊόντα της ίδιας μηχανής παραγωγής.
Το κακό είναι, ότι η «Κοινωνική βάση» του ΠΑΣΟΚ, σε όσα τεκταίνονται και σε όσα έχουν ήδη σχηματοποιηθεί και είναι ευκόλως αναγνωρίσιμα, κοιμάται με τα τσαρούχια!
Το δεύτερο κακό, είναι το έλλειμμα χαρισματικότητας που δεν επιτρέπει στον Παπανδρέου ( άλλα ούτε και στα «βιομηχανικά» προϊόντα που τον περιβάλλουν) να «παντρέψει» την ρητορική αριστερολογία με την κυνικά άκρατη δεξιομανία της «υπεύθυνης» πολιτικής και του νέου πατριωτισμού που τρομοκρατεί την κοινωνία, την υπονομεύει, την ενοχοποιεί και την υποχρεώνει να χάσει και τα τελευταία κουρέλια που της έχουν απομείνει.
Το τρίτο κακό, είναι ότι από πολύ νωρίς η χρησιμοποίηση του υπερόπλου της τρομοκράτησης των πολιτών, ενώ φαίνεται να δημιουργεί ενοχικά σύνδρομα στους πολίτες δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα διαμορφώσει διόδους επανα-επικοινωνίας με τον άλλο πόλο κυβερνητικής εξουσίας.
Όλοι σε αυτήν την χώρα βιάζονται, όπως κατά ένα περίεργο τρόπο βιάζονται και οι ταγοί των ισχυρών συμφερόντων, τόσο στο επίπεδο του Γερμανογαλλικού ιμπεριαλιστικού άξονα όσο και του Αμερικανοεγγλέζικου, που επιθυμεί ο τελευταίος, το βιαστικό ξεμπέρδεμα με την ΟΝΕ και το Ευρώ.
Ο Παπανδρέου, μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες του ως χρηστικός Πρωθυπουργός του προτεκτοράτου του Γερμανογαλλικού ιμπεριαλιστικού άξονα, όμως δεν χάνει το χιούμορ του, να υπενθυμίζει ότι ο στόχος των κερδοσκοπικών μηχανισμών δεν είναι η Ελλάς, αλλά το Ευρώ.
Είναι πράγματι ενδιαφέρουσα η προσέγγιση Παπανδρέου για τον πραγματικό πυρήνα των κερδοσκοπικών μηχανισμών.
Οι μηχανισμοί αυτοί κάνουν ό,τι και η κυβέρνηση Παπανδρέου στου πολίτες αυτής της χώρας. Τρομοκρατούν δια της «επιθέσεως» στα οικονομικά της Ελλάδος, την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως τον Γερμανογαλλικό άξονα, από τον οποίο ζητούν μεγαλύτερο κομμάτι πίτας από όσο τους έχει προσφερθεί.
Οι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί την περίοδο αυτή, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και με ευθύνη του Γερμανογαλλικού άξονα, να παίζουν ανάμεσα στην Αμερικάνικη οικονομική υπερεξουσία και στην Γερμανογαλλική οικονομική υπερεξουσία στην Ευρώπη.
Όσο αυτό το παιγνίδι βολεύει και ισχυροποιεί τον Γερμανογαλλικό άξονα τόσο θα παρατείνεται ο χρόνος ζωής του.
Ο δήθεν φόβος του ντόμινο που θα συμπαρασύρει και την Ιταλία, είναι απλός φόβος και ευχή ταυτόχρονα.
Ο χρόνος θα δείξει._
Άλλωστε, υπήρξε στο πρόσφατο παρελθόν δείγμα γραφής, την περίοδο των "χρυσοκάνθαρων" του Χρηματιστηρίου και της "εισόδου" με υπόγειες συμφωνίες στην ΟΝΕ και το Ευρώ.
Η ένσταση κατά την περίοδο αυτή ήταν, ότι αφ' ενός μεν είχαν επιτευχθεί οι στόχοι αλυσοδέματος της Ελλάδας ως προτεκτοράτο του Γερμανογαλλικού άξονα, αφ' ετέρου το φιάσκο του Χρηματιστηρίου έπρεπε τρόπο τινα να στιγματίσει τους πρωτεργάτες του, δίνοντας στους ημέτερους ομοϊδεάτες αχθοφόρους την δυνατότητα να επωφεληθούν των "πλεονεκτημάτων" που δημιουργούνταν από την ένταξη της Ελλάδας στην ζώνη του Ευρώ.
Γρήγορα όμως ανακάλυψαν πως είχαν ποντάρει σε κουτσό άλογο και πως μια δυνατότητα υπήρχε για τα συμφέροντα τους. Αυτό το κουτσό άλογο να τους διασφαλίσει την επιχειρηματολογία που θα τους διευκόλυνε στην επαύριο των εκλογών, όποτε θεωρούσαν ότι ο χρόνος αλλαγής κυβερνητικού σχήματος εξυπηρετούσε τους στρατηγικούς τους στόχους, επιλέγοντας και την καταλληλότερη Κυβέρνηση.
Είχαν ήδη επιχειρήσει μια στημένη διεισδυτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ στην Κοινωνία και ενός «εταιρικού» πόλου μιας νέας διακυβέρνησης, αλλά κρίθηκε πολύ ριψοκίνδυνη και αναποτελεσματική, μιας και αποτελούσε πολύ πρόωρο η μετουσίωση του ΣΥΡΙΖΑ σε μια διάδοχη κυβερνητική εναλλακτική πρόταση.
Όλη αυτήν την περίοδο, από το 2004 και μετά, ακτινογραφούσαν τόσο την προσωπικότητα και το εργαλειακό μέσο σκέψης του κ. Παπανδρέου, όσο και την δυνατότητά του να αναπτύσσει εύηχη αριστερή ρητορική αλλά και να αντιλαμβάνεται με την ίδια "ευρηματικότητα" του προκατόχου του, τις πραγματικές διαθέσεις των ισχυρών συμφερόντων, καθώς και την διάθεσή του να προσαρμόζει την ρητορική του, στην εξυπηρέτηση των στρατηγικών στόχων των ισχυρών συμφερόντων, χωρίς να δημιουργούνται συνειδησιακά ενοχικά σύνδρομα, όπως αυτά αναπτύσσονται σε πλήθος στελεχών του ΠΑΣΟΚ, τα οποία όμως υποτάσσονται στο βωμό της εξουσίας.
Ήθελαν έναν Παπανδρέου και ένα ΠΑΣΟΚ χρηστικό και όχι εξαναγκασμένο σε μια χρηστική διαδικασία που θα υποδαυλίζονταν από την ανάπτυξη ενοχικών συνειδησιακών συνδρόμων, όπως είχε παρατηρηθεί κατά τη περίοδο Α. Παπανδρέου.
Η περίοδος αυτή αποτέλεσε πράγματι για τα ξένα ισχυρά συμφέροντα, τον ωφελιματικό χρόνο «σμίλευσης» του Παπανδρέου ως εναλλακτικού Πρωθυπουργού, καλουπαρισμένου στα στανταρισμένα πρότυπα του «διαχειριστή Πρωθυπουργού» προς χρήση, προς εκμετάλλευση.
Άλλωστε το εργαλειακό υπόστρωμα μιας τέτοιας διαδικασίας «σμίλευσης» υπήρχε ως δημιούργημα του προκατόχου του και ήταν απόλυτα αξιοποιήσιμο και αρκετά αναγκαίο τόσο στην επαναδιαμόρφωσή της προσωπικότητας όσο και στην μετέπειτα υποστηρικτική στην άσκηση των Πρωθυπουργικών καθηκόντων του.
Υπερτιμώντας ο Παπανδρέου τον νέο του ρόλο και την «εμπιστοσύνη» που ενέπνεε στους σμιλευτές του, επιχείρησε να επιβάλλει μια σύνθεση τόσο στο κυβερνητικό σχήμα όσο και περισσότερο, στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος, όπου όχι μόνο ο Γραμματέας του Κόμματος αλλά και όλα τα μέλη που συγκροτούν το Πολιτικό Γραφείο να είναι «βιομηχανοποιημένα» προϊόντα της ίδιας μηχανής παραγωγής.
Το κακό είναι, ότι η «Κοινωνική βάση» του ΠΑΣΟΚ, σε όσα τεκταίνονται και σε όσα έχουν ήδη σχηματοποιηθεί και είναι ευκόλως αναγνωρίσιμα, κοιμάται με τα τσαρούχια!
Το δεύτερο κακό, είναι το έλλειμμα χαρισματικότητας που δεν επιτρέπει στον Παπανδρέου ( άλλα ούτε και στα «βιομηχανικά» προϊόντα που τον περιβάλλουν) να «παντρέψει» την ρητορική αριστερολογία με την κυνικά άκρατη δεξιομανία της «υπεύθυνης» πολιτικής και του νέου πατριωτισμού που τρομοκρατεί την κοινωνία, την υπονομεύει, την ενοχοποιεί και την υποχρεώνει να χάσει και τα τελευταία κουρέλια που της έχουν απομείνει.
Το τρίτο κακό, είναι ότι από πολύ νωρίς η χρησιμοποίηση του υπερόπλου της τρομοκράτησης των πολιτών, ενώ φαίνεται να δημιουργεί ενοχικά σύνδρομα στους πολίτες δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα διαμορφώσει διόδους επανα-επικοινωνίας με τον άλλο πόλο κυβερνητικής εξουσίας.
Όλοι σε αυτήν την χώρα βιάζονται, όπως κατά ένα περίεργο τρόπο βιάζονται και οι ταγοί των ισχυρών συμφερόντων, τόσο στο επίπεδο του Γερμανογαλλικού ιμπεριαλιστικού άξονα όσο και του Αμερικανοεγγλέζικου, που επιθυμεί ο τελευταίος, το βιαστικό ξεμπέρδεμα με την ΟΝΕ και το Ευρώ.
Ο Παπανδρέου, μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες του ως χρηστικός Πρωθυπουργός του προτεκτοράτου του Γερμανογαλλικού ιμπεριαλιστικού άξονα, όμως δεν χάνει το χιούμορ του, να υπενθυμίζει ότι ο στόχος των κερδοσκοπικών μηχανισμών δεν είναι η Ελλάς, αλλά το Ευρώ.
Είναι πράγματι ενδιαφέρουσα η προσέγγιση Παπανδρέου για τον πραγματικό πυρήνα των κερδοσκοπικών μηχανισμών.
Οι μηχανισμοί αυτοί κάνουν ό,τι και η κυβέρνηση Παπανδρέου στου πολίτες αυτής της χώρας. Τρομοκρατούν δια της «επιθέσεως» στα οικονομικά της Ελλάδος, την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως τον Γερμανογαλλικό άξονα, από τον οποίο ζητούν μεγαλύτερο κομμάτι πίτας από όσο τους έχει προσφερθεί.
Οι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί την περίοδο αυτή, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και με ευθύνη του Γερμανογαλλικού άξονα, να παίζουν ανάμεσα στην Αμερικάνικη οικονομική υπερεξουσία και στην Γερμανογαλλική οικονομική υπερεξουσία στην Ευρώπη.
Όσο αυτό το παιγνίδι βολεύει και ισχυροποιεί τον Γερμανογαλλικό άξονα τόσο θα παρατείνεται ο χρόνος ζωής του.
Ο δήθεν φόβος του ντόμινο που θα συμπαρασύρει και την Ιταλία, είναι απλός φόβος και ευχή ταυτόχρονα.
Ο χρόνος θα δείξει._
Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010
Οι φόροι μισθωτών και συνταξιούχων είναι τα «λεφτά που υπάρχουν αρκεί να τα διεκδικήσεις».
Ο κ. Πρωθυπουργός, ορθώς διατύπωσε τον ισχυρισμό, ότι τα λεφτά υπάρχουν, αρκεί να τα διεκδικήσεις.
Ο υπουργός των οικονομικών, ο οποίος θήτευσε οικονομικός σύμβουλος του κ. Σημίτη και που συνευθύνετε στην οικονομική χρεοκοπία της παραγωγικής βάσης της οικονομίας και του εμποδίσματος στην ευελιξία των επιλογών της κυβερνητικής πολιτικής, στην αντιμετώπισης της κρίσης, ερμήνευσε τον ισχυρισμό του Πρωθυπουργού, όπως επιθυμούσαν οι Βρυξέλλες και το ιερατείο του Ευρωπαϊκού Ιμπεριαλισμού.
Πέρα από την ρητορική, περί των ασθενέστερων και της προστασίας τους από τις επιπτώσεις της κρίσης και των μέτρων εξόδου, αποδέχτηκε μαζί με τον κ. Παπανδρέου πλήρως, τις νουθεσίες των Βρυξελλών και των «αγορών», ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα των επιβαρύνσεων που προκαλούνται στην διαδικασία της ανάπτυξης και του ελεύθερου εμπορίου και που η βασική τους αιτία είναι, ότι υπάρχει ο ανελαστικός παράγοντας: οι μισθωτοί, οι συντάξεις και οι συνταξιούχοι, το αυξημένο προσδόκιμο όριο ζωής, οι εργασιακές σχέσεις και μια κοινωνία που έχει μάθει να ζητά χωρίς να έχει εκπαιδευτεί μόνο να προσφέρει.
Έτσι λοιπόν ο γρίφος περί του ….. « τα λεφτά υπάρχουν» και να τα «διεκδικήσεις αφού υπάρχουν», λύνεται με την γνωστή και προσφιλή μέθοδο των τριών, μισθωτά υποζύγια υπάρχουν, λεφτά έχουν, πρέπει να τα διεκδικήσεις, και ο άγνωστος Χ είναι το αποτέλεσμα που αντικρίζουμε σήμερα:
Α) Αντί να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, μειώνεται το αφορολόγητο και επί ποινής προστίμου 10% , οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και οι αγρότες θα πρέπει να καταναλώσουν όλο το ετήσιο εισόδημά τους στο κυνήγι των αποδείξεων, ώστε μέσω αυτής της κουτοπόνηρης διαδικασίας να κινηθεί η εσωτερική παραγωγή και η κατανάλωση.
Β) Προνομιούχοι είναι όλοι, κανείς δεν εξαιρείται, και κυρίως οι μισθωτοί, οι αγρότες και οι συνταξιούχοι. Επομένως ένα σύνολο μέτρων φορομπηχτικής αφαίμαξης είναι ικανό να επιβάλει «φορολογική συνείδηση» αλλά και συνείδηση «συνενοχής», αφού εκείνοι που ευθύνονται για την κρίση πρέπει να αναλάβουν και το ρίσκο της εξόδου από αυτήν.
Κατά τα άλλα, όλο το «πακέτο» των νομοθετικών ρυθμίσεων που υποστηρίζουν και υποθαλφτούν την εισφοροδιαφυγή παραμένει σε πλήρη «νομιμότητα» ενοχοποιώντας την φοροδιαφυγή όσων δεν εντάσσονται στα προστατευόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, που κανείς δεν τα ακουμπά αλλά και κανείς δεν επιτρέπεται να τα αντιγράφει ή να επιδιώκει την ίση μεταχείριση με αυτά.
Σαν να μην έφτανα όλα αυτά, στην σχιζοφρένια των καιρών, παρακολουθούμε έκπληκτοι την φασίζουσα εκτροπή των κυβερνώντων, σε μια ρητορική που θέλει να υποστηρίζει πως οι «συνήθεις ύποπτοι» που ευθύνονται για τα χάλια της οικονομίας και που ως οφείλουν, πρέπει και να πληρώσουν, είναι ενθουσιασμένοι από τα μέτρα που παίρνονται εναντίον τους, ανεξάρτητα αν ο «αόρατος» φοροφυγάς που ευθύνεται για τα άδεια ταμεία του Κράτους, είσαι εσύ, ο μισθωτός, ο αγρότης, ο συνταξιούχος, η μηχανικός, ο ηλεκτρολόγος, ο υδραυλικός, ο…. γιατρός του Κολωνακίου.
Μεταξύ μας τώρα, μπορεί και γίνεται αυτό, ο Γιατρός του Κολωνακίου να μην δηλώνει τα εξτρά εισοδήματα από το «ελεύθερο» επάγγελμά του, οι περισσότεροι εξ αυτών όμως, είναι νοσοκομειακοί γιατροί του ΕΣΥ, που δεν τους επιτρέπεται η άσκηση ελεύθερου επαγγέλματος.
Είναι επίσης γνωστό, ό,τι απαγορεύεται κινεί μαύρο χρήμα. Αλλά το μαύρο χρήμα καμιά κυβέρνηση στην πλανήτη δεν το έθεσε σε παρανομία, αφού βολεύεται από την ύπαρξή του.
Άλλωστε, αν ήταν τα πράγματα διαφορετικά, τότε πως μπορεί κάτι που είναι σε όλους μας γνωστό, δηλαδή που βρίσκονται τα «πλυντήρια μαύρου χρήματος», η κυβέρνηση να μην τα γνωρίζει;
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ υποκρισίας:
Κάθε Νόμος που ψηφίζεται για την «προστασία» των δασών από την οικοπεδοποίηση και την παράνομη οικοδόμηση, ψηφίζεται για την απρόσκοπτη παραγωγή μαύρου χρήματος.
Όλοι οι σχετικοί νόμοι βάζουν τέτοιες προϋποθέσεις που διευκολύνουν την «παράνομη» δραστηριότητα γύρω από την αγοροπωλησία εκτάσεων γης και οικοδόμησης εκτός σχεδίου πόλεως κατοικιών.
Η νομιμοποίηση της μικροϊδιοκτησίας των εξοχικών κατοικιών σε εκτάσεις των 250 και 300 τ.μ. θα σταμάταγε τις εκροές σε μαύρο χρήμα και θα εμφάνιζε έσοδα στα Κρατικά ταμεία.
Η άρνηση του κράτους για την νομιμοποίηση της μικροϊδιοκτησίας, προσφέρει το ασφαλές συμπέρασμα ότι το Κράτος ενδιαφέρεται για το μαύρο, το κατάμαυρο χρήμα και όχι για το νόμιμο.
Λοιπόν καρα….. σταματάτε τις σικέ σφυγμομετρήσεις της λεγόμενης «κοινής γνώμης» και, ή παραιτηθείτε ή αλλάξτε πλευρό!!!
Ο υπουργός των οικονομικών, ο οποίος θήτευσε οικονομικός σύμβουλος του κ. Σημίτη και που συνευθύνετε στην οικονομική χρεοκοπία της παραγωγικής βάσης της οικονομίας και του εμποδίσματος στην ευελιξία των επιλογών της κυβερνητικής πολιτικής, στην αντιμετώπισης της κρίσης, ερμήνευσε τον ισχυρισμό του Πρωθυπουργού, όπως επιθυμούσαν οι Βρυξέλλες και το ιερατείο του Ευρωπαϊκού Ιμπεριαλισμού.
Πέρα από την ρητορική, περί των ασθενέστερων και της προστασίας τους από τις επιπτώσεις της κρίσης και των μέτρων εξόδου, αποδέχτηκε μαζί με τον κ. Παπανδρέου πλήρως, τις νουθεσίες των Βρυξελλών και των «αγορών», ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα των επιβαρύνσεων που προκαλούνται στην διαδικασία της ανάπτυξης και του ελεύθερου εμπορίου και που η βασική τους αιτία είναι, ότι υπάρχει ο ανελαστικός παράγοντας: οι μισθωτοί, οι συντάξεις και οι συνταξιούχοι, το αυξημένο προσδόκιμο όριο ζωής, οι εργασιακές σχέσεις και μια κοινωνία που έχει μάθει να ζητά χωρίς να έχει εκπαιδευτεί μόνο να προσφέρει.
Έτσι λοιπόν ο γρίφος περί του ….. « τα λεφτά υπάρχουν» και να τα «διεκδικήσεις αφού υπάρχουν», λύνεται με την γνωστή και προσφιλή μέθοδο των τριών, μισθωτά υποζύγια υπάρχουν, λεφτά έχουν, πρέπει να τα διεκδικήσεις, και ο άγνωστος Χ είναι το αποτέλεσμα που αντικρίζουμε σήμερα:
Α) Αντί να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, μειώνεται το αφορολόγητο και επί ποινής προστίμου 10% , οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και οι αγρότες θα πρέπει να καταναλώσουν όλο το ετήσιο εισόδημά τους στο κυνήγι των αποδείξεων, ώστε μέσω αυτής της κουτοπόνηρης διαδικασίας να κινηθεί η εσωτερική παραγωγή και η κατανάλωση.
Β) Προνομιούχοι είναι όλοι, κανείς δεν εξαιρείται, και κυρίως οι μισθωτοί, οι αγρότες και οι συνταξιούχοι. Επομένως ένα σύνολο μέτρων φορομπηχτικής αφαίμαξης είναι ικανό να επιβάλει «φορολογική συνείδηση» αλλά και συνείδηση «συνενοχής», αφού εκείνοι που ευθύνονται για την κρίση πρέπει να αναλάβουν και το ρίσκο της εξόδου από αυτήν.
Κατά τα άλλα, όλο το «πακέτο» των νομοθετικών ρυθμίσεων που υποστηρίζουν και υποθαλφτούν την εισφοροδιαφυγή παραμένει σε πλήρη «νομιμότητα» ενοχοποιώντας την φοροδιαφυγή όσων δεν εντάσσονται στα προστατευόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, που κανείς δεν τα ακουμπά αλλά και κανείς δεν επιτρέπεται να τα αντιγράφει ή να επιδιώκει την ίση μεταχείριση με αυτά.
Σαν να μην έφτανα όλα αυτά, στην σχιζοφρένια των καιρών, παρακολουθούμε έκπληκτοι την φασίζουσα εκτροπή των κυβερνώντων, σε μια ρητορική που θέλει να υποστηρίζει πως οι «συνήθεις ύποπτοι» που ευθύνονται για τα χάλια της οικονομίας και που ως οφείλουν, πρέπει και να πληρώσουν, είναι ενθουσιασμένοι από τα μέτρα που παίρνονται εναντίον τους, ανεξάρτητα αν ο «αόρατος» φοροφυγάς που ευθύνεται για τα άδεια ταμεία του Κράτους, είσαι εσύ, ο μισθωτός, ο αγρότης, ο συνταξιούχος, η μηχανικός, ο ηλεκτρολόγος, ο υδραυλικός, ο…. γιατρός του Κολωνακίου.
Μεταξύ μας τώρα, μπορεί και γίνεται αυτό, ο Γιατρός του Κολωνακίου να μην δηλώνει τα εξτρά εισοδήματα από το «ελεύθερο» επάγγελμά του, οι περισσότεροι εξ αυτών όμως, είναι νοσοκομειακοί γιατροί του ΕΣΥ, που δεν τους επιτρέπεται η άσκηση ελεύθερου επαγγέλματος.
Είναι επίσης γνωστό, ό,τι απαγορεύεται κινεί μαύρο χρήμα. Αλλά το μαύρο χρήμα καμιά κυβέρνηση στην πλανήτη δεν το έθεσε σε παρανομία, αφού βολεύεται από την ύπαρξή του.
Άλλωστε, αν ήταν τα πράγματα διαφορετικά, τότε πως μπορεί κάτι που είναι σε όλους μας γνωστό, δηλαδή που βρίσκονται τα «πλυντήρια μαύρου χρήματος», η κυβέρνηση να μην τα γνωρίζει;
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ υποκρισίας:
Κάθε Νόμος που ψηφίζεται για την «προστασία» των δασών από την οικοπεδοποίηση και την παράνομη οικοδόμηση, ψηφίζεται για την απρόσκοπτη παραγωγή μαύρου χρήματος.
Όλοι οι σχετικοί νόμοι βάζουν τέτοιες προϋποθέσεις που διευκολύνουν την «παράνομη» δραστηριότητα γύρω από την αγοροπωλησία εκτάσεων γης και οικοδόμησης εκτός σχεδίου πόλεως κατοικιών.
Η νομιμοποίηση της μικροϊδιοκτησίας των εξοχικών κατοικιών σε εκτάσεις των 250 και 300 τ.μ. θα σταμάταγε τις εκροές σε μαύρο χρήμα και θα εμφάνιζε έσοδα στα Κρατικά ταμεία.
Η άρνηση του κράτους για την νομιμοποίηση της μικροϊδιοκτησίας, προσφέρει το ασφαλές συμπέρασμα ότι το Κράτος ενδιαφέρεται για το μαύρο, το κατάμαυρο χρήμα και όχι για το νόμιμο.
Λοιπόν καρα….. σταματάτε τις σικέ σφυγμομετρήσεις της λεγόμενης «κοινής γνώμης» και, ή παραιτηθείτε ή αλλάξτε πλευρό!!!
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010
Το μπλόκο της Νικαίας απαντά στην Υπουργό κ. Μπατζελή
Είναι φανερή η προσπάθεια που γίνεται μέσω της προπαγάνδας να διασύρει η Κυβέρνηση τους αγρότες και να στρέψει εναντίον μας τους συμμάχους μας, τα λαϊκά στρώματα, τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους νε ένα και μονό στόχο να σπάσει τα μπλόκα και να περάσει την αντιαγροτική πολιτική Ε.Ε. και Κυβέρνησης.
Η Κυβέρνηση με νύχια και δόντια, χρησιμοποιώντας πολυγλωσσία και ότι μπορεί να φανταστεί κάποιος, επιδιώκει ταυτόχρονα με τον διασυρμό να κάνεί γενική εκκαθάριση στους φτωχούς και μεσαίους αγρότες.
Τα πρώτα δείγματα ήδη υπάρχουν στους νόμους και τις προτάσεις της Κυβέρνησης.
1. Ψήφισε ένα ακόμα νόμο, πιθανόν να είναι ο τριακοστός για την ρύθμιση των χρεών στην ΑΤΕ που ισχύει νόμο για τις επιχειρήσεις και για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
2. Θα συνεχίσει να ξεχωρίζει τους αγρότες σε κατά κύριο και μη επάγγελμα και να πληρώσουν για την αίτηση ΟΣΔΕ πάνω από 50% των φτωχομεσαίων αγροτών.
3. Στην πρόταση της Κυβέρνησης για το συνδικαλιστικό κίνημα δικαίωμα να συμμετέχουν έχουν μόνο οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες
4. Οι ασφαλισμένοι αγρότες στον ΟΓΑ θα πληρώσουν για ασφάλιστρα επιπλέον μέχρι το 2012 1,47 δις δηλαδή 500 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο επιπλέον.
5. Από την ενιαία ενίσχυση το 2010 θα πληρώσουν επιπλέον 2% περισσότερο από πριν και το 2011 άλλο 3% επιπλέον συνολικά 10% παρακράτηση, δηλαδή πάνω από 200 εκατ. Ευρώ το χρόνο.
6. Όσοι παίρνουν έως 400 ευρώ το χρόνο ενίσχυση θα καταργηθεί από το 2010.
Είναι πάνω από 150000 φτωχοί αγρότες.
7. Θα μειωθούν οι επιδοτήσεις στους καπνοπαραγωγούς.
8. Καταργείται η συνδεδεμένη ενίσχυση με την παραγωγή σε βιο9μηχανική τομάτα και βαμβάκι.
Τονίζουμε ότι τα μέτρα άμεσα και θεσμικά έχουν κόστος. Δεν υπάρχουν μέτρα χωρίς κόστος είτε θεσμικά, είτε οικονομικά, μόνο που όλο τα παραπάνω τα επιβαρύνονται οι μικρομεσαίοι αγρότες.
Όσα ανακοινώνει το υπουργείο και η υπουργός προφανώς δεν απευθύνονται στους αγρότες που γνωρίζουν ότι τα χρήματα που επικαλείται ότι θα δοθούν τα δικαιούνται ούτως ή άλλως και μάλιστα πολλά από αυτά έπρεπε να είχε δοθεί από το 2001-2005.
Απευθύνονται για προπαγάνδα έναντι στους μικρομεσαίους αγρότες σε εκείνους που η ιδία πολιτική τους εξαθλιώνει, τους μειώνει μισθούς- συντάξεις και τους σπρώχνει στην ανεργία.
Τονίζουμε ότι οι ενισχύσεις σ' όλη την Ελλάδα και σε όλα τα προϊόντα δεν αρκούν για το κόστος παραγωγής, που αυτό σημαίνει ότι αυτά τα χρήματα επιστρέφουν στης τράπεζες και στα μονοπώλια που κάνουν κομαντό και ελέγχουν τα μέσα και εφόδία( σπόροι ,καύσιμα, μηχανήματα, λιπάσματα κτλ) Στο δρόμο είμαστε ακριβώς γιατί το παρόν σύστημα τιμών και επιδόσεων καταστρέφει οικονομικά τα μικρομεσαία αγροτικά νοικοκυριά και διεκδικούμε την επιβίωση σήμερα και την προοπτική για το άρθρο των αγροκτηνοτρόφων, για να μην βρεθούν εκατοντάδες χιλιάδες στις ουρές των ανέργων της πόλεις.
Σε κάθε περίπτωση τα όσα εξαγγέλλει το υπουργείο για τη μείωση του κόστους και τον περιορισμό της αισχοκέρδίας αναιρούνται από την πρώτη προϋπόθεση που βάζει η Κυβέρνηση ότι όλα τα μέτρα που θα εφαρμόσουν θα είναι συμφωνά με το Κοινοτικό πλαίσιο και με γνώμονα την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.
Ακριβώς αυτό το πλαίσιο της Κοινότητας όπως ΚΑΠ, ελεύθερη αγορά είναι αυτά που μας έχουν φέρουν έως εδώ και οδηγούμαστε τα επόμενα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες στην εξαφάνιση. Το μπλόκο της Νικαίας πιο δυνατά, πιο ενωτικά πιο μαχητικά συνεχίζει τον αγώνα και καλούμε όλους τους μικρομεσαίους αγρότες να βγουν στο δρόμο και να συντονιστούμε στην πρόταση αιτημάτων που έγινε πριν ναι εβδομάδα.
Αυτός ο αγώνας, τώρα που είναι όλοι η αγροτιά στο δρόμο πρέπει να λήξει-όταν λήξει με χειροπιαστά αποτελέσματα υπέρ των μικρομεσαίων αγροτών, κάθε προσπάθεια υπονόμευσης πρέπει να στο κενό, κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης από την Κυβέρνηση είναι καταδικαστέα δεν μας φοβίζουν οι απειλές.
( Πηγή: STOP CARTEL)
Η Κυβέρνηση με νύχια και δόντια, χρησιμοποιώντας πολυγλωσσία και ότι μπορεί να φανταστεί κάποιος, επιδιώκει ταυτόχρονα με τον διασυρμό να κάνεί γενική εκκαθάριση στους φτωχούς και μεσαίους αγρότες.
Τα πρώτα δείγματα ήδη υπάρχουν στους νόμους και τις προτάσεις της Κυβέρνησης.
1. Ψήφισε ένα ακόμα νόμο, πιθανόν να είναι ο τριακοστός για την ρύθμιση των χρεών στην ΑΤΕ που ισχύει νόμο για τις επιχειρήσεις και για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
2. Θα συνεχίσει να ξεχωρίζει τους αγρότες σε κατά κύριο και μη επάγγελμα και να πληρώσουν για την αίτηση ΟΣΔΕ πάνω από 50% των φτωχομεσαίων αγροτών.
3. Στην πρόταση της Κυβέρνησης για το συνδικαλιστικό κίνημα δικαίωμα να συμμετέχουν έχουν μόνο οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες
4. Οι ασφαλισμένοι αγρότες στον ΟΓΑ θα πληρώσουν για ασφάλιστρα επιπλέον μέχρι το 2012 1,47 δις δηλαδή 500 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο επιπλέον.
5. Από την ενιαία ενίσχυση το 2010 θα πληρώσουν επιπλέον 2% περισσότερο από πριν και το 2011 άλλο 3% επιπλέον συνολικά 10% παρακράτηση, δηλαδή πάνω από 200 εκατ. Ευρώ το χρόνο.
6. Όσοι παίρνουν έως 400 ευρώ το χρόνο ενίσχυση θα καταργηθεί από το 2010.
Είναι πάνω από 150000 φτωχοί αγρότες.
7. Θα μειωθούν οι επιδοτήσεις στους καπνοπαραγωγούς.
8. Καταργείται η συνδεδεμένη ενίσχυση με την παραγωγή σε βιο9μηχανική τομάτα και βαμβάκι.
Τονίζουμε ότι τα μέτρα άμεσα και θεσμικά έχουν κόστος. Δεν υπάρχουν μέτρα χωρίς κόστος είτε θεσμικά, είτε οικονομικά, μόνο που όλο τα παραπάνω τα επιβαρύνονται οι μικρομεσαίοι αγρότες.
Όσα ανακοινώνει το υπουργείο και η υπουργός προφανώς δεν απευθύνονται στους αγρότες που γνωρίζουν ότι τα χρήματα που επικαλείται ότι θα δοθούν τα δικαιούνται ούτως ή άλλως και μάλιστα πολλά από αυτά έπρεπε να είχε δοθεί από το 2001-2005.
Απευθύνονται για προπαγάνδα έναντι στους μικρομεσαίους αγρότες σε εκείνους που η ιδία πολιτική τους εξαθλιώνει, τους μειώνει μισθούς- συντάξεις και τους σπρώχνει στην ανεργία.
Τονίζουμε ότι οι ενισχύσεις σ' όλη την Ελλάδα και σε όλα τα προϊόντα δεν αρκούν για το κόστος παραγωγής, που αυτό σημαίνει ότι αυτά τα χρήματα επιστρέφουν στης τράπεζες και στα μονοπώλια που κάνουν κομαντό και ελέγχουν τα μέσα και εφόδία( σπόροι ,καύσιμα, μηχανήματα, λιπάσματα κτλ) Στο δρόμο είμαστε ακριβώς γιατί το παρόν σύστημα τιμών και επιδόσεων καταστρέφει οικονομικά τα μικρομεσαία αγροτικά νοικοκυριά και διεκδικούμε την επιβίωση σήμερα και την προοπτική για το άρθρο των αγροκτηνοτρόφων, για να μην βρεθούν εκατοντάδες χιλιάδες στις ουρές των ανέργων της πόλεις.
Σε κάθε περίπτωση τα όσα εξαγγέλλει το υπουργείο για τη μείωση του κόστους και τον περιορισμό της αισχοκέρδίας αναιρούνται από την πρώτη προϋπόθεση που βάζει η Κυβέρνηση ότι όλα τα μέτρα που θα εφαρμόσουν θα είναι συμφωνά με το Κοινοτικό πλαίσιο και με γνώμονα την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.
Ακριβώς αυτό το πλαίσιο της Κοινότητας όπως ΚΑΠ, ελεύθερη αγορά είναι αυτά που μας έχουν φέρουν έως εδώ και οδηγούμαστε τα επόμενα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες στην εξαφάνιση. Το μπλόκο της Νικαίας πιο δυνατά, πιο ενωτικά πιο μαχητικά συνεχίζει τον αγώνα και καλούμε όλους τους μικρομεσαίους αγρότες να βγουν στο δρόμο και να συντονιστούμε στην πρόταση αιτημάτων που έγινε πριν ναι εβδομάδα.
Αυτός ο αγώνας, τώρα που είναι όλοι η αγροτιά στο δρόμο πρέπει να λήξει-όταν λήξει με χειροπιαστά αποτελέσματα υπέρ των μικρομεσαίων αγροτών, κάθε προσπάθεια υπονόμευσης πρέπει να στο κενό, κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης από την Κυβέρνηση είναι καταδικαστέα δεν μας φοβίζουν οι απειλές.
( Πηγή: STOP CARTEL)
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ
. από ΜΑΙΡΗ ΠΕΤΡΟΛΙΑ -(περισσότερα) — 27 Ιανουαρίου 2010 @ 12:34
Ποιοι είναι τελικά οι αγρότες?
δεν πρέπει να μπει ένα όριο?
Σήμερα χαρακτηρίζονται αγρότες ΟΛΟΙ όσοι έχουν εισόδημα από γεωργικές εκμεταλλέύσεις μεγαλύτερο από κάθε άλλο, είναι γραμμένοι στον ΟΓΑ (το οποίο είναι επακόλουθο του προηγούμενου) και παράλληλα διαθέτουν τιμολόγια αγοράς και πώλησης (τα οποία είναι εύκολο να βρεθούν).
Έτσι άνθρωποι με πολύ μικρή εκμετάλευση και ετήσιο εισόδημα 2000 ή και λιγότερο θεωρούνται από το κράτος αγρότες και απαιτούν επιπλέον επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές, επίδομα αληλεγγύης κ.α. Επαφύονται σε αυτά, παίρνουν άλλα 10.000 επιδότηση ετησίως και παράλληλα υποαπασχολούνται σε μαύρη εργασία με εισφοροδιαφυγή. Αυτοί είναι οι τεμπέληδες που αρκούνται στην ελεημοσύνη της εκάστοτε κυβέρνησης.
Νομίζω ότι πρέπει να μπει ένα όριο και αγρότες να είναι ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΝ ΔΥΝΑΜΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΚΜΕΤΤΑΛΕΥΣΗ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα μία βιώσιμη αγροτική εκμετάλλευση κάθε άλλο παρά άσχημα πηγαίνει (για του λόγω το αληθές ας ρίξουν όλοι μια ματιά στα ποσά των απιδοτήσεων που παίρνουν ετησίως οι αγρότες για να καταλάβουν).
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
. από Ε.Κωνσταντίνου - http://vkonstantinou.blogspot.com — 28 Ιανουαρίου 2010 @ 10:21 Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφού γίνει ο σχετικός έλεγχος (moderation) από τους υπεύθυνους της δικτυακής διαβούλευσης, περισσότερα..
Με αφορμή την «τοποθέτηση» της κας Πετρόλιας Μαίρης, ένα σχόλιο που ισχύει για όλου και όλες που παίρνουν θέση στο ζήτημα Αγροτική Οικονομία και Αγροτοσυνδικαλισμός.
Ο μέσος κλήρος στην Ελλάδα που καλύπτει το 70% της αγροτικής απασχόλησης, βρίσκεται μεταξύ των 5 και 10 στρεμμάτων.
Η ζωή του αγρότη, δεν την ξέρεις αν δεν την έχεις ζήσει. Αν δεν έχει σηκωθεί από το κρεβάτι σου στις 3 τα χαράματα, αν δεν έχεις βγάλει πατάτα με θερμοκρασία στους 2 βαθμούς και ψιλοβρόχι, αν δεν έχεις βγάλει κρεμμύδια ντάλα καλοκαίρι με 40 και 42 βαθμούς, αν κάθεσαι στις ανέσεις της οικογένειά σου και στην προστασία που σου παρέχεται και νομίζεις πως έχεις κατανοήσει τον κόσμο, ότι τον ξέρεις και ότι επιβάλλεται να πεις την γνώμη σου ή να αναλάβεις ( Μπαζελή) να επιλύσεις τα προβλήματα του.
Πολύ δε περισσότερο για τον συνδικαλισμό των αγροτών δικαίωμα λόγου δεν έχουν τα κοράκια που ζουν από τις σάρκες των αγροτών και που «κανονίζουν» τις επιδοτήσεις και τις καταγραφές των ζημιών. Που αν δεν έχεις δικό σου μέσον να τους πας στο χωράφι δεν έρχονται.
Που αν δεν έχεις «γλείψιμο» ή δεν καταγράφουν ζημιές ή καταγράφουν πολύ λιγότερες και σε άλλους δέκα φορές περισσότερες.
Ποιοι είναι τελικά οι αγρότες?
δεν πρέπει να μπει ένα όριο?
Σήμερα χαρακτηρίζονται αγρότες ΟΛΟΙ όσοι έχουν εισόδημα από γεωργικές εκμεταλλέύσεις μεγαλύτερο από κάθε άλλο, είναι γραμμένοι στον ΟΓΑ (το οποίο είναι επακόλουθο του προηγούμενου) και παράλληλα διαθέτουν τιμολόγια αγοράς και πώλησης (τα οποία είναι εύκολο να βρεθούν).
Έτσι άνθρωποι με πολύ μικρή εκμετάλευση και ετήσιο εισόδημα 2000 ή και λιγότερο θεωρούνται από το κράτος αγρότες και απαιτούν επιπλέον επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές, επίδομα αληλεγγύης κ.α. Επαφύονται σε αυτά, παίρνουν άλλα 10.000 επιδότηση ετησίως και παράλληλα υποαπασχολούνται σε μαύρη εργασία με εισφοροδιαφυγή. Αυτοί είναι οι τεμπέληδες που αρκούνται στην ελεημοσύνη της εκάστοτε κυβέρνησης.
Νομίζω ότι πρέπει να μπει ένα όριο και αγρότες να είναι ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΝ ΔΥΝΑΜΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΚΜΕΤΤΑΛΕΥΣΗ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα μία βιώσιμη αγροτική εκμετάλλευση κάθε άλλο παρά άσχημα πηγαίνει (για του λόγω το αληθές ας ρίξουν όλοι μια ματιά στα ποσά των απιδοτήσεων που παίρνουν ετησίως οι αγρότες για να καταλάβουν).
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
. από Ε.Κωνσταντίνου - http://vkonstantinou.blogspot.com — 28 Ιανουαρίου 2010 @ 10:21 Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφού γίνει ο σχετικός έλεγχος (moderation) από τους υπεύθυνους της δικτυακής διαβούλευσης, περισσότερα..
Με αφορμή την «τοποθέτηση» της κας Πετρόλιας Μαίρης, ένα σχόλιο που ισχύει για όλου και όλες που παίρνουν θέση στο ζήτημα Αγροτική Οικονομία και Αγροτοσυνδικαλισμός.
Ο μέσος κλήρος στην Ελλάδα που καλύπτει το 70% της αγροτικής απασχόλησης, βρίσκεται μεταξύ των 5 και 10 στρεμμάτων.
Η ζωή του αγρότη, δεν την ξέρεις αν δεν την έχεις ζήσει. Αν δεν έχει σηκωθεί από το κρεβάτι σου στις 3 τα χαράματα, αν δεν έχεις βγάλει πατάτα με θερμοκρασία στους 2 βαθμούς και ψιλοβρόχι, αν δεν έχεις βγάλει κρεμμύδια ντάλα καλοκαίρι με 40 και 42 βαθμούς, αν κάθεσαι στις ανέσεις της οικογένειά σου και στην προστασία που σου παρέχεται και νομίζεις πως έχεις κατανοήσει τον κόσμο, ότι τον ξέρεις και ότι επιβάλλεται να πεις την γνώμη σου ή να αναλάβεις ( Μπαζελή) να επιλύσεις τα προβλήματα του.
Πολύ δε περισσότερο για τον συνδικαλισμό των αγροτών δικαίωμα λόγου δεν έχουν τα κοράκια που ζουν από τις σάρκες των αγροτών και που «κανονίζουν» τις επιδοτήσεις και τις καταγραφές των ζημιών. Που αν δεν έχεις δικό σου μέσον να τους πας στο χωράφι δεν έρχονται.
Που αν δεν έχεις «γλείψιμο» ή δεν καταγράφουν ζημιές ή καταγράφουν πολύ λιγότερες και σε άλλους δέκα φορές περισσότερες.
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
«Αλλαγή θεσμικού πλαισίου για την ενοποίηση και ανασυγκρότηση του αγροτικού συνδικαλιστικού κινήματος»
ΕΡΩΤΗΜΑ στα πλαίσια της "διαβούλευσης":
ΜΕ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ στην κοινωνία των αγροτών για να καθορίσει τον τρόπο, την μέθοδο, την αυτοδιάθεση της οργάνωσης τους;
Ποιος σας είπε, ότι επειδή έχετε υποβάλει το δικαίωμα και τις οργανώσεις των μισθωτών στην διαπλοκή με την εξουσία και την υποταγή των εργαζομένων στο Κράτος και τα πολιτικοοικονομικά και εξουσιαστικά συμφέροντα των Κομμάτων - διαμεσολαβητών, Κράτους – Κοινωνίας και στα φερέφωνά τους ( σας), μπορείτε να επεκτείνετε την κορπορατίστικη αντίληψη σας και την αντίστοιχη φιλοσοφία σας για την συγκρότηση της περιφέρεια και των ατόμων που μετέρχονται κοινή παιδεία, σε κοινωνία υποχείριο του Κράτους και της εξουσία σας;
Οι Αγρότες οφείλουν να συστήσουν τις μορφές οργάνωσης και εκπροσώπησης όπως αυτοί επιθυμούν και όχι όπως επιθυμεί το Κράτος και τα υποχείριά του.
Οφείλουν να συγκροτήσουν την κοινωνία τους σε Δήμο - Κοινωνία και να επιβάλλουν τον θεσμικό του ρόλο και στις κυβερνήσεις και στο Κράτος.
Η μορφή οργάνωσης και δράσης των αγροτών με τα «μπλόκα» , είναι μορφή και οργάνωση με έντονα κινηματικά στοιχεία και η εξέλιξη τους θα είναι μια αυτοδιάθετη συνδικαλιστική οργανωμένη συγκρότηση της κοινωνίας τους απέναντι στην δική σας.
ΜΕ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ στην κοινωνία των αγροτών για να καθορίσει τον τρόπο, την μέθοδο, την αυτοδιάθεση της οργάνωσης τους;
Ποιος σας είπε, ότι επειδή έχετε υποβάλει το δικαίωμα και τις οργανώσεις των μισθωτών στην διαπλοκή με την εξουσία και την υποταγή των εργαζομένων στο Κράτος και τα πολιτικοοικονομικά και εξουσιαστικά συμφέροντα των Κομμάτων - διαμεσολαβητών, Κράτους – Κοινωνίας και στα φερέφωνά τους ( σας), μπορείτε να επεκτείνετε την κορπορατίστικη αντίληψη σας και την αντίστοιχη φιλοσοφία σας για την συγκρότηση της περιφέρεια και των ατόμων που μετέρχονται κοινή παιδεία, σε κοινωνία υποχείριο του Κράτους και της εξουσία σας;
Οι Αγρότες οφείλουν να συστήσουν τις μορφές οργάνωσης και εκπροσώπησης όπως αυτοί επιθυμούν και όχι όπως επιθυμεί το Κράτος και τα υποχείριά του.
Οφείλουν να συγκροτήσουν την κοινωνία τους σε Δήμο - Κοινωνία και να επιβάλλουν τον θεσμικό του ρόλο και στις κυβερνήσεις και στο Κράτος.
Η μορφή οργάνωσης και δράσης των αγροτών με τα «μπλόκα» , είναι μορφή και οργάνωση με έντονα κινηματικά στοιχεία και η εξέλιξη τους θα είναι μια αυτοδιάθετη συνδικαλιστική οργανωμένη συγκρότηση της κοινωνίας τους απέναντι στην δική σας.
Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010
Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Στην βάση αυτή, η επιχειρηματικότητα στον πρωτογενή αγροτικό τομέα, εξαγγέλλεται ως εύηχο σλόγκαν που παρατείνει όμως τις παραδοσιακές πολιτικές αντιμετώπισης, ελέγχου και φτηνής εκμετάλλευσης της αγροτικής παραγωγής και του μικρού και μεσαίου κλήρου.
Αν θέλαμε να δούμε μια ανεξάρτητη πορεία ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας από τι εξαρτήσεις του δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα, καθώς η αγροτική οικονομία μπορεί να αποτελεί τον τροφοδότη με πρώτες ύλες μιας βιομηχανικής δραστηριότητας όμως, θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και ως μια παραγωγική οικονομία που στοχεύει στην εξοικονόμηση πόρων και την δημιουργία κεφαλαίων με εξαγωγικό προσανατολισμό.
Μια αντίστοιχη της δομής ανάπτυξης του επιχειρηματικού – βιομηχανικού ή βιοτεχνικού κεφαλαίου, δομή αγροτικής οικονομικής επιχειρηματικότητας, που θα επιχειρούσε την αντικατάσταση των χρεοκοπημένων συνεταιριστικών εκμεταλλεύσεων, αυξάνοντας τις δυνατότητες επενδύσεων αγροτικών κεφαλαίων στην βιομηχανική επεξεργασία και την βιομηχανική υποστήριξη, θα ήταν μια δομή που θα βασιζόταν στην δημιουργία μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων αγροτικής εκμετάλλευσης.
Πιο συγκεκριμένα, θα πρότεινα στο σχεδιασμό ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας, την παροχή δυνατότητας δημιουργίας ατομικών ή πολυμετοχικών εκμεταλλευτικών επιχειρήσεων αγροτικής ανάπτυξης, όπου ένας αγρότης της τάξεως, ιδιοκτησία πάνω από 800 στρέμματα, να δημιουργήσει την επιχείρησή του, κατά την ίδια στιγμή που μια ομάδα ιδιοκτητών γης μικρού ή μεσαίου κλήρου θα μπορούσαν να συστήσουν μια ΟΕ ή ΕΠΕ ή ΑΕ αγροτικής εκμετάλλευσης , και οι οποίοι θα υποστηρίζονταν από ένα πλήρες σύστημα χρηματοδότησης αντίστοιχο της χρηματοδότησης μιας βιομηχανικής ή βιοτεχνικής μονάδας παραγωγής, ( με κεφάλαια αγοράς κεφαλαιουχικών υποδομών, κεφάλαια κίνησης κλπ).
Ο στόχος μια οικονομικής πολιτικής ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας, πρέπει να είναι αντίθετος στην οικονομία των ενισχύσεων και των αποζημιώσεων, ανεξάρτητα αν αποτελούν αναγκαιότητα λόγω της φύσης της παραγωγής και των καιρικών και περιβαλλοντικών εξαρτήσεων.
Ένας τέτοιος σχεδιασμός, θα είχε μια δυναμική ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας όχι μόνο στην αποτελεσματική, από άποψη ανταγωνιστικότητας, παραγωγή, αλλά και από επενδύσεις των αγροτικών επιχειρηματικών κεφαλαίων στον δευτερογενή τομέα, με επενδύσεις στην υποστήριξη της παραγωγής ( εργαλεία, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, δενδρίλια και σπόρους) και σε επενδύσεις βιομηχανοποίησης της παραγωγής από τις ίδιες επιχειρήσεις αγροτικής εκμετάλλευσης.
Οι αγρότες δεν είναι οι σκλάβοι της γης που παρέχουν το πρόπλασμα για την ανάπτυξη μια οικονομίας που τους εκτοπίζει και τους περιθωριοποιεί ή που τους αλυσοδένει στην σκλαβιά τους.
Οι αγρότες είναι το άλλο μπλοκ επιχειρηματικότητας που πρέπει να το αναγνωρίσει η Πολιτεία και να το σεβαστεί το Κράτος.
Μια γενναία απόδειξη αναγνώρισης και υποστήριξης της αγροτικής επιχειρηματικότητας και του σεβασμού προς τους αγρότες και την αγροτική οικονομία, είναι η σύσταση Αγροτικού Οικονομικού και Αναπτυξιακού Επιμελητηρίου.
Δεν προτείνω κάτι Σοσιαλιστικό ή Σοσιαλδημοκρατικό, απλά μια άκρως καπιταλιστική πρόταση, δυναμικής ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας που ΔΕΝ επιθυμεί, ούτε το Κράτος των Βιομηχάνων ή των Εφοπλιστών ή των επιχειρηματιών γενικά, αλλά ΟΥΤΕ και το Κράτος – Εθνική οντότητα, με τα κόμματά του, τις Κυβερνήσεις του και τις κάθε λογής «θεσμικές» οργανώσεις του.
Αν θέλαμε να δούμε μια ανεξάρτητη πορεία ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας από τι εξαρτήσεις του δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα, καθώς η αγροτική οικονομία μπορεί να αποτελεί τον τροφοδότη με πρώτες ύλες μιας βιομηχανικής δραστηριότητας όμως, θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και ως μια παραγωγική οικονομία που στοχεύει στην εξοικονόμηση πόρων και την δημιουργία κεφαλαίων με εξαγωγικό προσανατολισμό.
Μια αντίστοιχη της δομής ανάπτυξης του επιχειρηματικού – βιομηχανικού ή βιοτεχνικού κεφαλαίου, δομή αγροτικής οικονομικής επιχειρηματικότητας, που θα επιχειρούσε την αντικατάσταση των χρεοκοπημένων συνεταιριστικών εκμεταλλεύσεων, αυξάνοντας τις δυνατότητες επενδύσεων αγροτικών κεφαλαίων στην βιομηχανική επεξεργασία και την βιομηχανική υποστήριξη, θα ήταν μια δομή που θα βασιζόταν στην δημιουργία μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων αγροτικής εκμετάλλευσης.
Πιο συγκεκριμένα, θα πρότεινα στο σχεδιασμό ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας, την παροχή δυνατότητας δημιουργίας ατομικών ή πολυμετοχικών εκμεταλλευτικών επιχειρήσεων αγροτικής ανάπτυξης, όπου ένας αγρότης της τάξεως, ιδιοκτησία πάνω από 800 στρέμματα, να δημιουργήσει την επιχείρησή του, κατά την ίδια στιγμή που μια ομάδα ιδιοκτητών γης μικρού ή μεσαίου κλήρου θα μπορούσαν να συστήσουν μια ΟΕ ή ΕΠΕ ή ΑΕ αγροτικής εκμετάλλευσης , και οι οποίοι θα υποστηρίζονταν από ένα πλήρες σύστημα χρηματοδότησης αντίστοιχο της χρηματοδότησης μιας βιομηχανικής ή βιοτεχνικής μονάδας παραγωγής, ( με κεφάλαια αγοράς κεφαλαιουχικών υποδομών, κεφάλαια κίνησης κλπ).
Ο στόχος μια οικονομικής πολιτικής ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας, πρέπει να είναι αντίθετος στην οικονομία των ενισχύσεων και των αποζημιώσεων, ανεξάρτητα αν αποτελούν αναγκαιότητα λόγω της φύσης της παραγωγής και των καιρικών και περιβαλλοντικών εξαρτήσεων.
Ένας τέτοιος σχεδιασμός, θα είχε μια δυναμική ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας όχι μόνο στην αποτελεσματική, από άποψη ανταγωνιστικότητας, παραγωγή, αλλά και από επενδύσεις των αγροτικών επιχειρηματικών κεφαλαίων στον δευτερογενή τομέα, με επενδύσεις στην υποστήριξη της παραγωγής ( εργαλεία, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, δενδρίλια και σπόρους) και σε επενδύσεις βιομηχανοποίησης της παραγωγής από τις ίδιες επιχειρήσεις αγροτικής εκμετάλλευσης.
Οι αγρότες δεν είναι οι σκλάβοι της γης που παρέχουν το πρόπλασμα για την ανάπτυξη μια οικονομίας που τους εκτοπίζει και τους περιθωριοποιεί ή που τους αλυσοδένει στην σκλαβιά τους.
Οι αγρότες είναι το άλλο μπλοκ επιχειρηματικότητας που πρέπει να το αναγνωρίσει η Πολιτεία και να το σεβαστεί το Κράτος.
Μια γενναία απόδειξη αναγνώρισης και υποστήριξης της αγροτικής επιχειρηματικότητας και του σεβασμού προς τους αγρότες και την αγροτική οικονομία, είναι η σύσταση Αγροτικού Οικονομικού και Αναπτυξιακού Επιμελητηρίου.
Δεν προτείνω κάτι Σοσιαλιστικό ή Σοσιαλδημοκρατικό, απλά μια άκρως καπιταλιστική πρόταση, δυναμικής ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας που ΔΕΝ επιθυμεί, ούτε το Κράτος των Βιομηχάνων ή των Εφοπλιστών ή των επιχειρηματιών γενικά, αλλά ΟΥΤΕ και το Κράτος – Εθνική οντότητα, με τα κόμματά του, τις Κυβερνήσεις του και τις κάθε λογής «θεσμικές» οργανώσεις του.
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
Παρεμβάσεις Κατσέλη για αγρότες και δανειολήπτες
Κάπως έτσι, τις θέσεις της για το αγροτικό πρόβλημα θα παρουσιάσει σήμερα το πρωί στις 10:30 στο Ζάππειο η υπουργός, θέλοντας να στείλει το δικό της μήνυμα για ένα πρόβλημα που τόσο επηρεάζει την καθημερινότητα αλλά και τις τιμές των προϊόντων.
Μετά από συνεννοήσεις με φορείς του εμπορίου και της επιχειρηματικότητας, η κα. Κατσέλη θα στηρίξει μια πιο σκληρή γραμμή ζητώντας τον τερματισμό των κινητοποιήσεων αλλά και της ομηρίας της χώρας.
Ταυτόχρονα, από τις 9.οο το πρωί της Δευτέρας 25 Ιανουαρίου τίθεται σε λειτουργία η τηλεφωνική γραμμή ενημέρωσης του κοινού για όλα τα θέματα που άπτονται της εφαρμογής του νόμου για τη ρύθμιση των επαγγελματικών και επιχειρηματικών οφειλών.
Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να καλούν στον αριθμό 8011197167 από τις 9 π.μ. μέχρι τις 5 μ.μ. για πλήρη ενημέρωση σχετικά με την εφαρμογή του .
Υπενθυμίζεται ότι:
1. Ο νόμος ρυθμίζει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές επιχειρήσεων, επαγγελματιών και αγροτών που προκλήθηκαν μετά την 30/7/2007. Η εξυπηρέτηση των ρυθμιζόμενων οφειλών γίνεται με το συμβατικό επιτόκιο ενήμερης οφειλής ενώ διαγράφονται οι τόκοι υπερημερίας και ανατοκισμού που σωρεύτηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο. Ο νόμος μάλιστα επεκτείνει τις παραπάνω δυνατότητες ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών και σε οφειλές από δάνεια και πιστώσεις που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα μετά την 1/1/2005 έως 30/6/2007. Πιο συγκεκριμένα:
Ο νέος νόμος ρυθμίζει καταρχήν τις οφειλές επιχειρήσεων, επαγγελματιών και αγροτών προς τα πιστωτικά ιδρύματα που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες μετά την 1.1.2005. Ειδικότερα:
α) Σε ρύθμιση υπάγεται το σύνολο της ληξιπρόθεσμης οφειλής από κάθε σύμβαση δανείου ή πίστωσης εφόσον το σύνολο της ληξιπρόθεσμης οφειλής από την κάθε σύμβαση δεν υπερβαίνει το ποσόν των 1.500.000 ευρώ.
β) Η ρύθμιση γίνεται με επιτόκιο ενήμερης οφειλής και κατʼ ελάχιστον σε επτά έτη. Τα δύο πρώτα έτη ο δανειολήπτης καταβάλει μόνο τόκους και μετά τις τοκοχρεολυτικές δόσεις.
γ) Αν πρόκειται για ληξιπρόθεσμες οφειλές μετά την 30.7.2007, ο δανειολήπτης δεν υποχρεούται να προκαταβάλει για τη ρύθμιση κανένα ποσόν. Αν πρόκειται, ωστόσο, για ληξιπρόθεσμες οφειλές της περιόδου 1.1.2005 έως 30.6.2007, υποχρεούται να καταβάλει το 10% της οφειλής, δίχως να υπολογίζονται τόκοι ανατοκισμού και υπερημερίας.
δ) Για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές μετά την 30.7.2007, διαγράφονται με τη ρύθμιση οι τόκοι ανατοκισμού και υπερημερίας. Για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της περιόδου 1.1.2005 έως 30.6.2007 διαγράφονται οι τόκοι ανατοκισμού και υπερημερίας, εφόσον εξοφληθεί το ήμισυ της οφειλής.
ε) Σε ρύθμιση υπάγονται και ληξιπρόθεσμες οφειλές από συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης που δεν έχουν καταγγελθεί. Δεν υπάγονται αντιθέτως επιδοτούμενα ή εγγυημένα δάνεια.
Οι αιτήσεις για την υπαγωγή στη ρύθμιση των οφειλών των προηγούμενων παραγράφων υποβάλλονται μέχρι τις 15/4/2010.
2. Ο νόμος περιλαμβάνει διατάξεις που στοχεύουν στη ρύθμιση ενήμερων οφειλών μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αγροτών. Καθορίζονται συγκεκριμένα κριτήρια, ώστε να υπαχθούν στη ρύθμιση οι δανειολήπτες που τα έχουν ανάγκη, χωρίς ταυτόχρονα να τίθεται σε κίνδυνο η κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων. Οι διατάξεις για τις ενήμερες οφειλές αφορούν τα επιχειρηματικά ή αγροτικά δάνεια. Δυνατότητα αξιοποίησης των διατάξεων έχουν:
α) οι επιχειρήσεις και επαγγελματίες με βιβλία τρίτης κατηγορίας και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι οποίοι στην τελευταία ετήσια χρήση μέχρι τον Ιούνιο του 2009 είχαν ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο των 2.500.000 ευρώ και ζημία στην ίδια χρήση. Προϋπόθεση είναι το ανεξόφλητο κεφάλαιο του δανείου να μην υπερβαίνει το ποσόν των 350.000 ευρώ.
β) επιχειρήσεις με ακαθάριστα έσοδα μικρότερα των 150.000 ευρώ, κατʼ επάγγελμα αγρότες και επιχειρήσεις που έχουν υποστεί σημαντικές καταστροφές από πυρκαγιές ή φυσικά φαινόμενα. Προϋπόθεση είναι το ανεξόφλητο κεφάλαιο του δανείου να μην υπερβαίνει το ποσόν των 200.000 ευρώ.
Οι παραπάνω δανειολήπτες έχουν μία από τις ακόλουθες δυνατότητες:
α) περίοδος χάριτος ενός έτους, χωρίς καταβολή τόκων και κεφαλαίου, με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου, εφόσον η σύμβαση δεν έχει υπερβεί το ένα τρίτο της διάρκειάς της.
β) αναστολή επί διετία της χρεολυτικής αποπληρωμής του άληκτου κεφαλαίου με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου και καταβολή των τόκων στη διάρκεια της αναστολής,
γ) παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου κατά τρία έτη.
Ακόμα, επιχειρήσεις και επαγγελματίες των πυρόπληκτων περιοχών από τις πυρκαγιές του 2007 έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν, για τα δάνεια που τους είχαν χορηγηθεί, την αναστολή επί διετία και αναδρομικά από 1.1.2010 της αποπληρωμής του άληκτου κεφαλαίου. Κατά τη διετία αυτή καταβάλουν μόνο τους τόκους.
Αιτήσεις για την υπαγωγή στις διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων υποβάλλονται μέχρι τις 15/4/2010.
Ο νόμος λαμβάνει επίσης μέριμνα για την προστασία εκείνων που ενδέχεται να εκτεθούν σε πιέσεις από το κλείσιμο ή τη συρρίκνωση των πιστωτικών τους ορίων στα κεφάλαια κίνησης. Σε περίπτωση που αυτό συμβεί μέχρι τον Ιούνιο 2011, η επιστροφή του ποσού ρυθμίζεται σε πέντε έτη.
3. Ο νέος νόμος θέτει περιορισμούς στην επεξεργασία δυσμενών οικονομικών δεδομένων από την ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε. και σε μακρόχρονους αποκλεισμούς οφειλετών από την οικονομική ζωή. Συγκεκριμένα:
* Προβλέπει το μέτρο της διαγραφής των δυσμενών δεδομένων για όσους έχουν τακτοποιήσει ή θα τακτοποιήσουν εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση του νόμου, τις οφειλές τους.
* Μειώνει κατά ένα έτος τα όρια εγγραφής στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
* Επιταγές και συναλλαγματικές που εξοφλούνται σε τριάντα ημέρες από τη σφράγισή τους ή τη λήξη τους, ανεξόφλητες οφειλές μέχρι 1.000 ευρώ όπως και πρόσφατα εξοφλημένες μέχρι 3.000 ευρώ δεν εμφανίζονται στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
* Οι τράπεζες ενημερώνουν χωρίς αμοιβή ή καθυστέρηση τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ για την εξόφληση των οφειλών.
* Προβλέπει την υπό προϋποθέσεις μη εμφάνιση στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ οφειλών που δικαιολογημένα αμφισβητούνται.
* Προβλέπει τη δυνατότητα χορήγησης μπλοκ επιταγών, σε όσους έχουν στερηθεί διοικητικά τη δυνατότητα, εφόσον υφίσταται εγγύηση.
Πηγη protothema.gr
Κ. Μπατζελή :«Αρχή μας πρέπει να είναι η προστασία του εισοδήματος των παραγωγών αλλά και της αγοραστικής δύναμης των πολιτών».
Ακόμη και μεις τρομάξαμε από τη σφοδρότητα με την οποία η φέρελπις πολιτικός εξεστράτευε κατά των καρτέλ.
Η Κ. Μπατζελή θεωρούσε τα καρτέλ αποκλειστική πηγή δεινών και για τον αγροτικό κόσμο και για τους καταναλωτές.
Σημείωνε, μάλιστα, με κατηγορηματικότητα, ότι τα καρτέλ υφίστανται, «ανεξάρτητα αν ο ρόλος τους μπορεί να στοιχειοθετηθεί με τυπικά νομικούς όρους». Αυτά τα κρυφά καρτέλ του μεγάλου κεφαλαίου, κατά την Κ. Μπατζελή, «πλήττουν άμεσα τη γεωργία, τους γεωργούς είτε ως καταναλωτές εισροών είτε ως παραγωγούς αγροδιατροφικών προϊόντων. Διαστρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, συμπιέζουν τις τιμές παραγωγού ή αυξάνουν τεχνητά τις τιμές των εισροών και του καταναλωτή...
Η διατροφική κρίση όπως αποκαλείται, είναι ένα από τα άναρχα αποτελέσματα συμπαιγνιών των κερδοσκόπων του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τις οποίες ακολούθησαν οι μηχανισμοί των καρτέλ... Από τη μέση δαπάνη για βασικά είδη διατροφής που καταβάλλουν π.χ. τα ελληνικά νοικοκυριά μεταβιβάζεται στους γεωργούς μόλις το 29%, παρά το ότι στους υπολογισμούς λήφθησαν υπόψη νωπά προϊόντα...
Το άνοιγμα τιμών παραγωγού/καταναλωτή φθάνει το 800% στο ψωμί, 750% στο κρασί, το 375% στο γάλα, το 360% στις ελιές και το 340% στα μήλα...
Οι παραγωγοί ενώ συμπιέζονται από την αύξηση του κόστους παραγωγής και την επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, αδυνατούν να αποκομίσουν από την αγορά ένα δίκαιο μερίδιο της αύξησης των τιμών που καταγράφεται στο επίπεδο του καταναλωτή».
Αφού σημείωσε ότι «λείπει το κατάλληλο ρυθμιστικό πλαίσιο που μπορεί να επηρεάσει τη δυνατότητα των μεγάλων επιχειρήσεων ή των ομάδων τους να αλλοιώνουν τον ανταγωνισμό με στοιχεία μονό- ή ολιγο-πωλιακής συμπεριφοράς», η Κ. Μπατζελή κατέληξε: «Αρχή μας πρέπει να είναι η προστασία του εισοδήματος των παραγωγών αλλά και της αγοραστικής δύναμης των πολιτών».
Θα περίμενε κανείς, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων της ως υπουργού Γεωργίας η Κ. Μπατζελή ν' ασχοληθεί αμέσως, να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα της, τη διαμόρφωση του «κατάλληλου ρυθμιστικού πλαισίου», που θα χτυπήσει τα καρτέλ, και στον τομέα των αγροτικών εφοδίων (για τα οποία χρησιμοποιεί τον τεχνοκρατικό όρο «εισροές») και στον τομέα της αγοράς αγροτικών προϊόντων. Ή έστω να επαναλάβει τις διακηρύξεις της ενάντια στα καρτέλ και να διατρανώσει τη θέληση της να τα χτυπήσει.
Από τότε που ανέλαβε το υπουργείο Γεωργίας, όμως, η Κ Μπατζελή δεν έχει προφέρει ούτε μια φορά τη λέξη «καρτέλ». Λες και κάποιο αόρατο χέρι στέκεται μπροστά της κρατώντας μια τεράστια πιπεριέρα και απειλώντας να της ρίξει πιπέρι στη γλώσσα.
Η πλάκα είναι πως ουδείς εκ των εκπροσώπων των καρτέλ ανησύχησε από την τοποθέτηση της «στρίγγλας» Μπατζελή στο εν λόγω υπουργείο. Λες και ήξεραν πως δεν ήταν μια «στρίγγλα» που έπρεπε να την κάνουν «αρνάκι», αλλά μια «αρνάδα» που παρίστανε τη στρίγγλα, για να δημιουργήσει προσωπικά ερείσματα στον αγροτικό χώρο.
Ποιος ξέρει, ίσως στις δεξιώσεις όπου οι καπιταλιστές συναγελάζονται με το πολιτικό τους προσωπικό, να είχαν δοθεί εγκαίρως από την Κ. Μπατζελή οι διαβεβαιώσεις και οι έξυπνοι καρτελίστες να εκτίμησαν τις υποκριτικές της ικανότητες.
Πηγη Εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΩΝ
Ο ιός της γρίπης της οικονομίας, γνωστός ως Νεωτεριστών ή ως ιός SiMiTiS, δεν είναι αντιμετωπίσιμος, αφού το εμβόλιο ήταν πολύ ασθενές και ο ..... φορέας ( μεταφορέας) τράκαρε με το ποδήλατο πάνω σε ντουβάρι !!!
ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ
Γ. Παπακωνσταντίνου: η κυβέρνηση έχει την εντολή του λαού να κάνει τομές και μεταρρυθμίσεις και δεν πρόκειται να κάνει πίσω στις δύσκολες επιλογές που έχει πάρει........επιβολή εξοντωτικών προστίμων και ποινών για όσους εντοπίζονται να φοροδιαφεύγουν........εφαρμογή γενικευμένου «πόθεν έσχες». .......Αλλαγές στο τρόπο διενέργειας των φορολογικών ελέγχων σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα, και όλα αυτά γιατί πρέπει .....να αλλάξει πορεία η χώρα.
Με το εφάπαξ των 10.000 ευρώ στους Βουλευτές που ήδη εχθες καταβάλλατε στον λογαριασμό τους, μήπως χρειάζεται να μας πείτε με πιο ηθικό υπόβαθρο τολμάτε να μας απειλείτε;;;;;;
--------------------------------------------------------------------------
Ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργός απέστειλε το ΙΟΒΕ, καλώντας τον να προχωρήσει άμεσα στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε η οικονομία να... αλλάξει αντί να... βουλιάξει.
το ΙΟΒΕ καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει με τόλμη σε μέτρα που θα οδηγήσουν στη συρρίκνωση του υπερτροφικού δημοσίου τομέα, τόσο σε επίπεδο προσωπικού όσο και σε επίπεδο αμοιβών, στο «πάγωμα» των συντάξεων αν δεν υπάρξει η απαιτούμενη αύξηση των εισφορών, και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής που έχουν «τσακίσει» τα δημόσια έσοδα και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Δηλαδή: Αν τα λαμόγια, οι μόνιμοι κρατικοδίαιτοι ¨επιχειρηματίες¨ και επιχειρήσεις που εκπροσωπεί το ΙΟΒΕ δεν εγκαταλείψουν το προσφιλές άθλημα συναγωνισμού, της εισφοροδιαφυγής και φοροδιαφυγής τότε .... θα πρέπει να τιμωρηθούν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι , οι μισθοί τους, οι συντάξεις τους και η εργασιακή τους σχέση
ρε ΟΥΣΤ!!!
Επίσης, ζητά : το άνοιγμα αγορών που ακόμη παραμένουν κλειστές.......διευκόλυνση εισόδου και εξόδου επιχειρήσεων σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας....... το άνοιγμα των δημοσίων υπηρεσιών, επιχειρήσεων και οργανισμών στον ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό τομέα και το άνοιγμα της ελληνικής οικονομίας στο διεθνή ανταγωνισμό, τεχνογνωσία και επιχειρηματικά κεφάλαια.( .....Τρίτον, με τη διευκόλυνση εισόδου και εξόδου επιχειρήσεων σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, με την κατάργηση πλείστων όσων αδειών και διατυπώσεων που δεν συνάδουν με την εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης)
Δηλαδή: το ΙΟΒΕ προτείνει την Οικονομία του "όπου και οταν και όπως κάτσει".
Λέει λοιπόν το ΙΟΒΕ: Η κυβέρνηση να υιοθετήσει την νεοφιλελεύθερη οικονομία, αυτή με την οποία η Ευρωπαική Ένωση μας έφτασε - όλη την Ευρώπη- στα σημερινά χάλια, δίνοντας στις επιχειρήσεις την δυνατότητα να αλλάζουν σαν τα υποκάμισα το παραγωγικό αντικείμενο και το επενδυτικό προσανατολισμό των κεφαλαίων τους, με παράλληλη δυνατότητα στην "αλλαγή" του προσωπικού που απασχολούν με το αντίστοιχο εξειδικευμένο του κάθε φορά καινούργιου επενδυτικού προσανατολισμού !!!!
θα πρότεινα στο ΙΟΒΕ, τους τρόφιμους της Λέσχη Μπίλντερμπεργκ , αν ήθελαν με την σπουδή που προτείνουν την αυτοκτονία της χώρας στον Πρωθυπουργό, με την ίδια σπουδή να φουντάριζαν στο Λιμάνι του Πειραιά, και εμείς θα τους στήναμε ανδριάντες.
ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ
Γ. Παπακωνσταντίνου: η κυβέρνηση έχει την εντολή του λαού να κάνει τομές και μεταρρυθμίσεις και δεν πρόκειται να κάνει πίσω στις δύσκολες επιλογές που έχει πάρει........επιβολή εξοντωτικών προστίμων και ποινών για όσους εντοπίζονται να φοροδιαφεύγουν........εφαρμογή γενικευμένου «πόθεν έσχες». .......Αλλαγές στο τρόπο διενέργειας των φορολογικών ελέγχων σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα, και όλα αυτά γιατί πρέπει .....να αλλάξει πορεία η χώρα.
Με το εφάπαξ των 10.000 ευρώ στους Βουλευτές που ήδη εχθες καταβάλλατε στον λογαριασμό τους, μήπως χρειάζεται να μας πείτε με πιο ηθικό υπόβαθρο τολμάτε να μας απειλείτε;;;;;;
--------------------------------------------------------------------------
Ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργός απέστειλε το ΙΟΒΕ, καλώντας τον να προχωρήσει άμεσα στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε η οικονομία να... αλλάξει αντί να... βουλιάξει.
το ΙΟΒΕ καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει με τόλμη σε μέτρα που θα οδηγήσουν στη συρρίκνωση του υπερτροφικού δημοσίου τομέα, τόσο σε επίπεδο προσωπικού όσο και σε επίπεδο αμοιβών, στο «πάγωμα» των συντάξεων αν δεν υπάρξει η απαιτούμενη αύξηση των εισφορών, και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής που έχουν «τσακίσει» τα δημόσια έσοδα και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Δηλαδή: Αν τα λαμόγια, οι μόνιμοι κρατικοδίαιτοι ¨επιχειρηματίες¨ και επιχειρήσεις που εκπροσωπεί το ΙΟΒΕ δεν εγκαταλείψουν το προσφιλές άθλημα συναγωνισμού, της εισφοροδιαφυγής και φοροδιαφυγής τότε .... θα πρέπει να τιμωρηθούν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι , οι μισθοί τους, οι συντάξεις τους και η εργασιακή τους σχέση
ρε ΟΥΣΤ!!!
Επίσης, ζητά : το άνοιγμα αγορών που ακόμη παραμένουν κλειστές.......διευκόλυνση εισόδου και εξόδου επιχειρήσεων σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας....... το άνοιγμα των δημοσίων υπηρεσιών, επιχειρήσεων και οργανισμών στον ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό τομέα και το άνοιγμα της ελληνικής οικονομίας στο διεθνή ανταγωνισμό, τεχνογνωσία και επιχειρηματικά κεφάλαια.( .....Τρίτον, με τη διευκόλυνση εισόδου και εξόδου επιχειρήσεων σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, με την κατάργηση πλείστων όσων αδειών και διατυπώσεων που δεν συνάδουν με την εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης)
Δηλαδή: το ΙΟΒΕ προτείνει την Οικονομία του "όπου και οταν και όπως κάτσει".
Λέει λοιπόν το ΙΟΒΕ: Η κυβέρνηση να υιοθετήσει την νεοφιλελεύθερη οικονομία, αυτή με την οποία η Ευρωπαική Ένωση μας έφτασε - όλη την Ευρώπη- στα σημερινά χάλια, δίνοντας στις επιχειρήσεις την δυνατότητα να αλλάζουν σαν τα υποκάμισα το παραγωγικό αντικείμενο και το επενδυτικό προσανατολισμό των κεφαλαίων τους, με παράλληλη δυνατότητα στην "αλλαγή" του προσωπικού που απασχολούν με το αντίστοιχο εξειδικευμένο του κάθε φορά καινούργιου επενδυτικού προσανατολισμού !!!!
θα πρότεινα στο ΙΟΒΕ, τους τρόφιμους της Λέσχη Μπίλντερμπεργκ , αν ήθελαν με την σπουδή που προτείνουν την αυτοκτονία της χώρας στον Πρωθυπουργό, με την ίδια σπουδή να φουντάριζαν στο Λιμάνι του Πειραιά, και εμείς θα τους στήναμε ανδριάντες.
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
ΠΕΡΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ, Ο ΛΟΓΟΣ....
ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Ι. Παναγόπουλος:
«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου, λόγω του χαμηλού πρώτου μισθού, το 14% των πτωχών είναι ταυτόχρονα και εργαζόμενοι. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί και να διορθωθεί»
ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δ. Δασκαλόπουλος:
στην ερώτηση: «Θα θέσετε πήχη τα 800 ευρώ κατώτατο μισθό;», λέγοντας: «Έχουμε μια σκληρή πραγματικότητα στην οικονομία που δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπόψη μας. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα περιορίζει το τι μπορούμε να κάνουμε»….. «Περιμένουμε από τη ΓΣΕΕ να μας διευκρινίσει τον τρόπο με τον οποίον πιστεύει ότι μπορεί να γίνει, για να δούμε αν είναι πράγματι εφικτό»
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Είναι καιρός να ξαναδούμε εξαρχής τα ζητήματα συλλογικών συμβάσεων , το νομικό καθεστώς που τα διέπει και που διαμορφώνεται εξαιτίας των συλλογικών συμβάσεων, καθώς και την τύχη των ομοσπονδιακών - κλαδικών που έπονται.
Η στόχευση της ΓΣΕΕ στην απόκτηση αγοραστικής δύναμης που ξεπερνά ή ισοφαρίζει τα όρια της φτώχειας, του εισαγωγικού μισθού, προφανώς έχει καθυστερήσει υπερβολικά από αγκυλώσεις του παρελθόντος, και μάλιστα αγκυλώσεις των ηγεσιών των παρατάξεων στο επίπεδο της Συνομοσπονδίας υπέρ της θεσμικής και διαπραγματευτικής ισχύος των Ομοσπονδιακών – κλαδικών συμβάσεων.
Όμως σήμερα προφανώς αποκτά άλλα χαρακτηριστικά, που ανεξάρτητα τους μαξιμαλιστικού στόχους του ΠΑΜΕ, πρέπει να χαιρετιστεί η ποιοτική διαφορά της σκέψης και των στόχων της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Για τον λόγο αυτό οφείλουν οι εργαζόμενοι να αγκαλιάσουν την πρόταση της ΓΣΕΕ και να συμμετέχουν δυναμικά στην απεργιακή κινητοποίηση.
Υπάρχει, και από ότι φαίνεται θα υπάρχει, ένα αγκάθι στις σχέσεις συνδικαλιστικού προσανατολισμού των Επαγγελματικών Οργανώσεων και εκείνου που πραγματικά είναι, δηλαδή οργανώσεις οργανωμένων συμφερόντων που στοχεύουν στην υπεράσπιση και μεγέθυνση της υπεροχής τους σε βάρος άλλων αντίστοιχων χώρων, τροφοδοτώντας με νερό τον μύλο της διάσπασης και της αποϊδεολογικοποίησης του κινήματος των εργαζομένων, σε έναν Αντί- συνδικαλιστικό λόγο και σε μια Αντί – συνδικαλιστική οργάνωση.
Η ΓΣΕΕ θα έπρεπε να προχωρούσε σε μια υιοθέτηση μιας διαφορετικής φιλοσοφίας περι των συλλογικών συμβάσεων, ανατρέποντας τις δευτεροβάθμιες Επαγγελματικές Οργανώσεις από αυτό που είναι, μετατρέποντας τες σε συνδικαλιστικά συλλογικά, πανελλαδικά κλαδικα πρωτοβάθμια όργανα, αντικαθιστώντας τα τοπικά κλαδικά που πρέπει να καταργηθούν, ισχυροποιώντας την θέση των Εργατικών Κέντρων.
Το δικαίωμα στην διαπραγμάτευση και η οριοθέτηση του ύψους των μισθών, πρέπει να προστατευθεί ως εργαλείο συνοχής των εργαζομένων και να απεγκλωβιστεί από την συνδικαλιστική δράση και ολοκλήρωση των συλλογικών οργανώσεων των εργαζομένων, όπου το ζητούμενο των συλλογικών οργανώσεων, είναι ο συνδικαλισμός και όχι ο επαγγελματισμός, όπου καθοριστικός όρος και λόγος ύπαρξης τους είναι η δυνατότητα διαπραγμάτευσης μισθολογικών αυξήσεων.
Επομένως η ΓΣΕΕ οφείλει, αν και όφειλε, να διαπραγματεύεται τον εισαγωγικό μισθό βάσης, του νέο-προσερχόμενου και της νέο-προσερχόμενης στην παραγωγή, και όχι σε κάθε εργασιακό χώρο, ( πρέπει να αλλάξει το νομικό καθεστώς που διέπει τον βασικό μισθό) καθώς και το ύψος του καταβαλλόμενου, επί του συνόλου των αποδοχών, ποσοστού αύξησης όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα της επαγγελματικής σχέσης τους με την παραγωγή (ειδικότητα, σχέση εργασίας).
Το νομικό καθεστώς που διέπει τον «βασικό μισθό» δεν επιτρέπεται στα τα συνδικάτα, δεν επιτρέπεται στην ΓΣΕΕ, να αποτελεί εργαλείο «νουθεσίας» του Κράτους που καθορίζει ( επιβάλει) τις εργασιακές σχέσεις, αλλά αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της συλλογικότητας και των συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.
Ως βασικό μισθό, οφείλει η ΓΣΕΕ να διαπραγματευτεί με τις Εργοδοτικές Οργανώσεις, τον μισθό πρώτης εισαγωγής στον χώρο της εργασίας κάθε νέου εργαζόμενου ή εργαζόμενης και όχι τον εισαγωγικό μισθό που λαμβάνει ο εργαζόμενος ή η εργαζόμενη όταν επαναπροσλαμβάνεται σε άλλον εργοδότη.
Παράδειγμα: Ένας εργαζόμενος απασχολείται επί δέκα χρόνια σε μια επιχείρηση και έχει διαμορφώσει ένα μισθό μια Α΄ τάξης. Αυτός ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται στην συνέχεια από μια άλλη επιχείρηση. Ο μισθός τους δεν μπορεί να περιορίζεται στον βασικό με τις τριετίες και τα οικογενειακά επιδόματα, αλλά με το μισθό όπως είχε διαμορφωθεί στην, επί μια δεκαετία απασχόληση του, στην προηγούμενη επιχείρηση, εκτός των ειδικών επιδομάτων που ελάμβανε, αν η επιχείρηση δραστηριοποιούταν σε άλλο, αντίθετο αντικείμενο παραγωγής από το αντικείμενο παραγωγής της νέας επιχείρησης.
Σ’ αυτό, διευκολύνει μόνο η περίπτωση κατά την οποία ο Έχων την ευθύνη διαμόρφωσης των μισθών μέσω των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι, από την μεριά των εργαζομένων η ΓΣΕΕ και από την μεριά των εργοδοτών, τα Συλλογικά όργανα των Εργοδοτών. Όταν δηλαδή δεν εμπλέκονται οι Ομοσπονδιακές Επαγγελματικές Οργανώσεις.
Μια τέτοια διαδικασία, είναι ένας δρόμος συνδικαλιστικοποίησης του οργανωμένου κινήματος των εργαζομένων, καθώς και δρόμος ταξικής αντίληψης και συνείδησης, που η μέχρι σήμερα μορφολογία – πολιτική, ιδεολογική, οργανωτική- των οργανώσεων των εργαζομένων δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην συνοχή, στην ενότητα και στην ιδεολογική συγκρότηση της μέσης συνείδησης και επιδεινώνεται από τον ανταγωνισμό των μισθολογικών διαφοροποιήσεων.
Αυτός ο μισθολογικός ανταγωνισμός έχει επιφέρει προσθετικά βάρη στην κοινωνία των εργαζομένων και κυρίως των ασθενών μισθολογικά κοινωνικών ομάδων σε σχέση με την ακρίβεια υπηρεσιών και προϊόντων, όπως των ΔΕΚΟ.
«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου, λόγω του χαμηλού πρώτου μισθού, το 14% των πτωχών είναι ταυτόχρονα και εργαζόμενοι. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί και να διορθωθεί»
ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δ. Δασκαλόπουλος:
στην ερώτηση: «Θα θέσετε πήχη τα 800 ευρώ κατώτατο μισθό;», λέγοντας: «Έχουμε μια σκληρή πραγματικότητα στην οικονομία που δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπόψη μας. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα περιορίζει το τι μπορούμε να κάνουμε»….. «Περιμένουμε από τη ΓΣΕΕ να μας διευκρινίσει τον τρόπο με τον οποίον πιστεύει ότι μπορεί να γίνει, για να δούμε αν είναι πράγματι εφικτό»
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Είναι καιρός να ξαναδούμε εξαρχής τα ζητήματα συλλογικών συμβάσεων , το νομικό καθεστώς που τα διέπει και που διαμορφώνεται εξαιτίας των συλλογικών συμβάσεων, καθώς και την τύχη των ομοσπονδιακών - κλαδικών που έπονται.
Η στόχευση της ΓΣΕΕ στην απόκτηση αγοραστικής δύναμης που ξεπερνά ή ισοφαρίζει τα όρια της φτώχειας, του εισαγωγικού μισθού, προφανώς έχει καθυστερήσει υπερβολικά από αγκυλώσεις του παρελθόντος, και μάλιστα αγκυλώσεις των ηγεσιών των παρατάξεων στο επίπεδο της Συνομοσπονδίας υπέρ της θεσμικής και διαπραγματευτικής ισχύος των Ομοσπονδιακών – κλαδικών συμβάσεων.
Όμως σήμερα προφανώς αποκτά άλλα χαρακτηριστικά, που ανεξάρτητα τους μαξιμαλιστικού στόχους του ΠΑΜΕ, πρέπει να χαιρετιστεί η ποιοτική διαφορά της σκέψης και των στόχων της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Για τον λόγο αυτό οφείλουν οι εργαζόμενοι να αγκαλιάσουν την πρόταση της ΓΣΕΕ και να συμμετέχουν δυναμικά στην απεργιακή κινητοποίηση.
Υπάρχει, και από ότι φαίνεται θα υπάρχει, ένα αγκάθι στις σχέσεις συνδικαλιστικού προσανατολισμού των Επαγγελματικών Οργανώσεων και εκείνου που πραγματικά είναι, δηλαδή οργανώσεις οργανωμένων συμφερόντων που στοχεύουν στην υπεράσπιση και μεγέθυνση της υπεροχής τους σε βάρος άλλων αντίστοιχων χώρων, τροφοδοτώντας με νερό τον μύλο της διάσπασης και της αποϊδεολογικοποίησης του κινήματος των εργαζομένων, σε έναν Αντί- συνδικαλιστικό λόγο και σε μια Αντί – συνδικαλιστική οργάνωση.
Η ΓΣΕΕ θα έπρεπε να προχωρούσε σε μια υιοθέτηση μιας διαφορετικής φιλοσοφίας περι των συλλογικών συμβάσεων, ανατρέποντας τις δευτεροβάθμιες Επαγγελματικές Οργανώσεις από αυτό που είναι, μετατρέποντας τες σε συνδικαλιστικά συλλογικά, πανελλαδικά κλαδικα πρωτοβάθμια όργανα, αντικαθιστώντας τα τοπικά κλαδικά που πρέπει να καταργηθούν, ισχυροποιώντας την θέση των Εργατικών Κέντρων.
Το δικαίωμα στην διαπραγμάτευση και η οριοθέτηση του ύψους των μισθών, πρέπει να προστατευθεί ως εργαλείο συνοχής των εργαζομένων και να απεγκλωβιστεί από την συνδικαλιστική δράση και ολοκλήρωση των συλλογικών οργανώσεων των εργαζομένων, όπου το ζητούμενο των συλλογικών οργανώσεων, είναι ο συνδικαλισμός και όχι ο επαγγελματισμός, όπου καθοριστικός όρος και λόγος ύπαρξης τους είναι η δυνατότητα διαπραγμάτευσης μισθολογικών αυξήσεων.
Επομένως η ΓΣΕΕ οφείλει, αν και όφειλε, να διαπραγματεύεται τον εισαγωγικό μισθό βάσης, του νέο-προσερχόμενου και της νέο-προσερχόμενης στην παραγωγή, και όχι σε κάθε εργασιακό χώρο, ( πρέπει να αλλάξει το νομικό καθεστώς που διέπει τον βασικό μισθό) καθώς και το ύψος του καταβαλλόμενου, επί του συνόλου των αποδοχών, ποσοστού αύξησης όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα της επαγγελματικής σχέσης τους με την παραγωγή (ειδικότητα, σχέση εργασίας).
Το νομικό καθεστώς που διέπει τον «βασικό μισθό» δεν επιτρέπεται στα τα συνδικάτα, δεν επιτρέπεται στην ΓΣΕΕ, να αποτελεί εργαλείο «νουθεσίας» του Κράτους που καθορίζει ( επιβάλει) τις εργασιακές σχέσεις, αλλά αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της συλλογικότητας και των συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.
Ως βασικό μισθό, οφείλει η ΓΣΕΕ να διαπραγματευτεί με τις Εργοδοτικές Οργανώσεις, τον μισθό πρώτης εισαγωγής στον χώρο της εργασίας κάθε νέου εργαζόμενου ή εργαζόμενης και όχι τον εισαγωγικό μισθό που λαμβάνει ο εργαζόμενος ή η εργαζόμενη όταν επαναπροσλαμβάνεται σε άλλον εργοδότη.
Παράδειγμα: Ένας εργαζόμενος απασχολείται επί δέκα χρόνια σε μια επιχείρηση και έχει διαμορφώσει ένα μισθό μια Α΄ τάξης. Αυτός ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται στην συνέχεια από μια άλλη επιχείρηση. Ο μισθός τους δεν μπορεί να περιορίζεται στον βασικό με τις τριετίες και τα οικογενειακά επιδόματα, αλλά με το μισθό όπως είχε διαμορφωθεί στην, επί μια δεκαετία απασχόληση του, στην προηγούμενη επιχείρηση, εκτός των ειδικών επιδομάτων που ελάμβανε, αν η επιχείρηση δραστηριοποιούταν σε άλλο, αντίθετο αντικείμενο παραγωγής από το αντικείμενο παραγωγής της νέας επιχείρησης.
Σ’ αυτό, διευκολύνει μόνο η περίπτωση κατά την οποία ο Έχων την ευθύνη διαμόρφωσης των μισθών μέσω των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι, από την μεριά των εργαζομένων η ΓΣΕΕ και από την μεριά των εργοδοτών, τα Συλλογικά όργανα των Εργοδοτών. Όταν δηλαδή δεν εμπλέκονται οι Ομοσπονδιακές Επαγγελματικές Οργανώσεις.
Μια τέτοια διαδικασία, είναι ένας δρόμος συνδικαλιστικοποίησης του οργανωμένου κινήματος των εργαζομένων, καθώς και δρόμος ταξικής αντίληψης και συνείδησης, που η μέχρι σήμερα μορφολογία – πολιτική, ιδεολογική, οργανωτική- των οργανώσεων των εργαζομένων δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην συνοχή, στην ενότητα και στην ιδεολογική συγκρότηση της μέσης συνείδησης και επιδεινώνεται από τον ανταγωνισμό των μισθολογικών διαφοροποιήσεων.
Αυτός ο μισθολογικός ανταγωνισμός έχει επιφέρει προσθετικά βάρη στην κοινωνία των εργαζομένων και κυρίως των ασθενών μισθολογικά κοινωνικών ομάδων σε σχέση με την ακρίβεια υπηρεσιών και προϊόντων, όπως των ΔΕΚΟ.
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Η Επίτροπος Ανταγωνισμού της ΕΕ προστάτευε τα μεγάλα συμφέροντα στίς Βρυξέλλες!
Ταγμένη να προστατεύει τα συμφέροντα των καταναλωτών, η κα Kroes κάλυψε τους βιομηχάνους κινητής τηλεφωνίας και ζημίωσε τα ταμεία της ΕΕ. Άρνηση τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εγκρίνει τον διορισμό της σαν Επίτροπο ψηφιακής τεχνολογίας. Σκάνδαλο ο τρόπος πού λειτουργεί η κομισιόν για τον Ανταγωνισμό. Η πρόκληση Αλμούνια. Ο ρόλος της τ. Επιτρόπου στα ελληνικά καρτέλ.
Σέ αποκάλυψη πρωτοφανούς σκανδάλου στην κομισιόν κατάληξε η ακρόαση τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γιά τήν τέως Επίτροπο Ανταγωνισμού της ΕΕ Nellie Kroes,υποψήφια γιά τη θέση Επιτρόπου Ψηφιακής τεχνολογίας ,σαν νά μήν υπάρχουν άλλοι πολιτικοί στά εκατομμύρια ευρωπαίων πολιτών ώστε να ανακυκλώνονται συνεχώς για χρόνια τα ίδια πρόσωπα στίς διάφορες θέσεις κλειδιά.
Αποκαλύφθη ότι η κα Kroes αντί να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ευρωπαίων καταναλωτών κατά τη διάρκεια τού χειρισμού έρευνας η οποία αφορούσε τίς χρεώσεις roaming των ευρωπαϊκών εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, προτίμησε να κλείσει την έρευνα καί να εισηγηθεί κανονισμό πού να μειώνει τις χρεώσεις από 1 ευρώ στα 30 λεπτά. Το γεγονός αυτό από μόνο του αποτελούσε απόδειξη ότι για 15 χρόνια οι βιομήχανοι κινητής τηλεφωνίας αποκόμιζαν υπερκέρδη χρεώνοντας υπέρογκα τούς ευρωπαίους πολίτες.!
Η ενέργεια αυτή της κας Kroes όπως καταγγέλθηκε, είχε διπλό αρνητικό αποτέλεσμα για τά συμφέροντα των ευρωπαίων πολιτών:
1ον η διακοπή της έρευνας καί εξαγωγής απόφασης για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εκ μέρους των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας ,αποστέρησε από τούς ευρωπαίους καταναλωτές τό δικαίωμα καταθέσεων αγωγών αποζημιώσεων πού υπολογίζονται σε δις ευρώ, από τίς εταιρείες κινητής τηλεφωνίας για τη ληστεία πού υφίσταντο από αυτές γιά 15 χρόνια.
2ον αποστέρησε από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν μέσω μάλιστα οικονομικής κρίσης πολλά δις ευρώ, από τα βαριά πρόστιμα τα οποία έπρεπε να επιβληθούν στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας.
βλ. και http://neurope.eu/files/Kroes.pdf
Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο επιφυλάχθηκε νά αποφασίσει για τον διορισμό της κας Kroes σε νέα θέση Επιτρόπου, ενώ καταβάλλονται προσπάθειες από το βιομηχανικό λόμπυ των Βρυξελλών να επαναληφθεί η ακρόαση ,προκειμένου η κα Kroes να δώσει νέες εξηγήσεις. Η μεθόδευση αυτή είναι ενδεικτική τού τρόπου με τον οποίον λειτουργεί η κομισιόν, όπως καί η πολιτική αξιοπιστία των διαδικασιών πού ακολουθούνται.
Κάτω από τό βάρος αυτών των εξελίξεων ο γνωστός κος Αλμούνια προετοιμάζεται να αναλάβει τον τομέα του Ανταγωνισμού της ΕΕ, διακυρήσοντας και αυτός με τη σειρά του τη βούληση για έλεγχο των ευρωπαϊκών καρτέλ και προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών!
Ενδιαφέρον από ελληνικής πλευράς είναι τό γεγονός ότι τόσο οι Έλληνες καταναλωτές πού μαστίζονται από την ακρίβεια των ντόπιων καρτέλ όσο και το STOPCARTEL μέ τίς ενέργειές του σε ευρωπαϊκό επίπεδο προσέβλεπαν τα τελευταία χρόνια σε μία παρέμβαση των Βρυξελλών, προκειμένου να εξαρθρωθούν τα καρτέλ στην Ελλάδα.
Σέ αποκάλυψη πρωτοφανούς σκανδάλου στην κομισιόν κατάληξε η ακρόαση τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γιά τήν τέως Επίτροπο Ανταγωνισμού της ΕΕ Nellie Kroes,υποψήφια γιά τη θέση Επιτρόπου Ψηφιακής τεχνολογίας ,σαν νά μήν υπάρχουν άλλοι πολιτικοί στά εκατομμύρια ευρωπαίων πολιτών ώστε να ανακυκλώνονται συνεχώς για χρόνια τα ίδια πρόσωπα στίς διάφορες θέσεις κλειδιά.
Αποκαλύφθη ότι η κα Kroes αντί να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ευρωπαίων καταναλωτών κατά τη διάρκεια τού χειρισμού έρευνας η οποία αφορούσε τίς χρεώσεις roaming των ευρωπαϊκών εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, προτίμησε να κλείσει την έρευνα καί να εισηγηθεί κανονισμό πού να μειώνει τις χρεώσεις από 1 ευρώ στα 30 λεπτά. Το γεγονός αυτό από μόνο του αποτελούσε απόδειξη ότι για 15 χρόνια οι βιομήχανοι κινητής τηλεφωνίας αποκόμιζαν υπερκέρδη χρεώνοντας υπέρογκα τούς ευρωπαίους πολίτες.!
Η ενέργεια αυτή της κας Kroes όπως καταγγέλθηκε, είχε διπλό αρνητικό αποτέλεσμα για τά συμφέροντα των ευρωπαίων πολιτών:
1ον η διακοπή της έρευνας καί εξαγωγής απόφασης για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εκ μέρους των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας ,αποστέρησε από τούς ευρωπαίους καταναλωτές τό δικαίωμα καταθέσεων αγωγών αποζημιώσεων πού υπολογίζονται σε δις ευρώ, από τίς εταιρείες κινητής τηλεφωνίας για τη ληστεία πού υφίσταντο από αυτές γιά 15 χρόνια.
2ον αποστέρησε από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν μέσω μάλιστα οικονομικής κρίσης πολλά δις ευρώ, από τα βαριά πρόστιμα τα οποία έπρεπε να επιβληθούν στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας.
βλ. και http://neurope.eu/files/Kroes.pdf
Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο επιφυλάχθηκε νά αποφασίσει για τον διορισμό της κας Kroes σε νέα θέση Επιτρόπου, ενώ καταβάλλονται προσπάθειες από το βιομηχανικό λόμπυ των Βρυξελλών να επαναληφθεί η ακρόαση ,προκειμένου η κα Kroes να δώσει νέες εξηγήσεις. Η μεθόδευση αυτή είναι ενδεικτική τού τρόπου με τον οποίον λειτουργεί η κομισιόν, όπως καί η πολιτική αξιοπιστία των διαδικασιών πού ακολουθούνται.
Κάτω από τό βάρος αυτών των εξελίξεων ο γνωστός κος Αλμούνια προετοιμάζεται να αναλάβει τον τομέα του Ανταγωνισμού της ΕΕ, διακυρήσοντας και αυτός με τη σειρά του τη βούληση για έλεγχο των ευρωπαϊκών καρτέλ και προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών!
Ενδιαφέρον από ελληνικής πλευράς είναι τό γεγονός ότι τόσο οι Έλληνες καταναλωτές πού μαστίζονται από την ακρίβεια των ντόπιων καρτέλ όσο και το STOPCARTEL μέ τίς ενέργειές του σε ευρωπαϊκό επίπεδο προσέβλεπαν τα τελευταία χρόνια σε μία παρέμβαση των Βρυξελλών, προκειμένου να εξαρθρωθούν τα καρτέλ στην Ελλάδα.
Αξέχαστη θά μείνει η επίσκεψη της κας Kroes στην Αθήνα μετά τήν έκρηξη τού σκανδάλου του καρτέλ του γάλακτος κατά την οποία στήριξε την Eλληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού και τον κ. Σπύρο Ζησιμόπουλο. Αμίμητη η σιωπή της στο κατηγορητήριο τού Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου μετά από καταγγελίες μας γιά την ασυδοσία πού απολαμβάνουν τα καρτέλ στην Ελλάδα ,τον περασμένο Απρίλιο.
Μία ακόμη φάρσα πού έχει εξελιχθεί σε τραγωδία στον τόπο μας, ανεξάρτητη συγκεκριμένων προσώπων και πού πρέπει επειγόντως να τελειώσει, γιατί το κόστος είναι υπέρογκο. Για όλους μας πλέον.
Γράφει ο Γιώργος Κοσμόπουλος
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
ΠΕΡΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ, Ο ΛΟΓΟΣ
Κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, απογυμνωμένα από την νομική τους υπόσταση, αποτελούν το μήλο της έριδος μεταξύ στρωμάτων των κοινωνιών που συνθέτουν την εθνική κοινωνία κάθε Κράτους και φασιστικών κομμάτων που αναλαμβάνουν εργολαβικά την προστασία της κοινωνίας από τους εχθρούς που παραφυλούν να την κατασπαράξουν.
Εχθές παρακολούθησα την συζήτηση στο ALTΕR( ο Θεός να την κάνει) μεταξύ της γεμάτη έπαρσης υφυπουργού των Εσωτερικών, του χαμηλών τόνων υφ. Προστασίας του Πολίτη ( εμείς που δώκαμε τα φώτα της γνώσης και οι Τούρκοι έχουμε υπουργούς δημόσιας τάξης) και μιας αντιπροσωπείας κομμάτων επιστημόνων και του Νομικού κόσμου της χώρας.
Θέμα συζήτησης, τι άλλο από το μεταναστευτικό και την απόδοση ιθαγένειας.
Στα φασιστικά κόμματα, η βάση, η αρχή δηλαδή της πρωτογενούς σκέψης τους, του πρωτογενούς λόγου, είναι, αφού συσκοτίσουν ένα ζήτημα, αφού το απογυμνώσουν από την ηθική και τις αξίες που μπορεί να έχει, προβάλουν ό,τι δεν έχει σαν να το έχει και ταυτόχρονα επιχειρηματολογούν επί των συναισθημάτων που προκαλεί το ζήτημα προτάσσοντας το φοβικό, διανθίζοντας το με αόρατους εχθρούς που καραδοκούν να αποσυνθέσουν τις κοινωνίες ή τα άτομα.
Προβάλλουν ένα ιδεατό κατ’ αυτούς αποτέλεσμα στο οποίο ένα ζήτημα, μια κατάσταση, ένα μέτρο, μια πρόταση προσπαθεί να το ανατρέψει και αυτή η ανατροπή θα προκαλέσει καταστάσεις που θα τείνουν στην υποχώρηση θεμελιωδών αξιών και αρχών προστασίας της κοινωνίας, του Κράτους, της θρησκευτικής συνοχής, προκαλώντας με τον τρόπο αυτό μια αίσθηση κινδύνου, πανικού, τρομοκρατίας, βίαιων αντιδράσεων χωρίς σκέψη και προβληματισμό, λαθροχειρόντας υποστηρικτές και οπαδούς από τα πιο φτωχά διανοητικώς άτομα.
Ο Μουσολίνι έλεγε πως « αν πείσουμε τον λαό ότι τα βουνά μετακινούνται, τότε ο λαός θα πιστέψει, θα είναι βέβαιος ότι μετακινήσαμε τα βουνά».
Ο κ. Καραντζαφέρης και το Κόμμα του, που ο τίτλος και μόνο του Κόμματός του καταδεικνύει την φασιστική τους προέλευση, πρέπει να αντιμετωπίζονται για αυτό που είναι και όχι όπως εμφανίζονται, αφού το Πολίτευμα της χώρας μας δεν έχει την ικανότητα να κλείνει τις κερκόπορτες στα φασιστοειδή ή φασιστικά κόμματα και οργανώσεις.
Από την στιγμή που το επίσημο Κράτος αλλά και η Κοινωνία ανέχθηκε τους νεοναζί και την οργάνωσή τους, τους χρυσαυγήτες, επόμενο ήταν πως κάποια στιγμή θα εμφανιζόταν ένα κοινοβουλευτικό φασιστικό κόμμα.
Δημοκρατία και πλουραλιστικός λόγος δεν σημαίνει ότι παρέχεται «αφιλοκερδώς» το δικαίωμα και η δυνατότητα επικοινωνίας των φασιστικών κομμάτων με την κοινωνία και τα άτομα που την συνθέτουν.
Τίποτα δεν παρέχεται αφιλοκερδώς σε ένα πολίτευμα όπου η ύπαρξη του εδράζεται στο ιμπεριαλιστικό σύστημα παραγωγής και ανάπτυξης.
Γιατί ο ιμπεριαλισμός είναι η μιτροφόρος των φασιστικών και των ολιγαρχικών οργανώσεων, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών.
Δεν είναι μόνο ο ιμπεριαλισμός που τροφοδοτεί την γέννηση και την αναγέννηση των φασιστικών κομμάτων. Η Αριστερά που βρίσκεται σε ένα διαρκές ναυάγιο, ανήμπορη να βρει γλώσσα επικοινωνίας με τις λαϊκές μάζες, ανήμπορη να οικοδομήσει πολιτικό λόγο, αγομένη και φερόμενη από τις συγκυρίες και μια τάση εκσυγχρονισμού της, δημιουργεί τεράστια κενά, τεράστιες αποστάσεις, τεράστιες ασάφειες και μια δυναμική απομάκρυνσης ανάληψης ευθυνών και κυβερνητικού ρίσκου επιτρέποντας να αποκτούν βήμα και πολιτικό λόγο τα φασιστικά κόμματα και το νέο-ναζιστικό ρεύμα που δυναστεύει την κεντρική και βόρεια Ευρώπη.
Έτσι λοιπόν, στα ανθρωπιστικά ζητήματα, όπως η πολιτικές μετανάστευσης και απόδοσης ισοκρατίας και ισοδυναμικής ένταξης των μεταναστών στο κοινωνικό γίγνεσθαι των Κρατών υποδοχής, το πρώτο λόγο έχουν οι φοβικές τάσεις που προικοδοτούν την θέληση, την σκέψη, τον πολιτικό λόγο και τις αντιστάσεις των κοινωνικών σχηματισμών και που πάνω σε αυτο το φοβικό σύνδρομο τα φασιστικά κόμματα ασκούν τρομοκρατία, που επιρεάζει τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ( που αποτελούν και την πλειοψηφία) και κατά πόδας με «λαμπρές» εξαιρέσεις επί του διαδικαστικού να ακολουθούν τα νερόβραστα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και ασθμαίνοντας η Αριστερά να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις αντιθέσεις και τις εκτοπιστικές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των κοινωνικών ρευμάτων - τάσεων και εκτροχιασμένων κοινωνικών συνόλων στην τρομοκρατία και τον φόβο.
Παρακολουθώ την Κυβέρνηση να έχει σοβαρές αδυναμίες να υποστηρίξει ένα προσχέδιο νόμου για την απόδοση της Ελληνικής ιθαγένειας μπροστά στην «επιχειρηματολογία» που ασκεί το Φασιστικό κόμμα του Καραντζαφέρη και μιας Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που ανταγωνίζεται συρόμενη την ίδια επιχειρηματολογία.
Εχθές παρακολούθησα την συζήτηση στο ALTΕR( ο Θεός να την κάνει) μεταξύ της γεμάτη έπαρσης υφυπουργού των Εσωτερικών, του χαμηλών τόνων υφ. Προστασίας του Πολίτη ( εμείς που δώκαμε τα φώτα της γνώσης και οι Τούρκοι έχουμε υπουργούς δημόσιας τάξης) και μιας αντιπροσωπείας κομμάτων επιστημόνων και του Νομικού κόσμου της χώρας.
Θέμα συζήτησης, τι άλλο από το μεταναστευτικό και την απόδοση ιθαγένειας.
Στα φασιστικά κόμματα, η βάση, η αρχή δηλαδή της πρωτογενούς σκέψης τους, του πρωτογενούς λόγου, είναι, αφού συσκοτίσουν ένα ζήτημα, αφού το απογυμνώσουν από την ηθική και τις αξίες που μπορεί να έχει, προβάλουν ό,τι δεν έχει σαν να το έχει και ταυτόχρονα επιχειρηματολογούν επί των συναισθημάτων που προκαλεί το ζήτημα προτάσσοντας το φοβικό, διανθίζοντας το με αόρατους εχθρούς που καραδοκούν να αποσυνθέσουν τις κοινωνίες ή τα άτομα.
Προβάλλουν ένα ιδεατό κατ’ αυτούς αποτέλεσμα στο οποίο ένα ζήτημα, μια κατάσταση, ένα μέτρο, μια πρόταση προσπαθεί να το ανατρέψει και αυτή η ανατροπή θα προκαλέσει καταστάσεις που θα τείνουν στην υποχώρηση θεμελιωδών αξιών και αρχών προστασίας της κοινωνίας, του Κράτους, της θρησκευτικής συνοχής, προκαλώντας με τον τρόπο αυτό μια αίσθηση κινδύνου, πανικού, τρομοκρατίας, βίαιων αντιδράσεων χωρίς σκέψη και προβληματισμό, λαθροχειρόντας υποστηρικτές και οπαδούς από τα πιο φτωχά διανοητικώς άτομα.
Ο Μουσολίνι έλεγε πως « αν πείσουμε τον λαό ότι τα βουνά μετακινούνται, τότε ο λαός θα πιστέψει, θα είναι βέβαιος ότι μετακινήσαμε τα βουνά».
Ο κ. Καραντζαφέρης και το Κόμμα του, που ο τίτλος και μόνο του Κόμματός του καταδεικνύει την φασιστική τους προέλευση, πρέπει να αντιμετωπίζονται για αυτό που είναι και όχι όπως εμφανίζονται, αφού το Πολίτευμα της χώρας μας δεν έχει την ικανότητα να κλείνει τις κερκόπορτες στα φασιστοειδή ή φασιστικά κόμματα και οργανώσεις.
Από την στιγμή που το επίσημο Κράτος αλλά και η Κοινωνία ανέχθηκε τους νεοναζί και την οργάνωσή τους, τους χρυσαυγήτες, επόμενο ήταν πως κάποια στιγμή θα εμφανιζόταν ένα κοινοβουλευτικό φασιστικό κόμμα.
Δημοκρατία και πλουραλιστικός λόγος δεν σημαίνει ότι παρέχεται «αφιλοκερδώς» το δικαίωμα και η δυνατότητα επικοινωνίας των φασιστικών κομμάτων με την κοινωνία και τα άτομα που την συνθέτουν.
Τίποτα δεν παρέχεται αφιλοκερδώς σε ένα πολίτευμα όπου η ύπαρξη του εδράζεται στο ιμπεριαλιστικό σύστημα παραγωγής και ανάπτυξης.
Γιατί ο ιμπεριαλισμός είναι η μιτροφόρος των φασιστικών και των ολιγαρχικών οργανώσεων, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών.
Δεν είναι μόνο ο ιμπεριαλισμός που τροφοδοτεί την γέννηση και την αναγέννηση των φασιστικών κομμάτων. Η Αριστερά που βρίσκεται σε ένα διαρκές ναυάγιο, ανήμπορη να βρει γλώσσα επικοινωνίας με τις λαϊκές μάζες, ανήμπορη να οικοδομήσει πολιτικό λόγο, αγομένη και φερόμενη από τις συγκυρίες και μια τάση εκσυγχρονισμού της, δημιουργεί τεράστια κενά, τεράστιες αποστάσεις, τεράστιες ασάφειες και μια δυναμική απομάκρυνσης ανάληψης ευθυνών και κυβερνητικού ρίσκου επιτρέποντας να αποκτούν βήμα και πολιτικό λόγο τα φασιστικά κόμματα και το νέο-ναζιστικό ρεύμα που δυναστεύει την κεντρική και βόρεια Ευρώπη.
Έτσι λοιπόν, στα ανθρωπιστικά ζητήματα, όπως η πολιτικές μετανάστευσης και απόδοσης ισοκρατίας και ισοδυναμικής ένταξης των μεταναστών στο κοινωνικό γίγνεσθαι των Κρατών υποδοχής, το πρώτο λόγο έχουν οι φοβικές τάσεις που προικοδοτούν την θέληση, την σκέψη, τον πολιτικό λόγο και τις αντιστάσεις των κοινωνικών σχηματισμών και που πάνω σε αυτο το φοβικό σύνδρομο τα φασιστικά κόμματα ασκούν τρομοκρατία, που επιρεάζει τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ( που αποτελούν και την πλειοψηφία) και κατά πόδας με «λαμπρές» εξαιρέσεις επί του διαδικαστικού να ακολουθούν τα νερόβραστα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και ασθμαίνοντας η Αριστερά να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις αντιθέσεις και τις εκτοπιστικές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των κοινωνικών ρευμάτων - τάσεων και εκτροχιασμένων κοινωνικών συνόλων στην τρομοκρατία και τον φόβο.
Παρακολουθώ την Κυβέρνηση να έχει σοβαρές αδυναμίες να υποστηρίξει ένα προσχέδιο νόμου για την απόδοση της Ελληνικής ιθαγένειας μπροστά στην «επιχειρηματολογία» που ασκεί το Φασιστικό κόμμα του Καραντζαφέρη και μιας Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που ανταγωνίζεται συρόμενη την ίδια επιχειρηματολογία.
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
ΤΟ ....... ΠΑΣΟΚ ΘΕΛΕΙ, Η ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙ;
"Γιατί οι αγρότες δεν είναι επαίτες και, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, δεν τους αντιμετωπίζουμε ως επαίτες. Θέλουμε τον αγρότη περήφανο για το επάγγελμά του, θέλουμε να αμείβεται δίκαια για το μόχθο του."
Για άλλη μια φορά οι Αγρότες βρίσκονται στους δρόμους.
Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας του κόμματος που όταν έρθει στην κυβέρνηση, παθαίνει κρίση μνήμης και ηθικής.
Δεν είναι μόνο οι αγρότες που αντιμετωπίζονται ως τα μεγάλα κοροΐδα των προεκλογικών υποσχέσεων και της δημιουργίας προσμονών ακριβοδίκαιης κατανομής πλούτου και εφαρμογή μιας ηθικής που ξεπερνά την ηθική που παράγει το χρήμα που υποτάσσει κάθε αντίθετη ηθική, στο κέρδος, στην ισχυροποίηση των θυλάκων εξουσίας, στον εκτοπισμό κοινωνιών, στην απόγνωση, στον φόβο, στην τρομοκρατία. Τέτοιου είδους ηθική διαμορφώνει το προφίλ, την συνείδηση, τον τρόπο σκέψης, τον τύπο και το μέγεθος της οργάνωσης, την διαφθορά, την δράση και την αντίδραση, το υπόγειο χρήμα, την διαπλοκή και την σήψη των θεσμών, της πολιτεία, των πολιτικών και της πολιτικής.
Οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν την κάθε κοινωνία που βρίσκεται εκτός των τειχών της κοινωνίας που παράγει εξουσία, με μια αποικιοκρατική διάθεση και αντίληψη.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι και την τσέπη, διότι αυτοί είναι εκμεταλλεύσιμοι.
Δεν είναι μόνο μακάριοι στην φτώχια του μυαλού τους και παραδοσιακά εύκαιρο πολιτικό «χρήμα» προς χρήση για κάθε ζύμη εξουσίας, αλλά και μια καθεστωτική κοινωνία που κάθε πονηρός εξουσιαστής, γίνεται ο Πατερούλης της.
Μια καθεστωτική κοινωνία που ευθύνεται κατά κύριο λόγο ( οι εργάτες έρχονται δεύτεροι) για το ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο!
Μακάριοι στην φτώχια του μυαλού όταν η τσέπη είναι γεμάτη, γιατί δεν γνωρίζουν ποιος τους την γεμίζει και με τι αντάλλαγμα.
Μακάριοι στην φτώχια του μυαλού, όταν η τσέπη αδειάζει και τότε σπεύδουν από τον Άννα στον Καϊάφα για προστασία και ασφάλεια.
Δεν τους φταίει κανείς! Μόνοι τους δημιούργησαν τα σύμβολα του Είναι της Κοινωνίας τους. Τα σύμβολα της σημαίας ευκαιρίας. Τα σύμβολα του εκμεταλλεύσιμου προϊόντος της εκάστοτε εξουσίας. Το φθηνά αγοραζόμενο αλλά «κραταιό για τους κρατούντες» φαγητό, που τρέφει κάθε εξουσία και κάθε εξουσιαστή.
Σήμερα είναι ξανά στους δρόμους.
Αλλά, το θετικό αυτής της ιστορίας και τούτης της πραγματικότητας που διαμορφώνουν οι νεωτεριστές κυβερνώντες του κάποιου κάποτε Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι διαμορφώνεται μια κατάσταση αντίδρασης, ακούγεται ένα όχι στην πολιτική των νερόβραστων Σοσιαλδημοκρατών, που ενώ έταξαν και έταξαν, χρειάστηκαν μόνο 100 ημέρες για να αποκαλύψουν ποιοι είναι, με ποιους είναι και που Δεν διαφέρουν από τους προκάτοχους τους, κυβερνώντες της «Δεξιάς».
«Μετά από 6 χρόνια εγκατάλειψης από την προηγούμενη κυβέρνηση, πραγματοποιούμε πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης, ανοιχτή σε όλους, χωρίς να αποκλείεται κανένας, για να καταλήξουμε σε δίκαιες και μόνιμες λύσεις στα πραγματικά τους προβλήματα
Λύσεις που θα αναζωογονήσουν την ύπαιθρο και θα δώσουν προοπτική στην αγροτική μας οικονομία».
Δεν ξέρω αν είναι «γραμμένο» στο DNA τους, δεν ξέρω αν είναι το «κάρμα» τους, αλλά μια τέτοια κοινωνία, όπως η κοινωνία των αγροτών, πρέπει να παραμείνει έτσι, «αναλλοίωτη και αυθεντική», γιατί έτσι είναι χρήσιμη.
Το Κράτος αυτό το γνωρίζει και κάνει τα πάντα για να προστατεύσει το κατασκεύασμα του.
Είναι η κοινωνία που αποτελεί το ορόσημο, το σύμβολο, το εργαλείο, το παράδειγμα και η απόδειξη για τον μέλλον της εξουσίας και των εξουσιαστών μας.
Αυθεντική και Μακάρια!!!
Πάνω της φυτρώνουν λαμόγια εξουσίας. Καθοδηγητές και Εκπρόσωποί τους. Κομματικοί εγκάθετοι που διατρανώνουν με τον «ακατέργαστο» χωρικό πολιτικό τους λόγο τα δίκαια των αιτημάτων τους, αφού πρώτα έχουν φροντίσει να τα ενταφιάσουν στο κομματικό τους συμφέρον και στις προσωπικές τους φιλοδοξίες.
Έχουν βλέπεις και αυτοί τα πρότυπά τους. Τον εργατοπατερισμό της άλλης, ανταγωνιστικής προς την δικιά τους, Κοινωνία των Μισθωτών!
Όταν ο Γιαννίτσης έφτιαξε ένα τερατούργημα για το μέλλον του ασφαλιστικού, τότε η ΓΣΕΕ αντέδρασε δυναμικά και ο κάλαθος των αχρήστων γέμισε με το Σχέδιο και τον Σχεδιαστή του.
Σήμερα, στο σχέδιο – εξαγγελία Λοβέρδου, άκρα του τάφου σιωπή!!!
Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας του κόμματος που όταν έρθει στην κυβέρνηση, παθαίνει κρίση μνήμης και ηθικής.
Δεν είναι μόνο οι αγρότες που αντιμετωπίζονται ως τα μεγάλα κοροΐδα των προεκλογικών υποσχέσεων και της δημιουργίας προσμονών ακριβοδίκαιης κατανομής πλούτου και εφαρμογή μιας ηθικής που ξεπερνά την ηθική που παράγει το χρήμα που υποτάσσει κάθε αντίθετη ηθική, στο κέρδος, στην ισχυροποίηση των θυλάκων εξουσίας, στον εκτοπισμό κοινωνιών, στην απόγνωση, στον φόβο, στην τρομοκρατία. Τέτοιου είδους ηθική διαμορφώνει το προφίλ, την συνείδηση, τον τρόπο σκέψης, τον τύπο και το μέγεθος της οργάνωσης, την διαφθορά, την δράση και την αντίδραση, το υπόγειο χρήμα, την διαπλοκή και την σήψη των θεσμών, της πολιτεία, των πολιτικών και της πολιτικής.
Οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν την κάθε κοινωνία που βρίσκεται εκτός των τειχών της κοινωνίας που παράγει εξουσία, με μια αποικιοκρατική διάθεση και αντίληψη.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι και την τσέπη, διότι αυτοί είναι εκμεταλλεύσιμοι.
Δεν είναι μόνο μακάριοι στην φτώχια του μυαλού τους και παραδοσιακά εύκαιρο πολιτικό «χρήμα» προς χρήση για κάθε ζύμη εξουσίας, αλλά και μια καθεστωτική κοινωνία που κάθε πονηρός εξουσιαστής, γίνεται ο Πατερούλης της.
Μια καθεστωτική κοινωνία που ευθύνεται κατά κύριο λόγο ( οι εργάτες έρχονται δεύτεροι) για το ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο!
Μακάριοι στην φτώχια του μυαλού όταν η τσέπη είναι γεμάτη, γιατί δεν γνωρίζουν ποιος τους την γεμίζει και με τι αντάλλαγμα.
Μακάριοι στην φτώχια του μυαλού, όταν η τσέπη αδειάζει και τότε σπεύδουν από τον Άννα στον Καϊάφα για προστασία και ασφάλεια.
Δεν τους φταίει κανείς! Μόνοι τους δημιούργησαν τα σύμβολα του Είναι της Κοινωνίας τους. Τα σύμβολα της σημαίας ευκαιρίας. Τα σύμβολα του εκμεταλλεύσιμου προϊόντος της εκάστοτε εξουσίας. Το φθηνά αγοραζόμενο αλλά «κραταιό για τους κρατούντες» φαγητό, που τρέφει κάθε εξουσία και κάθε εξουσιαστή.
Σήμερα είναι ξανά στους δρόμους.
Αλλά, το θετικό αυτής της ιστορίας και τούτης της πραγματικότητας που διαμορφώνουν οι νεωτεριστές κυβερνώντες του κάποιου κάποτε Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι διαμορφώνεται μια κατάσταση αντίδρασης, ακούγεται ένα όχι στην πολιτική των νερόβραστων Σοσιαλδημοκρατών, που ενώ έταξαν και έταξαν, χρειάστηκαν μόνο 100 ημέρες για να αποκαλύψουν ποιοι είναι, με ποιους είναι και που Δεν διαφέρουν από τους προκάτοχους τους, κυβερνώντες της «Δεξιάς».
«Μετά από 6 χρόνια εγκατάλειψης από την προηγούμενη κυβέρνηση, πραγματοποιούμε πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης, ανοιχτή σε όλους, χωρίς να αποκλείεται κανένας, για να καταλήξουμε σε δίκαιες και μόνιμες λύσεις στα πραγματικά τους προβλήματα
Λύσεις που θα αναζωογονήσουν την ύπαιθρο και θα δώσουν προοπτική στην αγροτική μας οικονομία».
Δεν ξέρω αν είναι «γραμμένο» στο DNA τους, δεν ξέρω αν είναι το «κάρμα» τους, αλλά μια τέτοια κοινωνία, όπως η κοινωνία των αγροτών, πρέπει να παραμείνει έτσι, «αναλλοίωτη και αυθεντική», γιατί έτσι είναι χρήσιμη.
Το Κράτος αυτό το γνωρίζει και κάνει τα πάντα για να προστατεύσει το κατασκεύασμα του.
Είναι η κοινωνία που αποτελεί το ορόσημο, το σύμβολο, το εργαλείο, το παράδειγμα και η απόδειξη για τον μέλλον της εξουσίας και των εξουσιαστών μας.
Αυθεντική και Μακάρια!!!
Πάνω της φυτρώνουν λαμόγια εξουσίας. Καθοδηγητές και Εκπρόσωποί τους. Κομματικοί εγκάθετοι που διατρανώνουν με τον «ακατέργαστο» χωρικό πολιτικό τους λόγο τα δίκαια των αιτημάτων τους, αφού πρώτα έχουν φροντίσει να τα ενταφιάσουν στο κομματικό τους συμφέρον και στις προσωπικές τους φιλοδοξίες.
Έχουν βλέπεις και αυτοί τα πρότυπά τους. Τον εργατοπατερισμό της άλλης, ανταγωνιστικής προς την δικιά τους, Κοινωνία των Μισθωτών!
Όταν ο Γιαννίτσης έφτιαξε ένα τερατούργημα για το μέλλον του ασφαλιστικού, τότε η ΓΣΕΕ αντέδρασε δυναμικά και ο κάλαθος των αχρήστων γέμισε με το Σχέδιο και τον Σχεδιαστή του.
Σήμερα, στο σχέδιο – εξαγγελία Λοβέρδου, άκρα του τάφου σιωπή!!!
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τα δάνεια των επιχειρήσεων
Ως ένα πρώτο βήμα και ως μία τολμηρή δράση έναντι των χιλιάδων συνεπών επαγγελματιών και μικρομεσαίων επιχειρηματιών που νοιώθουν την πιστωτική θηλιά στο λαιμό τους, χαρακτήρισε η υπουργός Οικονομίας Λούκα Κατσέλη το συζητούμενο στη Βουλή νομοσχέδιο για τη ρύθμιση οφειλών επιχειρήσεων και επαγγελματιών προς τα πιστωτικά ιδρύματα.
«Το νομοσχέδιο είναι απολύτως συνεπές με τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις και δίνει διέξοδο σε επιχειρήσεις που πλήττονται από την κρίση. Οι ρυθμίσεις ευνοούν περισσότερο τις μικρές και βιώσιμες επιχειρήσεις, που περιήλθαν σε πρόσκαιρη αδυναμία, ενώ αποκλείει την εύνοια στους κακοπληρωτές και τις περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής»,τόνισε η υπουργός.
Η κα Κατσέλη σημείωσε ότι το κόστος της κρίσης δεν πρέπει να το πληρώσουν μικρομεσαίες παραγωγικές δυνάμεις. Το νομοσχέδιο, είπε, πετυχαίνει διοχέτευση της ρευστότητας σε επιχειρήσεις και ταυτόχρονα μειώνει τον πιστωτικό κίνδυνο ρευστότητας,δεν θέτει σε κίνδυνο την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών και δίνει διέξοδο στους συνεπείς επαγγελματίες.
Η Υπουργός χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως πρώτο βήμα και αφετηρία υλοποίησης του προγράμματος για τόνωση της αγοράς και στις προτεραιότητες του υπουργείου ακολουθούν νομοθετήματα για την παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου μέσω του ΤΕΜΠΜΕ, απλούστευση των διαδικασιών του ΕΣΠΑ,αναμόρφωση του αναπτυξιακού νόμου,ενεργοποίηση νέων εργαλείων,όπως είναι το Ταμείο Αναχρηματοδότησης της Οικονομίας και τέλος την αποτελεσματική εποπτεία της αγοράς.
Ιδιαίτερα σημαντικές χαρακτήρισε η υπουργός τις ρυθμίσεις για τον "Τειρεσία" που μειώνουν τους χρόνους παραμονής μέσα στο σύστημα και τις συνακόλουθες συνέπειες που έχουν οδηγήσει επιχειρήσεις ακόμη και στον αφανισμό.
Ιδιαίτερα οξύς στην κριτική του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος επανέλαβε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση υπερψηφίζει το νομοσχέδιο,κρίνοντας ότι κινείται σε θετική κατεύθυνση,πλην,όμως,κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι ουσιαστικά δεν επιθυμεί τον διάλογο.
Ανέφερε ότι μέσα στις 48 επόμενες ώρες επιδιώκει η κυβέρνηση να συζητηθεί με κατεπείγουσες διαδικασίες η φορολογική της πολιτική, αλλά και το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο θα δοθεί αύριο στις 3 μετά το μεσημέρι στα κόμματα και στις 5 τα καλεί προς ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων ο υπουργός Οικονομικών:
«Ετσι βλέπετε τη διαβούλευση; Φοβάστε το διάλογο και την αντιπαράθεση. Η όποια συζήτηση γίνει την επόμενη πλέον εβδομάδα, αφού θα έχει σταλεί το Πρόγραμμα στις Βρυξέλλες θα είναι απλώς μία έκθεση ιδεών», είπε.
Ο κ. Μαρκόπουλος εξέφρασε την ανησυχία του για «τη διγλωσσία της κυβέρνησης και τα λανθασμένα μηνύματα που στέλνονται στην αγορά», αλλά και τις τεράστιες καθυστερήσεις στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ και των έργων που έχουν προγραμματισθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση.
- Μην ανησυχείτε για το Πρόγραμμα, αλλά για το τι αφήσατε πίσω σας, απάντησε η υπουργός, υπενθυμίζοντας ότι πέρυσι δεν συζητήθηκε το αντίστοιχο πρόγραμμα της κυβέρνησης της ΝΔ.
- Μεθοδεύετε να μη γίνει εκ των προτέρων συζήτηση, ανταπάντησε ο κ. Μαρκόπουλος.
Ως εκπλήρωση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος Χρήστος Παπουτσής.
Οι κυβερνήσεις της ΝΔ, είπε ο κ. Παπουτσής, δεν κατάλαβαν νωρίτερα τη δυσμενή θέση των επιχειρήσεων,απορρίπτοντας τα μέτρα που ήδη ως αντιπολίτευση είχε καταθέσει το ΠΑΣΟΚ:
«Το νομοσχέδιο είναι το πρώτο τολμηρό βήμα στην κατεύθυνση αναθέρμανσης της αγοράς, ενώ δίνει διαπραγματευτική δύναμη στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά», είπε.
Ο κ. Παπουτσής υπερασπίστηκε τις ρυθμίσεις για τα ενήμερα δάνεια:
«Τίποτε δεν χαρίζει το νομοσχέδιο και σε κανέναν, ενώ αντιθέτως προσφέρει προστασία στον καλόπιστο δανειολήπτη, ενώ δεν πλήττει τις τράπεζες, από τις οποίες απλώς ζητούμε να συνεισφέρουν με δικαιότερο τρόπο και να αναλάβουν την ευθύνη τους έναντι της κοινωνίας», είπε.
Κατέληξε δε λέγοντας ότι «οι αγορές δεν περιμένουν επικοινωνιακά τρικ και δηλώσεις επικοινωνιακού περιεχομένου, αλλά συγκεκριμένα πολιτικά μέτρα».
Από το ΚΚΕ ο Νίκος Καραθανασόπουλος εξέφρασε διαφωνία με τα όρια που τίθενται στα ποσά των δανείων για υπαγωγή στη ρύθμιση, ενώ έκανε λόγο για παραπλανητική αντίληψη του νομοσχεδίου, το οποίο το κόμμα του καταψηφίζει.
Από τον ΛΑΟΣ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος 'Αδωνης Γεωργιάδης τόνισε ότι κατ'Α αρχήν το κόμμα του είναι θετικό στο νομοσχέδιο, αλλά εξέφρασε φόβο ότι οι τράπεζες λόγω της ρύθμισης για τα ενήμερα δάνεια θα δίνουν δάνεια με το σταγονόμετρο υπό το φόβο να ανέβει ο αριθμός, όσων ζητήσουν ένταξη στις ρυθμίσεις.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης εξέφρασε τη διαφωνία του με τις ταχείες διαδικασίες συζήτησης του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Επίσης διαφώνησε με την αποστολή του νομοσχεδίου από την υπουργό στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα: «Παράρτημα των Βρυξελλών έχουμε γίνει; Εσείς διατηρείτε την απεριόριστη ασυδοσία των τραπεζών».
Τροποποιήσεις
Εν τω μεταξύ, σειρά νομοτεχνικών αλλαγών και βελτιώσεων επέφερε η υπουργός Οικονομίας στο συζητούμενο στη Βουλή νομοσχέδιο, περιορίζοντας στις δύο βασικές κατηγορίες δανείων τα όρια των ποσών που αφορούν στα ρυθμιζόμενα ληξιπρόθεσμα, αλλά και ενήμερα δάνεια.
Ετσι, μεταξύ άλλων:
Διευρύνεται ο αριθμός των δυναμένων να υπαχθούν στη ρύθμιση, αφού αφορά σε δάνεια ή πιστώσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες μετά την 30/6/07, αντί της 1/1/08 που προέβλεπε αρχικά το νομοσχέδιο. Το σύνολο όμως της ληξιπρόθεσμης οφειλής που υπάγεται στη ρύθμιση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1,5 εκατ. ευρώ, αντί των 3 εκατ. συνολικώς που προέβλεπε αρχικώς η ρύθμιση.
Περιορίζεται το όριο συνολικής ανεξόφλητης ενήμερης οφειλής από 1 εκατ. ευρώ στις 350.000 ευρώ, προκειμένου να υπαχθούν οι εμπίπτοντες στη δυνατότητα ετήσιας περιόδου χάριτος με κεφαλαιοποίηση των τόκων, εφόσον αφορά σε φυσικά και νομικά πρόσωπα που τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας και εμφανίζουν μέχρι τον Ιούνιο 'Α09 ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο των 2,5 εκατ. ευρώ, καθώς και αγροτικοί συνεταιρισμοί.
Πέραν αυτών, η δυνατότητα επίκλησης της περιόδου χάριτος, απαιτεί η σύμβαση του ρυθμιζομένου δανείου να μην έχει διανύσει μέχρι τις 15/4/2010 το ένα τρίτο της προβλεπόμενης συμβατικής διάρκειας.
Περιορίζεται, εξ άλλου, το ύψος του ανεξόφλητου κεφαλαίου από τις 300.000 στα 200.000 ευρώ για όσους κάνουν χρήση των διατάξεων ρύθμισης για τις ενήμερες οφειλές και αφορούν είτε φυσικά και νομικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική δραστηριότητα και κατά τη χρήση του 2008 εμφανίζουν ετήσια έσοδα μικρότερα των 150.000 ευρώ, είτε κατ'Α επάγγελμα αγρότες, είτε επιχειρήσεις που έχουν υποστεί καταστροφές από πυρκαγιές ή φυσικά φαινόμενα από το 2007 ως σήμερα.
Τέλος, επιχειρήσεις και επαγγελματίες πυρόπληκτων νομών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του 2007 και στους οποίους χορηγήθηκαν δάνεια, δυνάμει υπουργικής απόφασης, μπορούν να ζητήσουν μέχρι τις 15/4/2010 αναστολή επί διετία και αναδρομικά από 1/1/2010 της χρεολυτικής αποπληρωμής του άληκτου κεφαλαίου με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου και καταβολή των τόκων στη διάρκεια της αναστολής σύμφωνα με την περιοδικότητα του εκτοκισμού που προβλέπεται στη σύμβαση. Υπόχρεοι προς αποπληρωμή των τόκων είναι οι δανειολήπτες
Πηγή: Express.gr 13/01/10-16:07
«Το νομοσχέδιο είναι απολύτως συνεπές με τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις και δίνει διέξοδο σε επιχειρήσεις που πλήττονται από την κρίση. Οι ρυθμίσεις ευνοούν περισσότερο τις μικρές και βιώσιμες επιχειρήσεις, που περιήλθαν σε πρόσκαιρη αδυναμία, ενώ αποκλείει την εύνοια στους κακοπληρωτές και τις περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής»,τόνισε η υπουργός.
Η κα Κατσέλη σημείωσε ότι το κόστος της κρίσης δεν πρέπει να το πληρώσουν μικρομεσαίες παραγωγικές δυνάμεις. Το νομοσχέδιο, είπε, πετυχαίνει διοχέτευση της ρευστότητας σε επιχειρήσεις και ταυτόχρονα μειώνει τον πιστωτικό κίνδυνο ρευστότητας,δεν θέτει σε κίνδυνο την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών και δίνει διέξοδο στους συνεπείς επαγγελματίες.
Η Υπουργός χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως πρώτο βήμα και αφετηρία υλοποίησης του προγράμματος για τόνωση της αγοράς και στις προτεραιότητες του υπουργείου ακολουθούν νομοθετήματα για την παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου μέσω του ΤΕΜΠΜΕ, απλούστευση των διαδικασιών του ΕΣΠΑ,αναμόρφωση του αναπτυξιακού νόμου,ενεργοποίηση νέων εργαλείων,όπως είναι το Ταμείο Αναχρηματοδότησης της Οικονομίας και τέλος την αποτελεσματική εποπτεία της αγοράς.
Ιδιαίτερα σημαντικές χαρακτήρισε η υπουργός τις ρυθμίσεις για τον "Τειρεσία" που μειώνουν τους χρόνους παραμονής μέσα στο σύστημα και τις συνακόλουθες συνέπειες που έχουν οδηγήσει επιχειρήσεις ακόμη και στον αφανισμό.
Ιδιαίτερα οξύς στην κριτική του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος επανέλαβε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση υπερψηφίζει το νομοσχέδιο,κρίνοντας ότι κινείται σε θετική κατεύθυνση,πλην,όμως,κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι ουσιαστικά δεν επιθυμεί τον διάλογο.
Ανέφερε ότι μέσα στις 48 επόμενες ώρες επιδιώκει η κυβέρνηση να συζητηθεί με κατεπείγουσες διαδικασίες η φορολογική της πολιτική, αλλά και το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο θα δοθεί αύριο στις 3 μετά το μεσημέρι στα κόμματα και στις 5 τα καλεί προς ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων ο υπουργός Οικονομικών:
«Ετσι βλέπετε τη διαβούλευση; Φοβάστε το διάλογο και την αντιπαράθεση. Η όποια συζήτηση γίνει την επόμενη πλέον εβδομάδα, αφού θα έχει σταλεί το Πρόγραμμα στις Βρυξέλλες θα είναι απλώς μία έκθεση ιδεών», είπε.
Ο κ. Μαρκόπουλος εξέφρασε την ανησυχία του για «τη διγλωσσία της κυβέρνησης και τα λανθασμένα μηνύματα που στέλνονται στην αγορά», αλλά και τις τεράστιες καθυστερήσεις στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ και των έργων που έχουν προγραμματισθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση.
- Μην ανησυχείτε για το Πρόγραμμα, αλλά για το τι αφήσατε πίσω σας, απάντησε η υπουργός, υπενθυμίζοντας ότι πέρυσι δεν συζητήθηκε το αντίστοιχο πρόγραμμα της κυβέρνησης της ΝΔ.
- Μεθοδεύετε να μη γίνει εκ των προτέρων συζήτηση, ανταπάντησε ο κ. Μαρκόπουλος.
Ως εκπλήρωση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος Χρήστος Παπουτσής.
Οι κυβερνήσεις της ΝΔ, είπε ο κ. Παπουτσής, δεν κατάλαβαν νωρίτερα τη δυσμενή θέση των επιχειρήσεων,απορρίπτοντας τα μέτρα που ήδη ως αντιπολίτευση είχε καταθέσει το ΠΑΣΟΚ:
«Το νομοσχέδιο είναι το πρώτο τολμηρό βήμα στην κατεύθυνση αναθέρμανσης της αγοράς, ενώ δίνει διαπραγματευτική δύναμη στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά», είπε.
Ο κ. Παπουτσής υπερασπίστηκε τις ρυθμίσεις για τα ενήμερα δάνεια:
«Τίποτε δεν χαρίζει το νομοσχέδιο και σε κανέναν, ενώ αντιθέτως προσφέρει προστασία στον καλόπιστο δανειολήπτη, ενώ δεν πλήττει τις τράπεζες, από τις οποίες απλώς ζητούμε να συνεισφέρουν με δικαιότερο τρόπο και να αναλάβουν την ευθύνη τους έναντι της κοινωνίας», είπε.
Κατέληξε δε λέγοντας ότι «οι αγορές δεν περιμένουν επικοινωνιακά τρικ και δηλώσεις επικοινωνιακού περιεχομένου, αλλά συγκεκριμένα πολιτικά μέτρα».
Από το ΚΚΕ ο Νίκος Καραθανασόπουλος εξέφρασε διαφωνία με τα όρια που τίθενται στα ποσά των δανείων για υπαγωγή στη ρύθμιση, ενώ έκανε λόγο για παραπλανητική αντίληψη του νομοσχεδίου, το οποίο το κόμμα του καταψηφίζει.
Από τον ΛΑΟΣ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος 'Αδωνης Γεωργιάδης τόνισε ότι κατ'Α αρχήν το κόμμα του είναι θετικό στο νομοσχέδιο, αλλά εξέφρασε φόβο ότι οι τράπεζες λόγω της ρύθμισης για τα ενήμερα δάνεια θα δίνουν δάνεια με το σταγονόμετρο υπό το φόβο να ανέβει ο αριθμός, όσων ζητήσουν ένταξη στις ρυθμίσεις.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης εξέφρασε τη διαφωνία του με τις ταχείες διαδικασίες συζήτησης του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Επίσης διαφώνησε με την αποστολή του νομοσχεδίου από την υπουργό στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα: «Παράρτημα των Βρυξελλών έχουμε γίνει; Εσείς διατηρείτε την απεριόριστη ασυδοσία των τραπεζών».
Τροποποιήσεις
Εν τω μεταξύ, σειρά νομοτεχνικών αλλαγών και βελτιώσεων επέφερε η υπουργός Οικονομίας στο συζητούμενο στη Βουλή νομοσχέδιο, περιορίζοντας στις δύο βασικές κατηγορίες δανείων τα όρια των ποσών που αφορούν στα ρυθμιζόμενα ληξιπρόθεσμα, αλλά και ενήμερα δάνεια.
Ετσι, μεταξύ άλλων:
Διευρύνεται ο αριθμός των δυναμένων να υπαχθούν στη ρύθμιση, αφού αφορά σε δάνεια ή πιστώσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες μετά την 30/6/07, αντί της 1/1/08 που προέβλεπε αρχικά το νομοσχέδιο. Το σύνολο όμως της ληξιπρόθεσμης οφειλής που υπάγεται στη ρύθμιση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1,5 εκατ. ευρώ, αντί των 3 εκατ. συνολικώς που προέβλεπε αρχικώς η ρύθμιση.
Περιορίζεται το όριο συνολικής ανεξόφλητης ενήμερης οφειλής από 1 εκατ. ευρώ στις 350.000 ευρώ, προκειμένου να υπαχθούν οι εμπίπτοντες στη δυνατότητα ετήσιας περιόδου χάριτος με κεφαλαιοποίηση των τόκων, εφόσον αφορά σε φυσικά και νομικά πρόσωπα που τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας και εμφανίζουν μέχρι τον Ιούνιο 'Α09 ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο των 2,5 εκατ. ευρώ, καθώς και αγροτικοί συνεταιρισμοί.
Πέραν αυτών, η δυνατότητα επίκλησης της περιόδου χάριτος, απαιτεί η σύμβαση του ρυθμιζομένου δανείου να μην έχει διανύσει μέχρι τις 15/4/2010 το ένα τρίτο της προβλεπόμενης συμβατικής διάρκειας.
Περιορίζεται, εξ άλλου, το ύψος του ανεξόφλητου κεφαλαίου από τις 300.000 στα 200.000 ευρώ για όσους κάνουν χρήση των διατάξεων ρύθμισης για τις ενήμερες οφειλές και αφορούν είτε φυσικά και νομικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική δραστηριότητα και κατά τη χρήση του 2008 εμφανίζουν ετήσια έσοδα μικρότερα των 150.000 ευρώ, είτε κατ'Α επάγγελμα αγρότες, είτε επιχειρήσεις που έχουν υποστεί καταστροφές από πυρκαγιές ή φυσικά φαινόμενα από το 2007 ως σήμερα.
Τέλος, επιχειρήσεις και επαγγελματίες πυρόπληκτων νομών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του 2007 και στους οποίους χορηγήθηκαν δάνεια, δυνάμει υπουργικής απόφασης, μπορούν να ζητήσουν μέχρι τις 15/4/2010 αναστολή επί διετία και αναδρομικά από 1/1/2010 της χρεολυτικής αποπληρωμής του άληκτου κεφαλαίου με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου και καταβολή των τόκων στη διάρκεια της αναστολής σύμφωνα με την περιοδικότητα του εκτοκισμού που προβλέπεται στη σύμβαση. Υπόχρεοι προς αποπληρωμή των τόκων είναι οι δανειολήπτες
Πηγή: Express.gr 13/01/10-16:07
Μια άλλου τύπου προσέγγιση του Σχεδίου Νόμου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ας κάνουμε μια γενική τοποθέτηση πάνω στο διαπιστωμένο συμπέρασμα ως πραγματικότητα την οποία ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος έχει παραδεχτεί, και αυτό αποτελεί το μείζον. Δηλαδή το έλλειμμα Δημοκρατίας που περιβάλει τους θεσμούς και την λειτουργία του Κοινοβουλίου καθώς και το έλλειμμα αντιπροσωπευτικότητας.
Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, θα μπορούσε να αποτελέσει την θεραπαινίδα του ελλείμματος δημοκρατίας των θεσμών και πιθανώς τα συμπεράσματα αυτής της διαδικασίας κατά την εφαρμογή, αλλά και τώρα κατά την συζήτηση, να βοηθούσαν στην διαμόρφωση ενός νέου επιπέδου έκφρασης αντιπροσωπευτικότητας και δημοκρατικής λειτουργίας θεσμών και κοινοβουλίου.
Αντ’ αυτού βλέπω να επαναλαμβάνεται ένα χρεοκοπημένο σύστημα αξιακών αρχών αντιπροσωπευτικότητας και εξουσίας, όπου η εξουσία εκλαμβάνεται ως εργαλείο υποταγής της αντιπροσωπευτικότητας στην «δημοκρατία» της εξουσίας. Δηλαδή στην « Δημοκρατία» που παράγει η εξουσία και που την διαχειρίζεται υπονομευτικά και καθεστωτικά επί της αρχής της αντιπροσωπευτικότατας διαμορφώνοντας έναν πυρήνα φυγοκεντρικών δυνάμεων όσων δεν «μετέχουν» της Δημοκρατίας της εξουσίας. Έτσι μπορούμε να «λεζαντάρουμε» Κινήσεις ή Τάσεις πολιτών ως αναρχικούς, υπονομευτές της Δημοκρατίας και των Θεσμών και πάει λέγοντας.
Εδώ, η Δημοκρατία απογυμνώνεται και αποκτά μόνο λειτουργικά, μηχανιστικά χαρακτηριστικά των μετεχόντων την εξουσία, διαμορφώνοντας τις μεταξύ τους σχέσεις ως προς την άσκηση εξουσίας επί των κοινωνιών, όπου η συγκρότησή τους σε μια ενιαία θεσμική κοινωνία αποκλείεται.
Το έλλειμμα αντιπροσωπευτικότητας λοιπόν, στο παρών σχέδιο νόμου, εκλαμβάνεται ως λειτουργικό, μηχανιστικό πρόβλημα και όχι όπως θα έπρεπε να ισχύει στην πραγματικότητα, όπου η Δημοκρατία αποτελεί αξιακό, νομοτελειακό στοιχείο συγκρότησης και σύνθεσης των κοινωνιών που κατευθύνει την σύνθεση και την ενοποίηση των επιμέρους κοινωνιών σε μια θεσμική κοινωνία που αυτοδιαχειρίζεται την ύπαρξή της και ως εξουσία.
Τι θα περίμενα να δω στο παρών σχέδιο νόμου:
Την ΕΞΑΛΕΙΨΗ της εξουσιαστικής δικαιοδοσίας του Ενός ( Δημάρχου ή Περιφερειάρχη) να διορίζει τους Αντί, να διορίζει την Εκτελεστική Εξουσία, αντικαθιστώντας αυτήν την διαδικασία με την εκλογή από το σύνολο των εκλεγμένων Δημοτικών ή Περιφερειακών συμβούλων τους Αντιδημάρχους ή τους Αντιπεριφερειάρχες, καθιστώντας την αντιπροσωπευτικότατα εργαλείο στην, δια της Δημοκρατίας παραγωγής και άσκησης εξουσίας.
Αντ’ αυτού βλέπω να αναπαράγεται το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της Μοναρχίας του Πρώτου, ντυμένο με τα ρούχα μιας κάποιας Δημοκρατίας.
Μέσα σε όλα αυτά η αποθέωση της Μοναρχίας του Πρώτου, έρχεται να ακυρώσει την εκφρασμένη δια της ψήφου, θέλησης της τοπικής Κοινωνίας, που η πολιτικής της σύνθεση θα επιθυμούσε το Τοπικό Αντιπεριφερειάρχη εκείνον που η Μοναρχία του Πρώτο ακυρώνει και στην θέση του επιλέγει τον σύμβουλο της αρεσκείας του και βεβαίως της ομοϊδεής κομματικής ένταξης.
Ο Τοπικός Αντιπεριφερειάρχης πρέπει να εκλέγεται χωριστά από την εκλογή του Περιφερειάρχη και του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Άλλως το έλλειμμα δημοκρατίας και αντιπροσωπευτικότητας μεγεθύνεται και εκφυλίζεται κάθε έννοια δημοκρατική αντιπροσωπευτικής συγκρότησης και λειτουργίας των θεσμών αλλά και την σύζευξης θεσμών και τοπικής κοινωνίας, ελέγχου των θεσμών από την τοπική κοινωνία κλπ.
Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, θα μπορούσε να αποτελέσει την θεραπαινίδα του ελλείμματος δημοκρατίας των θεσμών και πιθανώς τα συμπεράσματα αυτής της διαδικασίας κατά την εφαρμογή, αλλά και τώρα κατά την συζήτηση, να βοηθούσαν στην διαμόρφωση ενός νέου επιπέδου έκφρασης αντιπροσωπευτικότητας και δημοκρατικής λειτουργίας θεσμών και κοινοβουλίου.
Αντ’ αυτού βλέπω να επαναλαμβάνεται ένα χρεοκοπημένο σύστημα αξιακών αρχών αντιπροσωπευτικότητας και εξουσίας, όπου η εξουσία εκλαμβάνεται ως εργαλείο υποταγής της αντιπροσωπευτικότητας στην «δημοκρατία» της εξουσίας. Δηλαδή στην « Δημοκρατία» που παράγει η εξουσία και που την διαχειρίζεται υπονομευτικά και καθεστωτικά επί της αρχής της αντιπροσωπευτικότατας διαμορφώνοντας έναν πυρήνα φυγοκεντρικών δυνάμεων όσων δεν «μετέχουν» της Δημοκρατίας της εξουσίας. Έτσι μπορούμε να «λεζαντάρουμε» Κινήσεις ή Τάσεις πολιτών ως αναρχικούς, υπονομευτές της Δημοκρατίας και των Θεσμών και πάει λέγοντας.
Εδώ, η Δημοκρατία απογυμνώνεται και αποκτά μόνο λειτουργικά, μηχανιστικά χαρακτηριστικά των μετεχόντων την εξουσία, διαμορφώνοντας τις μεταξύ τους σχέσεις ως προς την άσκηση εξουσίας επί των κοινωνιών, όπου η συγκρότησή τους σε μια ενιαία θεσμική κοινωνία αποκλείεται.
Το έλλειμμα αντιπροσωπευτικότητας λοιπόν, στο παρών σχέδιο νόμου, εκλαμβάνεται ως λειτουργικό, μηχανιστικό πρόβλημα και όχι όπως θα έπρεπε να ισχύει στην πραγματικότητα, όπου η Δημοκρατία αποτελεί αξιακό, νομοτελειακό στοιχείο συγκρότησης και σύνθεσης των κοινωνιών που κατευθύνει την σύνθεση και την ενοποίηση των επιμέρους κοινωνιών σε μια θεσμική κοινωνία που αυτοδιαχειρίζεται την ύπαρξή της και ως εξουσία.
Τι θα περίμενα να δω στο παρών σχέδιο νόμου:
Την ΕΞΑΛΕΙΨΗ της εξουσιαστικής δικαιοδοσίας του Ενός ( Δημάρχου ή Περιφερειάρχη) να διορίζει τους Αντί, να διορίζει την Εκτελεστική Εξουσία, αντικαθιστώντας αυτήν την διαδικασία με την εκλογή από το σύνολο των εκλεγμένων Δημοτικών ή Περιφερειακών συμβούλων τους Αντιδημάρχους ή τους Αντιπεριφερειάρχες, καθιστώντας την αντιπροσωπευτικότατα εργαλείο στην, δια της Δημοκρατίας παραγωγής και άσκησης εξουσίας.
Αντ’ αυτού βλέπω να αναπαράγεται το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της Μοναρχίας του Πρώτου, ντυμένο με τα ρούχα μιας κάποιας Δημοκρατίας.
Μέσα σε όλα αυτά η αποθέωση της Μοναρχίας του Πρώτου, έρχεται να ακυρώσει την εκφρασμένη δια της ψήφου, θέλησης της τοπικής Κοινωνίας, που η πολιτικής της σύνθεση θα επιθυμούσε το Τοπικό Αντιπεριφερειάρχη εκείνον που η Μοναρχία του Πρώτο ακυρώνει και στην θέση του επιλέγει τον σύμβουλο της αρεσκείας του και βεβαίως της ομοϊδεής κομματικής ένταξης.
Ο Τοπικός Αντιπεριφερειάρχης πρέπει να εκλέγεται χωριστά από την εκλογή του Περιφερειάρχη και του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Άλλως το έλλειμμα δημοκρατίας και αντιπροσωπευτικότητας μεγεθύνεται και εκφυλίζεται κάθε έννοια δημοκρατική αντιπροσωπευτικής συγκρότησης και λειτουργίας των θεσμών αλλά και την σύζευξης θεσμών και τοπικής κοινωνίας, ελέγχου των θεσμών από την τοπική κοινωνία κλπ.
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
5 ψυχρολουσίες ΕΚΤ στην Κατσέλη
ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΜΕ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΡΥΘΜΙΖΕΙ ΤΙΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΕΙΡΕΣΙΑ
5 ψυχρολουσίες ΕΚΤ στην Κατσέλη ( Περισσότερα)
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ
«Πέντε καρφιά» έριξε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν - Κλοντ Τρισέ στην υπουργό Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας Λούκα Κατσέλη για το νομοσχέδιο που κατέθεσε χθες, με το οποίο ρυθμίζονται οι οφειλές στις τράπεζες και τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Δηλαδή, δεν μπόρεσαν να κάνουν καλά την Κατσέλη οι Έλληνες Τραπεζίτες και έτρεξαν στο μεγάλο αδερφό.
Θα πρέπει όμως η κ. Υπουργός να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί η χώρα να ξεφτιλιζεται απο τον κάθε Τρισέ και την ή τον Υπουργό νενέκο που βάζει την ουρα στα σκέλια.
5 ψυχρολουσίες ΕΚΤ στην Κατσέλη ( Περισσότερα)
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ
«Πέντε καρφιά» έριξε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν - Κλοντ Τρισέ στην υπουργό Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας Λούκα Κατσέλη για το νομοσχέδιο που κατέθεσε χθες, με το οποίο ρυθμίζονται οι οφειλές στις τράπεζες και τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Δηλαδή, δεν μπόρεσαν να κάνουν καλά την Κατσέλη οι Έλληνες Τραπεζίτες και έτρεξαν στο μεγάλο αδερφό.
Θα πρέπει όμως η κ. Υπουργός να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί η χώρα να ξεφτιλιζεται απο τον κάθε Τρισέ και την ή τον Υπουργό νενέκο που βάζει την ουρα στα σκέλια.
Καταδίκη μέσω Αγγλίας στις μεθόδους Χρυσοχοΐδη
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Ηχηρή απάντηση-καταδίκη στις μεθόδους του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος καθιέρωσε τις μαζικές προληπτικές έρευνες και προσαγωγές υπόπτων ως δήθεν νόμιμο αστυνομικό μέτρο, αποτελεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για τη δημόσια ακινητοποίηση και σωματική έρευνα Αγγλων πολιτών από Βρετανούς αστυνομικούς.
Η απόφαση όχι μόνο δίνει οριστική λύση στο νομικό πρόβλημα για την έκταση των εξουσιών που έχει ο αστυνομικός, αλλά «φωτογραφίζει» πλήρως και την ελληνική περίπτωση. Οι Ευρωπαίοι δικαστές δεν καταδικάζουν απλώς για παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, τις σωματικές έρευνες και την ολιγόλεπτη κράτηση πολιτών χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο υπόνοιας, που έγιναν στο πλαίσιο εφαρμογής της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας. Κρίνουν ταυτόχρονα ότι η αυθαίρετη προσωρινή σύλληψη και ο δημόσιος σωματικός έλεγχος διαδηλωτών, αυξάνει τον κίνδυνο αστυνομικών καταχρήσεων, οι οποίες παραβιάζουν ευθέως την ελευθερία έκφρασης (άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και την ελευθερία του συνέρχεσθαι (άρθρο 11)!
Οι σκέψεις αυτές των ευρωδικαστών εκθέτουν τον κ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος απεφάνθη ότι οι εκατοντάδες έλεγχοι και προσαγωγές που έγιναν μέσα σε μια μέρα τον περασμένο Δεκέμβρη, εναρμονίζονται με τη νομιμότητα. Ταυτόχρονα δικαιώνουν το σύνολο των Ελλήνων νομικών αλλά και τον Συνήγορο του Πολίτη, που εγκαίρως είχαν χαρακτηρίσει παράνομες τις πρακτικές των μαζικών προσαγωγών-συλλήψεων που πραγματοποιεί η ΕΛ.ΑΣ., χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος υποψίας κατά του πολίτη που προσάγεται ή ελέγχεται.
Τα σημεία-κλειδιά της απόφασης αποτελούν νομολογιακό δεδομένο και για την Ελλάδα, η οποία υποχρεούται, εφόσον σέβεται το σύστημα αξιών και λειτουργίας του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, να τα εφαρμόσει άμεσα. Διαφορετικά, εάν τα αγνοήσει και συνεχίσει την πρακτική των αυθαίρετων προσαγωγών, θα υπόκειται σε προσφυγή και καταδίκη από το Ευρωδικαστήριο του Στρασβούργου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ευρωπαίοι δικαστές καταδίκασαν τη Βρετανία για σωματικούς ελέγχους που έγιναν κατ' εφαρμογήν της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, η οποία απαιτεί ειδική εξουσιοδότηση από τον αρμόδιο υπουργό. Στην Ελλάδα, οι αντίστοιχοι προληπτικοί αστυνομικοί έλεγχοι γίνονται χωρίς κάποια νομοθετική ομπρέλα. Στηρίζονται στους νόμους, το Σύνταγμα, τους κανονισμούς, τις υπουργικές αντιλήψεις και τις εσωτερικές εγκυκλίους των εκάστοτε αρχηγών της ΕΛ.ΑΣ.
Με βάση την ευρωπαϊκή πλέον νομολογία, ο κ. Χρυσοχοΐδης και τα όργανα «προστασίας του πολίτη», οφείλουν στο εξής να συμμορφωθούν με τα νέα νόμιμα πλαίσια συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα:
*Οι αστυνομικοί δεν νομιμοποιούνται πλέον να σταματούν στον δρόμο πολίτες και να ελέγχουν τις τσάντες τους, με βάση απλά μια γενική αίσθηση επαγγελματικού ενστίκτου, ή μια αδιόρατη διαίσθηση.
*Ο έλεγχος της ταυτότητας και των προσωπικών αντικειμένων των πολιτών πρέπει να συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο λόγο υποψίας, που οι αστυνομικοί πρέπει να αποδεικνύουν.
*Για τους ίδιους λόγους, δεν επιτρέπεται η κράτηση πολιτών χωρίς κάποιο λόγο που να τον δικαιολογεί επαρκώς. Μαζικές δήθεν προσαγωγές, που αποτελούν στην ουσία ολιγόωρες συλλήψεις για καταγραφή στοιχείων και λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων, δεν είναι νόμιμες ενέργειες.
*Η επίκληση των λόγων για την έρευνα και την προσωρινή σύλληψη των πολιτών, πρέπει να αφορά συγκεκριμένους, εξατομικευμένους λόγους που να τους καθιστούν ύποπτους για τέλεση συγκεκριμένων παράνομων πράξεων. Δεν αρκεί δηλαδή η γενική αναιτιολόγητη αστυνομική έκφραση κλισέ «κινούσε υποψίες», γιατί αυτό παραπέμπει σε αόριστες έννοιες και υποκειμενικές αντιλήψεις, που είναι πιθανό να καθορίζονται από το χρώμα, την εμφάνιση ή την περιοχή στην οποία κινείται ο δήθεν «ύποπτος».
*Κάθε πολίτης που θεωρεί ότι από τις παραπάνω ενέργειες θίγονται βασικά ανθρώπινα δικαιώματά του, μπορεί να εξαντλήσει τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα και να προσφύγει, αν δεν δικαιωθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου. *
Ηχηρή απάντηση-καταδίκη στις μεθόδους του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος καθιέρωσε τις μαζικές προληπτικές έρευνες και προσαγωγές υπόπτων ως δήθεν νόμιμο αστυνομικό μέτρο, αποτελεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για τη δημόσια ακινητοποίηση και σωματική έρευνα Αγγλων πολιτών από Βρετανούς αστυνομικούς. Η απόφαση όχι μόνο δίνει οριστική λύση στο νομικό πρόβλημα για την έκταση των εξουσιών που έχει ο αστυνομικός, αλλά «φωτογραφίζει» πλήρως και την ελληνική περίπτωση. Οι Ευρωπαίοι δικαστές δεν καταδικάζουν απλώς για παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, τις σωματικές έρευνες και την ολιγόλεπτη κράτηση πολιτών χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο υπόνοιας, που έγιναν στο πλαίσιο εφαρμογής της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας. Κρίνουν ταυτόχρονα ότι η αυθαίρετη προσωρινή σύλληψη και ο δημόσιος σωματικός έλεγχος διαδηλωτών, αυξάνει τον κίνδυνο αστυνομικών καταχρήσεων, οι οποίες παραβιάζουν ευθέως την ελευθερία έκφρασης (άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και την ελευθερία του συνέρχεσθαι (άρθρο 11)!
Οι σκέψεις αυτές των ευρωδικαστών εκθέτουν τον κ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος απεφάνθη ότι οι εκατοντάδες έλεγχοι και προσαγωγές που έγιναν μέσα σε μια μέρα τον περασμένο Δεκέμβρη, εναρμονίζονται με τη νομιμότητα. Ταυτόχρονα δικαιώνουν το σύνολο των Ελλήνων νομικών αλλά και τον Συνήγορο του Πολίτη, που εγκαίρως είχαν χαρακτηρίσει παράνομες τις πρακτικές των μαζικών προσαγωγών-συλλήψεων που πραγματοποιεί η ΕΛ.ΑΣ., χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος υποψίας κατά του πολίτη που προσάγεται ή ελέγχεται.
Τα σημεία-κλειδιά της απόφασης αποτελούν νομολογιακό δεδομένο και για την Ελλάδα, η οποία υποχρεούται, εφόσον σέβεται το σύστημα αξιών και λειτουργίας του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, να τα εφαρμόσει άμεσα. Διαφορετικά, εάν τα αγνοήσει και συνεχίσει την πρακτική των αυθαίρετων προσαγωγών, θα υπόκειται σε προσφυγή και καταδίκη από το Ευρωδικαστήριο του Στρασβούργου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ευρωπαίοι δικαστές καταδίκασαν τη Βρετανία για σωματικούς ελέγχους που έγιναν κατ' εφαρμογήν της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, η οποία απαιτεί ειδική εξουσιοδότηση από τον αρμόδιο υπουργό. Στην Ελλάδα, οι αντίστοιχοι προληπτικοί αστυνομικοί έλεγχοι γίνονται χωρίς κάποια νομοθετική ομπρέλα. Στηρίζονται στους νόμους, το Σύνταγμα, τους κανονισμούς, τις υπουργικές αντιλήψεις και τις εσωτερικές εγκυκλίους των εκάστοτε αρχηγών της ΕΛ.ΑΣ.
Με βάση την ευρωπαϊκή πλέον νομολογία, ο κ. Χρυσοχοΐδης και τα όργανα «προστασίας του πολίτη», οφείλουν στο εξής να συμμορφωθούν με τα νέα νόμιμα πλαίσια συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα:
*Οι αστυνομικοί δεν νομιμοποιούνται πλέον να σταματούν στον δρόμο πολίτες και να ελέγχουν τις τσάντες τους, με βάση απλά μια γενική αίσθηση επαγγελματικού ενστίκτου, ή μια αδιόρατη διαίσθηση.
*Ο έλεγχος της ταυτότητας και των προσωπικών αντικειμένων των πολιτών πρέπει να συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο λόγο υποψίας, που οι αστυνομικοί πρέπει να αποδεικνύουν.
*Για τους ίδιους λόγους, δεν επιτρέπεται η κράτηση πολιτών χωρίς κάποιο λόγο που να τον δικαιολογεί επαρκώς. Μαζικές δήθεν προσαγωγές, που αποτελούν στην ουσία ολιγόωρες συλλήψεις για καταγραφή στοιχείων και λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων, δεν είναι νόμιμες ενέργειες.
*Η επίκληση των λόγων για την έρευνα και την προσωρινή σύλληψη των πολιτών, πρέπει να αφορά συγκεκριμένους, εξατομικευμένους λόγους που να τους καθιστούν ύποπτους για τέλεση συγκεκριμένων παράνομων πράξεων. Δεν αρκεί δηλαδή η γενική αναιτιολόγητη αστυνομική έκφραση κλισέ «κινούσε υποψίες», γιατί αυτό παραπέμπει σε αόριστες έννοιες και υποκειμενικές αντιλήψεις, που είναι πιθανό να καθορίζονται από το χρώμα, την εμφάνιση ή την περιοχή στην οποία κινείται ο δήθεν «ύποπτος».
*Κάθε πολίτης που θεωρεί ότι από τις παραπάνω ενέργειες θίγονται βασικά ανθρώπινα δικαιώματά του, μπορεί να εξαντλήσει τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα και να προσφύγει, αν δεν δικαιωθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου. *
Δημόσια διαβούλευση του Προγράμματος " Καλλικράτη".
Θα έλεγα στον κύριο Ραγκούση, τι κρίμα που η Νέα Δημοκρατία τον έχασε και τι όνειδος που τον κέρδισε το ΠΑΣΟΚ.
Η Δημοκρατία υπό το κ. Ραγκούση μπαίνει επιτέλους στο καναβάτσο. Μπαίνει επιτέλους στον γύψο.
Η Κοινωνία και η συλλογικότητα ενοχοποιούνται και εξοστρακίζονται προς χάριν του ολοκληρωτισμού και του ενός ( ανδρός) ή μιας (γυναικός) εξουσία.
Θαυμάζω την Δημοκρατική και την Σοσιάλ παιδεία του κ. Ραγκούση!!!
*Με την ανάληψη των καθηκόντων παρουσιάζει τις προγραμματικές του δηλώσεις, οι οποίες εγκρίνονται από το Περιφερειακό Συμβούλιο !!!
*Ο άμεσα αιρετός Περιφερειάρχης ασκεί τις καταστατικές και τις εκτελεστικές αρμοδιότητές του, συνεργαζόμενος με την Περιφερειακή Επιτροπή στην οποία μετέχουν και οι Αντιπεριφερειάρχες
*Οι Αντιπεριφερειάρχες επιλέγονται μεταξύ των περιφερειακών συμβούλων από τον Περιφερειάρχη !!! ( τους δικούς του, όπου όποιος θέλει να γίνει δικός του πρέπει να έχει ευλύγιστη μέση στο κ. Περιφερειάρχη)
*Η Εκτελεστική Επιτροπή, είναι το συλλογικό επιχειρησιακό – εκτελεστικό όργανο στις Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις …… Αποτελείται από τον Περιφερειάρχη και τους Αντιπεριφερειάρχες !!!
( δηλαδή από τον έναν που επέλεξε και τους ….. άλλους)
*Οι τοπικοί Αντιπεριφερειάρχες είναι αρμόδιοι……. επιλέγονται ( δεν εκλέγονται) μεταξύ των περιφερειακών συμβούλων που εκλέγονται στην αντίστοιχη περιοχή.
Και..... ποιος τους επιλέγει;
O κ. Ένας.
Ο υπέρ πάντων εξουσιαστής της θέλησης των τοπικών Κοινωνιών.
( δηλαδή η εκλογή των τοπικών αρχόντων δεν συνάδει με τα δημοκρατικά ένστικτα και την Σοσιάλ παιδεία του κ. Ραγκούση)
Συμβούλιο Διαβούλευσης Περιφέρειας
Δηλαδή, αν ο Περιφερειάρχης δεν επιθυμεί την σύσταση του Συμβουλίου Διαβούλευσης, δεν τον υποχρεώνει κάποιος να το κάνει;
Αν δηλαδή οι τοπικές κοινωνίες και οι θεσμικοί τους εκπρόσωποι επιθυμούν το Συμβούλιο Διαβούλευσης και ο Περιφερειάρχης όχι, τότε πάει περίπατο η θέληση των τοπικών κοινωνιών.
Εύγε!!!
Η Δημοκρατία υπό το κ. Ραγκούση μπαίνει επιτέλους στο καναβάτσο. Μπαίνει επιτέλους στον γύψο.
Η Κοινωνία και η συλλογικότητα ενοχοποιούνται και εξοστρακίζονται προς χάριν του ολοκληρωτισμού και του ενός ( ανδρός) ή μιας (γυναικός) εξουσία.
Θαυμάζω την Δημοκρατική και την Σοσιάλ παιδεία του κ. Ραγκούση!!!
*Με την ανάληψη των καθηκόντων παρουσιάζει τις προγραμματικές του δηλώσεις, οι οποίες εγκρίνονται από το Περιφερειακό Συμβούλιο !!!
*Ο άμεσα αιρετός Περιφερειάρχης ασκεί τις καταστατικές και τις εκτελεστικές αρμοδιότητές του, συνεργαζόμενος με την Περιφερειακή Επιτροπή στην οποία μετέχουν και οι Αντιπεριφερειάρχες
*Οι Αντιπεριφερειάρχες επιλέγονται μεταξύ των περιφερειακών συμβούλων από τον Περιφερειάρχη !!! ( τους δικούς του, όπου όποιος θέλει να γίνει δικός του πρέπει να έχει ευλύγιστη μέση στο κ. Περιφερειάρχη)
*Η Εκτελεστική Επιτροπή, είναι το συλλογικό επιχειρησιακό – εκτελεστικό όργανο στις Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις …… Αποτελείται από τον Περιφερειάρχη και τους Αντιπεριφερειάρχες !!!
( δηλαδή από τον έναν που επέλεξε και τους ….. άλλους)
*Οι τοπικοί Αντιπεριφερειάρχες είναι αρμόδιοι……. επιλέγονται ( δεν εκλέγονται) μεταξύ των περιφερειακών συμβούλων που εκλέγονται στην αντίστοιχη περιοχή.
Και..... ποιος τους επιλέγει;
O κ. Ένας.
Ο υπέρ πάντων εξουσιαστής της θέλησης των τοπικών Κοινωνιών.
( δηλαδή η εκλογή των τοπικών αρχόντων δεν συνάδει με τα δημοκρατικά ένστικτα και την Σοσιάλ παιδεία του κ. Ραγκούση)
Συμβούλιο Διαβούλευσης Περιφέρειας
Δηλαδή, αν ο Περιφερειάρχης δεν επιθυμεί την σύσταση του Συμβουλίου Διαβούλευσης, δεν τον υποχρεώνει κάποιος να το κάνει;
Αν δηλαδή οι τοπικές κοινωνίες και οι θεσμικοί τους εκπρόσωποι επιθυμούν το Συμβούλιο Διαβούλευσης και ο Περιφερειάρχης όχι, τότε πάει περίπατο η θέληση των τοπικών κοινωνιών.
Εύγε!!!
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Δημόσια διαβούλευση του Προγράμματος " Καλλικράτη".
Συνήγορος του Δημότη και Συνήγορος της Επιχείρησης
Η Δημοκρατία, εκτός από το νεφέλωμα που την περιβάλλει, στο σύγχρονο κόσμο, που έχει βομβαρδιστεί με γνωσιολογικούς νεωτερισμούς, ο υπερσυγκεντρωτισμός εξουσιών σε ένα πρόσωπο κύρους, η αναζήτηση της ατομικιστικής δύναμης που ακυρώνει το συλλογικό Εγώ των Κοινωνιών που συνθέτουν της Τοπική ή Εθνική Κοινωνία, αποθεώνονται στην προτεινόμενη διάταξη.
Αντί η Τοπική Κοινωνία να αναδείξει με όρους που η ίδια θα διαβουλευτεί και θα αποφασίσει, τόσο τον διαμεσολαβητή μεταξύ του «αιρετού» κονκλαβίου της Δημοτικής Αρχής και της ιδίας όσο των μελών της, εκτοπίζεται και της αφαιρείται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της αυτοχειραγώγησης σε Κοινωνία – Δήμο.
Η Τοπική Κοινωνία μεταβάλλεται σε χειραγωγούμενο μέσο άσκησης εξουσίας των τοπικών, πολιτικών και οικονομικών οργανωμένων συμφερόντων, όπου η συναλλαγή της με την, των πάντων Τοπική Αρχή, σκοντάφτει στην «προστασία» της «σοφίας», της «ακεραιότητας» και του «κύρους» του Ενός εκ των κατεχόντων την εξουσία της Τοπικής Αρχής που θα «εκπίπτει» αυτοβούλως των εξουσιών του, μεταβαλλόμενος σε ελέγχων διαμεσολαβητή μεταξύ της εξουσίας που κατέχει και της εξουσίας που ελέγχει.
Δεν μπορώ παρά να σας δώσω τα ειλικρινά μου συγχαρητήρια για τις αντιλήψεις περί Δημοκρατίας και συμμετοχής των πολιτών στην άσκηση εξουσιών δια της Δημοκρατίας, ως «οδού» ή ως «επιχείρημα».
7. Κριτήρια Συνενώσεων για τους Νέους Ισχυρούς Δήμους
1. Δεν γνωρίζω αν αποτελεί την ιδεατή βάση χωροθέτησης των διοικητικών ορίων των νέων ΟΤΑ, τα υιοθετημένα συμπεράσματα του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ του έτους 2007, αλλά νομίζω ότι η χωροθέτηση πρέπει να ξεκινά από την «επανασύσταση» των Νομών και των Περιφερειών στην ανάγκη προσαρμογής της διοικητική τους αυτοτέλειας η οποία συμπίπτει με τα Γεωγραφικά όρια.
Φέρνω ως παράδειγμα τον Νομό Βοιωτίας, όπου ενώ τα γεωγραφικά του όρια βρέχονται από τον Ευβοϊκό και τον Κορινθιακό, τα διοικητικά του όρια που επιφέρουν αρνητική οικονομική ανάπτυξη και υποβάθμιση, περιορίζονται στην πλευρά του Ευβοϊκού υπέρ της Εύβοιας.
Αν πρόκειται να ξεκινήσει μια διαδικασία ριζικής ανατροπής της δομικής συγκρότησης και διοίκησης της χώρας στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τότε πρέπει να ξεκινήσει αυτό από μηδενική βάση.
Κατόπιν πρέπει να έχουμε υπόψη την ισομερή κατανομή δικαιωμάτων και προϋποθέσεων ανάπτυξης ( Οικονομικής, περιβαλλοντικής, κοινωνικής, πολιτισμικής) και παροχής δυνατοτήτων που θα υπηρετούν τους κατοίκους των Νομών και της Περιφέρειας αλλά και την ενεργή θετική συμμετοχή των Νομών και των Περιφερειών στην διαμόρφωση του ΑΕΠ.
Η Ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται στην «κλοπή» των δυναμικών πηγών ενέργειας Περιφερειών, Νομών ή Δήμων που θεωρούνται αδύναμοι ή επαρκώς δυναμικοί που μπορούν να διαθέτουν πλουτοπαραγωγικούς τομείς τους σε όμορους και μη «επαρκείς δυνατοτήτων» Νομούς ή Δήμους ή Περιφέρειες.
2. Η συγκέντρωση περισσότερων τους ενός Δήμου σε έναν μεγεθυσμένο Δήμο προφανώς έχει να κάνει μόνο με την εξοικονόμηση πόρων από την μείωση των δαπανών και όχι από αυτήν καθ’ αυτήν την ανάγκη αύξησης δυνατοτήτων ανάπτυξης και απασχόλησης.
Το πρόβλημα που διαπιστώνετε είναι η έλλειψη δυνατοτήτων εξυπηρέτησης των πολιτών και η διοικητικές δυνατότητες στην διαχείριση προγραμμάτων ή επενδύσεων.
Το ζήτημα όμως είναι όχι η διοικητική ικανότητα του Δήμου στην διαχείριση και την εξυπηρέτηση των πολιτών, αλλά η ικανότητα δημιουργίας πηγών ανάπτυξης με την ενεργή συμμετοχή των δημοτών σε όλη την διαδικασία ανάπτυξης είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως επιχειρηματίες.
Σε αυτήν την προοπτική, η συνένωση των Δήμων πρέπει να πάρει υπόψη της ότι σε κάποιους Νομούς τα «κέντρα» οικονομικής και διοικητικής ενεργητικότητας δεν αποτελούν προνόμιο των Πρωτευουσών των Νομών αλλά επιμερίζονται σε Επαρχιακές διαιρέσεις.
Επομένως ο ρόλος του Μητροπολιτικού Δήμου, δεν μπορεί να περιορίζεται στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, αλλά θα πρέπει να διαχυθεί και σε άλλους Νομούς που έχουν τα χαρακτηριστικά δύο ανταγωνιστικών «περιφερειακών» κέντρων οικονομικής δραστηριότητας ( Επαρχίες) οι οποίες έχουν και κοινωνικά, πολιτιστικά και ιστορικά στοιχεία που τις διαφοροποιούν και εντείνουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό.
Για τον λόγο αυτό θα πρέπει η νέα τάξη πραγμάτων να μην είναι άκαμπτη και να πάρει υπόψη της το γεγονός ότι οι διαιρέσεις ή οι συμπτύξεις δεν πρέπει να δημιουργήσουν συγκρουσιακές καταστάσεις.
3. Δομική Αλλαγή στον Έλεγχο της Διαχείρισης των Οικονομικών των ΟΤΑ: Διαφάνεια
108. Σημαντικός παράγοντας για τη χρηστή διοίκηση και την ουσιαστική τήρηση της νομιμότητας, είναι η διασφάλιση της διαφάνειας και του ελέγχου ως προς την οικονομική διοίκηση και τη δημοσιονομική διαχείριση. Στόχος είναι, σε συνεργασία με την ΚΕΔΚΕ, να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο οικονομικής λειτουργίας το οποίο να διασφαλίζει την οικονομική εξυγίανση των Δήμων και των Νομικών Προσώπων τους αλλά και την οικονομική τους βιωσιμότητα, με έλεγχο των δανειακών τους επιβαρύνσεων.
109. Γι’ αυτούς τους λόγους υπάγονται όλοι οι δήμοι και περιφέρειες στον προληπτικό έλεγχο δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ενώ εφαρμόζεται σταδιακά και το διπλογραφικό σύστημα σε συνδυασμό με αναλυτική λογιστική. Τα τελευταία εφαρμόζονται και σε όλους τους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ (σήμερα, μόνο οι μισοί δήμοι και κοινότητες εφαρμόζουν το διπλογραφικό και μόλις 64 ακολουθούν αναλυτική λογιστική).
ΠΡΟΤΑΣΗ
Τους κανόνες και τον τύπο άσκησης οικονομικής διοίκησης και δημοσιονομικής διαχείρισης βεβαίως μπορεί να αποτελεί ευθύνη του Κράτους και της Κυβέρνησης. Όμως ο έλεγχος της οικονομικής διοίκησης και κυρίως της δημοσιονομικής διαχείρισης, πρέπει να αποτελεί αδιαφιλονίκητο δικαιοδοτικό δικαίωμα των πολιτών, όχι της ΚΕΔΚΕ ή του Κράτους, μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα ελέγχου που εδράζεται σε ένα Ελεγκτικό Σώμα Πολιτών που εκλέγονται για τον σκοπό αυτό ανεξάρτητα της εκλογικής διαδικασίας ανάδειξης Δημοτικής ή Περιφερειακής Αρχής.
Στο επίπεδο της Περιφέρειας , μπορεί να λειτουργεί ένα Ελεγκτικό Όργανο, τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο θα ασκεί οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο των Δήμων και την Περιφέρειας, σε δεύτερο βαθμό.
Η διαφοροποίηση δηλαδή, μεταξύ κεντρικής Κυβέρνησης και Περιφερειακής διακυβέρνησης εστιάζεται στην ανάγκη άσκησης Άμεσης Δημοκρατίας στην περιφέρεια, κάτι που δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να γίνει στο επίπεδο της Κεντρικής Διοίκησης.
Γενικές Διοικήσεις
Αντιλαμβάνομαι ότι το άγχος περί των οικονομικών είναι εκείνο που καθοδηγεί την πολιτική των υπουργών για «μεταρρυθμίσεις» όπως η «αλλαγή» της δομής της διοίκησης του Κράτους.
Όμως οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις δεν διαγράφονται με την αντικατάσταση του ονοματεπωνύμου των μέχρι σήμερα οργανισμών που ασκούν περιφερειακή διοίκηση.
Ούτε με την προσθήκη εξουσιών ή μετακίνηση αρμοδιοτήτων της κεντρικής διοίκησης στην περιφέρεια, η οποίες τηρούνται υπό την αίρεση της κεντρικής διοίκησης.
Αν αυτό συνδυαστεί και με το εκλογικό σύστημα όπως προτείνετε, τότε μιλάμε για μια κατάσταση της περίπου αυτονομίας 13 περιφερειών ή της περίπου περιφέρειας- καντονίου.
Αντιλαμβάνομαι δηλαδή πως η «διοικητική» επαναχάραξη της δομής εξουσιών του κράτους εντάσσεται στην αλλαγή του εκλογικού νόμου των μονοεδρικών εκλογικών περιφερειών.
Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, πράγμα που αποδεικνύεται από τα προτεινόμενα, αυτή η διοικητική διαίρεση πρέπει να υποστηριχτεί και με το δικαίωμα άσκησης τοπικής περιφερειακής οικονομικής πολιτικής, ανάπτυξης, αυτοτέλειας και φόρων.
Όμως η Κεντρική Διοίκηση δεν μπορεί να εξακολουθεί να προΐσταται, παρά μόνο να χαράζει την Γενική Στρατηγική της Ανάπτυξης.
Επομένως οι Γενικές Διοικήσεις πρέπει να στελεχώνονται με την ευθύνη της αιρετής περιφερειακής διοίκησης και να ασκούν διοίκηση σύμφωνα με τις αποφάσεις, τους σχεδιασμούς , τις ανάγκες και την αυτοτέλεια των περιφερειών και όχι ως το μακρύ χέρι του Κράτους στην Περιφέρεια.
Η Δημοκρατία, εκτός από το νεφέλωμα που την περιβάλλει, στο σύγχρονο κόσμο, που έχει βομβαρδιστεί με γνωσιολογικούς νεωτερισμούς, ο υπερσυγκεντρωτισμός εξουσιών σε ένα πρόσωπο κύρους, η αναζήτηση της ατομικιστικής δύναμης που ακυρώνει το συλλογικό Εγώ των Κοινωνιών που συνθέτουν της Τοπική ή Εθνική Κοινωνία, αποθεώνονται στην προτεινόμενη διάταξη.
Αντί η Τοπική Κοινωνία να αναδείξει με όρους που η ίδια θα διαβουλευτεί και θα αποφασίσει, τόσο τον διαμεσολαβητή μεταξύ του «αιρετού» κονκλαβίου της Δημοτικής Αρχής και της ιδίας όσο των μελών της, εκτοπίζεται και της αφαιρείται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της αυτοχειραγώγησης σε Κοινωνία – Δήμο.
Η Τοπική Κοινωνία μεταβάλλεται σε χειραγωγούμενο μέσο άσκησης εξουσίας των τοπικών, πολιτικών και οικονομικών οργανωμένων συμφερόντων, όπου η συναλλαγή της με την, των πάντων Τοπική Αρχή, σκοντάφτει στην «προστασία» της «σοφίας», της «ακεραιότητας» και του «κύρους» του Ενός εκ των κατεχόντων την εξουσία της Τοπικής Αρχής που θα «εκπίπτει» αυτοβούλως των εξουσιών του, μεταβαλλόμενος σε ελέγχων διαμεσολαβητή μεταξύ της εξουσίας που κατέχει και της εξουσίας που ελέγχει.
Δεν μπορώ παρά να σας δώσω τα ειλικρινά μου συγχαρητήρια για τις αντιλήψεις περί Δημοκρατίας και συμμετοχής των πολιτών στην άσκηση εξουσιών δια της Δημοκρατίας, ως «οδού» ή ως «επιχείρημα».
7. Κριτήρια Συνενώσεων για τους Νέους Ισχυρούς Δήμους
1. Δεν γνωρίζω αν αποτελεί την ιδεατή βάση χωροθέτησης των διοικητικών ορίων των νέων ΟΤΑ, τα υιοθετημένα συμπεράσματα του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ του έτους 2007, αλλά νομίζω ότι η χωροθέτηση πρέπει να ξεκινά από την «επανασύσταση» των Νομών και των Περιφερειών στην ανάγκη προσαρμογής της διοικητική τους αυτοτέλειας η οποία συμπίπτει με τα Γεωγραφικά όρια.
Φέρνω ως παράδειγμα τον Νομό Βοιωτίας, όπου ενώ τα γεωγραφικά του όρια βρέχονται από τον Ευβοϊκό και τον Κορινθιακό, τα διοικητικά του όρια που επιφέρουν αρνητική οικονομική ανάπτυξη και υποβάθμιση, περιορίζονται στην πλευρά του Ευβοϊκού υπέρ της Εύβοιας.
Αν πρόκειται να ξεκινήσει μια διαδικασία ριζικής ανατροπής της δομικής συγκρότησης και διοίκησης της χώρας στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τότε πρέπει να ξεκινήσει αυτό από μηδενική βάση.
Κατόπιν πρέπει να έχουμε υπόψη την ισομερή κατανομή δικαιωμάτων και προϋποθέσεων ανάπτυξης ( Οικονομικής, περιβαλλοντικής, κοινωνικής, πολιτισμικής) και παροχής δυνατοτήτων που θα υπηρετούν τους κατοίκους των Νομών και της Περιφέρειας αλλά και την ενεργή θετική συμμετοχή των Νομών και των Περιφερειών στην διαμόρφωση του ΑΕΠ.
Η Ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται στην «κλοπή» των δυναμικών πηγών ενέργειας Περιφερειών, Νομών ή Δήμων που θεωρούνται αδύναμοι ή επαρκώς δυναμικοί που μπορούν να διαθέτουν πλουτοπαραγωγικούς τομείς τους σε όμορους και μη «επαρκείς δυνατοτήτων» Νομούς ή Δήμους ή Περιφέρειες.
2. Η συγκέντρωση περισσότερων τους ενός Δήμου σε έναν μεγεθυσμένο Δήμο προφανώς έχει να κάνει μόνο με την εξοικονόμηση πόρων από την μείωση των δαπανών και όχι από αυτήν καθ’ αυτήν την ανάγκη αύξησης δυνατοτήτων ανάπτυξης και απασχόλησης.
Το πρόβλημα που διαπιστώνετε είναι η έλλειψη δυνατοτήτων εξυπηρέτησης των πολιτών και η διοικητικές δυνατότητες στην διαχείριση προγραμμάτων ή επενδύσεων.
Το ζήτημα όμως είναι όχι η διοικητική ικανότητα του Δήμου στην διαχείριση και την εξυπηρέτηση των πολιτών, αλλά η ικανότητα δημιουργίας πηγών ανάπτυξης με την ενεργή συμμετοχή των δημοτών σε όλη την διαδικασία ανάπτυξης είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως επιχειρηματίες.
Σε αυτήν την προοπτική, η συνένωση των Δήμων πρέπει να πάρει υπόψη της ότι σε κάποιους Νομούς τα «κέντρα» οικονομικής και διοικητικής ενεργητικότητας δεν αποτελούν προνόμιο των Πρωτευουσών των Νομών αλλά επιμερίζονται σε Επαρχιακές διαιρέσεις.
Επομένως ο ρόλος του Μητροπολιτικού Δήμου, δεν μπορεί να περιορίζεται στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, αλλά θα πρέπει να διαχυθεί και σε άλλους Νομούς που έχουν τα χαρακτηριστικά δύο ανταγωνιστικών «περιφερειακών» κέντρων οικονομικής δραστηριότητας ( Επαρχίες) οι οποίες έχουν και κοινωνικά, πολιτιστικά και ιστορικά στοιχεία που τις διαφοροποιούν και εντείνουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό.
Για τον λόγο αυτό θα πρέπει η νέα τάξη πραγμάτων να μην είναι άκαμπτη και να πάρει υπόψη της το γεγονός ότι οι διαιρέσεις ή οι συμπτύξεις δεν πρέπει να δημιουργήσουν συγκρουσιακές καταστάσεις.
3. Δομική Αλλαγή στον Έλεγχο της Διαχείρισης των Οικονομικών των ΟΤΑ: Διαφάνεια
108. Σημαντικός παράγοντας για τη χρηστή διοίκηση και την ουσιαστική τήρηση της νομιμότητας, είναι η διασφάλιση της διαφάνειας και του ελέγχου ως προς την οικονομική διοίκηση και τη δημοσιονομική διαχείριση. Στόχος είναι, σε συνεργασία με την ΚΕΔΚΕ, να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο οικονομικής λειτουργίας το οποίο να διασφαλίζει την οικονομική εξυγίανση των Δήμων και των Νομικών Προσώπων τους αλλά και την οικονομική τους βιωσιμότητα, με έλεγχο των δανειακών τους επιβαρύνσεων.
109. Γι’ αυτούς τους λόγους υπάγονται όλοι οι δήμοι και περιφέρειες στον προληπτικό έλεγχο δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ενώ εφαρμόζεται σταδιακά και το διπλογραφικό σύστημα σε συνδυασμό με αναλυτική λογιστική. Τα τελευταία εφαρμόζονται και σε όλους τους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ (σήμερα, μόνο οι μισοί δήμοι και κοινότητες εφαρμόζουν το διπλογραφικό και μόλις 64 ακολουθούν αναλυτική λογιστική).
ΠΡΟΤΑΣΗ
Τους κανόνες και τον τύπο άσκησης οικονομικής διοίκησης και δημοσιονομικής διαχείρισης βεβαίως μπορεί να αποτελεί ευθύνη του Κράτους και της Κυβέρνησης. Όμως ο έλεγχος της οικονομικής διοίκησης και κυρίως της δημοσιονομικής διαχείρισης, πρέπει να αποτελεί αδιαφιλονίκητο δικαιοδοτικό δικαίωμα των πολιτών, όχι της ΚΕΔΚΕ ή του Κράτους, μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα ελέγχου που εδράζεται σε ένα Ελεγκτικό Σώμα Πολιτών που εκλέγονται για τον σκοπό αυτό ανεξάρτητα της εκλογικής διαδικασίας ανάδειξης Δημοτικής ή Περιφερειακής Αρχής.
Στο επίπεδο της Περιφέρειας , μπορεί να λειτουργεί ένα Ελεγκτικό Όργανο, τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο θα ασκεί οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο των Δήμων και την Περιφέρειας, σε δεύτερο βαθμό.
Η διαφοροποίηση δηλαδή, μεταξύ κεντρικής Κυβέρνησης και Περιφερειακής διακυβέρνησης εστιάζεται στην ανάγκη άσκησης Άμεσης Δημοκρατίας στην περιφέρεια, κάτι που δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να γίνει στο επίπεδο της Κεντρικής Διοίκησης.
Γενικές Διοικήσεις
Αντιλαμβάνομαι ότι το άγχος περί των οικονομικών είναι εκείνο που καθοδηγεί την πολιτική των υπουργών για «μεταρρυθμίσεις» όπως η «αλλαγή» της δομής της διοίκησης του Κράτους.
Όμως οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις δεν διαγράφονται με την αντικατάσταση του ονοματεπωνύμου των μέχρι σήμερα οργανισμών που ασκούν περιφερειακή διοίκηση.
Ούτε με την προσθήκη εξουσιών ή μετακίνηση αρμοδιοτήτων της κεντρικής διοίκησης στην περιφέρεια, η οποίες τηρούνται υπό την αίρεση της κεντρικής διοίκησης.
Αν αυτό συνδυαστεί και με το εκλογικό σύστημα όπως προτείνετε, τότε μιλάμε για μια κατάσταση της περίπου αυτονομίας 13 περιφερειών ή της περίπου περιφέρειας- καντονίου.
Αντιλαμβάνομαι δηλαδή πως η «διοικητική» επαναχάραξη της δομής εξουσιών του κράτους εντάσσεται στην αλλαγή του εκλογικού νόμου των μονοεδρικών εκλογικών περιφερειών.
Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, πράγμα που αποδεικνύεται από τα προτεινόμενα, αυτή η διοικητική διαίρεση πρέπει να υποστηριχτεί και με το δικαίωμα άσκησης τοπικής περιφερειακής οικονομικής πολιτικής, ανάπτυξης, αυτοτέλειας και φόρων.
Όμως η Κεντρική Διοίκηση δεν μπορεί να εξακολουθεί να προΐσταται, παρά μόνο να χαράζει την Γενική Στρατηγική της Ανάπτυξης.
Επομένως οι Γενικές Διοικήσεις πρέπει να στελεχώνονται με την ευθύνη της αιρετής περιφερειακής διοίκησης και να ασκούν διοίκηση σύμφωνα με τις αποφάσεις, τους σχεδιασμούς , τις ανάγκες και την αυτοτέλεια των περιφερειών και όχι ως το μακρύ χέρι του Κράτους στην Περιφέρεια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΜΙΧΑΛΗS ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗS
ΑΠΕΒΙΩΣΕ 26/5/2009
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ....
ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΑS
ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ ΤΗΝ....OIKONOMIA
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
