Βρισκόμαστε στα τέλη της προεκλογικής περιόδου και η καταστροφολογία άλλα και οι υποχωρήσεις σε βασικά ζητήματα εξαγγελιών βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
Τα δημοσιογραφικά μπλόγκς των δελτίων ειδήσεων προβοκάρουν την γνώμη των τηλεθεατών επιχειρώντας την χειραγώγηση της ψήφου τους.
Οι......ανακρίσεις των πολιτικών υποψηφίων συσκοτίζουν περισσότερο τα πράγματα και δημιουργούν περισσότερα νεφελώματα ως προς την πραγματικότητα σε συσχετισμό με την εικονική.
Ο Καραμανλής, επιδίδεται σε καταστροφολογία και συκοφάντηση αλλά δεν αναφέρει κουβέντα για το κυβερνητικό του πρόγραμμα και ..... που θα βρει τα λεφτά.
Ο Παπανδρέου, εξακολουθεί να "επικοινωνεί" με τα πλήθη σε μια θεωρία ανάπτυξης που στην αποσαφήνισή της δημιουργεί σύγχυση τόσο στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ όσο και στο εκλογικό ακροατήριο.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι να έχεις ΣΧΕΔΙΟ, αλλά επεξεργασμένη φιλοσοφία ανάπτυξης και ικανότητα να την επικοινωνήσεις στο εκλογικό ακροατήριο, το οποίο την επαύριο θα είναι εργαζόμενοι, καταναλωτές, φορολογούμενοι και αδικημένοι.
Σημασία έχει η εντιμότητα σου απέναντι στους συντελεστές της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας, εργαζόμενους - επιχειρηματίες - δημόσια διοίκηση.
Μια πάγια τακτική επικοινωνία ως μέθοδο ή πεπατημένη των πολιτικών, είναι στα ζητήματα οικονομίας να μεταχειρίζονται το ....μίξερ.
Ακούγοντας αποσπάσματα του Καραμανλικού λόγου προς το ακροατήριο , στα ζητήματα της ανάπτυξης αναφέρει μόνο τι ενισχύσεις θα δώσει σε μια προοπτική ανάπτυξης που στο ... μίξερ της επικοινωνίας ξεκινά με ποσοστά και καταλήγει σε ένα απόλυτο μέγεθος.
Το ακροατήριο, που την στιγμή αυτή περιμένει να νιώσει την δυναμική της αισιοδοξίας από τα λόγια του Αρχηγού, είναι αδύναμο να έχει συγκροτημένη προσοχή και κρίση στα λόγια που βομβαρδίζουν τον εγκέφαλό του.
Έτσι, ενώ μιλά ο αρχηγός για ανάπτυξη του 4,5% ταυτόχρονα το ακροατήριο αδυνατεί να αντιληφθεί την απάτη, αφού δεν είναι σε θέση απέναντι στο επιχείρημα να προβάλει τα βιώματα του, βιώματα όπως το κλείσιμο επιχειρήσεων, μείωση ή και καταστροφή παραγόμενων προϊόντων, μεγέθυνση του ελλείμματος, μείωση της ανταγωνιστικότητας, αύξηση του χάσματος μεταξύ εξαγωγών - εισαγωγών, μείωση της αγοραστικής του δύναμης.
Η επάρκεια το χρόνου συνειδητοποίησης , κατανόησης και σύγκρισης του πολιτικού λόγου στα ασφυκτικά όρια του νόμου περί εκλογών, είναι μια συνειδητή επιλογή του πολιτικού συστήματος, που αποβλέπει στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος μέσα από τον βομβαρδισμό με συνεχή λόγο, αριθμών, ποσοστών και κινδυνολογίας σε επιμέρους ζητήματα, στην εξάντληση της κριτικής σκέψης και της αντοχής του αμυντικού συστήματος του εγκεφάλου.
Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου εκτροπής της κριτικής σκέψης σε σκέψη μαινόμενου ή αποσβολωμένου όχλου, επιβαρύνεται από την ενεργή συμμετοχή των .... δημοσιολόγων, επικοινωνιολόγων, αναλυτών και δημοσιογράφων
Όλοι μαζί στην επίτευξη του κοινού στόχου. Την χειραγώγηση της κριτικής σκέψης. Όλοι μαζί στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος. Όλοι μαζί στην οικειοποίηση της εξουσίας και στην συνδιαχείρισή της μέσα από ένα σύστημα "συνεταιριστικών αξιών" αλληλοβοήθειας και αμοιβαιότητας
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009
ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ .... ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ
Ως Λαός, κάθε φορά που η Πολιτικοί μας, μας θυμούνται ότι υπάρχουμε ως οντότητες ενός Κράτους, μιας Κοινωνίας, θυμόμαστε και εμείς την ύπαρξή μας ως φτωχούς συγγενείς που μας καλούν στο γλέντι τους, κουνώντας μας πάντα το δάχτυλο για να μας θυμίσουν ότι αν δεν υπήρχαμε όλα θα θα ήταν πιο αγγελικά πλασμένα.
Τώρα είναι αναγκασμένοι να σκοτίζονται για εμάς, να παίρνουν δυσάρεστα μέτρα ή να μας τάζουν καλλίτερες μέρες χωρίς εμείς να ..... κουραστούμε για την διακυβέρνηση του κράτους, χωρίς εμείς να σπάσουμε το κεφάλι μας να βρούμε λύσεις για τα συσσωρευμένα προβλήματα της οικονομίας που οι προηγούμενοι μας κληρονόμησαν, χωρίς εμείς να στεναχωριόμαστε για το που θα βρουν τα λεφτά να μας κάνουν την ζωή μας πιο ανυπόφορη
Εμάς δεν μας χρειάζεται κανείς για τα ζητήματα της υψηλής πολιτικής αλλά μόνο για να εργαζόμαστε με περιορισμένα δικαιώματα, να πληρώνουμε τους φόρους μας χωρίς να ζητούμε την ανταπόδοση των φόρων που πληρώνουμε, να αναθεματίζουμε την καθημερινότητα και να μην έχουμε την δυνατότητα να ανακαλέσουμε την ψήφο υποστήριξης στο κόμμα που πλειοψήφησε και που σήμερα ( αύριο) ασκεί Κυβερνητική πολιτική.
Το δημοψήφισμα αποτελεί μέσο που χρησιμοποιείται είτε από καθυστερημένες δημοκρατίες είτε από πολύ πιο προηγμένες από την δική μας, μιας και ο μονάρχης όταν ξεκουμπίστηκε από τον τόπο μας, ξέχασε πίσω του την μοναρχία, που την βαπτίσαμε Δημοκρατία.
Ο Παπανδρέου διαμήνυσε δεξιά και αριστερά να μην βιάζονται κάποιοι να ράψουν υπουργικά κουστούμια. Όμως η γάγγραινα που στου κασίδη το κεφάλι πειραματίζεται, ετοιμάζεται να υπουργοποιηθεί και να διαφεντεύσει με τις παπαργ.....ς της και την δική μας ζωή και την τύχη αυτού του Τόπου.
Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι η γάγγραινα, με απλά λόγια μιλώ για το Καθηγητικό κατεστημένο, που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μεταχειρίζεται το Κράτος, την Οικονομία και την Κοινωνία ως ένα απέραντο πειραματικό εργαστήρι.
Κάθε λοιπόν κόμμα ( ανώτερη μορφή οργανωμένων συμφερόντων που ασκεί μοναρχικό δικαίωμα τόσο στο εσωτερικό του όσο και στην κοινωνία), μόλις καταλάβει την Κυβερνητική πλειοψηφία, επιλέγει τους πιο ακατάλληλους για τα πιο εξειδικευμένα Υπουργεία, και μεταξύ των άλλων ακατάλληλων οι ακαταλληλότεροι προέρχονται από το Καθηγητικό των Πανεπιστημίων κατεστημένο.
Το ψηφοδέλτιο επικρατείας που συγκροτείται ως άμεση Κυβερνητική μηχανή , σύμφωνα με το μοναρχικό πολιτικό σύστημα αυτής της χώρας, δεν επιδέχεται την κρίση του εκλογικού σώματος, αλλά του μονάρχη εξουσιαστή του κόμματος που διεκδικεί τον ρόλο και την εξουσία του Πρωθυπουργού
Τα εξαγγελλόμενα μέτρα είτε ως την "μοναδική αλήθεια" είτε ως τον μοναδικό δρόμο της "ανάπτυξης" σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν τις προγραμματικές δηλώσεις για την ψήφο εμπιστοσύνης αλλά το μέσο εξαπάτησης των ψηφοφόρων. Είναι γενικές ενότητες , που πρόκειται να εκλαϊκευτούν με συγκεκριμένα μέτρα και νόμους που η κοινωνία θα κλιθεί να τα κατανοήσει και να πληρώσει ..... μετά την απομάκρυνσή της από το "ταμείο".
Πέρασαν πεντέμισι χρόνια, ξεπουλήσαμε κάθε ασημικό και περγαμηνή, κάθε κατσαρολικό και χρυσοφόρο οργανισμό κοινής ωφέλειας, και μετά πήγαμε να πάρουμε δάνειο!
Ποιος άφρων, σε έναν πτωχευμένο και ανισόρροπο θα έδινε δάνειο με χαμηλό επιτόκιο;
Και η μεγάλη μαμά; Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που μόνο ξέρει να ζητά και να μας κουνά το δάχτυλο, δεν την είδαμε να παίρνει το ρίσκο ενός δανείου, ούτε να εγγυάται ώστε τα επιτόκια δανεισμού να μην είναι απαγορευτικά για την ριμάδα την Ελληνική Οικονομία, που νόμισε πως μπαίνοντας στην ΟΝΕ θα ήταν ξαφνικά μια μεγάλη και σεβαστή κυρία. Μια απλή κουρελού είμαστε, που πάνω μας πατούν κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα, αλλά εμείς φαντασιωνόμαστε ότι είμαστε ακιβοκατασκευασμένα Περσικά χαλιά, στρωμένα στο παλάτι του πιο πλούσιου Χαλίφη!
Καταψηφίσαμε την εκλογή Μπαρόζο, αλλά είμαστε έτοιμοι να προσκυνήσουμε τα ακροδάχτυλα των ποδιών του Αλμούνια, να μας λυπηθεί και να μας δώσει μια παράταση τριών ετών, για να συμμορφωθούμε και να γίνουμε καλά παιδιά. Γιατί δεν έχουμε τα κότσια να διεκδικήσουμε, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και όχι στις πολυεθνικές, στο Μάαστριχ, στην Λισσαβόνα, στον Αλμούνια ή στον Μπαρόζο.
Τώρα είναι αναγκασμένοι να σκοτίζονται για εμάς, να παίρνουν δυσάρεστα μέτρα ή να μας τάζουν καλλίτερες μέρες χωρίς εμείς να ..... κουραστούμε για την διακυβέρνηση του κράτους, χωρίς εμείς να σπάσουμε το κεφάλι μας να βρούμε λύσεις για τα συσσωρευμένα προβλήματα της οικονομίας που οι προηγούμενοι μας κληρονόμησαν, χωρίς εμείς να στεναχωριόμαστε για το που θα βρουν τα λεφτά να μας κάνουν την ζωή μας πιο ανυπόφορη
Εμάς δεν μας χρειάζεται κανείς για τα ζητήματα της υψηλής πολιτικής αλλά μόνο για να εργαζόμαστε με περιορισμένα δικαιώματα, να πληρώνουμε τους φόρους μας χωρίς να ζητούμε την ανταπόδοση των φόρων που πληρώνουμε, να αναθεματίζουμε την καθημερινότητα και να μην έχουμε την δυνατότητα να ανακαλέσουμε την ψήφο υποστήριξης στο κόμμα που πλειοψήφησε και που σήμερα ( αύριο) ασκεί Κυβερνητική πολιτική.
Το δημοψήφισμα αποτελεί μέσο που χρησιμοποιείται είτε από καθυστερημένες δημοκρατίες είτε από πολύ πιο προηγμένες από την δική μας, μιας και ο μονάρχης όταν ξεκουμπίστηκε από τον τόπο μας, ξέχασε πίσω του την μοναρχία, που την βαπτίσαμε Δημοκρατία.
Ο Παπανδρέου διαμήνυσε δεξιά και αριστερά να μην βιάζονται κάποιοι να ράψουν υπουργικά κουστούμια. Όμως η γάγγραινα που στου κασίδη το κεφάλι πειραματίζεται, ετοιμάζεται να υπουργοποιηθεί και να διαφεντεύσει με τις παπαργ.....ς της και την δική μας ζωή και την τύχη αυτού του Τόπου.
Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι η γάγγραινα, με απλά λόγια μιλώ για το Καθηγητικό κατεστημένο, που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μεταχειρίζεται το Κράτος, την Οικονομία και την Κοινωνία ως ένα απέραντο πειραματικό εργαστήρι.
Κάθε λοιπόν κόμμα ( ανώτερη μορφή οργανωμένων συμφερόντων που ασκεί μοναρχικό δικαίωμα τόσο στο εσωτερικό του όσο και στην κοινωνία), μόλις καταλάβει την Κυβερνητική πλειοψηφία, επιλέγει τους πιο ακατάλληλους για τα πιο εξειδικευμένα Υπουργεία, και μεταξύ των άλλων ακατάλληλων οι ακαταλληλότεροι προέρχονται από το Καθηγητικό των Πανεπιστημίων κατεστημένο.
Το ψηφοδέλτιο επικρατείας που συγκροτείται ως άμεση Κυβερνητική μηχανή , σύμφωνα με το μοναρχικό πολιτικό σύστημα αυτής της χώρας, δεν επιδέχεται την κρίση του εκλογικού σώματος, αλλά του μονάρχη εξουσιαστή του κόμματος που διεκδικεί τον ρόλο και την εξουσία του Πρωθυπουργού
Τα εξαγγελλόμενα μέτρα είτε ως την "μοναδική αλήθεια" είτε ως τον μοναδικό δρόμο της "ανάπτυξης" σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν τις προγραμματικές δηλώσεις για την ψήφο εμπιστοσύνης αλλά το μέσο εξαπάτησης των ψηφοφόρων. Είναι γενικές ενότητες , που πρόκειται να εκλαϊκευτούν με συγκεκριμένα μέτρα και νόμους που η κοινωνία θα κλιθεί να τα κατανοήσει και να πληρώσει ..... μετά την απομάκρυνσή της από το "ταμείο".
Πέρασαν πεντέμισι χρόνια, ξεπουλήσαμε κάθε ασημικό και περγαμηνή, κάθε κατσαρολικό και χρυσοφόρο οργανισμό κοινής ωφέλειας, και μετά πήγαμε να πάρουμε δάνειο!
Ποιος άφρων, σε έναν πτωχευμένο και ανισόρροπο θα έδινε δάνειο με χαμηλό επιτόκιο;
Και η μεγάλη μαμά; Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που μόνο ξέρει να ζητά και να μας κουνά το δάχτυλο, δεν την είδαμε να παίρνει το ρίσκο ενός δανείου, ούτε να εγγυάται ώστε τα επιτόκια δανεισμού να μην είναι απαγορευτικά για την ριμάδα την Ελληνική Οικονομία, που νόμισε πως μπαίνοντας στην ΟΝΕ θα ήταν ξαφνικά μια μεγάλη και σεβαστή κυρία. Μια απλή κουρελού είμαστε, που πάνω μας πατούν κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα, αλλά εμείς φαντασιωνόμαστε ότι είμαστε ακιβοκατασκευασμένα Περσικά χαλιά, στρωμένα στο παλάτι του πιο πλούσιου Χαλίφη!
Καταψηφίσαμε την εκλογή Μπαρόζο, αλλά είμαστε έτοιμοι να προσκυνήσουμε τα ακροδάχτυλα των ποδιών του Αλμούνια, να μας λυπηθεί και να μας δώσει μια παράταση τριών ετών, για να συμμορφωθούμε και να γίνουμε καλά παιδιά. Γιατί δεν έχουμε τα κότσια να διεκδικήσουμε, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και όχι στις πολυεθνικές, στο Μάαστριχ, στην Λισσαβόνα, στον Αλμούνια ή στον Μπαρόζο.
Βέβαια υπάρχει σήμερα μια εφορία στο εκλογικό σώμα, που επιτέλους αυτή η καθαγιασμένη οικογένεια των κουμπάρων, των λαμογιών, του κεφαλαίου, των υποκλοπών και λοιπών αμαρτημάτων παίρνει τον πούλο.
Αλλά και αυτοί που έρχονται δεν μου γεμίζουν το μάτι.
Δεν έχουμε φτάσει παρα στα μισά της προεκλογικής περιόδου και οι εκπτώσεις που ξεκίνησαν από την ομιλία Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη ( φορολόγηση των Τραπεζών) κάθε μέρα που περνά όλο και μεγαλώνουν. Καταλαμβάνουν και μεγαλύτερη έκταση. Από το 2% αύξησης των μισθών στο Δημόσιο που εκλαϊκευαν τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μετά τις δηλώσεις Παπανδρέου, έπεσε στο 1% και σε λίγο θα γλύφει τα .... αχαμνά του Αλμούνια.
Αφού δεν έχετε τα κότσια να χτυπήσετε το χέρι στο τραπέζι, τι διάολο θέλετε να το παίζετε λιοντάρια που κοντράρεστε με τα συμφέροντα και ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν.
Στην Λέσχη Μπίλντεσμπέργκ ποιος ....χρωστάει;
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ 4Η ΟΚΤΩΒΡΗ
Μάλλον γέρασε ο χρόνος και έκλεισε ο κύκλος μιας περιόδου πειραματισμού και προσπάθειας επανένωσης της Αριστεράς, εκείνης της Αριστεράς που «χαμήλωσε» τον πήχη των δογματισμών, ώστε να συνευρεθούν ρεύματα και τάσεις που εμφανίστηκαν διαχρονικά , ως απότοκος των διασπάσεων και της «καθαρότητας» του παραδοσιακού ΚΚΕ.
Αλλά έκλεισε ίσως και ο κύκλος ζωής ενός σχηματισμού που δεν δημιουργήθηκε ως ανάγκη επανα-οικοδόμησης της Αριστεράς, αλλά ως μια επιθετική προσπάθεια «εκπαραθύρωσης» του ΠΑΣΟΚ από την «Αριστερή» όχθη και τον αποσταυλισμό του απο τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, που το ένα είχε πολλά να καταγγείλει το άλλο, ως δήθεν Αριστερό ή δήθεν Κομμουνιστικό
Επειδή όμως οι προθέσεις δεν υπήρξαν αγνές και επίκουρες της ανάγκης η Αριστερά να συγκροτήσει μια ενιαία δύναμη οργάνωσης και εκπροσώπησης των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε σχέση με την Κρατική και Καπιταλιστική εξουσία, αλλά μια προσπάθεια εκδίκησης προς το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του, Α. Παπανδρέου, φαίνεται σήμερα πως η ιστορία εκδικείται τους «εκδικούμενους».
Σήμερα που πλέον είναι βεβαιότερο από κάθε άλλη φορά, πως ένα νέος Παπανδρέου στις 4 Οκτώβρη χρίζεται Πρωθυπουργός, τα σχήματα και τα προσχήματα διαλύονται ή ξεκινούν την πορεία αυτοδιάλυσης....
Αλλά έκλεισε ίσως και ο κύκλος ζωής ενός σχηματισμού που δεν δημιουργήθηκε ως ανάγκη επανα-οικοδόμησης της Αριστεράς, αλλά ως μια επιθετική προσπάθεια «εκπαραθύρωσης» του ΠΑΣΟΚ από την «Αριστερή» όχθη και τον αποσταυλισμό του απο τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, που το ένα είχε πολλά να καταγγείλει το άλλο, ως δήθεν Αριστερό ή δήθεν Κομμουνιστικό
Επειδή όμως οι προθέσεις δεν υπήρξαν αγνές και επίκουρες της ανάγκης η Αριστερά να συγκροτήσει μια ενιαία δύναμη οργάνωσης και εκπροσώπησης των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε σχέση με την Κρατική και Καπιταλιστική εξουσία, αλλά μια προσπάθεια εκδίκησης προς το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του, Α. Παπανδρέου, φαίνεται σήμερα πως η ιστορία εκδικείται τους «εκδικούμενους».
Σήμερα που πλέον είναι βεβαιότερο από κάθε άλλη φορά, πως ένα νέος Παπανδρέου στις 4 Οκτώβρη χρίζεται Πρωθυπουργός, τα σχήματα και τα προσχήματα διαλύονται ή ξεκινούν την πορεία αυτοδιάλυσης....
Ο ΣΥΡΙΖΑ τέλεψε, και όχι τώρα, αλλά από την περίοδο που το δαχτυλίδι διαδοχής από τον Αλαβάνο πέρασε στον Τσίπρα και η εξουσία επί του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του Συνασπισμού παράμεινε «δέσμια» του «Αριστερού Ρεύματος».
Ο Σταλινισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός του Αριστερού Ρεύματος που αποτέλεσε την «συνείδηση» του Λόγου και της Απόφασης όλων των συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ ως ένας βερμπαλιστικός ανταγωνισμός μεταξύ τους, που αρνιόνταν αλλά και σήμερα που αρνείται, την οποιαδήποτε ευθύνη μιας προγραμματικής σύγκλισης συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, οδήγησε μοιραία και στην ήττα στις Ευρωεκλογές αλλά επιβεβαιώνει και την διαλυτική κατάσταση που έχει περιέλθει το Σχήμα, και που η 4η Οκτώβρη θα βάλει την ταφόπλακα της πάνω σ’ αυτό.
Το λαϊκό μέτωπο που αυτο-συγκροτήθηκε και στήριξε έστω και δημοσκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ, προσέβλεπε στην ανάγκη, αν το ΠΑΣΟΚ επανερχόταν σύντομα στην εξουσία, αυτό ο ΠΑΣΟΚ να μη οπισθοδρομούσε στην περίοδο Σημίτη και στην νεοδεξιά οικονομική στρατηγική της προηγούμενης περιόδου.
Η αυταρέσκεια και η δήθεν αυθεντική ερμηνεία μιας σύγχρονης αριστεράς που είχε ανακαλύψει την Αχίλλειο πτέρνα του Ιμπεριαλιστικού συστήματος καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός ορισμένων "ενθουσιωδών" επαναστατών, εμπόδισε να παγιωθεί στην συνείδηση των αριστερών ψηφοφόρων που στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, η ανάγκη το κίνημα αυτό της ενωμένης Αριστεράς, να σηματοδοτήσει αλλά και να χαράξει καινούργιες διαδρομές στην νεότερη πολιτική πραγματικότητα.
Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Συνασπισμός δεν κατάφερε να αποβάλει τον γκρουπαδόρικο εαυτό του και την συνείδηση ενός πολιτικού λόγου που εντάσσεται στην σφαίρα της γκρούπας.
Για τον λόγο αυτό, και επέβαλε την αρχή της ανισοβαρούς συμμετοχής και εξουσίας στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αποδέχθηκε την λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ ως μια συνισταμένη γκρουπαδόρικων σχημάτων, όπου η αυτονομία του ενός «σχήματος» ( τάση) πατούσε πάνω στην αυτονομία του άλλου.
Κανείς Αριστερός δεν αρνείται την αρχή της «συλλογικής ηγεσίας» ή της «συναρχίας», αλλά αρνείται να πραγματοποιείται αυτό κάτω από την ανάγκη σαθρών επιχειρημάτων και πρόσκαιρης συγκατοίκησης που η βάση της απόφασης είναι να αποφύγουν το λουκετάρισμα του «μαγαζιού».
Με τούτα και με τα άλλα, ο δικομματισμός καλά κρατεί και μας έχει απομείνει το ΚΚΕ να βερμπαλίζει γύρω από την εργατική τάξη , τα πλατιά λαϊκά στρώματα, την αντεπίθεση και άλλα τινά και ευτράπελα.
Βέβαια ούτε η εργατική τάξη, ούτε τα πλατιά λαϊκά στρώματα, ούτε τα δικαιώματα μας είναι ευτράπελα.
Ευτράπελη είναι η Αριστερά, αυτή η «Αριστερά» που την έχει δει «γνήσιος εκφραστής και αυθεντικός εκπρόσωπος» αλλά και αυθεντικός δυνάστης των δικαιωμάτων του Λαού αλλά και ανταγωνιστής της Οργανωμένης Κοινωνίας.
Σε ότι αφορά τον όρο, Οργανωμένη Κοινωνία, έχω ξαναγράψει αρκετές φορές.
Σε μια οργανωμένη Κοινωνία, ο ρόλος των κομμάτων είναι ανύπαρκτος. Το ίδιο και η ανάγκη τους. Αλλά τότε θα πρέπει να ανατραπούν τα παλαιολιθικά δόγματα που ορίζουν το κόμμα ως την ανώτερη μορφή οργάνωσης και συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας.
Αυτός είναι ένας προνομιακός χώρος για την Αριστερά που όμως προϋποθέτει και το μαράζωμα της όσο η κοινωνία θα οργανώνεται και θα καταλαμβάνει κομμάτια εξουσίας και αυτοδιάθεσης
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Στοιβαζόμαστε σταβλισμένοι εντός τριών βαγονιών κάθε πρωί από την Οινόη στην Αθήνα και ακόμη χειρότερα στην επιστροφή.
Κύριοι μας προκαλείτε.
Από την μια αυξάνετε τις τιμές των εισιτηρίων και μάλιστα στους καθημερινώς μετακινούμενους εργαζόμενους από την επαρχία στην Αθήνα.
Από την άλλη όχι μόνο κόβετε τα δρομολόγια, αλλά και μικραίνετε το μήκος των συρμών.
Ήδη το δρομο0λόγιο των 07:35 από Οινόη προς Αθήνα, μετά τον Αυλώνα, σήμερα, με συρμό τριών βαγονιών, είχε πληρότητα 90%.
Από Αφίδνες μέχρι Αθήνα ήταν διπλάσιος ο αριθμός των επιβαινόντων, σε όρθιους.
Μας μεταχειρίζεστε ως ζώα.
Θα πράξω ακριβώς το ίδιο.
«Την κατά συνθήκη Ελληνική επίλυση διαφορών», από την στιγμή που παρά τις έντονες και συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες μας στον Κεντρικό Σταθμάρχη Αθηνών, εσείς κωφεύετε.
Υπάρχει βέβαια και η δικαστική οδός.
Οι συρμοί δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από πέντε βαγόνια για την διαδρομή Αθήνα – Οινόη και Οινόη - Αθήνα. Σ’ αυτούς επιβαίνουν άνθρωποι και όχι εμπορεύματα ή ζώα.
Η ανικανότητα σας και η Καραμανλική μπακαλίστικη αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που έχουν σωρευθεί στον ΟΣΕ, με παράλληλη απαξίωση του από τις Κυβερνήσεις και τις Διοικήσεις του, δεν σας επιτρέπει να συνεχίσετε την κατηφορική σας διαδρομή, ούτε και να χαρατσώνετε τους επιβάτες.
Το τραίνο έχει κοινωνικό ρόλο και δεν είναι κερδοσκοπική εταιρία.
Τέλος ένα ερώτημα πριν την καταγγελία μου στον Εισαγγελέα Αθηνών.
Τι προτίθεστε και πότε , να κάνετε με την επιμήκυνση της αποβάθρας του Σταθμού Οινοφύτων καθώς και την δημιουργία ανισόπεδης διάβασης;
Από την μια αυξάνετε τις τιμές των εισιτηρίων και μάλιστα στους καθημερινώς μετακινούμενους εργαζόμενους από την επαρχία στην Αθήνα.
Από την άλλη όχι μόνο κόβετε τα δρομολόγια, αλλά και μικραίνετε το μήκος των συρμών.
Ήδη το δρομο0λόγιο των 07:35 από Οινόη προς Αθήνα, μετά τον Αυλώνα, σήμερα, με συρμό τριών βαγονιών, είχε πληρότητα 90%.
Από Αφίδνες μέχρι Αθήνα ήταν διπλάσιος ο αριθμός των επιβαινόντων, σε όρθιους.
Μας μεταχειρίζεστε ως ζώα.
Θα πράξω ακριβώς το ίδιο.
«Την κατά συνθήκη Ελληνική επίλυση διαφορών», από την στιγμή που παρά τις έντονες και συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες μας στον Κεντρικό Σταθμάρχη Αθηνών, εσείς κωφεύετε.
Υπάρχει βέβαια και η δικαστική οδός.
Οι συρμοί δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από πέντε βαγόνια για την διαδρομή Αθήνα – Οινόη και Οινόη - Αθήνα. Σ’ αυτούς επιβαίνουν άνθρωποι και όχι εμπορεύματα ή ζώα.
Η ανικανότητα σας και η Καραμανλική μπακαλίστικη αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που έχουν σωρευθεί στον ΟΣΕ, με παράλληλη απαξίωση του από τις Κυβερνήσεις και τις Διοικήσεις του, δεν σας επιτρέπει να συνεχίσετε την κατηφορική σας διαδρομή, ούτε και να χαρατσώνετε τους επιβάτες.
Το τραίνο έχει κοινωνικό ρόλο και δεν είναι κερδοσκοπική εταιρία.
Τέλος ένα ερώτημα πριν την καταγγελία μου στον Εισαγγελέα Αθηνών.
Τι προτίθεστε και πότε , να κάνετε με την επιμήκυνση της αποβάθρας του Σταθμού Οινοφύτων καθώς και την δημιουργία ανισόπεδης διάβασης;
Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009
Greek police flatten migrant camp
By Malcolm Brabant BBC News, Athens
Greek riot police have led an operation to demolish a makeshift camp housing illegal immigrants in the western port city of Patras.
The camp was used by migrants hoping to smuggle themselves onto ships bound for Italy and Western Europe.
Its closure is more proof of Greece's tougher stance on illegal immigration.
The camp had been a source of tension with many Greeks who regarded it as a major eyesore for themselves and for tourists arriving from Italy.
'Terrorising migrants'
About 100 riot police escorted bulldozers into the camp before dawn.
They levelled scores of cardboard and plastic hovels.
Only a makeshift mosque and a tent used by volunteer doctors were left untouched.
The camp in Patras had been in existence in some form or another for 13 years.
A few months ago, it accommodated about 1,800 people, mainly from Afghanistan.
But that number had dwindled to about 100 following large-scale arrests and also because the port authorities had made it nearly impossible to get on board ferries to Italy.
The early morning operation was described by Red Cross officials in Patras as "terrorising" the migrants.
One worker said it was designed to send a message to all illegal immigrants that they had no future in Greece
'Migrant threat'
The conservative government in Athens has started taking tougher measures against the so-called "clandestines" in recent weeks, especially since the success of the right-wing nationalist Laos party in the European parliamentary election.
A new law has been passed which makes deportation easier.
Greece has been criticised internationally for its handling of would-be asylum seekers.
But recently the EU Justice Commissioner, Jacques Barrot, acknowledged that the "uncontrollable flow of immigration" posed a major threat to the equilibrium of Greek democracy.
The clampdown in Patras will push some migrants into the hands of traffickers in Athens and Italy who are demanding up to $8,000 (£4,940) for passage out of Greece.
Others have given up trying to catch a boat to Western Europe and have headed for Greece's land borders with Bulgaria and the former Yugoslav republic of Macedonia.
Έχω τονίσει από αυτό το μπλόγκ πολλές φορές, ότι η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ Κυβέρνηση Καραμανλή, αβαντζάρει οργανωμένα συμφέροντα μέσα από μια στρατηγική βιαιοπραγιών κατά του Λαού και των δικαιωμάτων του.
Τρομοκρατεί, είτε μέσω Σουφλιά και τους ημιυπαίθριους, είτε μέσω Δένδια και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (κουκούλες, ιντερνετ κλπ), είτε μέσω κεφαλικών φόρων και χάρισμα δισεκατομμυρίων στις Τράπεζες και στους μετόχους μεγάλων επιχειρήσεων, είτε με τα καρτέλ των καυσίμων και την μαυραγορίτικη αντίληψη περί οικονομίας και παρεμβάσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης, είτε με τις "σκούπες" της Αστυνομίας κατά των μεταναστών, μεταναστών είτε με αφαίρεση δικαιωμάτων από τους εργαζόμενους στην περίθαλψη και στην σύνταξη, στα βαρέα και ανθυγιεινά, είτε με την υιοθέτηση κατευθύνσεων από το έτερο φασιστικό κόμμα του κ. Καραντζαφέρη.
Όσο θα πλησιάζει ο χρόνος των πρόωρων εκλογών, τόσο θα θέτει σε εφαρμογή σχέδια Συνταγματικής εκτροπής, βάζοντας νεαρούς "καθηγητές" του Συνταγματικού δικαίου να ερμηνεύσουν το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το ζήτημα της μη εκλογής Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και της συνάφειας του, με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.
Όσο θα πλησιάζουν οι πρόωρες εκλογές τόσο πιο αυταρχική και τρομοκρατική θα παρουσιάζεται η Κυβερνητική πολιτική, και θα εκτρέπεται σε φασιστοειδής μεθόδους.
Αλλά στο τελευταίο δράμα, μιας πλήρους φασιστικής νοοτροπίας επιχείρηση, της «κραταιάς» αστυνομίας και του κ. Δένδια, που εξελίχθηκε για να βουλώσει κάποια στόματα της ακροδεξιάςο του Νομού Αχαίας, αλλά και για να «επενδύσει» σε μελλοντικούς ψήφους από τους Πατρινούς, για τους οποίους διατηρώ τα χειρότερα αισθήματα, θέση δεν πήρε ούτε ο πολλά διατεινόμενος ως επερχόμενος Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου, ούτε το ΠΑΣΟΚ ως ντε και καλά «Σοσιαλιστικό» κόμμα.
Μπορεί λοιπόν να επιθυμεί η πλειοψηφία ή άντε το μισό του εκλογικού σώματος, πρόωρες εκλογές για να ξεκουμπιστεί η Φασιστική Κυβέρνηση, εμείς όμως δεν μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι ούτε να αφηνόμαστε στην τύχη του εκλογικού αποτελέσματος και στις "τομές" που είναι "έτοιμος" ο κ. Παπανδρέου να κάνει, γιατί με ανυσηχεί το όνειρο.
Και με τα όνειρα το πρόβλημα έγκειται στην ερμηνεία τους και όχι στην τρομοκρατία που ασκούν στο υποσυνείδητο.
Όπως δεν μπορούμε να δεχόμαστε χλιαρές δηλώσεις Αριστερών κομμάτων ούτε και να καθόμαστε επί του καναπέως ασκώντας «υψηλή» κριτική.
Αλήθεια που είναι οι αντιδράσεις των ΜΚΟ και των Κινημάτων που δρουν στο όνομα του Λαού και των δικαιωμάτων των μεταναστών;
Θα περιμένω να δω τις αντιδράσεις και το «χρώμα» αλλά και το «ύφος» των αντιδρώντων, μιας και ζούμε στην Χώρα του «σιγά μην βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα του».
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009
ΑΣΜΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ
Το καλοκαιράκι
Στα μπαρ, στην ακρογιαλιά
Με το τσιγαράκι
Να το καπνίζω κρυφά
Ο Αβραμοπουλος δίπλα
Να καιροφυλαχτεί
Και εγώ να κάνω ντρίπλα
Για να μην με δει
Πίνω μια μαργαρίτα
Και μια «σνιφα» κρυφά
Φτιάχνω κεφάλι
Κι όλα τα βλέπω διπλά
Εγώ και εσύ
Εσύ και εγώ
Σας κάνω πάσα τον Αβραμό
Παίρνω το κορίτσι
Πάω στην αμμουδιά
Κυλιόμαστε στην άμμο
Κι όλα παν καλά
.Εγώ και εσύ
Εσύ και εγώ
Μες το ντουμάνι από καπνό.
Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ
ΟΤΑΝ ΧΑΡΜΑΝΙΑΖΕΙ Ο ΛΟΥΛΑΣ
Ο ΑΒΡΑΜΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ !!!
ΚΟΙΤΑΞΕ, ΤΡΙΓΥΡΩ ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ
ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΒΓΕΙ,
ΝΑ ΚΑΠΝΙΣΟΥΝ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΑΚΙ
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΟΨΕΣ ΜΕΣ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ
( μαγαζάτορας)
ΓΑΜΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ
ΘΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ
ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΑΣΩ ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ.
ΑΛΙ, ΑΛΙ ΚΑΙ ΤΡΙΣ ΑΛΙ
ΝΑ ΣΤΑ ΔΩΣΩ ΤΣΙΓΑΡΙΛΙ
ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΤΕΚΕ ΝΑ ΞΕΧΑΡΜΑΝΙΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΡΘΕΙΣ ΜΕΤΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.
(Υπάλληλος χαρμανιασμένος)
ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΜΑΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΨΑ ΣΤΑ ΣΩΘΙΚΑ
ΚΑΙ ΑΠ’ ΤΣΙΓΑΡΟ ΧΑΡΜΑΝΙ
ΠΩΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΒΡΕ ΑΛΑΝΙ;
Ο ΛΟΥΛΑΣ & Ο ΑΒΡΑΜΟ
ΠΑΓΩΣΕ
Η
ΤΣΙΜΙΝΙΕΡΑ
ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ …. ΤΑ ΠΟΥΡΑ, ΠΑΝΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ….
ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΑ, ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ …..
ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΑΠΟ ΚΑΜΙΟΝΙΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙΑ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΓΚΕΛΑ ΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ…
ΑΒΡΑΜΟ ΠΆΡΕ ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ
ΕΓΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ
ΣΤΟΥ ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ.
… ΚΑΙ ΦΟΥΜΑ – ΦΟΥΜΑ ΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΙ ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ,
ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ ΤΟ ΤΕΚΕΔΑΚΙ…
( ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΒΡΑΜΟ, ΤΑ ΜΑΡΟΥΛΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ;)
ΑΠΟΞΗΡΑΜΈΝΟ ΜΑΡΟΥΛΑΚΙ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
Η
ΤΣΙΜΙΝΙΕΡΑ
ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ …. ΤΑ ΠΟΥΡΑ, ΠΑΝΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ….
ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΑ, ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ …..
ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΑΠΟ ΚΑΜΙΟΝΙΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙΑ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΓΚΕΛΑ ΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ…
ΑΒΡΑΜΟ ΠΆΡΕ ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ
ΕΓΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ
ΣΤΟΥ ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ.
… ΚΑΙ ΦΟΥΜΑ – ΦΟΥΜΑ ΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΙ ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ,
ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ ΤΟ ΤΕΚΕΔΑΚΙ…
Και ο Νόμος είναι Νόμος.
χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι τώρα ...
χουρρρρρ, χουρρρρρ.... τραμ, τραμ καρα τα τραμ ( πενιές του μπαγλαμά μεσ' τον τεκέ του Αβραμο)
ΑΛΑ ΤΙΣ ΜΟΡΤΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΝΙΕΣ ΣΟΥ ΤΙΣ ΖΟΡΙΚΕΣ.
ΑΜΑΝ ΡΕ ΣΤΡΑΤΟ ΜΕ ΦΛΟΜΩΣΕΣ ΣΤΟ ΚΑΠΙΝΟ ΜΩΡ' ΑΔΕΡΦΑΚΙ ΜΟΥ..
ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΑΒΡΑΜΟ, ΠΑΘΗΤΙΚΙΑ ΕΙΣΑΙ;
ΒΑΛΕ ΜΑΣΚΑ ΜΩΡΗ ΝΟΣΟΚΟΜΑ......
ΠΑΓΑΙΝΕ ΚΑΙ ΠΛΥΣΟΥ ΜΩΡΗ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ....( ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΒΡΑΜΟ, ΤΑ ΜΑΡΟΥΛΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ;)
ΑΠΟΞΗΡΑΜΈΝΟ ΜΑΡΟΥΛΑΚΙ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΑΝΙΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !!!!!!
........ 3) Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών αλλά και οποιαδήποτε άλλη Ανεξάρτητη Αρχή ούτε νομιμοποιείται ούτε δικαιούται να ελέγξει με οποιονδήποτε τρόπο, αμέσως ή εμμέσως, το εάν η περί άρσεως ή μη του απορρήτου απόφαση των οργάνων της Δικαιοσύνης είναι σύννομη ή όχι. Αυτό κρίνεται από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης. Ούτε όμως περαιτέρω η ρηθείσα Αρχή μπορεί να ελέγξει τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας για τη, σε κάθε περίπτωση, συμμόρφωσή τους προς τις αποφάσεις των οργάνων της Δικαιοσύνης. Εάν πράξει τούτο ενεργεί καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας της».
Η δικαιοδοσία των Ανεξάρτητων Αρχών δεν περιορίζεται, δεν περικόπτεται, δεν καθορίζεται, δεν υπόκεινται στις αντιλήψεις του κάθε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, γιατί ο ρόλος τους και η δικαιοδοσία τους ξεπερνούν και τον Εισαγγελέα, ο οποίος είναι και αυτός ελεγχόμενος, κ. Σανιδά.
Ο θρασύδηλος Υπουργός Δικαιοσύνης και η Φασιστικη Κυβέρνηση Καραμανλή, δεν μπορεί να φυμώνει τις Ανεξάρτητες Αρχές, που υπάρχουν για να προστατεύεται ο Πολίτης - Θύμα απο την Κρατική αυθαιρεσία.
Οι πράξεις σας κ. Σανιδά συνιστούν ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ.
Η όλη σου συμπεριφορά στην συγκάλυψη των σκανδάλων των αφεντικών σου που δυναστεύουν αυτόν τον τόπο, ως δήθεν Κυβερνώντας τον, δεν σου επιτρέπει να γνωματεύσεις κρυφά ή δημόσια θέσεις και προτροπές που καταπατούν δικαιώματα Πολιτών και χρηστών του διαδικτύου
Εκ των πραγμάτων καμία απήχηση επί της πράγμασι δεν έχει η εξαγγελία σου ούτε συγκινεί κανέναν η προσπάθεια φίμωσης του διαδικτύου
Καλή σύνταξη, αν και στην θέση της Αντιπολίτευσης θα ξεκινούσα όλες εκείνες τις διαδικασίες για να απολάμβανες τον συντάξιμο βίο σου από την έπαυλη του Κορυδαλλού !
Εγώ γράφω επώνυμα και σε προσκαλώ στην σελίδα μου για ανταλλαγή απόψεων και .... πληροφόρησης.
Να ένα θέμα επίκαιρο, που σχετίζεται με τις κατ' έθιμο πυρκαγιές των δασών μας κάθε καλοκαίρι.
Πόσο ικανοποιημένος και "Νόμιμος" αισθάνεται κάποιος Πολίτης που του χαρίστηκε η Υπηρεσία Δασών και το Κράτος, που του αποχαρακτήρισε δασική έκταση , για να έχει το οικόπεδό του θέα το πέλαγος και σκιά απο δένδρα που δεν φύτεψε ποτέ.....
Δεν σε βλέπω να έχεις καμιά πρεμούρα να βγάλεις νότα για αυτές τις χαροποιητικές προσφορές του Κράτους προς τους ολίγους και εκλεκτούς !!!!
Όμως έχεις πρεμούρα να φιμώσεις την κριτική που ασκείται σε βάρος των αφεντικών που ευδοκίμως υπηρετείς !!!
ΔΕΝΔΙΑ μετά την κουκούλα βγάλε ένα ιδιώνυμο και για τους bloggers.
Ο υπαλληλάκος σου έκανε ότι του ζήτησες ! Τώρα η σειρά σου.
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ προς τον ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΏΝ κ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
κ. Υπουργέ,
Θα έχω άδικο να σου καταλογίσω δημόσια την ιδιότητα του ανθρώπου που εξαπατά πολιτικά και ωφελείται προσωπικά (ως στέλεχος της Κυβέρνησης), παράγοντας επιπλέον όφελος για το κόμμα του χρησιμοποιώντας άνομα και ανήθικα μέσα, όταν τα οικονομικά μέτρα της ανάλγητης και ατελέσφορης οικονομικής στρατηγικής της Κυβέρνησης που υπηρετείς, των συμφερόντων που εκπροσωπείς, δεν τα κοινοποίησες πριν τις Ευρωεκλογές;
Πως θα χαρακτήριζες εσύ αυτόν τον Πολιτικό; Ως Πολιτικό ....
Θα έχω άδικο να σε κατηγορήσω δημόσια ως εγκάθετο οικονομικών συμφερόντων και υπηρέτη των πολυεθνικών και της ολιγαρχίας, όταν μια καθ' όλα ομολογημένη οικονομική πολιτική νεοφιλελευθερισμού απέτυχε παγκόσμια, δημιουργώντας παγκόσμια Κοινωνική και Οικονομική κρίση και εσύ και η Κυβέρνησή σου, αθεράπευτα υποστηρικτές σε κάθε τι που δημιουργεί πλούτο επί πτωμάτων, συνεχίζετε να την στηρίζετε και να σφετερίζεστε της εξουσία του Λαού ( το εκλογικό αποτέλεσμα σας καθιστά μειοψηφία) για να παράγεται έργο που ωφελεί τους λίγους και εκλεκτούς εξουσιαστές και δυνάστες αυτού του τόπου;
Άλλωστε έχεις δημόσια ομολογήσει τις προθέσεις σου και τον προστατευτισμό σου υπέρ των Τραπεζών και της ολιγαρχίας.
Στα φορομπηχτικά σου μέτρα προσωπικά θα σου απαντήσω ότι δεν πρόκειται τίποτα να πάρεις από εμένα.
θα καταργήσω την κινητή τηλεφωνία,
θα ακινητοποιήσω το αυτοκίνητό μου,
θα γράψω στα παλιά μου παπούτσια τον φόρο για τους ημιϋπαιθρίους,( το έχω ήδη πληρώσει δηλώνοντας οχι την αντικειμενική αξία του ακινήτου μου αλλά μια ανώτερη εμπορική),
Μέχρι να πέσει η Φασιστική σας Κυβέρνηση δεν θα ξαναυποβάλω φορολογική δήλωση
Θα ήταν πολυτέλεια να σου ζητήσω να παραιτηθείς εσύ και η Κυβέρνηση Καραμανλή, αφού βρίσκεσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία εναντίον της πατρίδας σου και του Ελληνικού Λαού.
Οι απαιτήσεις της Ε. Ε. δεν αποτελούν μέτρα ούτε υπέρ του Ελληνικού λαού, ούτε μέτρα υπέρ του εγχώριου Κεφαλαίου. Είναι μέτρα πτώχευση του οικογενειακού προϋπολογισμού, της ζήτησης, των παραγόμενων Ελληνικών προϊόντων και της ενεργητικής παρουσίας των Ελληνικών επιχειρήσεων.
Ως θύτης πρέπει να γνωρίζεις πως δεν απέχεις και πολύ από το θύμα.
Γρήγορα, πολύ γρήγορα θα σας ξεκουμπίσουμε από την Κυβερνητική εξουσία.
Προφανώς αυτό που σας ενδιαφέρει δεν είναι αν θα ξεκουμπιστείτε, αλλά αν προλαβαίνετε να καταστρέψετε την Χώρα στον χρόνο που σας απομένει.
Αυτό είναι και το στοίχημα.
Κάτι τελευταίο:
Γιατί δεν μειώνεις την Βουλευτική σου αποζημίωση;
Γιατί δεν αποποιείσαι τον Υπουργικό σου μισθό;
Γιατί για μας η κρίση και τα δεινά της κρίσης, και για σένα η χλιδή;
Δέχεσαι να ανταλλάξουμε τον μισθό μας;
Εσύ θα μου δώσεις την βουλευτική σου αποζημίωση και εγώ τα 1500 ευρώ το μήνα.
Έχεις τα κότσια εσύ που τόσο ανάλγητα παίρνεις αποφάσεις για μας, να υποστείς τις συνέπειες και το κόστος των αποφάσεών σου;
-- Βαγγέλης Κωνσταντίνου
vkonstantinou.blogspot.com
Θα έχω άδικο να σου καταλογίσω δημόσια την ιδιότητα του ανθρώπου που εξαπατά πολιτικά και ωφελείται προσωπικά (ως στέλεχος της Κυβέρνησης), παράγοντας επιπλέον όφελος για το κόμμα του χρησιμοποιώντας άνομα και ανήθικα μέσα, όταν τα οικονομικά μέτρα της ανάλγητης και ατελέσφορης οικονομικής στρατηγικής της Κυβέρνησης που υπηρετείς, των συμφερόντων που εκπροσωπείς, δεν τα κοινοποίησες πριν τις Ευρωεκλογές;
Πως θα χαρακτήριζες εσύ αυτόν τον Πολιτικό; Ως Πολιτικό ....
Θα έχω άδικο να σε κατηγορήσω δημόσια ως εγκάθετο οικονομικών συμφερόντων και υπηρέτη των πολυεθνικών και της ολιγαρχίας, όταν μια καθ' όλα ομολογημένη οικονομική πολιτική νεοφιλελευθερισμού απέτυχε παγκόσμια, δημιουργώντας παγκόσμια Κοινωνική και Οικονομική κρίση και εσύ και η Κυβέρνησή σου, αθεράπευτα υποστηρικτές σε κάθε τι που δημιουργεί πλούτο επί πτωμάτων, συνεχίζετε να την στηρίζετε και να σφετερίζεστε της εξουσία του Λαού ( το εκλογικό αποτέλεσμα σας καθιστά μειοψηφία) για να παράγεται έργο που ωφελεί τους λίγους και εκλεκτούς εξουσιαστές και δυνάστες αυτού του τόπου;
Άλλωστε έχεις δημόσια ομολογήσει τις προθέσεις σου και τον προστατευτισμό σου υπέρ των Τραπεζών και της ολιγαρχίας.
Στα φορομπηχτικά σου μέτρα προσωπικά θα σου απαντήσω ότι δεν πρόκειται τίποτα να πάρεις από εμένα.
θα καταργήσω την κινητή τηλεφωνία,
θα ακινητοποιήσω το αυτοκίνητό μου,
θα γράψω στα παλιά μου παπούτσια τον φόρο για τους ημιϋπαιθρίους,( το έχω ήδη πληρώσει δηλώνοντας οχι την αντικειμενική αξία του ακινήτου μου αλλά μια ανώτερη εμπορική),
Μέχρι να πέσει η Φασιστική σας Κυβέρνηση δεν θα ξαναυποβάλω φορολογική δήλωση
Θα ήταν πολυτέλεια να σου ζητήσω να παραιτηθείς εσύ και η Κυβέρνηση Καραμανλή, αφού βρίσκεσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία εναντίον της πατρίδας σου και του Ελληνικού Λαού.
Οι απαιτήσεις της Ε. Ε. δεν αποτελούν μέτρα ούτε υπέρ του Ελληνικού λαού, ούτε μέτρα υπέρ του εγχώριου Κεφαλαίου. Είναι μέτρα πτώχευση του οικογενειακού προϋπολογισμού, της ζήτησης, των παραγόμενων Ελληνικών προϊόντων και της ενεργητικής παρουσίας των Ελληνικών επιχειρήσεων.
Ως θύτης πρέπει να γνωρίζεις πως δεν απέχεις και πολύ από το θύμα.
Γρήγορα, πολύ γρήγορα θα σας ξεκουμπίσουμε από την Κυβερνητική εξουσία.
Προφανώς αυτό που σας ενδιαφέρει δεν είναι αν θα ξεκουμπιστείτε, αλλά αν προλαβαίνετε να καταστρέψετε την Χώρα στον χρόνο που σας απομένει.
Αυτό είναι και το στοίχημα.
Κάτι τελευταίο:
Γιατί δεν μειώνεις την Βουλευτική σου αποζημίωση;
Γιατί δεν αποποιείσαι τον Υπουργικό σου μισθό;
Γιατί για μας η κρίση και τα δεινά της κρίσης, και για σένα η χλιδή;
Δέχεσαι να ανταλλάξουμε τον μισθό μας;
Εσύ θα μου δώσεις την βουλευτική σου αποζημίωση και εγώ τα 1500 ευρώ το μήνα.
Έχεις τα κότσια εσύ που τόσο ανάλγητα παίρνεις αποφάσεις για μας, να υποστείς τις συνέπειες και το κόστος των αποφάσεών σου;
-- Βαγγέλης Κωνσταντίνου
vkonstantinou.blogspot.com
ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Ξεδιάντροποι , αποτυχημένοι μπακάλιδες, λαμόγια, φασίστες,πολιτικοί τσαρλατάνοι, κανένα μέτρο φορομπηχτικό δεν σας σώζει. Γρήγορα, πολύ γρήγορα θα ξεκουμπιστείτε από την Κυβέρνηση.
---------
Απέναντι στα φορομπηχτικά μέτρα της Κυβέρνησης να κάνουμε μποϊκοτάζ. Να μην εισπράξουν.
Κανείς να μην καταβάλει ούτε σέντς για τους ημιυπαίθριους.
Να σταματήσουμε την πληθωριστική χρήση των κινητών τηλεφώνων, να καταργήσουμε τις πολλές συνδέσεις και τα καρτοκινητά. Δραστική περικοπή των προπληρωμένων χρόνων κινητής τηλεφωνίας.
Να σταματήσουμε την συχνή χρήση αυτοκινήτου, να αυξήσουμε τις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και να ακυρώσουμε τα ταξίδια και να περιορίσουμε τις διακοπές του καλοκαιριού.
Να μειώσουμε σε αφάνταστο βαθμός τον εσωτερικό τουρισμό και να ακυρώσουμε κρατήσεις σε νησιά και εξωτερικό.
Να σταματήσουμε τις πολλές εξόδους σε παραλιακά μπάρ και ταξιδάκια στην Μύκονο και όπου μπορεί η Κυβέρνηση να ισχυρίζεται, ότι έχουμε λεφτά και αντέχουμε την κρίση.
Μειώστε τις καταθέσεις και καθυστερήστε στο έπακρο την αποπληρωμή πιστωτικών καρτών.
Μην χρησιμοποιείται πλαστικό χρήμα. Καταργήστε τις πιστωτικές κάρτες.
Μειώστε στα απολύτως απαραίτητα τις δαπάνες διαβίωσης και εγκαταλείψατε τις Ταβέρνες τα Σαββατοκύριακα.
Καταθέστε τις πινακίδες κυκλοφορίας στα αυτοκίνητα πάνω από 2000 κ.
Ακυρώστε αγορές πλαστών αναγκών που σας πείθουν ότι δήθεν χρειάζεστε, οι διαφημίσεις.
Να οδηγήσουμε την αγορά σε ασφυξία για να υποχρεωθεί η ανάλγητη φασιστική κυβέρνηση Καραμανλή, να πάρει πίσω τα φορομπηχτικά μέτρα.
Το καταναλωτικό πρότυπο που μας πλασάρουν δεν αξίζει, δεν δίνει νόημα στην ζωή μας, δεν μας λύνει προβλήματα, δεν μας αφορά.
Ανάγκες που δεν υπάρχουν προπαγανδίζονται για να μας προμηθεύουν άχρηστα προϊόντα, άχρηστες ανάγκες, άχρηστη ζωή.
Πέστε ΌΧΙ στον καταναλωτισμό,ΌΧΙ στο τρόπο ζωής που αυτοί επιλέγουν για μας!
---------
Απέναντι στα φορομπηχτικά μέτρα της Κυβέρνησης να κάνουμε μποϊκοτάζ. Να μην εισπράξουν.
Κανείς να μην καταβάλει ούτε σέντς για τους ημιυπαίθριους.
Να σταματήσουμε την πληθωριστική χρήση των κινητών τηλεφώνων, να καταργήσουμε τις πολλές συνδέσεις και τα καρτοκινητά. Δραστική περικοπή των προπληρωμένων χρόνων κινητής τηλεφωνίας.
Να σταματήσουμε την συχνή χρήση αυτοκινήτου, να αυξήσουμε τις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και να ακυρώσουμε τα ταξίδια και να περιορίσουμε τις διακοπές του καλοκαιριού.
Να μειώσουμε σε αφάνταστο βαθμός τον εσωτερικό τουρισμό και να ακυρώσουμε κρατήσεις σε νησιά και εξωτερικό.
Να σταματήσουμε τις πολλές εξόδους σε παραλιακά μπάρ και ταξιδάκια στην Μύκονο και όπου μπορεί η Κυβέρνηση να ισχυρίζεται, ότι έχουμε λεφτά και αντέχουμε την κρίση.
Μειώστε τις καταθέσεις και καθυστερήστε στο έπακρο την αποπληρωμή πιστωτικών καρτών.
Μην χρησιμοποιείται πλαστικό χρήμα. Καταργήστε τις πιστωτικές κάρτες.
Μειώστε στα απολύτως απαραίτητα τις δαπάνες διαβίωσης και εγκαταλείψατε τις Ταβέρνες τα Σαββατοκύριακα.
Καταθέστε τις πινακίδες κυκλοφορίας στα αυτοκίνητα πάνω από 2000 κ.
Ακυρώστε αγορές πλαστών αναγκών που σας πείθουν ότι δήθεν χρειάζεστε, οι διαφημίσεις.
Να οδηγήσουμε την αγορά σε ασφυξία για να υποχρεωθεί η ανάλγητη φασιστική κυβέρνηση Καραμανλή, να πάρει πίσω τα φορομπηχτικά μέτρα.
Το καταναλωτικό πρότυπο που μας πλασάρουν δεν αξίζει, δεν δίνει νόημα στην ζωή μας, δεν μας λύνει προβλήματα, δεν μας αφορά.
Ανάγκες που δεν υπάρχουν προπαγανδίζονται για να μας προμηθεύουν άχρηστα προϊόντα, άχρηστες ανάγκες, άχρηστη ζωή.
Πέστε ΌΧΙ στον καταναλωτισμό,ΌΧΙ στο τρόπο ζωής που αυτοί επιλέγουν για μας!
Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009
Την 1η Ιουλίου η Ελλάδα σβήνει το τσιγάρο
Αμ δε!
Από την 1η Ιουλίου, η παραοικονομία στα είδη καπνού αυξάνει με ταχύτητα μερικών 10δων χιλιομέτρων.
Σιγά μην τους πήρε ο πόνος για την υγεία των ανθρώπων.
Η μόλυνση του περιβάλλοντος και η Ελλάδα που τρέχει πρώτη από όλους τους Ευρωπαίους να αυξήσει τα μεγέθη μόλυνσης του Περιβάλλοντος, είναι το βασικό αίτιο των πολλών ασθενειών και των θανάτων.
Έχουμε όμως βρει το εύκολο "θύμα", το τσιγάρο και πάνω του εξαγνίζουμε ό0λες τις αμαρτίες μας.
Δεν είδα τα ποινικά και οικονομικά μέτρα για όσους μολύνουν τα υδάτινα αποθέματα.
Δεν είδα τα εργαστήρια και τις μελέτες που να έχουν ανακοινωθεί σε παγκόσμια συνέδρια για την ευθύνη και σε τι ποσοστό αυτή εδράζεται στο τσιγάρο, ώστε να δικαιολογείται η εκστρατεία εναντίον του.
Δεν είδα πως αντιλαμβάνονται την καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της πλειοψηφίας, όταν τα δικαιώματα της μειοψηφίας χρίζονται ιερά και όσια.
Δεν είδα να παίρνει ένας εργαζόμενος σύνταξη λόγω ανθυγιεινής εργασίας που του επέφερε βλάβη στη υγεία του, ή η βλάβη προήλθε από το κάπνισμα
Οι συντάξει τέτοιων περιπτώσεων χαρακτηρίζονται συντάξεις λόγω κοινής νόσου.
Άντε στο διάολο ρε !
Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι πως θα εξαπατήσετε τον Λαό και πως θα δικαιολογήσετε επιπλέον έσοδα για την οικονομική καταστροφή που έχετε προκαλέσει!
Στο όνομα του δήθεν ενδιαφέροντός σας για την υγεία του Λαού και των εσόδων του Κράτους όπου σας παίρνει πουλάτε τσαμπουκά.
Από την 1η Ιουλίου, η παραοικονομία στα είδη καπνού αυξάνει με ταχύτητα μερικών 10δων χιλιομέτρων.
Σιγά μην τους πήρε ο πόνος για την υγεία των ανθρώπων.
Η μόλυνση του περιβάλλοντος και η Ελλάδα που τρέχει πρώτη από όλους τους Ευρωπαίους να αυξήσει τα μεγέθη μόλυνσης του Περιβάλλοντος, είναι το βασικό αίτιο των πολλών ασθενειών και των θανάτων.
Έχουμε όμως βρει το εύκολο "θύμα", το τσιγάρο και πάνω του εξαγνίζουμε ό0λες τις αμαρτίες μας.
Δεν είδα τα ποινικά και οικονομικά μέτρα για όσους μολύνουν τα υδάτινα αποθέματα.
Δεν είδα τα εργαστήρια και τις μελέτες που να έχουν ανακοινωθεί σε παγκόσμια συνέδρια για την ευθύνη και σε τι ποσοστό αυτή εδράζεται στο τσιγάρο, ώστε να δικαιολογείται η εκστρατεία εναντίον του.
Δεν είδα πως αντιλαμβάνονται την καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της πλειοψηφίας, όταν τα δικαιώματα της μειοψηφίας χρίζονται ιερά και όσια.
Δεν είδα να παίρνει ένας εργαζόμενος σύνταξη λόγω ανθυγιεινής εργασίας που του επέφερε βλάβη στη υγεία του, ή η βλάβη προήλθε από το κάπνισμα
Οι συντάξει τέτοιων περιπτώσεων χαρακτηρίζονται συντάξεις λόγω κοινής νόσου.
Άντε στο διάολο ρε !
Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι πως θα εξαπατήσετε τον Λαό και πως θα δικαιολογήσετε επιπλέον έσοδα για την οικονομική καταστροφή που έχετε προκαλέσει!
Στο όνομα του δήθεν ενδιαφέροντός σας για την υγεία του Λαού και των εσόδων του Κράτους όπου σας παίρνει πουλάτε τσαμπουκά.
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΛΑΒΑΝΟΥ, ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ.
Αλαβάνος : «υποβάλλω την παραίτησή μου από βουλευτής και πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ»
Ο συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Θεωνάς ανέφερε επί λέξει ότι «ο πρόεδρος στη σημερινή συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τις εκτιμήσεις του για το εκλογικό αποτέλεσμα και εξέφρασε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα. Με ομόφωνη απόφαση των παρόντων μελών της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ (έλειπαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΝ), δεν έγινε αποδεκτή η παραίτηση του Αλέκου Αλαβάνου και η παρούσα συζήτηση θα συνεχιστεί σε νέα συνεδρίαση τη Δευτέρα».
------*-------
Η επιλογή του Α Αλαβάνου να "εγκαταλείψει" το πλοίο πριν βρει στην ξέρα, ομολογεί τις λανθασμένες αλλά και υστερόβουλες πρόσφατες επιλογές του, όχι για το διαρχικό σύστημα στην ηγεσία του ΣΥΝ, αλλά της επιλογής του Προσώπου, που από τον ίδιο έγινε, χωρίς ποτέ να ερωτηθεί η τάση που ανήκει, το Αριστερό Ρεύμα. Ταυτόχρονα όμως προβάλλεται και ο προστατευτισμός προς το Πρόσωπο της επιλογής του, παρ' ότι γνωρίζει πλέον ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του.
Σήμερα, μετά την διαχείριση της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης, ο Αλέκος καταλαβαίνει περισσότερο από το οποιοδήποτε πόσο λανθασμένη ήταν η επιλογή του αλλά και το πόσο κακό έκανε και στον ΣΥΝ αλλά και στην Τάση από την οποία προέρχεται.
Το δαχτυλίδι διαδοχής έχει ένα ρίσκο και το αποτέλεσμα βεβαιώνει το κόστος των προσωποπαγών και υστερόβουλων επιλογών.
Ο Αλαβάνος θεωρούσε φαίνεται, πως ο Τσίπρας αφ' ενός ήταν του χεριού του και απολύτως από αυτόν εξαρτώμενος και αφ' εταίρου, μπορούσε να ελέγχει το Αριστερό Ρεύμα, αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ να διαιωνίζει ένα προστατευτισμό, από τον κίνδυνο "αλλοίωσης" του εξ αιτίας της δράσης και της πολιτικής των "αντιπάλων" τους, της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ.
Οι Λαφαζάνης και Δραγασάκης, της ίδιας Τάσης, απλά δεν ήταν διαχειρίσιμοι και επομένως βρίσκοντας εκτός οπτικού πεδίου Αλαβάνου για την "αρχηγία" στο ΣΥΝ και το Αριστερό Ρεύμα.
Αυτή η επιλογή του και το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής του, φάνηκε στην εκπαραθύρωση του Παπαδημούλη από την πρώτη θέση στην βάση της "Δημοκρατικής διαδικασίας" εκλογής από όλα τα μέλη του ΣΥΝ στην συγκρότηση του ψηφοδελτίου.
Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, τρομοκρατήθηκε από το αποτέλεσμα της κοντόφθαλμης και υστερόβουλης επιλογής του, τόσο για τον Τσίπρα και για την συμπεριφορά του Αριστερού Ρεύματος όσο και για τον κίνδυνο διαφθοράς της εξουσίας, που δημιουργεί σύμφυτες δράσεις στην οικοδόμηση μιας πολυκατοικίας με ένα διαμέρισμα και πολλά υπόγεια.
Οι Ευρωεκλογές αποτελούν και ειδικά το αποτέλεσμα, μια μοναδική ευκαιρία, να ξανασυζητηθεί τόσο το μέλλον ( αν υπάρχει) του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και να αποσαφηνισθεί ο όρος -πολιτικός, οικονομικός, κοινωνικός- της Αριστεράς.
Γιατί άλλο εννοεί ο Θεωνάς, Αριστερά, άλλο εννοούν Αριστερά οι Σοσιαλιστές, άλλο ο Τσίπρας και το Αριστερό Ρεύμα, άλλο ο Μπανιάς, άλλο ο κάθε ανένταχτος, άλλο η Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ.
Ενώ λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα, ο Αλαβάνος παίρνει το πρώτο αεροπλάνο και την κάνει. Αποποιείται των ευθυνών του, αποποιείται των πράξεών του για το σημερινό αποτέλεσμα και της εκλογικής πτώσης του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ, δεν συζητά ούτε δρομολογεί αυτοβούλως διαδικασία συζήτησης, αλλά παραιτείτε από όλα και όλους, προφανώς πιστεύοντας πως οι ευθύνες άλλους θα αγγίξουν.
Ουσιαστικά δεν αντέχει την κριτική επί των πρωτοβουλιών, των πράξεών και των επιλογών του και αυτό που τον φοβίζει περισσότερο είναι ο Καθρέπτης του!
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, ΔΕΝ ΕΛΗΦΘΗ;
Προδιαγεγραμμένο Έγκλημα ή Τιμωρία του παρόντος ή του παρελθόντος, μέλει να εξελιχθεί η στάση της ηγεσίας του Αριστερού Ρεύματος, στην επιλογή του να παραμείνει βαθιά ανταγωνιστικό προς τον Περισσό, ώστε να μην απολέσει το πλεονέκτημα ( κατ' εμε μειονέκτημα) σχετικά με τις επιλογές τους και την "ανεξάρτητη" πορεία κόντρα στις αποφάσεις της ΚΕ του ΚΚΕ .
Είναι φανερό, ότι ως ρεύμα μέσα στο ΚΚΕ δεν μπόρεσαν να πείσουν για την ορθότητα της ερμηνείας της σημερινής πραγματικότητας και επομένως στην βαθιά αλλαγή των προταγμάτων και της φιλοσοφίας του, σε σχέση με ό,τι παλαιολιθικό και ξύλινο συνεχίζει να εμψυχώνει τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ.
Είναι επίσης φανερό, ότι προσεγγίζονται τα πράγματα μέσα από την σκοπιά της απόδειξης ότι ήταν αλάνθαστη ή αλήθεια τους και επομένως πρέπει να αποδείξουν με κάθε τίμημα το αλάνθαστο των πράξεών τους, ώστε να αναγνωριστούν ως μια "ευκαιρία" που πήγε χαμένη, ως ένα ακόμα "λάθος" της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Γι' αυτό και η πολιτική τους είναι σύμφυτος με τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ, διεργασίες συνεταιριστικής γκρούπας, που όμως όσο πλησιάζει προς τον λόγο και τα προτάγματα αλλά και την φιλοσοφία ΚΚΕ, το Αριστερό Ρεύμα, τόσο θα χάνει και ο ΣΥΝ αλλά και θα αυτοδιαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Γκρούπες που επί της ουσίας αποτελούν το αποτέλεσμα της "διάσπασης του ατόμου", ποτέ δεν δέχθηκα την ορθότητα των αντιλήψεων, του λόγου και της φιλοσοφίας του ΚΚΕ, ποτέ δεν αναγνώρισαν της Μαρξιστική - Λενινιστική του προσήλωση, ούτε την βάση της πολιτικής του δράσης.
Επομένως, όσο το Αριστερό Ρεύμα παραπλέει του ΚΚΕ με συγκλίνουσα συμπεριφορά τόσο θα χάνει και από τις "Κομμουνιστικές" συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα κουτοπόνηρα συνταυτίζεται μαζί τους, αλλά και απο τις άλλες που έχουν αντίθετη φιλοσοφική ιδρυτική βάση.
Δεν είναι τυχαία η κριτική που ασκήθηκε για την δεύτερη του Ευρωψηφοδελτίου, και των θέσεων της ( Θέσεων της Συνιστώσας από την οποία προέρχεται) όταν η αστεία δικαιολογία Αλαβάνου, χαρακτήριζε ή καλλίτερα αποκάλυπτε την διγλωσσία και ταυτόχρονα την ατολμία της ηγεσίας του ΣΥΝ.
Το ζήτημα όμως, είναι πως ο Λαός, που επένδυσε στον ΣΥΡΙΖΑ, που επένδυσε ιδεολογικά και πολιτικά σε μια διαφορετική Αριστερά, ή την έκανε στις παραλίες ή το χειρότερο επανεντάχθηκε στον δικομματισμό.
Αυτό το χρεώνεται η ηγεσία του ΣΥΝ, αυτό το χρεώνεται το Αριστερό Ρεύμα. Κάθε τοποθέτηση του στυλ : «Η αναφορά του Φ. Κουβέλη στην κοινωνική Αριστερά μου θύμισε όταν κάποτε η Μαρία Δαμανάκη είχε πει ότι εγώ δίνω αναφορά όχι στο κόμμα αλλά στους ψηφοφόρους μας…», όσο προβοκατόρικη κι αν είναι, το μόνο που κάνει είναι να τονίζει με πολλαπλούς τρόπους ότι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ είναι προδιαγεγραμμένο.
Προδιαγεγραμμένο, είτε ως συνειδητό έγκλημα, είτε ως τιμωρία.
Αν το Αριστερό Ρεύμα προσπαθεί δια της τεθλασμένης να επανενταχθεί ως ισότιμος εταίρος στην παλιά του βάση για την δημιουργία της "μεγάλης Αριστεράς", εμμένοντας στην ορθότητα των επιλογών του και επιθυμώντας την αναγνώρισή του από τον Περισσό, εμείς οι υπόλοιποι, εμείς που συνταχθήκαμε ως μια μηχανική ή πολιτική δρώσα δύναμη εκτόξευσης των δημοσκοπικών ποσοστών αποδοχής και που σκιαγραφήσαμε μια προοπτική Τρίτου Πόλου, εμείς δεν φταίμε σε τίποτα να πληρώνουμε με αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο τις επιλογές Τσίπρα - Αλαβάνου και των συν αυτών.
Η ήττα στις Ευρωεκλογές, είναι ήττα Τσίπρα - Αλαβάνου, είναι ήττα Αριστερού Ρεύματος, είναι ήττα γκρουπαρισμένων μοναδικών κομμουνιστικών συνειδήσεων και πολιτικής ερμηνευτικής ορθότητας του Μαρξισμού - Λενινισμού, αλλά εξελίχθηκε και σε ήττα ενός κομματιού του Λαού που είδε να γκρεμίζεται το όνειρο πριν ακόμη αρχίσει να κτίζεται.
Αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, αν εμείνετε στην ίδια φιλοσοφία αντιλήψεων, αν σας ικανοποιεί ο ωκεανός του μικρόκοσμου σας, τότε στις Βουλευτικές εκλογές μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψάχνει μέχρι τελευταία στιγμή να δει αν θα ξαναδεί τα βουλευτικά έδρανα.
Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου για συναπόφαση πάνω στην Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, στα ζητήματα συνεργασιών και στρατηγικών συμμαχιών.
Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου και για τον ΣΥΝ.
Προφανώς κάθε ανένταχτος Αριστερός που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ έχει και λόγο αλλά και στον λόγο του υπάρχει αντίλογος.
Τον αντίλογο ψάχνω, αλλά και το σεβασμό προς τον Λόγο, από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι φανερό, ότι ως ρεύμα μέσα στο ΚΚΕ δεν μπόρεσαν να πείσουν για την ορθότητα της ερμηνείας της σημερινής πραγματικότητας και επομένως στην βαθιά αλλαγή των προταγμάτων και της φιλοσοφίας του, σε σχέση με ό,τι παλαιολιθικό και ξύλινο συνεχίζει να εμψυχώνει τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ.
Είναι επίσης φανερό, ότι προσεγγίζονται τα πράγματα μέσα από την σκοπιά της απόδειξης ότι ήταν αλάνθαστη ή αλήθεια τους και επομένως πρέπει να αποδείξουν με κάθε τίμημα το αλάνθαστο των πράξεών τους, ώστε να αναγνωριστούν ως μια "ευκαιρία" που πήγε χαμένη, ως ένα ακόμα "λάθος" της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Γι' αυτό και η πολιτική τους είναι σύμφυτος με τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ, διεργασίες συνεταιριστικής γκρούπας, που όμως όσο πλησιάζει προς τον λόγο και τα προτάγματα αλλά και την φιλοσοφία ΚΚΕ, το Αριστερό Ρεύμα, τόσο θα χάνει και ο ΣΥΝ αλλά και θα αυτοδιαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Γκρούπες που επί της ουσίας αποτελούν το αποτέλεσμα της "διάσπασης του ατόμου", ποτέ δεν δέχθηκα την ορθότητα των αντιλήψεων, του λόγου και της φιλοσοφίας του ΚΚΕ, ποτέ δεν αναγνώρισαν της Μαρξιστική - Λενινιστική του προσήλωση, ούτε την βάση της πολιτικής του δράσης.
Επομένως, όσο το Αριστερό Ρεύμα παραπλέει του ΚΚΕ με συγκλίνουσα συμπεριφορά τόσο θα χάνει και από τις "Κομμουνιστικές" συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα κουτοπόνηρα συνταυτίζεται μαζί τους, αλλά και απο τις άλλες που έχουν αντίθετη φιλοσοφική ιδρυτική βάση.
Δεν είναι τυχαία η κριτική που ασκήθηκε για την δεύτερη του Ευρωψηφοδελτίου, και των θέσεων της ( Θέσεων της Συνιστώσας από την οποία προέρχεται) όταν η αστεία δικαιολογία Αλαβάνου, χαρακτήριζε ή καλλίτερα αποκάλυπτε την διγλωσσία και ταυτόχρονα την ατολμία της ηγεσίας του ΣΥΝ.
Το ζήτημα όμως, είναι πως ο Λαός, που επένδυσε στον ΣΥΡΙΖΑ, που επένδυσε ιδεολογικά και πολιτικά σε μια διαφορετική Αριστερά, ή την έκανε στις παραλίες ή το χειρότερο επανεντάχθηκε στον δικομματισμό.
Αυτό το χρεώνεται η ηγεσία του ΣΥΝ, αυτό το χρεώνεται το Αριστερό Ρεύμα. Κάθε τοποθέτηση του στυλ : «Η αναφορά του Φ. Κουβέλη στην κοινωνική Αριστερά μου θύμισε όταν κάποτε η Μαρία Δαμανάκη είχε πει ότι εγώ δίνω αναφορά όχι στο κόμμα αλλά στους ψηφοφόρους μας…», όσο προβοκατόρικη κι αν είναι, το μόνο που κάνει είναι να τονίζει με πολλαπλούς τρόπους ότι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ είναι προδιαγεγραμμένο.
Προδιαγεγραμμένο, είτε ως συνειδητό έγκλημα, είτε ως τιμωρία.
Αν το Αριστερό Ρεύμα προσπαθεί δια της τεθλασμένης να επανενταχθεί ως ισότιμος εταίρος στην παλιά του βάση για την δημιουργία της "μεγάλης Αριστεράς", εμμένοντας στην ορθότητα των επιλογών του και επιθυμώντας την αναγνώρισή του από τον Περισσό, εμείς οι υπόλοιποι, εμείς που συνταχθήκαμε ως μια μηχανική ή πολιτική δρώσα δύναμη εκτόξευσης των δημοσκοπικών ποσοστών αποδοχής και που σκιαγραφήσαμε μια προοπτική Τρίτου Πόλου, εμείς δεν φταίμε σε τίποτα να πληρώνουμε με αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο τις επιλογές Τσίπρα - Αλαβάνου και των συν αυτών.
Η ήττα στις Ευρωεκλογές, είναι ήττα Τσίπρα - Αλαβάνου, είναι ήττα Αριστερού Ρεύματος, είναι ήττα γκρουπαρισμένων μοναδικών κομμουνιστικών συνειδήσεων και πολιτικής ερμηνευτικής ορθότητας του Μαρξισμού - Λενινισμού, αλλά εξελίχθηκε και σε ήττα ενός κομματιού του Λαού που είδε να γκρεμίζεται το όνειρο πριν ακόμη αρχίσει να κτίζεται.
Αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, αν εμείνετε στην ίδια φιλοσοφία αντιλήψεων, αν σας ικανοποιεί ο ωκεανός του μικρόκοσμου σας, τότε στις Βουλευτικές εκλογές μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψάχνει μέχρι τελευταία στιγμή να δει αν θα ξαναδεί τα βουλευτικά έδρανα.
Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου για συναπόφαση πάνω στην Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, στα ζητήματα συνεργασιών και στρατηγικών συμμαχιών.
Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου και για τον ΣΥΝ.
Προφανώς κάθε ανένταχτος Αριστερός που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ έχει και λόγο αλλά και στον λόγο του υπάρχει αντίλογος.
Τον αντίλογο ψάχνω, αλλά και το σεβασμό προς τον Λόγο, από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
Η ΣΚΟΥΠΑ και το ΑΝΘΡΩΠΟΜΑΖΩΜΑ των ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Μια αφορμή περίμεναν για να εξάγουν την φασιστική τους γουρουνίλα και τα κατάφεραν !
'Ένας ανόητος Πρωθυπουργός και ένας απαίδευτος Καθηγητής Πανεπιστημίου που το παίζει Υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, με πλαγιοκόπτη της δύναμης της ΝΔ, το Φασίστα Καραντζαφέρη, αποφάσισαν ότι έφτασε η ώρα να επιδείξουν με σφρίγος και δημοκρατικό έλλειμμα, την υπεροχή τους στους Μετανάστες, που η πολιτική τους ως εκλαϊκευμένη δράση των αντιλήψεων και αποφάσεων του "Λαϊκού Κόμματος" στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τούς έμπασε ως ευτελές ανθρώπινο προϊόν στην μηχανή εκμετάλλευσης του Κεφαλαίου, που είχε στόχο να αποσαθρώσει τα δικαιώματα και τις εργασιακές σχέσεις των Ευρωπαίων Εργαζομένων.
Σήμερα, κάτω από το βάρος των 4,3 % της διαφοράς τους από το ΠΑΣΟΚ και της διαπίστωσης ότι οι δυνάμεις τους που ψήφισαν το αρχιλαμόγιο της Πολιτικής προέρχονται από τις περιοχές που έχουν κατακλείσει οι μετανάστες, αποφάσισαν να ανοίξουν τα αυτιά τους στις φασιστικές σειρήνες του κόμματος του ΛΑΟΣ και να ...... εκδράμουν με σκούπα και φαράσι.
Εκείνο που μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί περίτρανα, είναι το γεγονός πλέον, ότι η Φασιστική ιδεολογία δεν βρίσκεται εκτός Νέας Δημοκρατίας, συγκατοικεί στην ίδια πολυκατοικία με τα δεκανίκι της, το ΛΑΟΣ και ο Πρωθυπουργός αλλά και όλα τα στελέχη της Κυβέρνησής του περιφέρονται ως εκτελεστικά όργανα των φασιστικών προτροπών του κ. Καραντζαφέρη.
Για το θέμα των μεταναστών, ούτε το ΠΑΣΟΚ έχει σαφή θέση ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρει τι να πει μετά το στραπάτσο των Ευρωεκλογών, ούτε το ΚΚΕ παίρνει σαφή θέση, αλλά όλοι τους κινούνται εντός των "ανθρωπιστικών" τειχών.
Οι Μετανάστες και η Μετανάστευση είναι οικονομικό μέγεθος που διαμορφώνει άλλοτε όρους ανάπτυξης της Υπανάπτυξης των οικονομιών και άλλοτε ανάπτυξη της Ανάπτυξης.
Με απόλυτη σαφήνεια αλλά και παγκόσμια δέσμευση στα πλαίσια του ΟΗΕ, όλα τα Κράτη - Μέλη, έχουν αποδεχτεί ότι πρέπει να εισφέρουν οικονομικά στην ανάπτυξη των φτωχών Χωρών.
Αλλά αυτή η γενική δέσμευση και υποχρέωση των Κρατών - Μελών του ΟΗΕ, ανάλογα των Κυβερνήσεων τους και αντίστοιχα, ανάλογα των αναγκών των οικονομιών τους, εκλαϊκεύουν την συναπόφαση αυτή, είτε με βίαιες επενδύσεις τύπου ΙΡΑΚ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΆΝ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ κλπ, είτε με αμθρωπομάζωμα, ως κύματα μεταναστών στις Χώρες τους τόσο για εξαθλιωμένη εργατική δύναμη, όσο και για να υποχρεώσουν σε συντριπτική ήττα, τα κινήματα των οργανωμένων εργατών. Παράλληλα για να επιβάλλουν οικονομικές ρήτρες υποσκελισμού των ανταγωνιστών τους ή να προκαλέσουν γενικευμένη αστάθεια στις οικονομίες των ανταγωνιστών τους - Κρατών.
Μετανάστες δεν είχε ανάγκη η Ελλάδα, δεν είχε ανάγκη η Ευρώπη ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ να πραγματοποιηθούν σοβαρές βιομηχανικές, αγροτικές και υποδομών επενδύσεις ανάπτυξης, των οικονομιών των χωρών προέλευσης των Μεταναστών.
Αυτή η ανάγκη υπάρχει και αυτή πρέπει να αποδειχτεί ως Πολιτική πρόταση εξόδου από την κρίση και εξάλειψη της φτώχειας των Τρίτων Χωρών.
Αλλά μια τέτοια ΠΡΟΤΑΣΗ πρέπει να αναδειχτεί από μια Νέα Αριστερά, που σε αυτήν μέχρι σήμερα δεν χωράει ούτε η Σοσιαλδημοκρατία, ούτε τα παραδοσιακά Κομμουνιστικά Κόμματα ούτε κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η Νέα Αριστερά, θα προέλθει μόνο μετά από μια επαναστατική διαδικασία αναδιοργάνωσης των Κοινωνιών στο επίπεδο της Οργανωμένης σε Δήμο, Κοινωνία.
Αυτή η Νέα Αριστερά δεν θα είναι η Αριστερά των κινημάτων, της Οικολογίας, της Ανάπτυξης, του Ατόμου. Θα είναι η ίδια η Κοινωνία ως Κίνημα, ως Πολιτική Δύναμη, ως Οικολογική Δύναμη, ως Δύναμη Ειρήνης και Ανάπτυξης.
Θα είναι η Κοινωνία που θα έχει καταργήσει την δουλεία του κορπορατισμού και την δουλεία του Κεφαλαίου που υποχρεώνει τις κοινωνίες σε εκμεταλλεύσιμο οικονομικό προϊόν.
Όσο για την Σημερινή Αριστερά, ας αναρωτηθούν οι ηγέτες της αν Υπάρχει και πως Υπάρχει.
Αν χρειάζεται και γιατί αλλά και σε τι χρειάζεται !!!
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά πρέπει να εργαστούμε, να πονέσουμε, να δημιουργήσουμε, να συγκρουστούμε.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά που θα διαλύσει τις γκρούπες, τα σχήματα "καθαρότητας και ταξικού προσανατολισμού", τις φράξιες.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, που θα οικοδομήσει τις αναγκαίες θεωρίες του σήμερα, που θα επεξεργαστεί μέσα στην Κοινωνία τις νέες πραγματικότητες, που θα διεκδικήσει καινούργια μοντέλα ανάπτυξης.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, ποια Αριστερά ποιανής Κοινωνίας και για ποια Κοινωνία μπορεί να βάλει στο κέντρο των αναζητήσεων και της δράση της την υπεροχή της Κοινωνίας απέναντι στον ατομισμό, το Κράτος και την σημερινή Οργάνωση;
Ποια Αριστερά θα παλέψει για την δημιουργία του καινούργιου; Για την θεσμοθέτηση της Κοινωνίας σε συνδιαχειριστή των εξουσιών με το Κράτος;
Ποια Αριστερά θα αναλάβει το ρίσκο της αντιστράτευσης με τα "Κινήματα" που λειτουργούν, που δραστηριοποιούνται, που εκπροσωπούν την Κοινωνία, χωρίς η ίδια η Κοινωνία να τους το έχει ζητήσει, να τους έχει προικοδοτήσει, να τους έχει προβάλει ως εκπροσώπους της;
Τι εννοούμε με τον όρο Κοινωνία;
Το σύνολο των ανθρώπων ή το μέσο των ανθρώπων στην άσκηση συλλογικής εξουσίας, συλλογικής ανάπτυξης, συλλογικής ευθύνης;
Σε όλα αυτά τα ζητήματα, τίποτα δεν έχει απαντηθεί.
Γιατί ίσως μια απάντηση θα έβαζε σε κίνδυνο την ίδια τους της υπόσταση, την ίδια τους την ύπαρξη, την εξ ονόματος της Κοινωνίας άσκηση εξουσίας πάνω στην Κοινωνία.
'Ένας ανόητος Πρωθυπουργός και ένας απαίδευτος Καθηγητής Πανεπιστημίου που το παίζει Υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, με πλαγιοκόπτη της δύναμης της ΝΔ, το Φασίστα Καραντζαφέρη, αποφάσισαν ότι έφτασε η ώρα να επιδείξουν με σφρίγος και δημοκρατικό έλλειμμα, την υπεροχή τους στους Μετανάστες, που η πολιτική τους ως εκλαϊκευμένη δράση των αντιλήψεων και αποφάσεων του "Λαϊκού Κόμματος" στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τούς έμπασε ως ευτελές ανθρώπινο προϊόν στην μηχανή εκμετάλλευσης του Κεφαλαίου, που είχε στόχο να αποσαθρώσει τα δικαιώματα και τις εργασιακές σχέσεις των Ευρωπαίων Εργαζομένων.
Σήμερα, κάτω από το βάρος των 4,3 % της διαφοράς τους από το ΠΑΣΟΚ και της διαπίστωσης ότι οι δυνάμεις τους που ψήφισαν το αρχιλαμόγιο της Πολιτικής προέρχονται από τις περιοχές που έχουν κατακλείσει οι μετανάστες, αποφάσισαν να ανοίξουν τα αυτιά τους στις φασιστικές σειρήνες του κόμματος του ΛΑΟΣ και να ...... εκδράμουν με σκούπα και φαράσι.
Εκείνο που μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί περίτρανα, είναι το γεγονός πλέον, ότι η Φασιστική ιδεολογία δεν βρίσκεται εκτός Νέας Δημοκρατίας, συγκατοικεί στην ίδια πολυκατοικία με τα δεκανίκι της, το ΛΑΟΣ και ο Πρωθυπουργός αλλά και όλα τα στελέχη της Κυβέρνησής του περιφέρονται ως εκτελεστικά όργανα των φασιστικών προτροπών του κ. Καραντζαφέρη.
Για το θέμα των μεταναστών, ούτε το ΠΑΣΟΚ έχει σαφή θέση ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρει τι να πει μετά το στραπάτσο των Ευρωεκλογών, ούτε το ΚΚΕ παίρνει σαφή θέση, αλλά όλοι τους κινούνται εντός των "ανθρωπιστικών" τειχών.
Οι Μετανάστες και η Μετανάστευση είναι οικονομικό μέγεθος που διαμορφώνει άλλοτε όρους ανάπτυξης της Υπανάπτυξης των οικονομιών και άλλοτε ανάπτυξη της Ανάπτυξης.
Με απόλυτη σαφήνεια αλλά και παγκόσμια δέσμευση στα πλαίσια του ΟΗΕ, όλα τα Κράτη - Μέλη, έχουν αποδεχτεί ότι πρέπει να εισφέρουν οικονομικά στην ανάπτυξη των φτωχών Χωρών.
Αλλά αυτή η γενική δέσμευση και υποχρέωση των Κρατών - Μελών του ΟΗΕ, ανάλογα των Κυβερνήσεων τους και αντίστοιχα, ανάλογα των αναγκών των οικονομιών τους, εκλαϊκεύουν την συναπόφαση αυτή, είτε με βίαιες επενδύσεις τύπου ΙΡΑΚ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΆΝ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ κλπ, είτε με αμθρωπομάζωμα, ως κύματα μεταναστών στις Χώρες τους τόσο για εξαθλιωμένη εργατική δύναμη, όσο και για να υποχρεώσουν σε συντριπτική ήττα, τα κινήματα των οργανωμένων εργατών. Παράλληλα για να επιβάλλουν οικονομικές ρήτρες υποσκελισμού των ανταγωνιστών τους ή να προκαλέσουν γενικευμένη αστάθεια στις οικονομίες των ανταγωνιστών τους - Κρατών.
Μετανάστες δεν είχε ανάγκη η Ελλάδα, δεν είχε ανάγκη η Ευρώπη ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ να πραγματοποιηθούν σοβαρές βιομηχανικές, αγροτικές και υποδομών επενδύσεις ανάπτυξης, των οικονομιών των χωρών προέλευσης των Μεταναστών.
Αυτή η ανάγκη υπάρχει και αυτή πρέπει να αποδειχτεί ως Πολιτική πρόταση εξόδου από την κρίση και εξάλειψη της φτώχειας των Τρίτων Χωρών.
Αλλά μια τέτοια ΠΡΟΤΑΣΗ πρέπει να αναδειχτεί από μια Νέα Αριστερά, που σε αυτήν μέχρι σήμερα δεν χωράει ούτε η Σοσιαλδημοκρατία, ούτε τα παραδοσιακά Κομμουνιστικά Κόμματα ούτε κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η Νέα Αριστερά, θα προέλθει μόνο μετά από μια επαναστατική διαδικασία αναδιοργάνωσης των Κοινωνιών στο επίπεδο της Οργανωμένης σε Δήμο, Κοινωνία.
Αυτή η Νέα Αριστερά δεν θα είναι η Αριστερά των κινημάτων, της Οικολογίας, της Ανάπτυξης, του Ατόμου. Θα είναι η ίδια η Κοινωνία ως Κίνημα, ως Πολιτική Δύναμη, ως Οικολογική Δύναμη, ως Δύναμη Ειρήνης και Ανάπτυξης.
Θα είναι η Κοινωνία που θα έχει καταργήσει την δουλεία του κορπορατισμού και την δουλεία του Κεφαλαίου που υποχρεώνει τις κοινωνίες σε εκμεταλλεύσιμο οικονομικό προϊόν.
Όσο για την Σημερινή Αριστερά, ας αναρωτηθούν οι ηγέτες της αν Υπάρχει και πως Υπάρχει.
Αν χρειάζεται και γιατί αλλά και σε τι χρειάζεται !!!
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά πρέπει να εργαστούμε, να πονέσουμε, να δημιουργήσουμε, να συγκρουστούμε.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά που θα διαλύσει τις γκρούπες, τα σχήματα "καθαρότητας και ταξικού προσανατολισμού", τις φράξιες.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, που θα οικοδομήσει τις αναγκαίες θεωρίες του σήμερα, που θα επεξεργαστεί μέσα στην Κοινωνία τις νέες πραγματικότητες, που θα διεκδικήσει καινούργια μοντέλα ανάπτυξης.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, ποια Αριστερά ποιανής Κοινωνίας και για ποια Κοινωνία μπορεί να βάλει στο κέντρο των αναζητήσεων και της δράση της την υπεροχή της Κοινωνίας απέναντι στον ατομισμό, το Κράτος και την σημερινή Οργάνωση;
Ποια Αριστερά θα παλέψει για την δημιουργία του καινούργιου; Για την θεσμοθέτηση της Κοινωνίας σε συνδιαχειριστή των εξουσιών με το Κράτος;
Ποια Αριστερά θα αναλάβει το ρίσκο της αντιστράτευσης με τα "Κινήματα" που λειτουργούν, που δραστηριοποιούνται, που εκπροσωπούν την Κοινωνία, χωρίς η ίδια η Κοινωνία να τους το έχει ζητήσει, να τους έχει προικοδοτήσει, να τους έχει προβάλει ως εκπροσώπους της;
Τι εννοούμε με τον όρο Κοινωνία;
Το σύνολο των ανθρώπων ή το μέσο των ανθρώπων στην άσκηση συλλογικής εξουσίας, συλλογικής ανάπτυξης, συλλογικής ευθύνης;
Σε όλα αυτά τα ζητήματα, τίποτα δεν έχει απαντηθεί.
Γιατί ίσως μια απάντηση θα έβαζε σε κίνδυνο την ίδια τους της υπόσταση, την ίδια τους την ύπαρξη, την εξ ονόματος της Κοινωνίας άσκηση εξουσίας πάνω στην Κοινωνία.
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
Ο ΣΥΡΙΖΑ στον αστερισμό την καθόδου.
Όταν η βασική πολιτική πλατφόρμα του λόγου και του έργου στον ΣΥΡΙΖΑ, απηχεί τις αγκυλώσεις και τις στρεβλώσεις του Αριστερού Ρεύματος , άλλα και ορισμένων σεχταριστικών συνιστωσών, όταν εν ονόματι της δημοκρατικής διαδικασίας αποκεφαλίζεται ο Παπαδημούλης για να πάρει την θέση του το Αριστερό Ρεύμα, όταν κάθε τι που δεν εντάσσεται στην μεγάλη ιδέα της της "Μίας Αριστερά με του ΚΚΕ" και κανέναν άλλον, που θεωρείται το λιγότερο ύποπτος, όταν η νεολαία γυρίζει την πλάτη στον ΣΥΡΙΖΑ και τρέχει στις παραλίες, τότε το σχεδόν 5% που απέχει χιλιόμετρα από το στόχο των τριών βουλευτών στο Ευρωκοινοβούλιο και τον Τρίτο Πόλο, φαντάζει σωσίβιο για τον Τσίπρα και τα "Ρεύματα" που τον στηρίζουν.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ολοκληρώνεται σε ένα κόμμα, σε μια Πολιτική Παράταξη που έχει καταστατικό και διαδικασίες, που δεν μπορεί να έχει Πρόεδρο, Εκτελεστική Γραμματεία, όργανα και οργανώσεις, αλλά και μέλη ισότιμα μεταξύ τους και όχι τον ΣΥΝ να επικρέμαται των αποφάσεων και της δράσης του, τότε πάλι καλά να λες που δεν πέσαμε και παρακάτω.
Όταν έστω και δημοκοπικά, ένα σημαντικό πλήθος πολιτών αποφασίζει να δείξει τον δρόμο και να εμπιστευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια τους ανάγκη, να επικρατήσει το Σοσιαλιστικό ρεύμα στην Κοινωνία ως μέσο ανάπτυξης, Πολιτικού Λόγου, Κοινωνικής ανασυγκρότησης, Εργασιακής και οικονομικής αναδιάρθρωσης, ως μέσον που θα δημιουργούσε ένα μέτωπο Σοσιαλιστικών και Σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων, που θα υποχρέωνε το ΠΑΣΟΚ στην αναζήτηση της Αριστερής του Συνείδησης, τότε επικράτησαν τα .... Ρεύματα - Συνιστώσες και η Κομμουνιστική συνείδηση, για να πάρουν τα μυαλά αέρα και ο Βερμπαλισμός να αποτελεί την επωδό της κάθε άρνησης για μια τέτοια προοπτική.
Όταν η κίνηση Αλαβάνου να υποδείξει από την μια, την ανωριμότητα του Τσίπρα ως Πολιτικός Αρχηγός, άλλα από την άλλη να του επιτρέψει τον τελευταίο λόγο στην κεντρική προεκλογική ομιλία, μια ανωριμότητα που δεν αντιστοιχίζεται με το επίπεδο Παπανδρέου, Καραμανλή, Παππαρήγα και Καρατζαφέρη σε ένα ντιμπέι, τότε το δαχτυλίδι της διαδοχής του στον ΣΥΝ, ήταν .... μπρούντζινο.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ στέλνει την νεολαία στην παραλία, γιατί η αποχή κατά κύριο λόγο επιβαρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αναρωτηθούμε το γιατί.
Γιατί στείλαμε την νεολαία στις παραλίες.
Γιατί δεν πείσαμε, γιατί δεν ήμασταν αυθεντικοί, γιατί φάνηκαν οι ασχήμιες μας κυρίως εντός του ΣΥΝ με τα αποφασίζουμε και διατάσσουμε του Αριστερού Ρεύματος, γιατί τα συντροφικά μαχαιρώματα έδωσαν και πήραν, γιατί δεν εγγυόμαστε ένα σίγουρο μέλλον ούτε και ένα σταθερό παρόν, γιατί, γιατί, γιατί....
Δεν αποτελεί δικαιολογία, παρ' ότι είναι βάσιμη και υπαρκτή, ότι σε περιόδους έντονης οικονομικής κρίσης, μισαλλόδοξα συνθήματα των φασιστικών κομμάτων έχουν περισσότερη απήχηση στις μάζες από όποια συνθήματα ή θέσεις προβάλει η Αριστερά.
Γιατί η Αριστερά στις περιόδους "ευφορίας" περιόδους ανάτασης των κινημάτων δεν έχει λόγο πολιτικής εμπιστοσύνης και αποδοχής που να εγγυάται μια σίγουρη οδό επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με τις κοινωνίες που εκφράζει ή που πρέπει να εκφράσει.
Επειδή υπάρχουν πολλά " όταν" και πολλά "γιατί" , οφείλουμε το λιγότερο να αναθεωρήσουμε τον λόγο και την πολιτική μας στάση.
Οφείλουμε να συζητήσουμε όλες τις πιθανές αιτίες του εκλογικού αποτελέσματος και ίσως χρειάζεται αναθεώρηση δεδομένων και αδιαπραγμάτευτων θέσεων.
Χρειαζόμαστε ένα έκτακτο Συνέδριο που θα επαναπροσδιορίσει την οργανωτική αυτοτέλεια, την Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα, τα μέσα και την μεθοδολογία, τον στρατηγικό στόχο και την καθημερινή μας δράση.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ολοκληρώνεται σε ένα κόμμα, σε μια Πολιτική Παράταξη που έχει καταστατικό και διαδικασίες, που δεν μπορεί να έχει Πρόεδρο, Εκτελεστική Γραμματεία, όργανα και οργανώσεις, αλλά και μέλη ισότιμα μεταξύ τους και όχι τον ΣΥΝ να επικρέμαται των αποφάσεων και της δράσης του, τότε πάλι καλά να λες που δεν πέσαμε και παρακάτω.
Όταν έστω και δημοκοπικά, ένα σημαντικό πλήθος πολιτών αποφασίζει να δείξει τον δρόμο και να εμπιστευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια τους ανάγκη, να επικρατήσει το Σοσιαλιστικό ρεύμα στην Κοινωνία ως μέσο ανάπτυξης, Πολιτικού Λόγου, Κοινωνικής ανασυγκρότησης, Εργασιακής και οικονομικής αναδιάρθρωσης, ως μέσον που θα δημιουργούσε ένα μέτωπο Σοσιαλιστικών και Σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων, που θα υποχρέωνε το ΠΑΣΟΚ στην αναζήτηση της Αριστερής του Συνείδησης, τότε επικράτησαν τα .... Ρεύματα - Συνιστώσες και η Κομμουνιστική συνείδηση, για να πάρουν τα μυαλά αέρα και ο Βερμπαλισμός να αποτελεί την επωδό της κάθε άρνησης για μια τέτοια προοπτική.
Όταν η κίνηση Αλαβάνου να υποδείξει από την μια, την ανωριμότητα του Τσίπρα ως Πολιτικός Αρχηγός, άλλα από την άλλη να του επιτρέψει τον τελευταίο λόγο στην κεντρική προεκλογική ομιλία, μια ανωριμότητα που δεν αντιστοιχίζεται με το επίπεδο Παπανδρέου, Καραμανλή, Παππαρήγα και Καρατζαφέρη σε ένα ντιμπέι, τότε το δαχτυλίδι της διαδοχής του στον ΣΥΝ, ήταν .... μπρούντζινο.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ στέλνει την νεολαία στην παραλία, γιατί η αποχή κατά κύριο λόγο επιβαρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αναρωτηθούμε το γιατί.
Γιατί στείλαμε την νεολαία στις παραλίες.
Γιατί δεν πείσαμε, γιατί δεν ήμασταν αυθεντικοί, γιατί φάνηκαν οι ασχήμιες μας κυρίως εντός του ΣΥΝ με τα αποφασίζουμε και διατάσσουμε του Αριστερού Ρεύματος, γιατί τα συντροφικά μαχαιρώματα έδωσαν και πήραν, γιατί δεν εγγυόμαστε ένα σίγουρο μέλλον ούτε και ένα σταθερό παρόν, γιατί, γιατί, γιατί....
Δεν αποτελεί δικαιολογία, παρ' ότι είναι βάσιμη και υπαρκτή, ότι σε περιόδους έντονης οικονομικής κρίσης, μισαλλόδοξα συνθήματα των φασιστικών κομμάτων έχουν περισσότερη απήχηση στις μάζες από όποια συνθήματα ή θέσεις προβάλει η Αριστερά.
Γιατί η Αριστερά στις περιόδους "ευφορίας" περιόδους ανάτασης των κινημάτων δεν έχει λόγο πολιτικής εμπιστοσύνης και αποδοχής που να εγγυάται μια σίγουρη οδό επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με τις κοινωνίες που εκφράζει ή που πρέπει να εκφράσει.
Επειδή υπάρχουν πολλά " όταν" και πολλά "γιατί" , οφείλουμε το λιγότερο να αναθεωρήσουμε τον λόγο και την πολιτική μας στάση.
Οφείλουμε να συζητήσουμε όλες τις πιθανές αιτίες του εκλογικού αποτελέσματος και ίσως χρειάζεται αναθεώρηση δεδομένων και αδιαπραγμάτευτων θέσεων.
Χρειαζόμαστε ένα έκτακτο Συνέδριο που θα επαναπροσδιορίσει την οργανωτική αυτοτέλεια, την Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα, τα μέσα και την μεθοδολογία, τον στρατηγικό στόχο και την καθημερινή μας δράση.
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΒΙΑΣΥΝΗ !!!
Στις αρχές του '80, είχα αρχίσει να φλερτάρω με τον οργανωμένο χώρο του ΠΑΣΟΚ, στην Θήβα, από όπου κατάγομαι, μετά από μια περίοδο μοναχικής απομάκρυνσής μου από την πολιτική δράση και μετά από μια περίοδο ιδεολογικών - πολιτικών αναζητήσεων.
Είχαν από τα νεανικά - μαθητικά μου χρόνια την τύχη, να συναντηθώ και να ενεργοποιηθώ πολιτικά, με ανθρώπους, σπουδαίους ανθρώπους, αγωνιστές της Αριστεράς, βασανισμένους, προβληματισμένους για το παρών που η Χούντα επικυριαρχούσε σε αυτό, αλλά και για το μέλλον του αντιφασιστικού - απελευθερωτικού αγώνα, καθώς και για το χρόνο μετά το επιθυμητό τέλος αυτού του αγώνα.
Είχα κάνει πολύωρες συζητήσεις για το πόσο ανέτοιμη ήταν η Κοινωνία μας να διαχειριστεί την μετά την Χούντα εποχή.
Κατά το πως άρμοζε σε έναν νέο, που ζούσε μέσα σε μια ριζοσπαστική επαναστατικότητα και του ατίθασου χαραχτήρα του, η συμμετοχή μου σε δραστηριότητες κατά της Χούντας για μένα την εποχή εκείνη ήταν σημαντική. Η δράση μου αυτή με είχε δεσμεύσει σε μια στάση ζωής και σε ένα τρόπο σκέψης που μετά την πτώση της Χούντας, όπου τα πράγματα αποκτούσαν πλέον ένα πανηγυρικό αέρα ελευθερίας, με είχαν αποκαρδιώσει, γιατί για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού μας πήγαν.
Το ίδιο παρακράτος που είχε δημιουργήσει την Χούντα, το ίδιο παρακράτος εγγυόταν την Δημοκρατία και την ελευθερία του Λαού.
Στις αρχές του '80, συναντήθηκα με παλιούς φίλους, επιστρέφοντας ως πολίτης πλέον μετά το στρατιωτικό και την Πρωτεύουσα και μέσα σε μια επαναδραστηριοποίηση μου και μέσα σε ένα χώρο, όπου η πάλη ιδεών δεν είχε αγκυλωμένες αφετηρίες σκέψης και αφορισμούς, με ένα όραμα που ήταν πολύ κοντά στην ιδιοσυγκρασία και τις αντοχές ( Πολιτικές - ιδεολογικές) του Λαού, ενός Λαού, που πάνω από όποια πολιτική΄του ένταξη ή κομματική περιχαράκωση, ο εθνικισμός του ήταν έντονος.
Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ, ήταν ένας αχταρμάς πολιτικών σχηματοποιημένων και εν πολλοίς αντιτιθέμενων συμφερόντων, από υπερσυντηρητικούς Κεντρώους έως και σεχταριστικούς Τροτσκιστές, παλιούς ΕΚΚΕντζίδες, νεο-Αριστερούς, οπορτουνιστές, αριβίστες και κάθε ιδιοτελές συναπάντημα.
Ήταν ένα σύνολο αντιπροσωπευτικότητας της Ελληνικής Κοινωνίας, που έψαχνε να βρει το καινούργιο, εκείνο που θα το έβγαζε από την αφάνεια, την μουγγαμάρα, το κυνήγι του χαμένου θησαυρού, αλλά και μια αιτούμενη πολιτική - ιδεολογική πλατφόρμα που είχε ανάγκη η Αριστερά, σε μια πορεία μόνιμης και σταθερής σχέσης με την Λαϊκή Κυβερνητική Εξουσία.
Η προοδευτικότητα του χώρου καθώς και οι συνεχείς αναδιπλώσεις, όσο τα πράγματα όδευαν σε μια τελική επικράτηση της Σοσιαλιστικής Αριστεράς στην "μάχη" με την Δεξιά για την Κυβερνητική συνέχεια του Κράτους και την Αλλαγή, από την μια με έκαναν διστακτικό στην ένταξή μου στο οργανωμένο ΠΑΣΟΚ, όταν πολλοί από τους παλιούς μου συντρόφους είχαν διαγραφεί, αλλά και από την άλλη με προκαλούσε η οραματική σχέση με το ιδεατό του οργανωμένου κόσμου των τοπικών οργανώσεων, που δεν μπορούσαν να δουν τι τους επιφύλασσε η μοίρα.
Η μοίρα είχε ονοματεπώνυμο. Λεγόταν Ανδρέας Παπανδρέου.
Το πως βοήθησε το ΠΑΣΟΚ, στην αντι-επαναστατικότητα και την επανα-συντηρητικοποίηση του Λαού, είναι ζήτημα που θέλει ειδική κουβέντα. Όμως αυτό είναι γεγονός.
Στην πορεία αυτή, ΄μια πορεία όπου παρατηρείς την πολυτάλαντη και αριστοτεχνική παραχάραξη την ιστορική αλήθειας του Μαρξισμού και της ανάμιξης παραφρασμένων αξιών με την διαπλοκή εξουσιαστικών συμφερόντων που υπότασσαν το κίνημα σε μια στρατηγική εξοβελισμού του από τα τεκταινόμενα και τα μελλούμενα, στην πορεία αυτή όπου δοκιμάστηκαν οι αντοχές και η συνειδητοποίηση του Είναι της Αριστεράς και των αγώνων των συντελεστών της, στην πορεία αυτή το ΠΑΣΟΚ επέφερε συντριπτική ήττα.
Η παλιά Αριστερά, ενώ θα περίμενε κανείς να βρει το κουράγιο αλλά και την ευφυΐα της εξ αριστερών θετικής "πλαγιοκόπησης" του ΠΑΣΟΚ, ώστε να υποστηριχτεί δημιουργώντας το ανάχωμα από την μια αλλά και το παρεμποδιστή προς την δεξιά του εκτροπή , τον εκφυλισμό του από την συνεχή ερωτοτροπία του με την Κυβερνητική εξουσία, από την άλλη, έκανε ότι μπορούσε στην απομόνωσή της, και την καλλιέργεια του "εχθρού" της Αλλαγής και επομένως τον "σύμμαχο" της Δεξιάς.
Άλλωστε, η επισφράγιση του ρόλου και της κοντόφθαλμης πολιτικής της παλιάς Αριστεράς, βρίσκει τον εαυτό της, στις μέρες του '89.
Το ίδιο ακριβώς παρατηρώ σήμερα να συμβαίνει στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ.
Τόσο οι σεχταριστικές του συνιστώσες όσο και ευρύτερα στρώματα της Αριστεράς, το ΚΚΕ αλλά και της "σκεπτόμενης" Σοσιαλδημοκρατίας που βρίσκεται μέσα στο ΠΑΣΟΚ, παρεμποδίζουν, συκοφαντούν και καταστροφολογούν μια επανα-δημιουργία και μια επανα-συγκρότηση των δυνάμεων που συνθέτουν την σύγχρονη Αριστερά, ( Σοσιαλιστές, Σοσιαλδημοκράτες, Κομμουνιστές, Ανανεωτικούς), μια σύγχρονη Αριστερά που θα μπορούσε να ξαναδημιουργήσει το Λαϊκό κίνημα, να έβρισκε το κουράγιο και την συνεκτική δύναμη μιας νέας Αλλαγής, μιας νέας ανατροπής για μια καινούργια πορεία, για μια ισχυρή κοινωνία με θεσμούς και πολιτικές σταθερότητας, ανάπτυξης και σοσιαλιστικής προοπτικής.
Ο τόπος και ο Λαός έχει ανάγκη μιας καινούργιας αρχής. Μιας καινούργιας πολιτικής, κινηματικής συμμαχίας, μιας δύναμης που βασισμένη στις ανάγκες της Κοινωνίας και ενεργοποιώντας τις δυνάμεις της, με ενεργοποίηση της συμμετοχής και της συναπόφασης, την κοινή δράση και την ένταξη, σε μια πορεία και έναν αγώνα αναδημιουργίας και κυβερνητικής προοπτικής.
Ας σταματήσουμε την επανάληψη των λαθών.
Οι βιασύνη να ξαναδούμε ένα καλλίτερο μέλλον, να νιώσουμε σίγουροι για το αύριο, να ξαναφτιάξουμε ένα ελπιδοφόρο κόσμο που θα εγγυάται το παρόν και θα διασφαλίζει την ύπαρξη του αύριο, δεν θα την δούμε μέσα από την εναλλαγή στην Κυβερνητική εξουσία του ΠΑΣΟΚ.
Εκτός αν το ΠΑΣΟΚ κάνει χαρακίρι στο παλιό και πρόσφατο παρελθόν του. Εκτός αν το ΠΑΣΟΚ απαλλαγεί από Πάγκαλους και κάθε λογής εκσυγχρονιστές και νεοφιλελεύθερους που κατατρώγουν τις σάρκες του. Αν συμβούν πράγματα που θα μπορούσαν να ξανασυναντηθούν τα ρεύματα της Αριστεράς και όχι οι σέκτες της, σε μια προοπτική΄δημιουργίας ενός πόλου που θα μπορούσε η πλειοψηφία του Λαού να βρει το νόημα την συμμετοχής, του αγώνα, της ρήξης, της οργάνωσης και θεσμικής θωράκισης των Κοινωνιών που συνθέτουν την Εθνική Κοινωνία.
Σε μια τέτοια πορεία, για μια τέτοια ανάγκη, οφείλουμε να δράσουμε συνεκτικά, με κάθε συντροφικότητα και χωρίς δολοπλοκίες, χωρίς παλινδρομήσεις, χωρίς ιδιοτέλεια και μικρομεγαλισμούς.
Στο μόνο που κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει ως χείρα βοηθείας, είναι το ΚΚΕ, που στην ανάγκη αυτοεξυπηρέτησης και περιφρούρηση της ύπαρξής του, διολισθαίνει καθημερινά σε πιο Σταλινικές δράσεις και αντιλήψεις.
Είχαν από τα νεανικά - μαθητικά μου χρόνια την τύχη, να συναντηθώ και να ενεργοποιηθώ πολιτικά, με ανθρώπους, σπουδαίους ανθρώπους, αγωνιστές της Αριστεράς, βασανισμένους, προβληματισμένους για το παρών που η Χούντα επικυριαρχούσε σε αυτό, αλλά και για το μέλλον του αντιφασιστικού - απελευθερωτικού αγώνα, καθώς και για το χρόνο μετά το επιθυμητό τέλος αυτού του αγώνα.
Είχα κάνει πολύωρες συζητήσεις για το πόσο ανέτοιμη ήταν η Κοινωνία μας να διαχειριστεί την μετά την Χούντα εποχή.
Κατά το πως άρμοζε σε έναν νέο, που ζούσε μέσα σε μια ριζοσπαστική επαναστατικότητα και του ατίθασου χαραχτήρα του, η συμμετοχή μου σε δραστηριότητες κατά της Χούντας για μένα την εποχή εκείνη ήταν σημαντική. Η δράση μου αυτή με είχε δεσμεύσει σε μια στάση ζωής και σε ένα τρόπο σκέψης που μετά την πτώση της Χούντας, όπου τα πράγματα αποκτούσαν πλέον ένα πανηγυρικό αέρα ελευθερίας, με είχαν αποκαρδιώσει, γιατί για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού μας πήγαν.
Το ίδιο παρακράτος που είχε δημιουργήσει την Χούντα, το ίδιο παρακράτος εγγυόταν την Δημοκρατία και την ελευθερία του Λαού.
Στις αρχές του '80, συναντήθηκα με παλιούς φίλους, επιστρέφοντας ως πολίτης πλέον μετά το στρατιωτικό και την Πρωτεύουσα και μέσα σε μια επαναδραστηριοποίηση μου και μέσα σε ένα χώρο, όπου η πάλη ιδεών δεν είχε αγκυλωμένες αφετηρίες σκέψης και αφορισμούς, με ένα όραμα που ήταν πολύ κοντά στην ιδιοσυγκρασία και τις αντοχές ( Πολιτικές - ιδεολογικές) του Λαού, ενός Λαού, που πάνω από όποια πολιτική΄του ένταξη ή κομματική περιχαράκωση, ο εθνικισμός του ήταν έντονος.
Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ, ήταν ένας αχταρμάς πολιτικών σχηματοποιημένων και εν πολλοίς αντιτιθέμενων συμφερόντων, από υπερσυντηρητικούς Κεντρώους έως και σεχταριστικούς Τροτσκιστές, παλιούς ΕΚΚΕντζίδες, νεο-Αριστερούς, οπορτουνιστές, αριβίστες και κάθε ιδιοτελές συναπάντημα.
Ήταν ένα σύνολο αντιπροσωπευτικότητας της Ελληνικής Κοινωνίας, που έψαχνε να βρει το καινούργιο, εκείνο που θα το έβγαζε από την αφάνεια, την μουγγαμάρα, το κυνήγι του χαμένου θησαυρού, αλλά και μια αιτούμενη πολιτική - ιδεολογική πλατφόρμα που είχε ανάγκη η Αριστερά, σε μια πορεία μόνιμης και σταθερής σχέσης με την Λαϊκή Κυβερνητική Εξουσία.
Η προοδευτικότητα του χώρου καθώς και οι συνεχείς αναδιπλώσεις, όσο τα πράγματα όδευαν σε μια τελική επικράτηση της Σοσιαλιστικής Αριστεράς στην "μάχη" με την Δεξιά για την Κυβερνητική συνέχεια του Κράτους και την Αλλαγή, από την μια με έκαναν διστακτικό στην ένταξή μου στο οργανωμένο ΠΑΣΟΚ, όταν πολλοί από τους παλιούς μου συντρόφους είχαν διαγραφεί, αλλά και από την άλλη με προκαλούσε η οραματική σχέση με το ιδεατό του οργανωμένου κόσμου των τοπικών οργανώσεων, που δεν μπορούσαν να δουν τι τους επιφύλασσε η μοίρα.
Η μοίρα είχε ονοματεπώνυμο. Λεγόταν Ανδρέας Παπανδρέου.
Το πως βοήθησε το ΠΑΣΟΚ, στην αντι-επαναστατικότητα και την επανα-συντηρητικοποίηση του Λαού, είναι ζήτημα που θέλει ειδική κουβέντα. Όμως αυτό είναι γεγονός.
Στην πορεία αυτή, ΄μια πορεία όπου παρατηρείς την πολυτάλαντη και αριστοτεχνική παραχάραξη την ιστορική αλήθειας του Μαρξισμού και της ανάμιξης παραφρασμένων αξιών με την διαπλοκή εξουσιαστικών συμφερόντων που υπότασσαν το κίνημα σε μια στρατηγική εξοβελισμού του από τα τεκταινόμενα και τα μελλούμενα, στην πορεία αυτή όπου δοκιμάστηκαν οι αντοχές και η συνειδητοποίηση του Είναι της Αριστεράς και των αγώνων των συντελεστών της, στην πορεία αυτή το ΠΑΣΟΚ επέφερε συντριπτική ήττα.
Η παλιά Αριστερά, ενώ θα περίμενε κανείς να βρει το κουράγιο αλλά και την ευφυΐα της εξ αριστερών θετικής "πλαγιοκόπησης" του ΠΑΣΟΚ, ώστε να υποστηριχτεί δημιουργώντας το ανάχωμα από την μια αλλά και το παρεμποδιστή προς την δεξιά του εκτροπή , τον εκφυλισμό του από την συνεχή ερωτοτροπία του με την Κυβερνητική εξουσία, από την άλλη, έκανε ότι μπορούσε στην απομόνωσή της, και την καλλιέργεια του "εχθρού" της Αλλαγής και επομένως τον "σύμμαχο" της Δεξιάς.
Άλλωστε, η επισφράγιση του ρόλου και της κοντόφθαλμης πολιτικής της παλιάς Αριστεράς, βρίσκει τον εαυτό της, στις μέρες του '89.
Το ίδιο ακριβώς παρατηρώ σήμερα να συμβαίνει στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ.
Τόσο οι σεχταριστικές του συνιστώσες όσο και ευρύτερα στρώματα της Αριστεράς, το ΚΚΕ αλλά και της "σκεπτόμενης" Σοσιαλδημοκρατίας που βρίσκεται μέσα στο ΠΑΣΟΚ, παρεμποδίζουν, συκοφαντούν και καταστροφολογούν μια επανα-δημιουργία και μια επανα-συγκρότηση των δυνάμεων που συνθέτουν την σύγχρονη Αριστερά, ( Σοσιαλιστές, Σοσιαλδημοκράτες, Κομμουνιστές, Ανανεωτικούς), μια σύγχρονη Αριστερά που θα μπορούσε να ξαναδημιουργήσει το Λαϊκό κίνημα, να έβρισκε το κουράγιο και την συνεκτική δύναμη μιας νέας Αλλαγής, μιας νέας ανατροπής για μια καινούργια πορεία, για μια ισχυρή κοινωνία με θεσμούς και πολιτικές σταθερότητας, ανάπτυξης και σοσιαλιστικής προοπτικής.
Ο τόπος και ο Λαός έχει ανάγκη μιας καινούργιας αρχής. Μιας καινούργιας πολιτικής, κινηματικής συμμαχίας, μιας δύναμης που βασισμένη στις ανάγκες της Κοινωνίας και ενεργοποιώντας τις δυνάμεις της, με ενεργοποίηση της συμμετοχής και της συναπόφασης, την κοινή δράση και την ένταξη, σε μια πορεία και έναν αγώνα αναδημιουργίας και κυβερνητικής προοπτικής.
Ας σταματήσουμε την επανάληψη των λαθών.
Οι βιασύνη να ξαναδούμε ένα καλλίτερο μέλλον, να νιώσουμε σίγουροι για το αύριο, να ξαναφτιάξουμε ένα ελπιδοφόρο κόσμο που θα εγγυάται το παρόν και θα διασφαλίζει την ύπαρξη του αύριο, δεν θα την δούμε μέσα από την εναλλαγή στην Κυβερνητική εξουσία του ΠΑΣΟΚ.
Εκτός αν το ΠΑΣΟΚ κάνει χαρακίρι στο παλιό και πρόσφατο παρελθόν του. Εκτός αν το ΠΑΣΟΚ απαλλαγεί από Πάγκαλους και κάθε λογής εκσυγχρονιστές και νεοφιλελεύθερους που κατατρώγουν τις σάρκες του. Αν συμβούν πράγματα που θα μπορούσαν να ξανασυναντηθούν τα ρεύματα της Αριστεράς και όχι οι σέκτες της, σε μια προοπτική΄δημιουργίας ενός πόλου που θα μπορούσε η πλειοψηφία του Λαού να βρει το νόημα την συμμετοχής, του αγώνα, της ρήξης, της οργάνωσης και θεσμικής θωράκισης των Κοινωνιών που συνθέτουν την Εθνική Κοινωνία.
Σε μια τέτοια πορεία, για μια τέτοια ανάγκη, οφείλουμε να δράσουμε συνεκτικά, με κάθε συντροφικότητα και χωρίς δολοπλοκίες, χωρίς παλινδρομήσεις, χωρίς ιδιοτέλεια και μικρομεγαλισμούς.
Στο μόνο που κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει ως χείρα βοηθείας, είναι το ΚΚΕ, που στην ανάγκη αυτοεξυπηρέτησης και περιφρούρηση της ύπαρξής του, διολισθαίνει καθημερινά σε πιο Σταλινικές δράσεις και αντιλήψεις.
Πέμπτη 28 Μαΐου 2009
ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Μπορείτε να αφήσετε κατά μέρος την Ευρωλαγνεία σας και να απαντήσετε:
1. Τι θα κάνετε με την αναθεώρηση του Μάαστριχ
2. Τι θα κάνετε με την αναμόρφωση του αφορολόγητου
3. Τι θα κάνετε με τις αυξήσεις των προϊόντων και αν θα επαναφέρετε τις αγορανομικές διατάξεις.
4. Θα υπερασπιστείτε την ανεξαρτησία της Εθνικής Οικονομίας κόντρα στην ΕΕ των πολυεθνικών και του Ιμπεριαλισμού;
5. Συμφωνείτε με τις παραινέσεις του ΔΝΤ ή θα επαναδιαπραγματευτείτε τους όρους δανεισμού;
6. Θα απαιτήσετε την μείωση των επιτοκίων και θα επιβάλετε κυρώσεις στις Τράπεζες για την τοκογλυφική τους κερδοφορία;
7. Θα επαναφέρετε το ύψος των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις;
8. Τι θα κάνετε με το Ασφαλιστικό; Θα παραμείνουν σε ισχύ οι Νόμοι της ΝΔ;
9. Τι θα κάνετε με το καρτέλ των πετρελαιοειδών; Ως πότε θα ρυθμίζουν ως μαυραγορίτες την τιμή Πετρελαίου και βενζίνης;
10. Τι θα κάνετε με τους έμμεσους φόρους;
Ο Λαός θέλει απάντηση σε αυτά και μάλιστα πριν τις εκλογές
κ. Παπανδρέου, ομολογείτε πως η οικονομική κρίση εκτός από Διεθνές φαινόμενο αποτελεί και εσωτερική Πολιτική υπόθεση που εδράζεται στην πολιτική της Κυβέρνησης.
Ο Λαός για όλα τα σπασμένα καλείται να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
ΕΡΩΤΗΜΑ: Οι τριακόσιοι της Βουλής, δέχεστε να μειώσετε κατά 20% την Βουλευτική σας αποζημίωση ή ως " Εθνοπατέρες" είστε έξω και πάνω από τα τετριμμένα;
Με πιο πρακτικό τρόπο εκτός των πολιτικών ευθυνών θα σας υποχρέωνε να κάνατε αντιληπτό το μέγεθος και τον όγκο των αποφάσεών σας, όταν αυτές αφορούν τον Λαό αλλά όχι την τσέπη σας;
ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΉΣΕΤΕ ΑΠΌ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΊΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΜΟΝΌ;
ΟΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ στην κριτική σας, ΔΕΣΜΕΥΕΙ ΚΑΙ ΕΣΑΣ;
Τετάρτη 27 Μαΐου 2009
ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ.........................
Δεν έχω διάθεση να σχολιάσω τα διαφημιστικά σποτ του σκοταδισμού της Δεξιάς που νομίζει ότι ο Λαός δεν ζει σ' αυτήν την Χώρα, αλλά σε κάποιον παράδεισο και υπάρχουν οι Κασσάνδρες που τον υποσκάπτουν, τον φοβίζουν, του ασκούν τρομοκρατία.
Μιλώ για τα παπαγαλάκια, που συνωστίζονται στα μέσα μαζικής αποβλάκωσις, είτα από τα δελτία παραπληροφόρησης, είτα από κάτι περίεργες παρά - Αριστοφάνειες "παραστάσεις".
Μιλώ για εκείνα τα ξιπασμένα άτομα που δεν μπορούν να αρθρώσουν ατομικό πολιτικό λόγο ή περιγραφικό των προθέσεών τους, ώστε με επιχειρήματα που θα πρέπει να "προσκομίσουν", να μας πείσουν γιατί θα ψηφίσουν .... παραλία και όχι πολιτικούς εκπροσώπους για το Ευρωκοινοβούλιο.
Θα προτιμούσα να αναπτυσσόταν ένα σοβαρό κίνημα αναρχίας και αντιεξουσιασμού προς τα ιμπεριαλιστικά κέντρα που δυναστεύουν την ζωή μας και υπονομεύουν το μέλλον μας, παρά μια χαφιεδοπαρέα που δήθεν έχει διαφορετικά κίνητρα αλλά βοηθά στην επίτευξη του μοναδικού στόχου, που είναι : Τίποτα να μην αλλάξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί αυτό βολεύει τα Αφεντικά.
Θα προτιμούσα την ανάπτυξη μιας Κοινωνική Αριστεράς από το συρφετό των Αριστερών Κομμάτων που το καθένα από αυτά πουλά το ίδιο προϊόν, με διαφορετικό αμπαλάρισμα εμμένοντας στην πολυδιάσπασή του, χωρίς να μπορεί να "τιθασεύσει" τον εαυτό του και να αποτελέσει την Πολιτική - Κοινωνική και ανατρεπτική δύναμη που οι Λαοί θα αποκτούσαν την κοινωνική τους συγκρότηση ως θεσμική δύναμη και που μέσα από μια τέτοια συλλογικότητα θα ανέτρεπαν το σημερινό καθεστώς.
Γνωρίζουμε όλοι ότι οι δήθεν εκπρόσωποί μας στο Ευρωκοινοβούλιο, είναι δήθεν. Ότι επί της ουσίας εκπροσωπούν και υπηρετούν μονοδιάστα τα πιο δυναμικά και άκρως ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα, ως προέκταση των επιλογών των κομμάτων τους.
Γνωρίζουμε ότι τα κόμματα επί της ουσίας δεν εκπορεύονται, ως εκφραστές και εκπρόσωποι, της μιας ή της άλλης τάσης μιας ολοκληρωμένης και συγκροτημένης κοινωνίας, αλλά ως μεταπράτες οργανωμένων οικονομικών εξουσιών που διαφεντεύουν το μυαλό, την θέληση και το συμφέρον των αποσυνθετιμένων κοινωνικών ομάδων, οικοδομώντας παράλληλους και διχτυωτούς μηχανισμούς διαιώνισης του Κορπορατισμού.
Όμως σε κάθε περίπτωση ακόμα και σε αυτή που επιδιώκεται η αναθεώρηση των Κοινωνικοπολιτικών Θεωριών, το άτομο δεν μπορεί να απέχει από τις διαδικασίες ανάδειξης εκπροσώπων του ανεξάρτητα αν τις καταγγέλλει
Αν μέναμε μόνο στην διαπίστωση της πραγματικότητας και ως επόμενο βήμα μας την καταγγελία της δημιουργημένης πραγματικότητας και εκδράμαμε όπου αλλού, δεν θα μπορούσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: Ποιος θα αλλάξει τον κόσμο εκτός από εμάς;
Το ερώτημα όμως υπάρχει επειδή υπάρχουμε, ζούμε και ευθυνόμαστε για την πραγματικότητα, επειδή εμείς την δημιουργήσαμε, εμείς την ποτίσαμε και άνθισε και εμείς οφείλουμε να την αλλάξουμε.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ και ΑΠΑΙΤΗΣΗ από τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ για ΑΛΛΑΓΗ των συσχετισμών που θα δώσουν την προοπτική για μια ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ είναι κατασκεύασμα των ΜΜΕ, των Οργανωμένων συμφερόντων, που τους εξυπηρετεί η σημερινή κατάσταση και όλο το σκηνικό δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από μια σκευωρία εναντίον της Αριστεράς και των Κοινωνικών Κινημάτων.
Η ψήφος προς τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ είναι ψήφος υπέρ της Κυβέρνησης και ψήφος υπέρ της στασιμότητας.
ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΥΠΟΣΤΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΣΟ
ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΔΡΟΜΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
ΕΞΑΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΑΟ, ΔΕΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ.
ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΦΟΒΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΝΤΕΣ
Μιλώ για τα παπαγαλάκια, που συνωστίζονται στα μέσα μαζικής αποβλάκωσις, είτα από τα δελτία παραπληροφόρησης, είτα από κάτι περίεργες παρά - Αριστοφάνειες "παραστάσεις".
Μιλώ για εκείνα τα ξιπασμένα άτομα που δεν μπορούν να αρθρώσουν ατομικό πολιτικό λόγο ή περιγραφικό των προθέσεών τους, ώστε με επιχειρήματα που θα πρέπει να "προσκομίσουν", να μας πείσουν γιατί θα ψηφίσουν .... παραλία και όχι πολιτικούς εκπροσώπους για το Ευρωκοινοβούλιο.
Θα προτιμούσα να αναπτυσσόταν ένα σοβαρό κίνημα αναρχίας και αντιεξουσιασμού προς τα ιμπεριαλιστικά κέντρα που δυναστεύουν την ζωή μας και υπονομεύουν το μέλλον μας, παρά μια χαφιεδοπαρέα που δήθεν έχει διαφορετικά κίνητρα αλλά βοηθά στην επίτευξη του μοναδικού στόχου, που είναι : Τίποτα να μην αλλάξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί αυτό βολεύει τα Αφεντικά.
Θα προτιμούσα την ανάπτυξη μιας Κοινωνική Αριστεράς από το συρφετό των Αριστερών Κομμάτων που το καθένα από αυτά πουλά το ίδιο προϊόν, με διαφορετικό αμπαλάρισμα εμμένοντας στην πολυδιάσπασή του, χωρίς να μπορεί να "τιθασεύσει" τον εαυτό του και να αποτελέσει την Πολιτική - Κοινωνική και ανατρεπτική δύναμη που οι Λαοί θα αποκτούσαν την κοινωνική τους συγκρότηση ως θεσμική δύναμη και που μέσα από μια τέτοια συλλογικότητα θα ανέτρεπαν το σημερινό καθεστώς.
Γνωρίζουμε όλοι ότι οι δήθεν εκπρόσωποί μας στο Ευρωκοινοβούλιο, είναι δήθεν. Ότι επί της ουσίας εκπροσωπούν και υπηρετούν μονοδιάστα τα πιο δυναμικά και άκρως ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα, ως προέκταση των επιλογών των κομμάτων τους.
Γνωρίζουμε ότι τα κόμματα επί της ουσίας δεν εκπορεύονται, ως εκφραστές και εκπρόσωποι, της μιας ή της άλλης τάσης μιας ολοκληρωμένης και συγκροτημένης κοινωνίας, αλλά ως μεταπράτες οργανωμένων οικονομικών εξουσιών που διαφεντεύουν το μυαλό, την θέληση και το συμφέρον των αποσυνθετιμένων κοινωνικών ομάδων, οικοδομώντας παράλληλους και διχτυωτούς μηχανισμούς διαιώνισης του Κορπορατισμού.
Όμως σε κάθε περίπτωση ακόμα και σε αυτή που επιδιώκεται η αναθεώρηση των Κοινωνικοπολιτικών Θεωριών, το άτομο δεν μπορεί να απέχει από τις διαδικασίες ανάδειξης εκπροσώπων του ανεξάρτητα αν τις καταγγέλλει
Αν μέναμε μόνο στην διαπίστωση της πραγματικότητας και ως επόμενο βήμα μας την καταγγελία της δημιουργημένης πραγματικότητας και εκδράμαμε όπου αλλού, δεν θα μπορούσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: Ποιος θα αλλάξει τον κόσμο εκτός από εμάς;
Το ερώτημα όμως υπάρχει επειδή υπάρχουμε, ζούμε και ευθυνόμαστε για την πραγματικότητα, επειδή εμείς την δημιουργήσαμε, εμείς την ποτίσαμε και άνθισε και εμείς οφείλουμε να την αλλάξουμε.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ και ΑΠΑΙΤΗΣΗ από τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ για ΑΛΛΑΓΗ των συσχετισμών που θα δώσουν την προοπτική για μια ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ είναι κατασκεύασμα των ΜΜΕ, των Οργανωμένων συμφερόντων, που τους εξυπηρετεί η σημερινή κατάσταση και όλο το σκηνικό δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από μια σκευωρία εναντίον της Αριστεράς και των Κοινωνικών Κινημάτων.
Η ψήφος προς τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ είναι ψήφος υπέρ της Κυβέρνησης και ψήφος υπέρ της στασιμότητας.
ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΥΠΟΣΤΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΣΟ
ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΔΡΟΜΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
ΕΞΑΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΑΟ, ΔΕΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ.
ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΦΟΒΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΝΤΕΣ
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
Σημαντικός Έλληνας, σπουδαίος άνθρωπος.
Γεννημένος μέσα στις ιδέες του Μάη του '68. Ταλαιπωρήθηκε από τον καρκίνο. Έχασε την μάχη με την επάρατο νόσο σήμερα το πρωί. Έζησε την τραγωδία. Έχασε το παιδί του.
Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941.Σπούδασε Νομικά, Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες σε Αθήνα, Μονπελιέ και Παρίσι.
Εργάστηκε ως καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 2, στο Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ορσαί και στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο του Μονπελλιέ.
Έκανε έρευνες και μελέτες πάνω στη μεσογειακή οικονομία, την ΕΟΚ, την Κινεζική αγροβιομηχανία, την αλιεία στην Ελλάδα και άλλες, για λογαριασμό της ΕΟΚ, της ΓΚΑΤΤ και του ΟΗΕ, από το 1967 ως το 1987.
Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο και έχει συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Ιταλικά.
Πολιτική
Ως το 1963 ήταν μέλος της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική ‘Aμυνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της.
Εντάχθηκε στον Συνασπισμό έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του, υπεύθυνος του Τμήματος Οικολογία και Ποιότητα της Ζωής. Μαζί με διάφορα άλλα στελέχη του κόμματος ανήκει στην τάση Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ.
Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές 2007 εκλέχθηκε Βουλευτής στη Β’ Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του.
Πηγή: PRESSMME
Η κηδεία του(πολιτική) από το νεκροταφείο ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, αύριο , 27/05/09 στις 6:00μμ
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
ΤΣΙΠΡΑΣ ή ΑΛΑΒΑΝΟΣ
Στο ερώτημα, γιατί στους παράλληλους μονολόγους των πολιτικών αρχηγών, ο Αλαβάνος αντικατέστησε τον Πρόεδρο του Συνασπισμού, είναι καταφανέστατο τουλάχιστον για τους έχοντας σεβασμό στον ΣΥΡΙΖΑ, για τους υπερασπιζόμενους τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι τι πιο φυσιολογικό από την εκπροσώπηση του από τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής του ομάδας, από την στιγμή που ως μόρφωμα δεν έχει την υπόσταση κόμματος αλλά συνασπισμό Κομμάτων.
Στις Ευρωεκλογές, το ψηφοδέλτιο καταρτίζεται στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ και όχι Συνασπισμού, ο οποίος αποτελεί μόνο μια συνιστώσα, έστω και την μεγαλύτερη, έστω και την δυναμικότερη από τις άλλες.
Όμως αποτελεί συνευθύνη όλων των συνιστωσών, για την μέχρι σήμερα απουσία υπόστασης κομματικού φορέα με΄ότι συνεπάγεται στον Πολιτικό του λόγο, στην συγκρότησή του, στην έκφρασή του, στην εκπροσώπησή του, στην λειτουργία του, κάτι που μπορεί να ερμηνευθεί μόνο από την σκοπιά του φτωχού συγγενή.
Δεν γίνεται αντιληπτό, πως ο Πρόεδρος του Συνασπισμού, συμπεριφέρεται εξ οφιτσίου, Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν γίνεται αντιληπτή η πατερναλιστική φεουδαρχική αντίληψη ιδιοκτησίας που διακατέχει τον Συνασπισμό έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί οι συνιστώσες να περιχαρακώνονται στο καβούκι της αυθαιντίας τους, αλλά ευθύνονται μιας και δεν "κουβαλούν" τίποτε πίσω τους , για την φεουδαρχική αυθαιρεσία του Ηγεμόνα.
Η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ έγκειται στην ισότιμη συνεύρεση όλων των συνιστωσών ( κόμματα ή παρατάξεις ή κινήσεις) ως πολιτικές οντότητες που συνθέτουν την άλλη Αριστερά και όχι ως συνεταιρισμός μικρομάγαζων που συστεγάζονται σε ένα super market. Η μέχρι σήμερα συμφωνημένη λειτουργία του στο επίπεδο των αποφάσεων, που είναι η ομοφωνία αντί της αυξημένης πλειοψηφίας, μπορεί να προσδίδει μια σχετική αυτογνωσία της συγκρότησής του, αλλά από την άλλη αποτελεί και την αχίλλειον πτέρνα του.
Η αδυναμία από την μια και ο φετιχισμός στο Είναι των μικρότερων συνιστωσών από την άλλη, καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός της κυρίαρχης τάσης του ΣΥΝ σήμερα, τους εμποδίζει να εγκαταλείψουν την αδιέξοδη οπτική τους, καθιστώντας τον ΣΥΡΙΖΑ όμηρο μιας δυναμικά σπαρασσόμενη από αδιέξοδα κοινοβουλευτική παράταξη, με Πρόεδρο τον Αλαβάνο, με εγγυητή τον Αλαβάνο, με μοναδικό αντίπαλο δέος προς τους Ανανεωτικούς τον Αλαβάνο και με τον Τσίπρα να προσπαθεί να δημιουργήσει πολιτικό λόγο περισσότερο ως Γραμματέα της ..... ΚΝΕ, παρά ως Πρόεδρο του ΣΥΝ. Όμως η δεινή θέση που βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν του επιτρέπει να απαντήσει θετικά στην δυναμική που αναπτύσσεται στο επίπεδο του Λαού ως αντίδραση προς τον δικομματισμό, τον οποίο τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ καταγγέλλουν
Μια δυναμική, που δημοσκοπικά άγγιξε το 17% ως ελπιδοφόρα προοπτική για τον ίδιο τον Λαό απέναντι σε ένα ΠΑΣΟΚ που δεν μπορούσε να απαλλαγεί από το επαίσχυντο Σημιτικό του παρελθόν, που ξάφνιασε όλες τις Συνιστώσες, έδειξε και την αδυναμία διαχείρισης μια τέτοιας έκταση προσφυγής του κόσμου, στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Έδειξε πως δεν είναι ούτε σε θέση να αντιτείνει σοβαρό πολιτικό λόγο, ούτε ότι διαθέτει μια δυναμική λόγου εμπιστοσύνης και υπευθυνότητας, που να προβάλει την ανάληψη Κυβερνητικού ρίσκου. Να απαντήσει δηλαδή στο δίλημμα, " τι θα κάνετε στην περίπτωση που δεν σχηματίζει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία στο ενδεχόμενο πρόωρων ή κανονικών εκλογών".
Η αδυναμία των άλλων Συνιστωσών αλλά και ο κίνδυνος να χαθεί η "αθωότητα" της Αριστερής τους αυθεντίας, έχει αναπτύξει μια φιλοσοφία σνομπ απέναντι σε κάθε τι που δεν υποτάσσεται στην δική τους φιλοσοφία περί Αριστεράς και Σοσιαλισμού.
Αποτέλεσμα, η υπεροχή του Συνασπισμού να λειτουργεί πατερναλιστικά με όση φεουδαρχική ιδιοκτησιακή αντίληψη προσλαμβάνει αυτός ο πατερναλισμό του ΣΥΝ πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι "ξαφνιάζει" από την μια η "αντικατάσταση" Τσίπρα από τον Αλαβάνο, αλλά από την άλλη δίνει περισσότερα εφόδια για κακόπιστη κριτική, διαμορφώνοντας ένα τοπίο χαμηλών προσδοκιών, προδικάζοντας ένα αποτέλεσμα διαλυτικού χαραχτήρα, που θα καταφανεί μετά τις Ευρωεκλογές, αν το ποσοστό είναι πάρα πολύ κατώτερο των προσδοκιών, πάντα σε σχέσει μα τα δημοσκοπικά αποτελέσματα, που κατέτασσαν τον ΣΥΡΙΖΑ τρίτο κόμμα.
Στις Ευρωεκλογές, το ψηφοδέλτιο καταρτίζεται στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ και όχι Συνασπισμού, ο οποίος αποτελεί μόνο μια συνιστώσα, έστω και την μεγαλύτερη, έστω και την δυναμικότερη από τις άλλες.
Όμως αποτελεί συνευθύνη όλων των συνιστωσών, για την μέχρι σήμερα απουσία υπόστασης κομματικού φορέα με΄ότι συνεπάγεται στον Πολιτικό του λόγο, στην συγκρότησή του, στην έκφρασή του, στην εκπροσώπησή του, στην λειτουργία του, κάτι που μπορεί να ερμηνευθεί μόνο από την σκοπιά του φτωχού συγγενή.
Δεν γίνεται αντιληπτό, πως ο Πρόεδρος του Συνασπισμού, συμπεριφέρεται εξ οφιτσίου, Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν γίνεται αντιληπτή η πατερναλιστική φεουδαρχική αντίληψη ιδιοκτησίας που διακατέχει τον Συνασπισμό έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί οι συνιστώσες να περιχαρακώνονται στο καβούκι της αυθαιντίας τους, αλλά ευθύνονται μιας και δεν "κουβαλούν" τίποτε πίσω τους , για την φεουδαρχική αυθαιρεσία του Ηγεμόνα.
Η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ έγκειται στην ισότιμη συνεύρεση όλων των συνιστωσών ( κόμματα ή παρατάξεις ή κινήσεις) ως πολιτικές οντότητες που συνθέτουν την άλλη Αριστερά και όχι ως συνεταιρισμός μικρομάγαζων που συστεγάζονται σε ένα super market. Η μέχρι σήμερα συμφωνημένη λειτουργία του στο επίπεδο των αποφάσεων, που είναι η ομοφωνία αντί της αυξημένης πλειοψηφίας, μπορεί να προσδίδει μια σχετική αυτογνωσία της συγκρότησής του, αλλά από την άλλη αποτελεί και την αχίλλειον πτέρνα του.
Η αδυναμία από την μια και ο φετιχισμός στο Είναι των μικρότερων συνιστωσών από την άλλη, καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός της κυρίαρχης τάσης του ΣΥΝ σήμερα, τους εμποδίζει να εγκαταλείψουν την αδιέξοδη οπτική τους, καθιστώντας τον ΣΥΡΙΖΑ όμηρο μιας δυναμικά σπαρασσόμενη από αδιέξοδα κοινοβουλευτική παράταξη, με Πρόεδρο τον Αλαβάνο, με εγγυητή τον Αλαβάνο, με μοναδικό αντίπαλο δέος προς τους Ανανεωτικούς τον Αλαβάνο και με τον Τσίπρα να προσπαθεί να δημιουργήσει πολιτικό λόγο περισσότερο ως Γραμματέα της ..... ΚΝΕ, παρά ως Πρόεδρο του ΣΥΝ. Όμως η δεινή θέση που βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν του επιτρέπει να απαντήσει θετικά στην δυναμική που αναπτύσσεται στο επίπεδο του Λαού ως αντίδραση προς τον δικομματισμό, τον οποίο τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ καταγγέλλουν
Μια δυναμική, που δημοσκοπικά άγγιξε το 17% ως ελπιδοφόρα προοπτική για τον ίδιο τον Λαό απέναντι σε ένα ΠΑΣΟΚ που δεν μπορούσε να απαλλαγεί από το επαίσχυντο Σημιτικό του παρελθόν, που ξάφνιασε όλες τις Συνιστώσες, έδειξε και την αδυναμία διαχείρισης μια τέτοιας έκταση προσφυγής του κόσμου, στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Έδειξε πως δεν είναι ούτε σε θέση να αντιτείνει σοβαρό πολιτικό λόγο, ούτε ότι διαθέτει μια δυναμική λόγου εμπιστοσύνης και υπευθυνότητας, που να προβάλει την ανάληψη Κυβερνητικού ρίσκου. Να απαντήσει δηλαδή στο δίλημμα, " τι θα κάνετε στην περίπτωση που δεν σχηματίζει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία στο ενδεχόμενο πρόωρων ή κανονικών εκλογών".
Η αδυναμία των άλλων Συνιστωσών αλλά και ο κίνδυνος να χαθεί η "αθωότητα" της Αριστερής τους αυθεντίας, έχει αναπτύξει μια φιλοσοφία σνομπ απέναντι σε κάθε τι που δεν υποτάσσεται στην δική τους φιλοσοφία περί Αριστεράς και Σοσιαλισμού.
Αποτέλεσμα, η υπεροχή του Συνασπισμού να λειτουργεί πατερναλιστικά με όση φεουδαρχική ιδιοκτησιακή αντίληψη προσλαμβάνει αυτός ο πατερναλισμό του ΣΥΝ πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι "ξαφνιάζει" από την μια η "αντικατάσταση" Τσίπρα από τον Αλαβάνο, αλλά από την άλλη δίνει περισσότερα εφόδια για κακόπιστη κριτική, διαμορφώνοντας ένα τοπίο χαμηλών προσδοκιών, προδικάζοντας ένα αποτέλεσμα διαλυτικού χαραχτήρα, που θα καταφανεί μετά τις Ευρωεκλογές, αν το ποσοστό είναι πάρα πολύ κατώτερο των προσδοκιών, πάντα σε σχέσει μα τα δημοσκοπικά αποτελέσματα, που κατέτασσαν τον ΣΥΡΙΖΑ τρίτο κόμμα.
Παρασκευή 22 Μαΐου 2009
ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
Σε ότι αφορά την Χώρα, όταν η Ρόζα μιλούσε για το " Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" δεν εννοούσε ΚΚΕ ή Βαρβαρότητα, ΠΑΣΟΚ ή Βαρβαρότητα, ΣΥΡΙΖΑ ή Βαρβαρότητα.
Δεν εννοούσε Κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά ως πηγή του καλού και Κόμματα που αναφέρονται στην Δεξιά, ως πηγή του κακού.
Αν επανέρχεται σήμερα το ζήτημα αυτό ως προεκλογικός λόγος σε ένα ακροατήριο που δεν γνωρίζει στοιχειωδώς βασικές αρχές της φιλοσοφίας, επανέρχεται χλευάζοντας και τον Σοσιαλισμό ως φιλοσοφία αλλά και τον Λαό ως οντότητα, της οποίας έχουν αφαιρεθεί τα σημαντικά δυναμικά της στοιχεία που την καθορίζουν ως προοδευτική, ανατρεπτική και δημιουργική δύναμη.
Η περίοδος Σημίτη, ήταν σπουδή εναντίον της Βαρβαρότητας ή η Βαρβαρότητα της Σοσιαλδημοκρατίας δια του Εκσυγχρονισμού εναντίον του Λαού, των εργαζομένων, της Ελληνικής Εθνικής οικονομίας;
Η απόγνωση των κοινωνιών από την παγκόσμια τάξη πραγμάτων που αντιπροσωπεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, οι ΗΠΑ και οι δορυφόροι της, οφείλεται στην βαρβαρότητα με την οποία αντιλαμβάνεται η παγκόσμια Αριστερά τα πράγματα και από τον τρόπο και την "προσαρμογή" της στις διάφορες σύγχρονες σχολές σκέψης, που δημιουργούν ένα ασφυκτικό και αποπνικτικό κλοιό στραγγαλισμού των κινημάτων και των αιτούμενων επαναστάσεων.
Αυτή η Αριστερά, που κυριαρχεί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι η "Αριστερά" της Διεθνούς Σοσιαλδημοκρατίας.
Μια Σοσιαλδημοκρατία που καλλιέργησε το έδαφος ώστε η παλιά Χριστιανοδημοκρατική Δεξιά να εγκλιματιστεί ως την μοναδική δύναμη "ανάπτυξης" της Υπανάπτυξης των Λαών και των Κινημάτων.
Η παλαιά Σοσιαλδημοκρατία που κυριαρχούσε στην τότε ΕΟΚ, το΄μόνο που κατάφερε ήταν να οργώσει το έδαφος και να σπείρει τους νεοτεκτονικού σπόρους για μια τάξη πραγμάτων που θα κυριαρχούσε το ληστρικό κεφάλαιο των πολυεθνικών και θα εκτόπιζε τα ντόπια εθνικά κεφάλαια, που ισχυροποιούσε την Ένωση των Κεφαλαίων ως οικονομική υπερτατη δύναμη, αλυσοδένοντας τους Λαούς της Ευρώπης με πιο χοντρές αλυσίδες.
Το "σύνθημα" Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, για την Σοσιαλδημοκρατία, έχει μεταλλαχτεί σε Δικαιωμα στην Βαρβαρότητα για μας και Ενοχική Βαρβαρότητα για τους άλλους.
Προφανώς ο Παπανδρέου, ως Πρόεδρος της κατ' επίφαση Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μιλώντας για το " Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" αυτο ακριβώς εννοούσε. Δικαίωμα στην Βαρβαρότητα για την Σοσιαλδημοκρατία και Ενοχική Βαρβαρότητα για την Διεθνή Δεξιά.
Δεν εννοούσε Κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά ως πηγή του καλού και Κόμματα που αναφέρονται στην Δεξιά, ως πηγή του κακού.
Αν επανέρχεται σήμερα το ζήτημα αυτό ως προεκλογικός λόγος σε ένα ακροατήριο που δεν γνωρίζει στοιχειωδώς βασικές αρχές της φιλοσοφίας, επανέρχεται χλευάζοντας και τον Σοσιαλισμό ως φιλοσοφία αλλά και τον Λαό ως οντότητα, της οποίας έχουν αφαιρεθεί τα σημαντικά δυναμικά της στοιχεία που την καθορίζουν ως προοδευτική, ανατρεπτική και δημιουργική δύναμη.
Η περίοδος Σημίτη, ήταν σπουδή εναντίον της Βαρβαρότητας ή η Βαρβαρότητα της Σοσιαλδημοκρατίας δια του Εκσυγχρονισμού εναντίον του Λαού, των εργαζομένων, της Ελληνικής Εθνικής οικονομίας;
Η απόγνωση των κοινωνιών από την παγκόσμια τάξη πραγμάτων που αντιπροσωπεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, οι ΗΠΑ και οι δορυφόροι της, οφείλεται στην βαρβαρότητα με την οποία αντιλαμβάνεται η παγκόσμια Αριστερά τα πράγματα και από τον τρόπο και την "προσαρμογή" της στις διάφορες σύγχρονες σχολές σκέψης, που δημιουργούν ένα ασφυκτικό και αποπνικτικό κλοιό στραγγαλισμού των κινημάτων και των αιτούμενων επαναστάσεων.
Αυτή η Αριστερά, που κυριαρχεί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι η "Αριστερά" της Διεθνούς Σοσιαλδημοκρατίας.
Μια Σοσιαλδημοκρατία που καλλιέργησε το έδαφος ώστε η παλιά Χριστιανοδημοκρατική Δεξιά να εγκλιματιστεί ως την μοναδική δύναμη "ανάπτυξης" της Υπανάπτυξης των Λαών και των Κινημάτων.
Η παλαιά Σοσιαλδημοκρατία που κυριαρχούσε στην τότε ΕΟΚ, το΄μόνο που κατάφερε ήταν να οργώσει το έδαφος και να σπείρει τους νεοτεκτονικού σπόρους για μια τάξη πραγμάτων που θα κυριαρχούσε το ληστρικό κεφάλαιο των πολυεθνικών και θα εκτόπιζε τα ντόπια εθνικά κεφάλαια, που ισχυροποιούσε την Ένωση των Κεφαλαίων ως οικονομική υπερτατη δύναμη, αλυσοδένοντας τους Λαούς της Ευρώπης με πιο χοντρές αλυσίδες.
Το "σύνθημα" Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, για την Σοσιαλδημοκρατία, έχει μεταλλαχτεί σε Δικαιωμα στην Βαρβαρότητα για μας και Ενοχική Βαρβαρότητα για τους άλλους.
Προφανώς ο Παπανδρέου, ως Πρόεδρος της κατ' επίφαση Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μιλώντας για το " Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" αυτο ακριβώς εννοούσε. Δικαίωμα στην Βαρβαρότητα για την Σοσιαλδημοκρατία και Ενοχική Βαρβαρότητα για την Διεθνή Δεξιά.
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Η ΒΟΥΛΗ ΕΚΛΕΙΣΕ, ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Μπορεί να έκλεισε αιφνιδιαστικά η Βουλή έκλεισαν όμως και τα .... τραύματα μιας παρατεταμένης περιόδου κρίσης ηθικής και αντινομιών που το κοινοβουλευτικό σύστημα της Δημοκρατίας της Εξουσίας και των συμφερόντων, παράγει στην καθημερινότητα του.
Ωφελημένοι από την πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού να τερματιστούν οι εργασίες του Κοινοβουλίου, έστω και με τον άγαρμπο τρόπο που έγινε και που δηλώνει προφανώς πανικό από την συνεχιζόμενη ροή σκανδάλων των στελεχών του κόμματός του, ήταν τόσο η Κυβερνητική Παράταξη, όσο και το ΠΑΣΟΚ, που ενώ επένδυε πάνω στην αποκάλυψη των σκανδάλων έπαιζε μόνο στο γήπεδο από την παραγραφή των αδικημάτων των δικών του υπουργών, αλλά αυτό άρχιζε να του δημιουργεί κόστος.
Το κόστος για το ΠΑΣΟΚ ήταν η περίοδος Σημίτη και τα σκάνδαλα των δικών του Υπουργών, που παρά την παραγραφή, επισκίαζαν την επιθετικότητα του Παπανδρέου εναντίον της ¨διαφθοράς" του Αντιπάλου του.
Οι συγκρίσεις και η αλληλοκατηγορίες περί συμψηφισμού επανέφεραν στο προσκήνιο τις ευθύνες στην οικονομική διαχείριση και την διαφθορά στελεχών της Κυβέρνησης Σημίτη αλλά και την εμπέδωση κλίματος αναξιοπιστίας τόσο για τον Καραμανλή όσο και για τον Παπανδρέου.
Τα κέρδη περιορίζονταν και η παγιωμένη διαφορά πλέον λειτουργούσε ως συγκοινωνούντα δοχεία με την Νέα Δημοκρατία.
Όσο έχανε το κόμμα της Κυβερνώσας παράταξης αντίστοιχα έχανε και το ΠΑΣΟΚ.
Η διαφορά μεταξύ τους δεν έδινε την δυνατότητα της απογείωσης του ΠΑΣΟΚ αφού τα "βαρίδια" που βύθιζαν την Νέα Δημοκρατία, τα ίδια κρατούσαν σε "χαμηλή πτήση" και το ΠΑΣΟΚ.
Ενώ το ΠΑΣΟΚ είχε φτάσει σε ψηλά ποσοστά συσπείρωσης των οπαδών του από την άλλη η Νέα Δημοκρατία ακόμα ψάχνει να βρει τρόπους να ξεπεράσει τα εμπόδια.
Μια ενδεχόμενη, αλλά καθώς φαίνεται πιο σίγουρη από ποτέ, μεγάλη αποχή από τις ευρωεκλογές, ίσως να είναι το σωτήριο για την Κυβερνώσα Παράταξη που θα επιφέρει σμίκρυνση της διαφοράς της από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα επιθυμούσε μια διαφορά τέτοια που να καθορίσει αποτελεσματικά την εξ' αναγκαιότητας, πρόωρη προσφυγή στις κάλπες των Βουλευτικών εκλογών.
Όμως το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής, βοήθησε και το ΠΑΣΟΚ αφού πλέον το παιγνίδι του "Βρώμικου" χρήματος και της διαπλοκή παίζεται στο επίπεδο των καναλαρχών και των Εφημερίδων.
Η βεβαιότητα ότι η Νέα Δημοκρατία θα χάσει τις Ευρωεκλογές αλλά και τις Βουλευτικές εκλογές, καθώς και η συνταξιοδότηση του κ. Σανιδά, "απελευθερώνει" όσους έχουν την ευθύνη της δημοσιοποίησης των σκανδάλων με την υπόδειξη συγκεκριμένων Πολιτικών παραγόντων της Κυβέρνησης Καραμανλή.
Αλλά το ερώτημα που εκ των πραγμάτων μπαίνει μετά από μια παρατεταμένη περίοδο πολιτικής κρίσης και αναξιοπιστίας του Κοινοβουλευτισμού, είναι, τι θα ήταν πιο προοδευτικό και σύγχρονο;
Ένα σύστημα Κυβερνητικής Διαχείρισης του Κράτους από ένα κόμμα με ένα σχήμα στελεχών - υπουργών, που εκλέγεται ως κόμμα χωρίς πλέον βουλευτές και τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο επίπεδο μιας "κοινοβουλευτικής κοινωνίας" θα ασκούσαν τις πολιτικές τους ως αντίβαρο στις κυβερνητικές επιλογές και αποφάσεις ή η συνέχιση αυτής της ίδιας κατάστασης που ζούμε σήμερα;
Σε ένα τέτοιο σύστημα Κοινοβουλευτικής Κοινωνίας, αξία θα είχε το νομοθετικό έργο ενός θεσμοθετημένου οργάνου εκατό πολιτών που θα εκλέγονταν για τον λόγο αυτό και το Κοινοβουλευτικό Ειδικό Σώμα των πολιτών που η συγκρότησή του θα ήταν διάφορη από την εκλογή των κομμάτων ή του Νομοθετικού Σώματος.
Σε ένα τέτοιο σύστημα , η κοινωνία συγκροτείται με θεσμικό κοινοβουλευτικό ρόλο στο επίπεδο της Πόλης, του Νομού και της Περιφέρειας, μέσα από μια διαδικασία τυχαίας συγκρότησης, πχ με την κλήρωση ενός αριθμού από τους εκλογικούς καταλόγους της Πόλης, του Νομού, της Περιφέρειας.
Έχει παρέλθει πλέον η αξιοπιστία και η αναγκαιότητα του Κρατικού Κοινοβουλευτισμού και πρέπει να αντικατασταθεί από το Νέο, που είναι ο Κοινωνικός Κοινοβουλευτισμός.
Η κοινωνία ως θεσμικός αντίποδας του Κράτους.
Η κοινωνία ως θεσμικός ελεγκτής της Κυβέρνησης και των Κομμάτων.
Η κοινωνία ως θεσμικός εντολέας και επιτηρητής της νομιμότητας
Σήμερα η Βουλή έχει μετατραπεί σε μια βιομηχανία παραγωγής Νόμων, που κανείς δεν εφαρμόζει και κανείς δεν έχει υποχρέωση να ελέγξει την εφαρμογή τους. Οι Νόμοι ψηφίζονται για να διευκολύνουν συγκεκριμένα συμφέροντα δυναστεύοντας παράλληλα τον Λαό, που του επιβάλλονται χαράτσια πληρωμής των διευκολύνσεων προς τα συμφέροντα.
Το σύστημα διακυβέρνησης διακατέχεται από έντονη φασιστική νοοτροπία καθώς και από μια βερμπαλιστική αξίωση της εξουσίας της Κυβέρνησης και των κομμάτων προς τους υποτελείς, με το.... σκάσε και σκάψε και στις επόμενες εκλογές έχει το δικαίωμα να με κρίνεις.
Μια Δημοκρατία, που το δικαίωμα συμμετοχής του Λαού στην άσκηση εξουσίας διαρκεί ενάμιση λεπτό κάθε τέσσερα χρόνια !!!
Μια Δημοκρατία, που το δικαίωμα διαβούλευσης του Λαού με το Κράτος και τα θεσμικά του όργανα, βρίσκεται στην σφαίρα της φαντασίας, σε όσους το επικαλούνται.
Μια Δημοκρατία, στην οποία ο Λαός δεν έχει γνώση, δεν γνωρίζει και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποφασίζει για το παρόν και το μέλλον του.
Μια Δημοκρατία, που αλίμονο αν τα κόμματα και οι Κυβερνήσεις έκαναν ότι έλεγε ο Λαός.
Μια Δημοκρατία, που ο Πρόεδρος της είναι ένα φυτό σε μια περισπούδαστη γλάστρα φυτεμένο, που όλοι τον σέβονται, όλοι τον ακούν με προσοχή αλλά όλοι τον έχουν απαξιωμένο.
Σε μια τέτοιας προτεινόμενης αναμόρφωση και αναδιατύπωση της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και του Πολιτεύματος, ποια Αριστερά και ποιο προοδευτικό κόμμα θα μπορούσε να αναλάβει την ρήξη με το κατεστημένο σύστημα που εξουσιάζει το Κράτος και τις Κοινωνίες;
Ποιο Κόμμα ή Κοινωνική Οργάνωση είναι αυτή που θα ήθελε την περιστολή των εξουσιών της και θα πρότεινε την θεσμική οργάνωση της Κοινωνίας ως Πολιτικός θεσμός άσκησης εξουσίας;
Ποιος Βουλευτής ή Υπουργός θα επιθυμούσε να απολογούταν στην Τοπική Κοινωνία που το εξέλεξε με θεσμικό τρόπο και να παρείχε το δικαίωμα έκπτωσης του από το αξίωμα του, αν οι Τοπική Κοινωνία έκρινε αρνητικά την προσφορά του και την λειτουργία του;
Ένα σύστημα Αντιπροσωπευτικού Κοινοβουλευτισμού δεν προϋποθέτει οπωσδήποτε την εκλογή Βουλευτών - Αντιπροσώπων, αλλά προϋποθέτει μια θεσμικά οργανωμένη κοινωνία με πλήρη εξουσία άσκησης δικαιωμάτων, εποπτείας και ελέγχων.
Ποιο κόμμα θα συμφωνούσε αντί της εκλογής των βουλευτών και την διαμόρφωση πλειοψηφίας στην Βουλή, θα προτιμούσε μόνο την εκλογή του κόμματος εκείνου που θα ασκούσε Κυβερνητική θητεία;
Όταν έχεις θεσμικά κατοχυρωμένη την Οργάνωση της Εθνικής Κοινωνίας μέσα από την κατοχύρωση της οργάνωσης των επιμέρους κοινωνιών που την συνθέτουν και μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα επιλογής των αντιπροσώπων, τότε ο Λαός αισθάνεται ισχυρός και ήσυχος.
Χρειαζόμαστε Αντιπρόσωπους των κοινωνιών μας και όχι εντολοδόχους Κομμάτων με την προβιά του εκ του Λαού, Αντιπροσώπου - Βουλευτή.
Πότε είχε ή θα αποκτήσει το δικαίωμα ο Λαός να επιβάλει την έκπτωση του Κυβερνώντος Κόμματος όταν ο προεκλογικός λόγος και οι δεσμεύσεις του Πλειοψηφούντος Κόμματος δεν ταυτίζονται με της Προγραμματικές δεσμεύσεις του, όταν ζητά ψήφο εμπιστοσύνης για σχηματισμό Κυβέρνησης;
Ποιο Κόμμα θα συμφωνούσε στην θεσμοθέτηση της παροχής εμπιστοσύνης στο πλειοψηφούν κόμμα, με την επικύρωση των προγραμματικών του δεσμεύσεων από ένα Δημοψήφισμα αφού σχημάτιζε Κυβέρνηση;
Αν δηλαδή με την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου, αυτομάτως να ξεκινούσε και η δημοψηφισματική διαδικασία.
Γιατί όταν ο Λαός εκλέγει το κόμμα που θα κυβερνήσει, ο Λαός πρέπει να επικυρώνει και τις προγραμματικές δεσμεύσεις του ως Κυβέρνηση.
Εκτός αν ο λαός είναι ανώριμος, αλλά τότε πως βασίζεται ένα κόμμα στην εγκυρότητα της κρίσης του Λαού για την εκλογή του σε Κυβερνώσα Παράταξη;
Η παραπάνω πρόταση νομίζω ότι βγάζει το Πολιτικό Σύστημα από τα αδιέξοδά του και τις κρίσεις του, αλλά ταυτόχρονα αναβαθμίζει τον ρόλο των κοινωνιών αφού εξαλείφει τις ανισότητες εξουσιών μεταξύ Κράτους και Κοινωνίας.
Ωφελημένοι από την πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού να τερματιστούν οι εργασίες του Κοινοβουλίου, έστω και με τον άγαρμπο τρόπο που έγινε και που δηλώνει προφανώς πανικό από την συνεχιζόμενη ροή σκανδάλων των στελεχών του κόμματός του, ήταν τόσο η Κυβερνητική Παράταξη, όσο και το ΠΑΣΟΚ, που ενώ επένδυε πάνω στην αποκάλυψη των σκανδάλων έπαιζε μόνο στο γήπεδο από την παραγραφή των αδικημάτων των δικών του υπουργών, αλλά αυτό άρχιζε να του δημιουργεί κόστος.
Το κόστος για το ΠΑΣΟΚ ήταν η περίοδος Σημίτη και τα σκάνδαλα των δικών του Υπουργών, που παρά την παραγραφή, επισκίαζαν την επιθετικότητα του Παπανδρέου εναντίον της ¨διαφθοράς" του Αντιπάλου του.
Οι συγκρίσεις και η αλληλοκατηγορίες περί συμψηφισμού επανέφεραν στο προσκήνιο τις ευθύνες στην οικονομική διαχείριση και την διαφθορά στελεχών της Κυβέρνησης Σημίτη αλλά και την εμπέδωση κλίματος αναξιοπιστίας τόσο για τον Καραμανλή όσο και για τον Παπανδρέου.
Τα κέρδη περιορίζονταν και η παγιωμένη διαφορά πλέον λειτουργούσε ως συγκοινωνούντα δοχεία με την Νέα Δημοκρατία.
Όσο έχανε το κόμμα της Κυβερνώσας παράταξης αντίστοιχα έχανε και το ΠΑΣΟΚ.
Η διαφορά μεταξύ τους δεν έδινε την δυνατότητα της απογείωσης του ΠΑΣΟΚ αφού τα "βαρίδια" που βύθιζαν την Νέα Δημοκρατία, τα ίδια κρατούσαν σε "χαμηλή πτήση" και το ΠΑΣΟΚ.
Ενώ το ΠΑΣΟΚ είχε φτάσει σε ψηλά ποσοστά συσπείρωσης των οπαδών του από την άλλη η Νέα Δημοκρατία ακόμα ψάχνει να βρει τρόπους να ξεπεράσει τα εμπόδια.
Μια ενδεχόμενη, αλλά καθώς φαίνεται πιο σίγουρη από ποτέ, μεγάλη αποχή από τις ευρωεκλογές, ίσως να είναι το σωτήριο για την Κυβερνώσα Παράταξη που θα επιφέρει σμίκρυνση της διαφοράς της από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα επιθυμούσε μια διαφορά τέτοια που να καθορίσει αποτελεσματικά την εξ' αναγκαιότητας, πρόωρη προσφυγή στις κάλπες των Βουλευτικών εκλογών.
Όμως το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής, βοήθησε και το ΠΑΣΟΚ αφού πλέον το παιγνίδι του "Βρώμικου" χρήματος και της διαπλοκή παίζεται στο επίπεδο των καναλαρχών και των Εφημερίδων.
Η βεβαιότητα ότι η Νέα Δημοκρατία θα χάσει τις Ευρωεκλογές αλλά και τις Βουλευτικές εκλογές, καθώς και η συνταξιοδότηση του κ. Σανιδά, "απελευθερώνει" όσους έχουν την ευθύνη της δημοσιοποίησης των σκανδάλων με την υπόδειξη συγκεκριμένων Πολιτικών παραγόντων της Κυβέρνησης Καραμανλή.
Αλλά το ερώτημα που εκ των πραγμάτων μπαίνει μετά από μια παρατεταμένη περίοδο πολιτικής κρίσης και αναξιοπιστίας του Κοινοβουλευτισμού, είναι, τι θα ήταν πιο προοδευτικό και σύγχρονο;
Ένα σύστημα Κυβερνητικής Διαχείρισης του Κράτους από ένα κόμμα με ένα σχήμα στελεχών - υπουργών, που εκλέγεται ως κόμμα χωρίς πλέον βουλευτές και τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο επίπεδο μιας "κοινοβουλευτικής κοινωνίας" θα ασκούσαν τις πολιτικές τους ως αντίβαρο στις κυβερνητικές επιλογές και αποφάσεις ή η συνέχιση αυτής της ίδιας κατάστασης που ζούμε σήμερα;
Σε ένα τέτοιο σύστημα Κοινοβουλευτικής Κοινωνίας, αξία θα είχε το νομοθετικό έργο ενός θεσμοθετημένου οργάνου εκατό πολιτών που θα εκλέγονταν για τον λόγο αυτό και το Κοινοβουλευτικό Ειδικό Σώμα των πολιτών που η συγκρότησή του θα ήταν διάφορη από την εκλογή των κομμάτων ή του Νομοθετικού Σώματος.
Σε ένα τέτοιο σύστημα , η κοινωνία συγκροτείται με θεσμικό κοινοβουλευτικό ρόλο στο επίπεδο της Πόλης, του Νομού και της Περιφέρειας, μέσα από μια διαδικασία τυχαίας συγκρότησης, πχ με την κλήρωση ενός αριθμού από τους εκλογικούς καταλόγους της Πόλης, του Νομού, της Περιφέρειας.
Έχει παρέλθει πλέον η αξιοπιστία και η αναγκαιότητα του Κρατικού Κοινοβουλευτισμού και πρέπει να αντικατασταθεί από το Νέο, που είναι ο Κοινωνικός Κοινοβουλευτισμός.
Η κοινωνία ως θεσμικός αντίποδας του Κράτους.
Η κοινωνία ως θεσμικός ελεγκτής της Κυβέρνησης και των Κομμάτων.
Η κοινωνία ως θεσμικός εντολέας και επιτηρητής της νομιμότητας
Σήμερα η Βουλή έχει μετατραπεί σε μια βιομηχανία παραγωγής Νόμων, που κανείς δεν εφαρμόζει και κανείς δεν έχει υποχρέωση να ελέγξει την εφαρμογή τους. Οι Νόμοι ψηφίζονται για να διευκολύνουν συγκεκριμένα συμφέροντα δυναστεύοντας παράλληλα τον Λαό, που του επιβάλλονται χαράτσια πληρωμής των διευκολύνσεων προς τα συμφέροντα.
Το σύστημα διακυβέρνησης διακατέχεται από έντονη φασιστική νοοτροπία καθώς και από μια βερμπαλιστική αξίωση της εξουσίας της Κυβέρνησης και των κομμάτων προς τους υποτελείς, με το.... σκάσε και σκάψε και στις επόμενες εκλογές έχει το δικαίωμα να με κρίνεις.
Μια Δημοκρατία, που το δικαίωμα συμμετοχής του Λαού στην άσκηση εξουσίας διαρκεί ενάμιση λεπτό κάθε τέσσερα χρόνια !!!
Μια Δημοκρατία, που το δικαίωμα διαβούλευσης του Λαού με το Κράτος και τα θεσμικά του όργανα, βρίσκεται στην σφαίρα της φαντασίας, σε όσους το επικαλούνται.
Μια Δημοκρατία, στην οποία ο Λαός δεν έχει γνώση, δεν γνωρίζει και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποφασίζει για το παρόν και το μέλλον του.
Μια Δημοκρατία, που αλίμονο αν τα κόμματα και οι Κυβερνήσεις έκαναν ότι έλεγε ο Λαός.
Μια Δημοκρατία, που ο Πρόεδρος της είναι ένα φυτό σε μια περισπούδαστη γλάστρα φυτεμένο, που όλοι τον σέβονται, όλοι τον ακούν με προσοχή αλλά όλοι τον έχουν απαξιωμένο.
Σε μια τέτοιας προτεινόμενης αναμόρφωση και αναδιατύπωση της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και του Πολιτεύματος, ποια Αριστερά και ποιο προοδευτικό κόμμα θα μπορούσε να αναλάβει την ρήξη με το κατεστημένο σύστημα που εξουσιάζει το Κράτος και τις Κοινωνίες;
Ποιο Κόμμα ή Κοινωνική Οργάνωση είναι αυτή που θα ήθελε την περιστολή των εξουσιών της και θα πρότεινε την θεσμική οργάνωση της Κοινωνίας ως Πολιτικός θεσμός άσκησης εξουσίας;
Ποιος Βουλευτής ή Υπουργός θα επιθυμούσε να απολογούταν στην Τοπική Κοινωνία που το εξέλεξε με θεσμικό τρόπο και να παρείχε το δικαίωμα έκπτωσης του από το αξίωμα του, αν οι Τοπική Κοινωνία έκρινε αρνητικά την προσφορά του και την λειτουργία του;
Ένα σύστημα Αντιπροσωπευτικού Κοινοβουλευτισμού δεν προϋποθέτει οπωσδήποτε την εκλογή Βουλευτών - Αντιπροσώπων, αλλά προϋποθέτει μια θεσμικά οργανωμένη κοινωνία με πλήρη εξουσία άσκησης δικαιωμάτων, εποπτείας και ελέγχων.
Ποιο κόμμα θα συμφωνούσε αντί της εκλογής των βουλευτών και την διαμόρφωση πλειοψηφίας στην Βουλή, θα προτιμούσε μόνο την εκλογή του κόμματος εκείνου που θα ασκούσε Κυβερνητική θητεία;
Όταν έχεις θεσμικά κατοχυρωμένη την Οργάνωση της Εθνικής Κοινωνίας μέσα από την κατοχύρωση της οργάνωσης των επιμέρους κοινωνιών που την συνθέτουν και μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα επιλογής των αντιπροσώπων, τότε ο Λαός αισθάνεται ισχυρός και ήσυχος.
Χρειαζόμαστε Αντιπρόσωπους των κοινωνιών μας και όχι εντολοδόχους Κομμάτων με την προβιά του εκ του Λαού, Αντιπροσώπου - Βουλευτή.
Πότε είχε ή θα αποκτήσει το δικαίωμα ο Λαός να επιβάλει την έκπτωση του Κυβερνώντος Κόμματος όταν ο προεκλογικός λόγος και οι δεσμεύσεις του Πλειοψηφούντος Κόμματος δεν ταυτίζονται με της Προγραμματικές δεσμεύσεις του, όταν ζητά ψήφο εμπιστοσύνης για σχηματισμό Κυβέρνησης;
Ποιο Κόμμα θα συμφωνούσε στην θεσμοθέτηση της παροχής εμπιστοσύνης στο πλειοψηφούν κόμμα, με την επικύρωση των προγραμματικών του δεσμεύσεων από ένα Δημοψήφισμα αφού σχημάτιζε Κυβέρνηση;
Αν δηλαδή με την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου, αυτομάτως να ξεκινούσε και η δημοψηφισματική διαδικασία.
Γιατί όταν ο Λαός εκλέγει το κόμμα που θα κυβερνήσει, ο Λαός πρέπει να επικυρώνει και τις προγραμματικές δεσμεύσεις του ως Κυβέρνηση.
Εκτός αν ο λαός είναι ανώριμος, αλλά τότε πως βασίζεται ένα κόμμα στην εγκυρότητα της κρίσης του Λαού για την εκλογή του σε Κυβερνώσα Παράταξη;
Η παραπάνω πρόταση νομίζω ότι βγάζει το Πολιτικό Σύστημα από τα αδιέξοδά του και τις κρίσεις του, αλλά ταυτόχρονα αναβαθμίζει τον ρόλο των κοινωνιών αφού εξαλείφει τις ανισότητες εξουσιών μεταξύ Κράτους και Κοινωνίας.
Αλλά είναι μια πρόταση που κανένα Κόμμα ή Κοινωνική οργάνωση δεν θα βρει σύμφωνο.
Η εξουσία πάνω στις Μάζες είναι το κέρδος της υπεροχής του ατόμου απέναντι στην Μάζα που το γέννησε και επομένως αποτελεί λάφυρο κατάκτησης ενός διαρκούς πολέμου μεταξύ εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ
από <info@dikki.org>
προς
vangelis.konstantinou@gmail.com
ημερομηνία18 Μάϊος 2009
ΒΓΑΛΑΜΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΜΕ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ
.......................................................................................
Είναι πράγματι σωστό και αναγκαίο να ενημερώσω το μπλοκ, με το mail που έλαβα από το ΔΙΚΚΙ, στο επικριτικό σχόλιο μου για την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και την στάση των Πολιτικών κομμάτων, των Νεολαιών και των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων.
προς
vangelis.konstantinou@gmail.com
ημερομηνία18 Μάϊος 2009
ΒΓΑΛΑΜΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΜΕ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ
.......................................................................................
Είναι πράγματι σωστό και αναγκαίο να ενημερώσω το μπλοκ, με το mail που έλαβα από το ΔΙΚΚΙ, στο επικριτικό σχόλιο μου για την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και την στάση των Πολιτικών κομμάτων, των Νεολαιών και των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων.
Δευτέρα 18 Μαΐου 2009
Ο "ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ" του ΠΑΣΟΚ κόντρα στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ
. ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΏΝ
Αν όντας το ΠΑΣΟΚ ήταν ενταγμένο στον χώρο του Σοσιαλισμού και όχι στην Κοινωνική Δεξιά που εκπροσωπεί η Σοσιαλδημοκρατία, θα είχε αντιληφθεί, ότι σε μια Εθνική Κοινωνία, υπάρχουν ένα σύνολο ταξικών κοινωνιών, που θα έπρεπε αναλογικά της δύναμής τους να εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο.
Ποιοι λοιπόν θα εκπροσωπήσουν και θα διαπραγματευτούν για τους Αγρότες, για τους Εργαζόμενους μισθωτούς, για τους αυτοαπασχολούμενους, για τους βιοτέχνες;
Οι καθηγητάδες των Πανεπιστημίων ή οι εκπρόσωποι της Αστικής Τάξης;
Γιατί η Σαλουφάκου δεν είναι σε εκλόγιμη Θέση;
Αλλά και η Ματσούκα, τι εκπροσώπησε στο Ευρωκοινοβούλιο; Τους εργαζόμενους από τους οποίους προερχόταν ή τους εργαζόμενους και τον ρόλο τους σύμφωνα με τις αντιλήψεις που έχει το ΠΑΣΟΚ για τους εργαζόμενους και τον ρόλο που τους επιτρέπεται;
Το κατεστημένο και οι αντιλήψεις για το Κράτος και την εξουσία στα Αστικά Κοινοβουλευτικά συστήματα αναπαράγονται και κλωνοποιούνται σε κάθε δεδομένη ευκαιρία ή "ζήτηση".
Ακόμα και ένα συνδικαλιστικό στέλεχος που δεν θα προερχόταν από τον "χώρο" του Διευθυντικού στελεχιακού δυναμικού μιας ΔΕΚΟ, αλλά από ένα εργοστάσιο ή ένα ορυχείο, θα έπρεπε να είχε "σμιλευτεί" κατάλληλα για να εκπροσωπούσε τις κομματικές αντιλήψεις που ως κυρίαρχες επιβουλεύονται τις κοινωνίες και επικαιροποιούνται τόσο από τα "προγράμματα" όσο και από τις αντιλήψεις και την πολιτική- ιδεολογική συγκρότηση και στόχευση του αρχηγού του κόμματος.
Θα εκπροσωπούσε και θα λειτουργούσε δέσμιος της κομματικής του ταυτότητας και τα συμφέροντα της Τάξης του όπως τα αντιλαμβάνεται το κόμμα του και θα εξυπηρετούσε τις πολιτικές συμφωνίες και συμβιβασμούς του κόμματός του.
Σε μια περίοδο εσωτερική και διεθνούς κρίσης, μιας κρίσης απότοκο της Πολιτική κρίσης της τελευταίας εικοσαετίας, όπου τα πάντα αναθεωρούνται και οι Κυβερνήσεις πειραματίζονται πάνω σε παλιά αλλά και νέα μονοπάτια, ο στόχος των κοινωνιών που τα συμφέροντά τους αλληλο-εξαρτιόνται ή τέμνονται, είναι να καταστήσουν δική τους υπόθεση την έξοδο από την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση, τόσο σε διεθνές όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Θα περίμενα από τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να είχε μεγαλύτερη αυτογνωσία της πραγματικότητας, καθώς και αν πίστευε ότι ήταν ολέθριο λάθος της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας η υιοθέτηση του Εκσυγχρονισμού και του Νεοφιλελευθερισμού, να είχε το θάρρος έμπρακτα να το ομολογήσει.
Θα περίμενα για τον ίδιο, πως μια στροφή, μια επαναδιατύπωση της Σοσιαλιστικής θεωρίας πάνω στην οποία βασίζεται η παγκόσμια Σοσιαλδημοκρατία, δεν θα άφηνε στο Αστικό Κράτος τα σκήπτρα της ηγεμονίας του, ούτε θα αποτελούσε την βάση σκέψης όταν κατάρτιζε το Ευρωψηφοδέλτιο του κόμματός του.
Φαίνεται όμως πως ότι έχει παγιωθεί ως συνείδηση αναπαράγεται ως κυριαρχούσα αντίληψη και πολιτική σκέψη καθώς πλέον η ευκολία της "προσαρμογής" δεν δημιουργεί ούτε συνειδησιακά προβλήματα ούτε ανάγκη στοχασμών.
Αν όντας το ΠΑΣΟΚ ήταν ενταγμένο στον χώρο του Σοσιαλισμού και όχι στην Κοινωνική Δεξιά που εκπροσωπεί η Σοσιαλδημοκρατία, θα είχε αντιληφθεί, ότι σε μια Εθνική Κοινωνία, υπάρχουν ένα σύνολο ταξικών κοινωνιών, που θα έπρεπε αναλογικά της δύναμής τους να εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο.
Ποιοι λοιπόν θα εκπροσωπήσουν και θα διαπραγματευτούν για τους Αγρότες, για τους Εργαζόμενους μισθωτούς, για τους αυτοαπασχολούμενους, για τους βιοτέχνες;
Οι καθηγητάδες των Πανεπιστημίων ή οι εκπρόσωποι της Αστικής Τάξης;
Γιατί η Σαλουφάκου δεν είναι σε εκλόγιμη Θέση;
Αλλά και η Ματσούκα, τι εκπροσώπησε στο Ευρωκοινοβούλιο; Τους εργαζόμενους από τους οποίους προερχόταν ή τους εργαζόμενους και τον ρόλο τους σύμφωνα με τις αντιλήψεις που έχει το ΠΑΣΟΚ για τους εργαζόμενους και τον ρόλο που τους επιτρέπεται;
Το κατεστημένο και οι αντιλήψεις για το Κράτος και την εξουσία στα Αστικά Κοινοβουλευτικά συστήματα αναπαράγονται και κλωνοποιούνται σε κάθε δεδομένη ευκαιρία ή "ζήτηση".
Ακόμα και ένα συνδικαλιστικό στέλεχος που δεν θα προερχόταν από τον "χώρο" του Διευθυντικού στελεχιακού δυναμικού μιας ΔΕΚΟ, αλλά από ένα εργοστάσιο ή ένα ορυχείο, θα έπρεπε να είχε "σμιλευτεί" κατάλληλα για να εκπροσωπούσε τις κομματικές αντιλήψεις που ως κυρίαρχες επιβουλεύονται τις κοινωνίες και επικαιροποιούνται τόσο από τα "προγράμματα" όσο και από τις αντιλήψεις και την πολιτική- ιδεολογική συγκρότηση και στόχευση του αρχηγού του κόμματος.
Θα εκπροσωπούσε και θα λειτουργούσε δέσμιος της κομματικής του ταυτότητας και τα συμφέροντα της Τάξης του όπως τα αντιλαμβάνεται το κόμμα του και θα εξυπηρετούσε τις πολιτικές συμφωνίες και συμβιβασμούς του κόμματός του.
Σε μια περίοδο εσωτερική και διεθνούς κρίσης, μιας κρίσης απότοκο της Πολιτική κρίσης της τελευταίας εικοσαετίας, όπου τα πάντα αναθεωρούνται και οι Κυβερνήσεις πειραματίζονται πάνω σε παλιά αλλά και νέα μονοπάτια, ο στόχος των κοινωνιών που τα συμφέροντά τους αλληλο-εξαρτιόνται ή τέμνονται, είναι να καταστήσουν δική τους υπόθεση την έξοδο από την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση, τόσο σε διεθνές όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Θα περίμενα από τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να είχε μεγαλύτερη αυτογνωσία της πραγματικότητας, καθώς και αν πίστευε ότι ήταν ολέθριο λάθος της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας η υιοθέτηση του Εκσυγχρονισμού και του Νεοφιλελευθερισμού, να είχε το θάρρος έμπρακτα να το ομολογήσει.
Θα περίμενα για τον ίδιο, πως μια στροφή, μια επαναδιατύπωση της Σοσιαλιστικής θεωρίας πάνω στην οποία βασίζεται η παγκόσμια Σοσιαλδημοκρατία, δεν θα άφηνε στο Αστικό Κράτος τα σκήπτρα της ηγεμονίας του, ούτε θα αποτελούσε την βάση σκέψης όταν κατάρτιζε το Ευρωψηφοδέλτιο του κόμματός του.
Φαίνεται όμως πως ότι έχει παγιωθεί ως συνείδηση αναπαράγεται ως κυριαρχούσα αντίληψη και πολιτική σκέψη καθώς πλέον η ευκολία της "προσαρμογής" δεν δημιουργεί ούτε συνειδησιακά προβλήματα ούτε ανάγκη στοχασμών.
Η ΞΕΦΤΙΛΑ της ΞΕΦΤΙΛΑΣ των Πολιτικών και Συνδικαλιστικών Εκπροσώπων
Η 58η συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, που ξεκίνησε την Πέμπτη το βράδυ και ολοκληρώθηκε χθες στον Αστέρα Βουλιαγμένης, προσέλκυσε την διαμαρτυρία δύο νεολαιών. Της ΚΝΕ και του ΛΑΟΣ.
Η Νεολαία του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του Συνασπισμού σε ποιες ρούγες μάζευε χόρτο;
Συμφωνούν οι Νεολαίες αυτές με την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ;
Η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις των Αγροτών συμφωνούν με την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ;
Η παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα των αποφάσεων της Λέσχης. Η έξοδος θα πραγματωθεί με τις κατευθυντήριες οδηγίες και αποφάσεις της ίδιας Λέσχης.
Οι Κυβερνήσεις και οι Λαοί διαφεντεύονται από τις αποφάσεις της Λέσχης.
Δεν περίσσεψε χρόνος εκτός του εκτρώματος της Γιουροβιζιόν και των σικέ κοντρών μεταξύ Καραμανλή - Παπανδρέου για τις Ευρωεκλογές, τα Κόμματα που διεκδικούν την εμπιστοσύνη του Λαού, οι Συνδικαλιστικές Παρατάξεις και αντίστοιχα οι Συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα Κοινωνικά Κινήματα και οι Νεολαίες, εκτός της ΚΝΕ και του ΛΑΟΣ, να διαμαρτυρηθούν, να διαδηλώσουν να βγάλουν μια ανακοίνωση διάολε, για τα τεκταινόμενα στον Αστέρα της Βουλιαγμένης;
Ξεφτίλα.
Ξεφτιλισμένοι Ηγέτες και Ηγετίσκοι, εκπρόσωποι των Νεολαιών, των Κινημάτων, των εργαζομένων.
Η Νεολαία του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του Συνασπισμού σε ποιες ρούγες μάζευε χόρτο;
Συμφωνούν οι Νεολαίες αυτές με την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ;
Η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις των Αγροτών συμφωνούν με την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ;
Η παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα των αποφάσεων της Λέσχης. Η έξοδος θα πραγματωθεί με τις κατευθυντήριες οδηγίες και αποφάσεις της ίδιας Λέσχης.
Οι Κυβερνήσεις και οι Λαοί διαφεντεύονται από τις αποφάσεις της Λέσχης.
Δεν περίσσεψε χρόνος εκτός του εκτρώματος της Γιουροβιζιόν και των σικέ κοντρών μεταξύ Καραμανλή - Παπανδρέου για τις Ευρωεκλογές, τα Κόμματα που διεκδικούν την εμπιστοσύνη του Λαού, οι Συνδικαλιστικές Παρατάξεις και αντίστοιχα οι Συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα Κοινωνικά Κινήματα και οι Νεολαίες, εκτός της ΚΝΕ και του ΛΑΟΣ, να διαμαρτυρηθούν, να διαδηλώσουν να βγάλουν μια ανακοίνωση διάολε, για τα τεκταινόμενα στον Αστέρα της Βουλιαγμένης;
Ξεφτίλα.
Ξεφτιλισμένοι Ηγέτες και Ηγετίσκοι, εκπρόσωποι των Νεολαιών, των Κινημάτων, των εργαζομένων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΜΙΧΑΛΗS ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗS
ΑΠΕΒΙΩΣΕ 26/5/2009
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ....
ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΑS
ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ ΤΗΝ....OIKONOMIA
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
