Η ΚΟΥΚΟΥΛΑ, ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ ... Ω ΔΕΝΔΙΑΣ

Ή οι άνθρωποι είναι παντελώς ανίκανοι και άρα επικίνδυνοι, ή είναι Φασίστες και κάνουν επίδειξη φασισμού, ως τελευταίο αποκούμπι, ως τελευταίο σωσίβιο της Κυβέρνησης.

Ποιο είναι το διακύβευμα στην προκειμένη περίπτωση;
Η προστασία ή η δημιουργία ενός απροσπέλαστου πέπλου προστασίας της ανικανότητας του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του και από την άλλη η εμπέδωση μιας διαφορετικής ερμηνευτικής προσέγγισης των εννοιών : Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δημοκρατία, προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας, εξαναγκασμού της υποταγής των προσωπικών δεδομένων στην ανάγκη «προστασίας» της ιδιοκτησίας και της εξουσίας, κλπ.

Ο βλάξ εκ των Υπουργών της Κυβέρνησης, κ. Δένδιας, τρομοκρατημένος σε αφάνταστο σημείο, αποφάσισε πως αν τρομοκρατήσει την κοινωνία θα νιώσει ο ίδιος και η Κυβέρνηση που υπηρετεί ασφαλής. Αλλά αυτή η ασφάλεια εκτοξεύει το Πολίτευμα της «Δημοκρατίας» στην σφαίρα του πάλαι ποτέ ένδοξου παρελθόντος της Δεξιά με τα τρίκυκλα.

Η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει ΔΕΞΙΑ και ενίοτε κάτι τύποι, τύπου Δένδια ή Παυλόπουλου, ή Μαρκογιαννάκη, ή Καραμανλή, ή Καραντζαφέρη, δεν μας αφήνουν να το ξεχάσουμε.

Αλλά σου λένε τώρα τα ξεφτέρια της Μπατσαρίας και της Κυβέρνησης, αν δεν φορούν κουκούλες, που άλλωστε είναι σήμα κατατεθέν την δικής τους παράταξης από τον πόλεμο μέχρι σήμερα και αυτή οι αχρείοι την προβοκάρουν, θα έχουμε τις κάμερες, θα στήσουμε και μερικούς «τουρίστες» με φωτογραφικές μηχανές μέσα στις διαδηλώσεις και εμείς θα πάμε για φραπουτσίνο από το να τους χτυπάμε με γκλομπς ή να τους ρίχνουμε χημικά.
Επειδή λοιπόν έχουν και …… περιβαλλοντική συνείδηση και είναι υπερασπιστές της υγείας των πολιτών, θα παίρνουν στην συνέχεια της φώτο από τις κάμερες , τις φώτο από τους «τουρίστες» φωτογράφους της μπατσαρίας, και τσουπ στο σπίτι !!!!!
Οπότε γιατί να βάζουμε σε κίνδυνο την ζωή της μπατσαρίας και την αξιοπιστία της Πολιτικής Ηγεσίας;

Ο Φασισμός πάντα είχε εφευρετικότητα στις μεθόδους διαχείρισης των κοινωνιών και των αντιδράσεων των κοινωνιών στις αποφάσεις του Κράτους.

Η μόνη κουκούλα που πρέπει να ποινικοποιηθεί είναι η ΚΟΥΚΟΥΛΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.

Μείωση μισθών και ωραρίου!

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8777&pubid=2704812
Σημαντικό πλήγμα στην αγορά εργασίας και στην απασχόληση για τη Βόρεια Ελλάδα και με συνολικότερες επιπτώσεις αποτελεί η απόφαση της γνωστής βιομηχανίας «ΑΛΟΥΜΙΛ», που ανήκει στον πρόεδρο του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος Γιώργο Μυλωνά, να προχωρήσει από χθες στην αλλαγή των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων, με μείωση των ωρών εργασίας από 8 σε 6,5 καθημερινά, που σημαίνει παράλληλη μείωση των μισθών σε ποσοστό γύρω στο 20%.
Η μείωση αφορά περί τους 800-900 εργαζόμενους στις μονάδες της βιομηχανίας στο Σιδηροχώρι του Κιλκίς, ενώ υπολογίζεται ότι με τις θυγατρικές της εταιρείας ο αριθμός αυτός ίσως φτάνει και τα 2.000 άτομα.

Αντιδρώντας στην απόφαση αυτή της ΑΛΟΥΜΙΛ, δεκάδες μέλη του ΠΑΜΕ με επικεφαλής τον Σωτήρη Ζαριανόπουλο, μέλος της γραμματείας του, προχώρησαν στην κατάληψη των γραφείων του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, στην πλατεία Μοριχόβου - Λαδάδικα, ενώ έχουν εξαγγείλει για σήμερα συλλαλητήριο στις 6.30 το απόγευμα στην Αριστοτέλους στο άγαλμα του Βενιζέλου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τους εργαζόμενους, η διεύθυνση της ΑΛΟΥΜΙΛ εδώ και δύο εβδομάδες τους κάλεσε να υπογράψουν νέες ατομικές συμβάσεις εργασίας, στις οποίες περιλαμβάνεται ο μειωμένος χρόνος απασχόλησης. Οπως είπαν στο «Εθνος» εργαζόμενοι, τις προηγούμενες μέρες προσέρχονταν ατομικά μαζί με τους εργοδηγούς τους κατά τμήμα και υπέγραφαν τις νέες συμβάσεις.
Ενας από αυτούς μας είπε ότι ο καθαρός μισθός του μέχρι τώρα ήταν στα 700 ευρώ και ότι με τη νέα σύμβαση προβλέπεται να πέσει στα 550 ευρώ.
Σύμφωνα με το ΠΑΜΕ, τρεις εργαζόμενοι που αρνήθηκαν να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις έχουν ήδη απολυθεί.
Μιλώντας στο «Εθνος» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Ν. Γιαννόπουλος είπε ότι έχει γίνει ήδη σχετική καταγγελία μέσω του συνδικάτου μετάλλου και ότι έχουν ήδη προχωρήσει σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας.
«Η ενέργεια αυτή ανοίγει μια κερκόπορτα για όλους τους εργαζόμενους, οι οποίοι πρέπει να αντισταθούν», είπε, ενώ σήμερα θα υπάρξουν επαφές με τη διοίκηση του εργατικού κέντρου Κιλκίς για κοινή δράση.
Από πλευράς της εταιρείας διαψεύδονται οι απολύσεις, ενώ σε πρόσφατη ανακοίνωσή της ανέφερε ότι από την αρχή του έτους υπάρχει μειωμένη ζήτηση των προϊόντων της από τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης.
Επίσης διέψευδε οποιαδήποτε πρόθεση εφαρμογής ελαστικής απασχόλησης ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο που αντιβαίνει στην ισχύουσα ελληνική ή ευρωπαϊκή εργατική νομοθεσία

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ

ΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Σε βάρος του συνδικαλιστή Δημήτρη Πουλόπουλου, πρόεδρος του επιχειρ. Σωματείου Εργαζομένων

Το Αδέκαστο Κράτος των Δικαστών συναντιέται με τα οικονομικά συμφέροντα που υπηρετεί, απονέμοντας την δικαιοσύνη όπως την αντιλαμβάνεται το Μεγάλο Αφεντικό. Δηλαδή το Κεφάλαιο.

Η κρίση των οικονομιών και του ιμπεριαλιστικού συστήματος, έχει ανοίξει όλο το υπέδαφος και έχει αποκαλύψει τις διαδρομικές οδεύσεις και τα συγκοινωνούντα δοχεία από όπου αναδύεται η δυσοσμία και η πτωμαΐνη του ίδιου του συστήματος που τρέφεται από τις σάρκες της Κοινωνίας.

Απότοκος της κατολίσθησης των αξιών μια ευνοούμενης Δημοκρατίας για τις κοινωνίες και τον Λαό που τις συγκροτούν, αποτελεί η πλήρης ταύτιση των συμφερόντων των εργοδοτών και του Κράτους.

Σε μια μακρά περίοδο εκπτώσεων και αποσύνθεσης ηθικών κανόνων, πρωτογενών αξιών πολιτισμού, ομηρίας και εξαθλίωσης των συνεκτικών ιστών των κοινωνιών και των εργασιακών σχέσεων, υπονόμευσης των θεσμών και υποκριτικών πολιτικών περιφρούρησης δικαιωμάτων, θεσμών και πολιτεύματος, τα δικαιώματα των εργαζομένων συντρίβονται στο όνομα της αποθέωσης και της υπεροχής του Κεφαλαίου.

Θα αποτελούσε σχήμα οξύμωρο η διαφοροποίηση της Δικαιοσύνης, μιας και απονέμεται όχι στο Όνομα του Λαού, αλλά στο Όνομα το επικυρίαρχου των Κοινωνιών, Κράτους.

Είναι λοιπόν αυτονόητη η απόφαση των δικαστών, να καταδικάσουν την συνδικαλιστική δράση και να εξοβελίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων υπογραμμίζοντας με τις αποφάσεις τους αυτές τον υποτελή ρόλο τους στο Κράτος και το Κεφάλαιο.

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι τυφλή, διότι δεν της επιτρέπεται.
Η Δικαιοσύνη δεν ανήκει στην κατηγορία των «ατόμων» με ειδικές ανάγκες.
Η Δικαιοσύνη δεν ανεξαρτητοποιείται από το Κράτος και δεν υπακούει στην Κοινωνία. Απεναντίας, μαζί με τους μηχανισμούς καταστολής, αποτελεί τον στυλοβάτη του Συστήματος που το ίδιο το Κράτος από την συγκρότησή του εκφράζει, εκπροσωπεί και ταυτίζεται μαζί του.

ΤΟ ΑΔΕΚΑΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ & ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Διαμαρτυρία για ποινική δίωξη συνδικαλιστή
Τε,Μαρ,2009
http://apasxolisi.wordpress.com/


Το παρακάτω κείμενο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για να βγουν ψηφίσματα από φορείς και σωματεία και για να γραφτούν ατομικά ή συλλογικά κείμενα διαμαρτυρίας. Τα ψηφίσματα και τα κείμενα διαμαρτυρίας να αποστέλλονται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης:

(grammatia@justice.gov.gr , FAX: 210-7755835)

και να κοινοποιούνται στο Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής:

(sylyp_vivliou@yahoo.gr) για να αξιοποιηθούν στο Εφετείο.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Στις 27 Μάρτη γίνεται το Εφετείο του συνδικαλιστή Δημήτρη Πουλόπουλου που καταδικάστηκε πρωτόδικα για συκοφαντική δυσφήμιση.
Ο συνάδελφος, συνδικαλιστής από το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής, πρόεδρος του επιχειρησιακού Σωματείου Εργαζομένων στις εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ και μέλος της συνδικαλιστικής κίνησης «Αυτόνομη Εργατική Πρωτοβουλία» καταδικάστηκε, στις 19/9/2008, σε 10μηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή μετά από μήνυση της διεύθυνσης του Κέντρου Ξένων Γλωσσών «Ευρωπαϊκή Πορεία» (Άνω Πετράλωνα).
Είχε μηνυθεί, επειδή υπερασπίστηκε μαζί με εργαζόμενους από διάφορους κλάδους εκπαιδευτικό που απολύθηκε από το συγκεκριμένο Κέντρο Ξένων Γλωσσών.
Το «τεκμήριο» του εγκλήματός του ήταν η προκήρυξη της Αυτόνομης Εργατικής Πρωτοβουλίας που κατήγγειλε την απόλυση του εκπαιδευτικού και την οποία η διεύθυνση της «Ευρωπαϊκής Πορείας» θεώρησε συκοφαντική.
Η διεύθυνση του Κέντρου Ξένων Γλωσσών είχε επιδοθεί σε μια βιομηχανία μηνύσεων ενάντια στον απολυμένο καθηγητή, καθώς και ενάντια σε εργαζόμενους και συνδικαλιστές που βρέθηκαν στο πλευρό του.

Δεν είναι μόνο η μήνυση σε βάρος του συναδέλφου Πουλόπουλου Δημήτρη. Μήνυση είχε κατατεθεί εναντίον της Καπερνάρου Σύλβιας (προέδρου του Πανελλήνιου Συλλόγου Καθηγητών Ξένων Γλωσσών Φροντιστηρίων «Ο Βύρωνας», του Πρωτούλη Γιάννη (μέλος, τότε, της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Αθήνας), Καλόβουλου Αντώνη (από το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών), οι οποίοι σαν αντιπροσωπία επισκέφτηκαν το Κέντρο Ξένων Γλωσσών «Ευρωπαϊκή Πορεία», την επομένη της απόλυσης, για να διαμαρτυρηθούν.
Την άποψη της εργοδοσίας υιοθέτησαν οι δικαστές, παρά την αθωωτική πρόταση του εισαγγελέα ο οποίος θεώρησε ότι ο συνάδελφος ενήργησε μέσα στα επιτρεπόμενα συνδικαλιστικά πλαίσια.

Είναι πρωτοφανές να ποινικοποιείται η συνδικαλιστική δράση όπως αυτή κάθε φορά εκφράζεται, είτε με μοίρασμα ανακοινώσεων, είτε με παράσταση διαμαρτυρίας, είτε με συγκέντρωση έξω από τον εργασιακό χώρο.

Είμαστε στο πλευρό του συναδέλφου Πουλόπουλου Δημήτρη. Θεωρούμε ότι η απαλλαγή του από το Εφετείο είναι μονόδρομος Όχι στην εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία Όχι στις συνδικαλιστικές διώξεις και την ποινικοποίηση της εργατικής αλληλεγγύης

Στις πέντε μονάδες το προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ έναντι της ΝΔ

Πέφτει κατά 2,5% ο ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με την Public Issue, την ίδια στιγμή που φαίνεται να ενισχύεται ο δικομματισμό και να καταγράφεται σταθερό προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας.









Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας " Εθνος", # Στην εκτίμηση της εκλογικής επιρροής το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αυξάνει το ποσοστό του κατά 1,5% (σε σχέση με τη μέτρηση του προηγούμενου μήνα) και κατά μία μονάδα η Νέα Δημοκρατία. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 40%, η Νέα Δημοκρατία 35%, το ΚΚΕ παραμένει στο 8,5%, ενώ για πρώτη φορά σύμφωνα με την ίδια εταιρεία ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τέταρτο κόμμα με 7,5% (στη μέτρηση του Φεβρουαρίου είχε 10%). Στην πέμπτη θέση είναι ο ΛΑΟΣ με 5%, ενώ στο όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης κινείται το κόμμα των Οικολόγων - Πρασίνων. #









Σύμφωνα με την δημοσκοπική εταιρία Real News για το " Παρον" τα ποσοστά των μικρότερων κομμάτων εμφανίζονται διαφορετικά: Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 7,9% , το ΚΚΕ συγκεντρώνει το 7,1%, το ΛΑΟΣ συγκεντρώνει το 5,1% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ συγκεντρώνουν το 3,2%.









Στην πρόθεση ψήφου, στο ¨Παρόν", σύμφωνα με την Real News η διαφορά του ΠΑΣΟΚ από την Νέα Δημοκρατία περιορίζεται στο 3%.









Δημοσιογραφικά σχόλια αναφέρουν πως το "ΠΑΡΟΝ" προσπαθεί να επιδείξει φιλοκυβερνητική πρόθεση στις αναλύσεις και στην ..... ενημέρωση.
















Στο ....... παραπληγικό ερώτημα : Ποιος είναι καταλληλότερος Πρωθυπουργός, μεταξύ του Καραμανλή που είναι ήδη ο Πρωθυπουργός και του Παπανδρέου που διεκδικεί την Πρωθυπουργία, ο Καραμανλής προηγείται με .... 8%.

Είναι να γελά ο κάθε πικραμένος με τους ανεκδιήγητους των δημοσκοπικών εταιριών.








Επειδή λοιπόν το μπλοκ αυτό δεν μπορεί να παρακολουθήσει τα συμφέροντα που εργολαβικά έχουν αναλάβει να εξυπηρετήσουν οι δημοσκοπήσεις και να διαμορφώσουν αντίληψη πειθαναγκασμού, που θα εξασφαλίσει εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ και αντίστοιχη ήττα της Νέας Δημοκρατίας, καλό θα είναι να πούμε ορισμένα πράγματα με το όνομά τους.


ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΚΕ !!!!


Στην ιδιότυπη Ελληνική Δημοκρατία, η συνταγματική υποχρέωση του Έλληνα Πολίτη να εκφράζεται με ελεύθερη βούληση στην προτίμηση του στον υποψήφιο για τη Βουλευτική έδρα συμπολίτη του, αλλά και του κόμματος που θέλει να καταστεί Κυβέρνηση του Τόπου, είναι για τα μάτια του λαγού και της κουκουβάγιας.

Το ποιος θα εκλεγεί Πρωθυπουργός και ποιο κόμμα θα κυβερνήσει, είναι απόφαση και θέληση των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, τα οποία επιβάλουν την θέληση τους ως θέληση του Λαού, μέσα από την εργολαβική σχέση των ΜΜΕ με τα συμφέροντα και του προπαγανδιστικού τους ρόλου στην "σύνδεση" του Λαού με την ¨πληροφόρηση" και την "πληροφορία".



Η πληροφορία είναι ατομική ιδιοκτησία και η πληροφόρηση, δηλαδή η διοχέτευση μια "είδησης" στους ενδιαφερόμενους ( και ας μην το επιθυμούν), πραγματοποιείται εφαρμοζόμενης της σχέσης "αγοράς - πώλησης" και της σχέσης αμοιβαιότητας μεταξύ των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων που εξυπηρετεί τόσο ο παραγωγός της πληροφορίας όσο και ο μεσάζων και μεταφορέας της.
Δηλαδή, η πληροφορία, η είδηση είναι οικονομική δύναμη, ικανή να εξουσιάζει ή να υπονομεύει τη εξουσία.
Με άλλα λόγια είναι ΧΡΗΜΑ. Είναι ένα πολύ - πολύ ακριβό και πολυτελές εμπόρευμα που δεσπόζει στην "Αγορά".

Άλλωστε, δεν είναι τυχαία η παχυλή αποζημίωση των "δημοσιογραφικών" στελεχών και δεν είναι αδικαιολόγητη η πρεμούρα της δημόσιας στήριξης του ...... δημοσιογραφικού "λειτουργήματος" ( να μην χ.......ω), όποτε μπαίνει στο στόχαστρο των τρομοκρατικών οργανώσεων.



Η Εξουσία, αντιλαμβάνεται την υπεροχή της και έναντι του Κράτους και έναντι των θεσμών και έναντι της ισοπολιτείας και έναντι της ισονομίας και έναντι των κοινωνιών, ως αυτοτελής δύναμη που όποιος την επικαλείται οφείλει να δηλώσει δούλος της και πιστός της υπηρέτης.
Την εξουσία, πρέπει να την βλέπουμε και να την αντιλαμβανόμαστε ως ιδιοκτήτη αλλά και ως ενδιάμεσο της σχέσης ιδιοκτήτη και ιδιοκτησίας. Ως ενδιάμεσο του Κράτους και της Κοινωνίας, ως ενδιάμεσο της ελεύθερης βούλησης και της ανάγκης να υπηρετήσει ο Πολίτης το Κράτος και την Κοινωνία.

Έτσι λοιπόν η ανάγκη να εξυπηρετηθεί η εξουσιαστική υπεροχή του Κράτους πάνω στις κοινωνίες και πάνω στα συμφέροντα που το υπηρετούν, το προστατεύουν και που από αυτό αντλούν την εξουσιαστική τους επιρροή στις μάζες , απαιτείται να υπηρετηθεί από Πολιτικούς και Πολιτικά Σχήματα που ούτε αμφισβητούν την υπεροχή της Εξουσίας, ούτε την υπεροχή των οικονομικών συμφερόντων ούτε βεβαίως την υπεροχή του Κράτους.



Για να γίνει λοιπόν αυτό, δηλαδή η εξασφάλιση αυτής της διαρκούς διαδικασίας εξουσιαστικής υπεροχής του Κράτους και των οικονομικών συμφερόντων, στρατεύονται πολλοί παράγοντες ως ενδιάμεσοι θύλακες ασφαλείας. Όπως τα ΜΜΕ και οι δημοσκοπικές εταιρίες.

'Έχει αναγνωριστεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια, πως η ιδιοκτησία και διαχείριση της γνώσης, της πληροφορίας και η ιδιοκτησία και διαχείριση των μέσων διαμεσολάβησης, αποτελούν πηγές απόλυτης και ισοδύναμης του Θεού, εξουσίας. Δηλαδή το απόλυτο Κεφάλαιο.
Αυτό το απόλυτο Κεφάλαιο είναι εκείνο που σε λίγες μέρες θα συνεδριάζει ως "΄Λέσχη Μπίλντεσμπεργκ " για να αποφασίσει με τι μέσα και σε βάρος ποιων και σε όφελος άλλων θα διατηρηθεί η οικονομική κρίση, θα οδηγηθούν Εθνικές Οικονομίες σε πτώχευση και θα αναδειχθούν οι νέες ηγεσίες που θα διαχειριστούν την έξοδο από την κρίση.



Οι Λαοί, δεν είναι ανάγκη να κουράζονται ή να σκέπτονται ή να ανησυχούν, τα ΜΜΕ, οι Δημοσκόποι, τα Πολιτικά Κόμματα, οι ηγεσίες " Κοινωνικών κινημάτων", είναι πανέτοιμα να τους καθοδηγήσουν στις σωστές αποφάσεις, αυτές δηλαδή, που αποθεώνουν την ύπαρξη τους και την διατήρηση τους ως παγκόσμιους εξουσιαστικούς φύλακες του Παγκόσμιου Συστήματος Εξουσίας που ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ !!!!

Προσλάβαμε παιδιά των υπαλλήλων με αίτημα του συλλόγου!

Ικανοποιήσαμε αίτημα του συλλόγου των υπαλλήλων του Τ.Τ και προσλάβαμε τα παιδιά τους λέει το ΤΤ σε ανακοίνωση που εξέδωσε ... Και μάλιστα με διαγωνισμό! Ευγενής άμιλλα !!!

Εμείς τι να πούμε συναλλαγή εργατοπατέρων και διοίκησης και το ομολογούν κυνικά ...Βέβαια μην περιμένετε να βγει ένας έστω βουλευτής να πει κάτι στη Βουλή...Όλοι για τον ψήφο πάνε ...Εκτός και βρεθούν τίποτα από καμιά ένωση πολιτών και πάνε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο...Εκεί να δείτε καμπάνα που έχει να πέσει...
Δηλαδή τα παιδιά των υπαλλήλων έχουν κάποιο κληρονομικό προνόμιο να συμμετέχουν σε ειδικό διαγωνισμό...απ το παιδί του οικοδόμου...Ντροπή!

ΝΤΡΟΠΗ και στην συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΤΟΕ

Η Ανακοίνωση που μας έστειλε το Τ.Τ
Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με την πρόσληψη εργαζομένων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο σας ενημερώνουμε για τα ακόλουθα:
"Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών την 21η /2/09 γραπτός διαγωνισμός με σκοπό την πρόσληψη υπαλλήλων μόνιμης απασχόλησης για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, που ήδη εργάζονταν στην τράπεζα με το καθεστώς παρεχόμενου έργου. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού ανακοινώθηκαν αμέσως από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο (22/2 και 23/2 στο portal της τράπεζας). Στο διαγωνισμό μετείχαν 578 εργαζόμενοι στο Τ.Τ. με το καθεστώς παρεχόμενου έργου και το Διοικητικό Συμβούλιο του Τ.Τ. ανακοίνωσε την πρόσληψη 129 εργαζομένων, με βάση την απόλυτη κατάταξη τους στη βαθμολογία της γραπτής εξέτασης που πραγματοποίησε η Ε.Ε.Τ. και χωρίς διαδικασία προφορικής εξέτασης. Παράλληλα, ικανοποιώντας αίτημα του Συλλόγου των Υπαλλήλων της τράπεζας, η ίδια ακριβώς γραπτή αξιολόγηση από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, πραγματοποιήθηκε, την ίδια μέρα, για τα παιδιά υπαλλήλων της τράπεζας. Από τα 162 παιδιά των υπαλλήλων που συμμετείχαν στη διαδικασία αξιολόγησης , το Διοικητικό Συμβούλιο της τράπεζας ανακοίνωσε την πρόσληψη 32 παιδιών, ικανοποιώντας το αίτημα του Συλλόγου των Εργαζομένων. "

υποσημείωση:

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ........ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΣΜΈΝΟΥΣ, ήταν ανάλογα της παρακάτω ερώτησης :

ΘΕΜΑ: Πόσα καταστήματα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, παραμένουν ανοικτά το Σάββατο και την Κυριακή;

Έλα μου ντε!!!!!

Πόσα;;;;;;;

Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ

Χωρίς ιδιαίτερα σχόλια, μα για του λόγου το αληθές και της εξαίρεσης που πάντοτε επιβεβαιώνει τον κανόνα, ο ρόλος και φυσιογνωμία των δράσεων της Γενικής Συνομοσπονδίας ( ΓΣΕΕ) αποδεικνύεται αντίθετος ή σύμφυτος με το σύστημα συγκρότησης του Κράτους και των κοινωνιών του.

Ο Κορπορατισμός που αποτελεί την θεμέλια λίθο συγκρότησης και λειτουργίας του Κράτους και που εν πολλοίς καθορίζει και το πολίτευμα ( Η Δημοκρατία στις χώρες του Ιμπεριαλιστικού Κεφαλαίου δεν ταυτίζεται με την Δημοκρατία όπως οι Λαοί την αντιλαμβάνονται), καθορίζει και τις οργανωμένες εκφράσεις των κοινωνιών που συγκροτούν την Κοινωνία - Έθνος

Έτσι δεν αποτελεί οξύμωρο σχήμα η συγκρότηση και η λειτουργία της ΓΣΕΕ, ανεξάρτητα αν κατά διαστήματα , χάνοντας τον ....." Ταξικό" της προσανατολισμό, συνδικαλίζεται!

Στις 6 / 3/ 09 σε μια αποστροφή του ..... ενεργού της λόγου ( ο λόγος σε συνάφεια με την πράξη και η πράξη ως λόγος) αλλά και επί της ουσίας υπηρετώντας ανάγκες έξω απο τα όσα πολιτικά πρεσβεύει ( που θα περίμενε εις μάτην κανείς), η ΓΣΕΕ συνδικαλιζόμενη προφανώς ( η εξαίρεση που λέγαμε) καταθέτει την πολιτική της πρόταση για την ανάπτυξη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και του Ν. Ηλείας, με την μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Προφανώς τέτοιες ενέργειες που προσδιορίζουν τον ρόλο των συνδικάτων στην κοιωνία είναι καλοδεχούμενες, αν και τις συναντάμαι σπανίως !!

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑρεας Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ..................

Η Παναγιωταρέα δε κατάφερε να γίνει καθηγήτρια σήμερα και το γεγονός αυτό καταγράφεται αν μην τι άλλο ως νίκη! Και αυτό επιτεύχθηκε όχι μόνο με τη δράση μας, αλλά και με τη δυναμικότατη παρουσία πολλών καθηγητών της σχολής μας. Η φιλοδοξία της για την ανέλιξη της στη βαθμίδα της καθηγήτριας στο τμήμα Δημοσιογραφίας κ ΜΜΕ απέτυχε παταγωδώς.
Η διαδικασία άρχισε σήμερα το πρωί στις 11.30 και ολοκληρώθηκε περίπου στις 15.00. Από τους 11 εκλέκτορες μόλις οι 6 τελικά ψήφισαν(!). Οι 3 παραιτήθηκαν της θέσης τους, ένας δε παρεβρέθηκε λόγω υγείας και ο πέμπτος αποχώρησε απ’ τη διαδικασία για λόγους ευθιξίας, όταν ρωτήθηκε ειρωνικά από καθηγητή του τμήματος αν θα τον επηρεάσει (λες;) το ότι η Παναγιωταρέα ήταν μέλος εκλεκτορικού σώματος για την ανάδειξη του γιόκα του σε εκλέκτορα. Στους εναπομείναντες έξι οι τέσσερις ψήφισαν υπέρ της και οι δύο λευκό. (Η λευκή ψήφος προσμετράται σαν αρνητική στην προκειμένη περίπτωση, καθώς θα έπρεπε να την ψηφίσουν και οι 6 για να υπάρχει ομοφωνία).
Οι δύο «λευκοί» αρνήθηκαν να την υποστηρίξουν επικαλούμενοι την μη ηθική της συμμόρφωση όλα αυτά τα χρόνια στο Τμήμα. Η απαράδεκτη και καθεστωτική συμπεριφορά της προς τους φοιτητές, τους συναδέλφους της, αλλά και το προσωπικό της σχολής δεν τους άφησε ασυγκίνητους.
Για το κλίμα αυτό καθοριστική όπως αποδείχτηκε ήταν η αποφασιστική είσοδος των 20 περίπου αυτόνομων φοιτητών στην αίθουσα της συνεδρίας την οποία και διακόψαμε κάνοντας δυναμικές τοποθετήσεις.
Χρήσιμη φάνηκε και η αρνητική για τη ”λαμπρή επιστήμονα” εισήγηση του Δ.Σ. των φοιτητών της σχολής. Επειδή όμως ούτε εμπιστευόμαστε, ούτε ανεχόμαστε 5 - 6 άτομα να αποφασίζουν στο όνομα όλων των υπολοίπων, προηγουμένως είχαμε πιέσει τα μέλη του Δ.Σ. να σεβαστούν την ευρεία πλειοψηφία που συνόλου των φοιτητών του τμήματος, που δεν ανέχεται πλέον την Αννούλα και τα καμώματά της. Η πίεση αυτή λειτούργησε πολύ θετικά καθώς ανάγκασε αυτούς που απαρτίζουν το Δ.Σ. να μην προβούν σε καμιά ενέργεια που δεν λογαριάζει την πλατιά μάζα των φοιτητών.
Το θέμα έλαβε διαστάσεις με βάση την παρουσία στο κτίριο πολλών δημοσιογράφων. Τα γεγονότα ήρθαν να καλύψουν δημοσιογράφοι από τη REAL NEWS, τη συνδικαλιστική ομάδα του «Ασύνταχτου Τύπου», τον Αγγελιοφόρο, το ΣΚΑΙ και το ράδιο Θεσσαλονίκη. Στην κάμερα του ΣΚΑΙ φυσικά δεν επιτρέψαμε να τραβήξει πλάνα εντός της σχολής.
Όσον αφορά τις αντιδράσεις της Άννας, τα όσα σπαρταριστά συγκρατήσαμε είναι ενδεικτικά της προσωπικότητας του ατόμου αυτού και της εν γένει συμπεριφοράς της απέναντι στους φοιτητές. Η Αννιώ ήταν άλλοτε φανερά σοκαρισμένη, άλλοτε αμήχανη και άλλοτε η κλασική γλοιώδης Άννα που όλοι τηλεοπτικά αγαπήσαμε.
Τα σκηνικά που διαδραματίστηκαν στο 2ο όροφο της σχολής μας μεσημεριάτικα ήταν το λιγότερο… σουρεαλιστικά: Τελώντας εν απογνώσει, πότε μας απειλούσε ότι θα μας μηνύσει για τα δυσφημιστικά κατά τη γνώμη της κείμενα που συντάξαμε, πότε εκβίαζε ότι θα παραιτηθεί αν δεν ανελιχθεί (όχι σε παρακαλούμε, ξανασκέψου το…), ενώ έστρεψε τα βέλη της και κατά του «κακού» internet σαν μέσο ενημέρωσης, που δε την γουστάρει και την πολεμάει.
Το θράσος και η μωρία της είναι τόσο ”ανε-λιγμένα” που ισχυριζόταν ότι είμαστε υποκινούμενοι από άλλους εχθρικούς προς αυτήν καθηγητές. Έλεγε μάλιστα ότι σε ενδεχόμενη προσπάθεια ανέλιξης άλλων διδασκόντων θα στείλει ”δικούς της φοιτητές” να διαμαρτυρηθούν! Αγνοούσαμε ότι διαθέτει δικό της «τάγμα φοιτητών».
Βέβαια, ακολουθώντας την προσφιλή γι’ αυτήν μέθοδο της κολακείας, επιδίωκε να καλοπιάσει κάποιους από μας και να δείξει ένα φιλικό και συνεργάσιμο πρόσωπο. Αλλά, το ευγενικό και πράο προσωπείο που φοράει σε διάφορες εκπομπές της, ήταν δύσκολο να κρύψει την οργή της. Ατάκες όπως «με αυτά που γράφετε με γαμάτε» ή «γαμώ την πουτάνα μου» αποδεικνύουν ότι αυτά τα κουστουμαρισμενα και γραβατωμένα τυπάκια, που βλέπουμε στην τηλεόραση να παριστάνουν τους «καθώς πρέπει» τιμητές της ηθικής, στην πραγματικότητα είναι τσογλάνια που υποκρίνονται.
Επειδή σε διάφορα μέσα ενημέρωσης θα αρχίσουν να κυκλοφορούν αναφορές και άρθρα, εμείς ως Αυτόνομοι Φοιτητές Δημοσιογραφίας υποκινούμενοι μόνο από τα ιδεολογικά μας πιστεύω ξεκαθαρίζουμε ότι δεν επιδιώκουμε καμία συνεργασία με τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Θα προσπαθήσουμε να διαδώσουμε τα μηνύματα και τις ιδέες μας, αξιοποιώντας τα μέσα που έχει αναδείξει το κίνημα της πρόσφατης εξέγερσης. Θεωρούμε ότι «παιχνίδι» και συνδιαλλαγές με τα ελεγχόμενα από κράτος ή κεφάλαιο ΜΜΕ, συμβάλλουν στη νομιμοποίηση στα μάτια του κόσμου, του ρόλου τους ως μοναδικοί και αξιόπιστοι ενημερωτικοί δίαυλοι.

Η σημερινή μέρα, μέρα ιστορική για τη σχολή μας, μας γέμισε ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον. Ήταν για μας η πιο συγκλονιστική στιγμή και το μεγαλύτερο μάθημα που πήραμε μέσα σ’ αυτό το κτίριο. Ένας όμορφος αγώνας, αγώνας αξιοπρέπειας και περηφάνιας. Τα όνειρά μας δεν χωράνε στα μέτρα σας, τα ελευθερώνουμε και σας πνίγουμε.

ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Α Ν Α Δ Η Μ Ο Σ Ι Ε Υ Σ Η

( Από την διαπλοκή μέχρι τα αίσχη των Πανεπιστημίων)

Δείτε λοιπόν σε τι υπόληψη την έχουν οι φοιτητές της.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΜΕ ΣΤΟΛΗ (ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ) Νο.2

Η πολυαναμενόμενη εισήγηση για την ανέλιξη της αγαπημένης όλων Άννας έφτασε στα χέρια μας. Η αρχή της ανάγνωση μας προκάλεσε ταχυπαλμίες γέλιου. Δυστυχώς όμως δεν διαθέτουμε τόσο χιούμορ ώστε να μείνουμε στο γέλιο και να μην αναρωτηθούμε-εκνευριστούμε με τα όσα τραγελαφικά εντοπίσαμε στο παραλήρημα εξύμνησης της σπουδαίας αυτής προσωπικότητας. Με τέτοια προσφορά στα γράμματα, τον πολιτισμό και τη δημοσιογραφία, δικαιωματικά της αξίζει μια θέση ανάμεσα στους 100 μεγάλους Έλληνες του ΣΚΑΙ (δίπλα στον μέγα αλέκο ή τον καραμανλη ή τον Παπαδόπουλο θα ένιωθε πιο άνετα…).

Όπως επισημάναμε στο προηγούμενο κείμενο μας το επιστημονικό πεδίο των μαθημάτων της δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο της διδακτορικής της διατριβής. Στην εισαγωγή κιόλας της εισήγησης προσδιορίζεται το γνωστικό αντικείμενο της υποψήφιας καθηγήτριας, που είναι η έντυπη και ηλεκτρονική δημοσιογραφία:

Παρακάτω οι εισηγητές της έκθεσης συμπεραίνουν ότι η Παναγιωταρέα -όλως τυχαίως(!)- διαθέτει διδακτορικό δίπλωμα στο αντικείμενο της προκηρυχθείσας θέσης.

Στις παραγράφους 1.3 και 3.1.1 προσδιορίζεται το αντικείμενο του διδακτορικού της διπλώματος:

Πως ακριβώς συνδέεται η κοινωνική, οικονομική και διοικητική συγκρότηση των Κυδωνιών με τα ”δημοσιογραφικά” μαθήματα που διδάσκει στη σχολή, εμείς με τις φτωχές μας γνώσεις δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Αναφέρει βέβαια ότι η μεθοδολογία με την οποία συγκέντρωσε τα ιστορικά ντοκουμέντα της εποχής, είναι η συνέντευξη. Και στο σημείο αυτό αναρωτιόμαστε (με τις φτωχές μας γνώσεις πάλι): μέθοδος και αντικείμενο είναι το ίδιο πράγμα ;;; Προφανώς όχι ! Αν για παράδειγμα κάποιος για τη διδακτορική του διατριβή χρησιμοποιήσει το internet σαν μέθοδο έρευνας, θεωρείται, ότι το αντικείμενο του διδακτορικού του έχει συνάφεια με το επιστημονικό αντικείμενο μιας σχολής πληροφορικής ;;;
Συνεχίζουμε τις παρατηρήσεις μας στην εισήγηση και διαπιστώνουμε ότι στο βιογραφικό τις οι μόνες αναφορές στη λέξη «μεταπτυχιακό» αφορούν τα μεταπτυχιακά φροντιστήρια και τα μεταπτυχιακά σεμινάρια (!) Ναι (και) εδώ μπορείτε να γελάσετε…

Όλοι οι διδάσκοντες στο τμήμα μας -αν και δεν έχουν γίνει ακόμα καθηγητές- ένα ρημάδι μεταπτυχιακό το διαθέτουν. Αλλά για την υποψήφια για τη βαθμίδα του καθηγητή Άννα αρκούν τα φροντιστήρια και τα σεμινάρια !
Επίσης ερωτηματικά -σε συνδυασμό με διάφορες πληροφορίες που κυκλοφορούν- προκύπτουν και από το κομμάτι που αναλύεται η επαγγελματική της σταδιοδρομία :

Πριν το 1974 δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά. Έτσι ξαφνικά εμφανίστηκε στο δημοσιογραφικό τοπίο;;; και μάλιστα ως συντονίστρια προγράμματος της ΕΡΤ;;; Τι ακριβώς έκανε πριν το 1974 στη διάρκεια της χούντας στην Ε.Ρ.Τ. (τότε Ε.Ι.Ρ.Τ. και Υ.ΕΝ.Ε.Δ.) δε μας λέει. Τις υποψίες αυτές έρχεται να ενισχύσει και ο ρόλος του τότε άντρα της ως πλωτάρχης του ναυτικού κατά την ίδια περίοδο. Μάλιστα την Παρασκευή 11 Απριλίου το 2003, στην πρωινή εκπομπή της στο mega εξέφρασε την έκπληξη της για τα βασανιστήρια επί Σαντάμ στο Ιράκ. Γιατί όμως τόση έκπληξη, από τη στιγμή που ο σύζυγος της επί δικτατορίας ήταν στο διοικητικό προσωπικό της φρεγάτας «Έλλης», στην οποία αποδείχτηκε ότι γίνονταν βασανιστήρια σε αντιφρονούντες ;;;
Παρότι δεν είμαστε σε θέση να αποδείξουμε με αδιάσειστα στοιχεία την με οιονδήποτε τρόπο συνεισφορά της στη χούντα, το τοπίο γύρω απ’ τη δράση της την περίοδο της επταετίας επισύρει σίγουρα κάποια ερωτηματικά. Είμαστε όμως σε θέση να αναφέρουμε τα παραπάνω πραγματικά στοιχεία. Αυτό που με πάσα βεβαιότητα δηλώνουμε είναι, ότι ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ να βρίσκονται και να διδάσκουν στα πανεπιστήμια και στα σχολεία άνθρωποι, για τους οποίους υπάρχει σκοτεινό τοπίο και αμφιβολίες για την παρουσία τους επί δικτατορίας!
Συνεχίζουμε την περιήγηση μας στην εισήγηση, παραδεχόμενοι την έκπληξη που αισθανθήκαμε όταν διαπιστώσαμε μια παράλειψη. Ενώ η Άννα («ταγματάρχης Άννα» όπως ήταν το παρατσούκλι της στη σχολή μας παλιότερα) παραθέτει άπειρες βιβλιοπαρουσιάσεις, βραβεύσεις και συμπόσια ώστε να μας πείσει για …τη συμβολή της στις επιστήμες, ξεχνάει να προσθέσει και τη συμμετοχή της ως μέλος της επιτροπής διοικήσεως της εκκλησίας . Φυσικά πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο μακαρίτης αρχιεπίσκοπος χριστοδουλας, ο πιο φανατικός ”αναγνώστης” στη χούντα. Και βέβαια να αναφέρουμε το άλλο καλόπαιδο της εκκλησίας (με πεντακάθαρο βιογραφικό από οικονομικά σκάνδαλα), τον Τέο Ρουσόπουλο, τον οποίο είχε σκοπό να φέρει στη σχολή να μας …διδάξει. Γιατί ρε Αννούλα τέτοιες σπουδαίες και δημοκρατικά ωφέλιμες διασυνδέσεις δεν τις διαφημίζεις στην έκθεση;;; κρίμα είναι χριστιανή μου…
Ως τελευταία παρατήρηση στην εισηγητική έκθεση, η οποία μας προκάλεσε ΟΡΓΗ και ΑΗΔΙΑ έρχεται ο επίλογος του εν λόγω κειμένου:

Ποιο ακαδημαϊκό ήθος, ποιο αίσθημα ευθύνης προς φοιτητές και συνaδέλφους έχει ρε υποκριτές ;! όταν διώχνει εντελώς αντικανονικά φοιτητές απ το μάθημα, όταν κάνει κορίτσια να κλαίνε με την προσβλητική κριτική της στις εργασίες τους, όταν προστατεύει την Ιορδανίδου (νεόφερτο τσιράκι της Άννας), η οποία δέρνει φοιτητές(!), όταν ξεφτιλίζει άλλα άτομα ακόμα και για την εμφάνισή τους, όταν οι περισσότεροι συνάδελφοι της την αντιπαθούν, όταν σκίζει αφίσες αριστερών παρατάξεων, όταν απαξιώνει και κατασυκοφαντεί δημοσίως με αισχρά ψέματα τον θεσμό των αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων των φοιτητών, όταν γενικότερα ως δημοσιογράφος δεν τηρεί και δεν σέβεται ούτε στο απειροελάχιστο την δημοσιογραφική δεοντολογία και το λειτούργημα που θα έπρεπε να επιτελεί, «γλείφοντας» την εκάστοτε εξουσία, τότε μπορούμε να της αναγνωρίσουμε ήθος;

ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ!
ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ

Προς

Την Υπουργό Απασχόλησης και Κοιν. Προστασίας

κα Φάνη Πάλλη – Πετραλιά

ΕΝΤΑΥΘΑ

Ασφαλώς και ανταποκρινόμαστε στην πρόσκλησή σας για συνάντηση, προκειμένου να συζητήσουμε τα φλέγοντα θέματα της απασχόλησης. Την πρωτοβουλία για το χρόνο και το χώρο της συνάντησης παρακαλούμε να την αναλάβετε εσείς. Όμως, με αφορμή πρακτικές και δημόσιες τοποθετήσεις που υπήρξαν κατά το διάστημα που μεσολάβησε από τη συνάντησή μας με τις εργοδοτικές οργανώσεις καθώς και η κυβερνητική άποψη και πρακτική επί του προβλήματος, μας δημιουργούν σοβαρότατες ανησυχίες ως προς τις στοχεύσεις των μερών.

Η ΓΣΕΕ δεν υιοθετεί την έκφραση «μπλόκο κατά της ανεργίας» γιατί είναι παραπλανητική. Προκρίνει «μπλόκο» κατά των πρακτικών που δημιουργούν ανεργία δηλαδή κυρίως των ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ. Και όπως γνωρίζετε οι απολύσεις πραγματοποιούνται από τους εργοδότες οι οποίοι μάλιστα μετέρχονται και άλλων παράνομων και καταχρηστικών συμπεριφορών και πρακτικών. Αν μάλιστα οι πληροφορίες που αναφέρονται στα ΜΜΕ ότι ο Πρόεδρος του ΣΕΒ άφησε «ανοικτό παράθυρο» στην εκ περιτροπής εργασία, αντιλαμβάνεστε ότι η ανησυχία μας μετατρέπεται σε υποψία ότι οι προσπάθειες συνεννόησης σε κάποια μέτρα βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα, στο μέτρο που χρησιμοποιούνται επικοινωνιακά.

Αναφέρεστε στην ολοκληρωμένη στρατηγική της κυβέρνησής σας για την εργασία.

Οι εργαζόμενοι και η συλλογική τους εκπροσώπηση όχι μόνο δεν την βλέπουν, αλλά αντιθέτως διαπιστώνουμε ότι χωρίς συνεννόηση ανακοινώνονται «μέτρα» και δρομολογούνται νομοθετικές πρωτοβουλίες χωρίς διάλογο, διαβούλευση, συναίνεση. Σας καλώ και σας παρακαλώ να μην ανακοινώνονται μέτρα αν τουλάχιστον προηγουμένως δεν υπάρξει η απαραίτητη διαβούλευση αν όχι και συμφωνία. Άλλωστε πολλά εκ των ανακοινωθέντων ή νομοθετηθέντων ουδέποτε εφαρμόστηκαν.

Τέλος οφείλω να σας εκφράσω την πλήρη διαφωνία μου με την άποψη που εκφράζετε στην από 6/3/09 επιστολή που μου στείλατε, ότι δηλ. «όλοι μας πρέπει να συμφωνήσουμε στην ανάγκη να επιμεριστούν ισομερώς (υπογράμμιση δική μου) οι συνέπειες και οι επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης».

Η διαφωνία μου αφενός αφορά στην αξιολόγηση της κρίσης καθόσον αυτό που βιώνουμε είναι απότοκο και της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής και αφετέρου ότι την κρίση και τις επιπτώσεις της οφείλουν να την επωμισθούν αυτοί που ευθύνονται, πολιτικές και επιχειρηματίες. Άλλωστε αυτό είναι και το μήνυμα – αίτημα της Γενικής Απεργίας που έχουμε προκηρύξει για τις 2/4/09: «Να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι».Αναμένοντας την πρόσκλησή σας,

Γιάννης Παναγόπουλος

************************************************************************************

Δεν θα κάνω κανένα σχόλιο ως προς το περιεχόμενο της επιστολής του Προέδρου της ΓΣΕΕ, κ. Παναγόπουλου.

Αυτό που χρίζει σχολιασμό, είναι ότι μέχρι σήμερα τα συνδικάτα έχουν καταναλώσει σημαντικά "πολεμοφόδια" και έχουν εκχωρήσει σημαντικές δυνατότητες στην πολιτική σκακιέρα, προς όφελος των κομμάτων και της περιβόητης ευθύνης και συναίνεσης, επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο στις Κυβερνήσεις και στα Κόμματα να παίρνουν αποφάσεις ερήμην της πιο δυναμική κοινωνίας, της κοινωνίας των εργαζομένων.

Συλλάβατε τους bloggers ...Φιμώστε το διαδίκτυο...Περάστε απο την ΓΑΔΑ για υποθεσή σας!

Το κατά παραγγελία ρεπορτάζ στο σημερινό Βήμα για τα blogs και τους bloggers Tα συμπεράσματα δικά σας....
"Τα blogs πάνε... δικαστήριο. Ολο και συχνότερα έρχονται πλέον τα blogs αντιμέτωπα με τη Δικαιοσύνη, αφού η εξάπλωση και η ολοένα αυξανόμενη επιρροή της μπλογκόσφαιρας ανοίγουν ένα ακόμη «παράθυρο» στον δημόσιο διάλογο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Εσχάτως, πολιτικοί και άλλα δημόσια πρόσωπα προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη κατά ιστολογίων, με κλασική πια κατηγορία τη συκοφαντική δυσφήμιση και την προσβολή της προσωπικότητάς τους, αφού νιώθουν θιγμένοι από δημοσιεύματα, συχνότατα ανυπόγραφα, που αφορούν το πρόσωπό τους.

Πριν από δύο εβδομάδες, στις Σέρρες, αποκαλύφθηκε ότι τόσο η νομαρχία όσο και τηλεοπτικός σταθμός του νομού είχαν ξεκινήσει νομικές διαδικασίες κατά δύο ιστολογίων. Τα συγκεκριμένα blogs, τα οποία «ξεκοκάλιζαν» την τοπική επικαιρότητα εμφανώς υπερβαίνοντας τα εσκαμμένα, έκλεισαν εν μια νυκτί, όταν η οσμή του εισαγγελέα και της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έφτασαν κοντά τους.

Η υπόθεση μονοπώλησε για αρκετές ημέρες την τοπική μπλογκόσφαιρα και απέδειξε ότι ακόμη και ένας αγροτικός νομός μπορεί να συζητά για τα όρια της ελευθερίας της έκφρασης... α λα ηλεκτρονικά.

Το περιστατικό στον Νομό Σερρών δεν ήταν το πρώτο για το 2009. Λίγες ημέρες πριν είχε δημιουργηθεί θόρυβος στο Ιnternet όταν ο νομάρχης Πειραιά κ. Γ.Μίχας κατέθεσε αγωγή για δυσφήμιση κατά του διαχειριστή του blog edo-peireas. Παρ΄ όλο που σίγουρα δεν πρόκειται για την πρώτη τέτοια προσφυγή στη Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, υπάρχει μια στοιχειώδης διαφορά: ο συντάκτης του εν λόγω blog δεν κρύβεται πίσω από κάποιο ψευδώνυμο, όπως συνηθίζεται, αλλά υπογράφει τα κείμενά του με το κανονικό του ονοματεπώνυμο.

Ο κ. Μιχ. Αγγελόπουλος, πρώην υπάλληλος της Νομαρχίας Πειραιά, κατηγορούσε τον κ. Μίχα για παραβιάσεις της νομοθεσίας και υποσχόταν ότι θα προχωρούσε σε αποκαλύψεις προσεχώς.

Φαίνεται όμως ότι η συνέχεια θα δοθεί όχι μόνο στις οθόνες των υπολογιστών, αλλά και στις αίθουσες των δικαστηρίων. ▅ Κλήθηκε για απολογία στη ΓΑΔΑ Οι διαμαρτυρίες για διαδικτυακές δημοσιεύσεις δεν περιορίζονται μόνο στα blogs, αλλά επεκτείνονται και σε συλλογικές ιστοσελίδες.

Τo indy.gr, ένα εναλλακτικό σάιτ που χρησιμοποιείται εκτενώς και από τα λεγόμενα «κινήματα πόλης» αντιμετώπισε πρόσφατα τέτοια προβλήματα. Οπως ανακοινώθηκε « στα μέσα του Γενάρη του 2009, κλήθηκε στη ΓΑΔΑ ένα μέλος του για να απολογηθεί σχετικά με μαρτυρία κατοίκου της Καισαριανής που είχε δημοσιευτεί στο εν λόγω μέσο » και η καταγγελία αφορούσε σε « ρεπορτάζ σχετικά με τη διακοπή εργασιών της αναστύλωσης του μνημείου Εθνικής Αντίστασης στο πρώην Σκοπευτήριο Καισαριανής ».

Στο indy.gr δημοσιεύουν κείμενα περίπου 1.300 πολίτες και ο διαχειριστής του σάιτ κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη μήνυση που κατέθεσε ο θιγόμενος. Η περίπτωση της συγκεκριμένης ιστοσελίδας εμπίπτει στο αλήστου μνήμης νομοσχέδιο για τα blogs περί « του κατά τον νόμο υπευθύνου », που απεσύρθη γρήγορα από την κυβερνητική ατζέντα.

Στα τέλη του Αυγούστου, ένας 40χρονος «ιστολόγος» συνελήφθη, καθώς προέτρεπε τους αναγνώστες από το blogνα εκτελέσουν « τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο και τον γιο του » και μάλιστα προέτρεπε να του φέρουν « τα κεφάλια τους ».

Ο διευθυντής Ειδήσεων του Μega κατέθεσε μήνυση κατ΄ αγνώστου στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και, καθ΄ ότι η προτροπή σε δολοφονία συνιστά κακούργημα, ο εισαγγελέας διέταξε την άρση απορρήτου και έτσι ο μπλόγκερ συνελήφθη ταχύτατα στο σπίτι του, στα Κάτω Πατήσια.

Ο 40χρονος ιδιωτικός υπάλληλος δήλωσε μετανιωμένος και παραδέχτηκε ότι έκανε και... « κάποιες υπερβασούλες ».

Παρόμοιες περιπέτειες με τη Δικαιοσύνη έχουν αντιμετωπίσει και αντιμετωπίζουν blogsπου ασχολούνται με την επικαιρότητα, όπως το press.gr και το troktiko. Ωστόσο, είναι χαρακτηριστικό ότι το καλοκαίρι γνωστός εκδότης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη κατά του troktiko για απειλή και εξύβριση κατά δικαστικών λειτουργών και μάρτυρος, καθώς και για απόπειρα εκβίασης δικαστικού λειτουργού.

Τις ίδιες ημέρες του καυτού Ιουλίου του 2008, στο Αγρίνιο κατεγράφη και η πρώτη καταδικαστική απόφαση για μπλόγκερ στα ελληνικά χρονικά. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αγρινίου καταδίκασε τον 25χρονο εκδότη της εφημερίδας «Παρόν Αιτωλοακαρνανίας» και μπλόγκερ κ. Ν.Μουρτζιάπη σε 10 μήνες με αναστολή για συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση. Η μήνυση κατετέθη από τη βουλευτή του ΠαΣοΚ κυρία Σοφία Γιαννακά , καθώς είχε θεωρήσει ότι συγκεκριμένες αναρτήσεις του κ. Μουρτζιάπη στο προσωπικό του blog έθιγαν την τιμή και την υπόληψή της. ▅

Μηνύσεις και αποζημιώσεις Στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος προσέφυγε το 2007 και η κυρία Εύη Μπότσαρη, τότε αντιπρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και σύμβουλος της πρώην υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Γιαννάκου. Η ακαδημαϊκός κατέθεσε μήνυση κατά του indymedia της Αθήνας για διασυρμό της προσωπικότητάς της. Την ίδια χρονιά κινήθηκε νομικά κατά δύο ιστολογίων της Κομοτηνής και ο στενός συνεργάτης του σημερινού υπουργού Μεταφορών κ. Ευ.Στυλιανίδη, δημοσιογράφος κ. Γ. Καρανίκας.

Ο καβαλιώτης δημοσιογράφος κατέθεσε αγωγή κατά των τοπικών blogs piazza del popolo και vavatsiklis, ζητώντας χρηματική αποζημίωση. Επίσης, εκκρεμεί ακόμη η εκδίκαση της αγωγής που είχε καταθέσει ο γνωστός από τις αμφιλεγόμενες τηλεοπτικές του εκπομπές κ. Δ. Λιακόπουλος κατά του blogme.gr, το οποίο όμως δεν ήταν blog, αλλά συναθροιστής, δηλαδή ευρετήριο. Σε ένα από τα ταξινομημένα μπλογκ εφιλοξενείτο, κατά τον κ. Λιακόπουλο, « άσεμνο και σατιρικό περιεχόμενο » που τον έθιγε προσωπικά. Ετσι, έκανε την αγωγή, όχι όμως κατά του συγγραφέα του κειμένου- που ήταν μάλλον απίθανο να βρεθεί- αλλά κατά του διαχειριστή του Βlogme κ. Α. Τσιπρόπουλου , ο οποίος πλήρωσε την ευθιξία του να έχει αναρτημένα τα στοιχεία επικοινωνίας του. Μάλιστα, η υπόθεση Τσιπρόπουλου πέρασε τα ελληνικά σύνορα και έφτασε να μνημονεύεται ακόμη και στην πρόσφατη έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην οποία εγκαλείται η χώρα μας για εμπόδια στην ελευθερία του λόγου.

Σκοτεινή πλευρά σε φόντο κίτρινο ΤΑ ΒLΟGS,όπως κάθε τεχνολογική εξέλιξη, κρύβουν συχνά και μια σκοτεινή πλευρά. Εσχάτως, το όνομα κορυφαίου υπουργού έφτασε να διασύρεται με «αριστουργηματικό» τρόπο από blog σε blog, όχι όμως για κάποιο πολιτικό ατόπημα, αλλά για υποτιθέμενες πράξεις της προσωπικής του ζωής- κάτι που προφανώς δεν πρέπει να αφορά την κοινωνία.

Τότε, πολιτικοί κύκλοι, οι οποίοι ενδεχομένως να «έπαιξαν» με την πλέον «γκρίζα» και «κίτρινη» πλευρά της μπλογκόσφαιρας, άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι μάλλον άφησαν να εκτραφεί ένα τέρας που τώρα απειλεί να τους φάει.

Ο κίνδυνος πλέον να διασυρθεί αμετάκλητα μια προσωπικότητα από αγνώστους σε χρόνο μηδέν είναι όχι απλώς ορατός, αλλά πρέπει να θεωρείται δεδομένος.

Δεν είναι τυχαίο ότι την προηγούμενη εβδομάδα η ΕΣΗΕΑ σημείωνε ότι « αόρατες οργανώσεις,αόρατοι μπλόγκερ,ορατοί αρθρογράφοι » απειλούν και στοχοποιούν τους επαγγελματίες δημοσιογράφους. « Αν ο λόγος κάθε πολίτη,συνεπώς και ο δημοσιογραφικός λόγος,δεν είναι τεκμηριωμένος,απλώς δεν πρέπει να εκφέρεται δημοσίως ».

Ετσι είχε αποφανθεί το 2007 το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας.

Στο ιστολόγιο elawyer, που έχει εντρυφήσει όσο λίγα στο νομικό στάτους που διέπει την μπλογκόσφαιρα, υπάρχουν σαφείς απαντήσεις γύρω από τα ερωτήματα που σταδιακά δημιουργούνται. « Το Ιnternet αποτελεί ένα μέσο στο οποίο προωθείται η αρχή της διαφάνειας.Διαφάνεια σημαίνει σαφήνεια,ευθύτητα,απόδειξη και αντικειμενικότητα,ακόμη κι όταν δεν υπάρχει “υπογραφή” » αναφέρει ο elawyer. « Οι ύβρεις,η λάσπη,τα θολά κίνητρα, η υποκειμενικότητα, η συκοφαντική δυσφήμιση,η προσβολή της προσωπικότητας είναι φαινόμενα κατακριτέα,τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ελευθερία του λόγου. Φαινόμενα κατακριτέα όχι μόνο νομικά και ηθικά,αλλά και αισθητικά,καθώς και στο πλαίσιο των στοιχειωδών κανόνων της διαλεκτικής: όλοι συμφωνούμε ότι με κραυγές δεν γίνεται διάλογος » συμπληρώνει."
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=258302

ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ

Το ερώτημα μπαίνει ως εξής:

Ως χώρα, βρισκόμαστε εντός της κρίσης ή στην αρχή της ας πούμε και επομένως χρειαζόμαστε οικονομικές πολιτικές που θα μειώνουν τους κραδασμούς της κρίσης και θα την οδηγούν προς εκτόνωση χωρίς μεγάλες απώλειες, ή αναμένοντας την κρίση πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια οικονομική πολιτική υποδοχής της κρίσης με υψηλές δυνατότες διαχείρισης και εξόδου χωρίς απώλειες;

Νομίζω πως έχουμε εντάξει στην πολυδιαφιμιζόμενη παγκόσμια κρίση, την αδιέξοδη αλλά και επικίνδυνη οικονομική πολιτική και τα αποτελέσματα αυτής, που είναι κρίση οικονομική - κοινωνική - πολιτική της ασκούμενης Κυβερνητικής στρατηγικής, της Νέας Δημοκρατίας.

Η Ελλάδα συμπεριφέρεται εναγωνίως ως επαιτούσα την ένταξη της στην Παγκόσμια κρίση ώστε να αντικαταστήσει την ανικανότητα της και να ενταχθεί στις προς βοήθεια και προστασία, χώρες.

Μόνο που το τίμημα στην περίπτωση αυτή είναι πολύ σκληρό για τους κουτόφραγκους πολιτικούς μας, που βρήκαν ευκαιρία να κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα.

Ενώ η πτώση της κατασκευαστικής δραστηριότητας έχει ξεκινήσει από το καλοκαίρι του 2008, πολύ πριν σκάσει η βόμβα της κρίσης, ως αποτέλεσμα την παλινδρομικής ακαταστασίας των οικονομικών από την Κυβερνώσα παράταξη, ενώ η βιομηχανική παραγωγή έχει συρρικνωθεί εξ' αιτίας την Κυβερνητικής οικονομίας του Νεοφιλελευθερισμού και της υποταγής της χώρας στο "ελεύθερο" εμπόριο και την ¨ελεύθερη" αγορά, προσχηματικά σήμερα επικαλούνται όλοι, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - αν και κάποιες αιχμές περί απληστίας, πλουτισμού και μαυραγοριστισμού θα έλεγα εγώ, άφησε να εννοηθεί στις χτεσινές του δηλώσεις- μέχρι και τον τελευταίο επιχειρηματία που πουλά την πραμάτεια του σε καροτσάκι, την διεθνή κρίση που έχει επιπτώσεις πρώτα στα εισοδήματα των εργαζομένων και στην ασφάλεια της εργασίας των και αμέσως μετά στην παραγωγή και στο εμπόριο.

Το κόλπο της κρίσης ευχαρίστησε ιδιαίτερα το εργοδοτικό κατεστημένο, ως μάνα εξ' ουρανού, για την εκμηδένιση των εργασιακών σχέσεων και την αύξηση της παντοδυναμίας τους στα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα εξουσίας και οικονομικής διαχείρισης.

Αρωγός στο κόλπο της κρίσης και το συνδικαλιστικό κίνημα, όπου τις τελευταίες μέρες έχει πάρει ιδιαίτερες πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή.

Ταυτόχρονα το μπαλάκι των εκλογών πετάχτηκε στο άπειρο και στο τυχαίο δήθεν, αφού το χρήμα που μάζευε ο Αλογοσκούφης και που προοριζόταν για εξαργύρωση συνειδήσεων το 'φαγε το τραπεζικό θηρίο. Όμως η Κυβέρνηση γνωρίζει ότι δεν μπορεί να πάει πιο πέρα από την Άνοιξη και βιάζεται να κλείσει άρον - άρον τα γραμμάτια που έχει ανοικτά. Μετά το ξεπούλημα του ΟΤΕ, των Λιμανιών, των Εθνικών οδών, τώρα ήρθε και η σειρά της Ολυμπιακής.

Την ώρα λοιπόν που το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα των σχολών του Σικάγου, που επικράτησε ως Μπούστια οικονομική εναλλακτική στην ανάπτυξη του κεφαλαίου, ευθύνεται και για την κρίση που δημιούργησε και για την εκτόπιση των εθνικών οικονομιών, την ίδια ώρα η διαχείριση της κρίσης έχει ως απώτερο σκοπό να απενοχοποιηθεί το οικονομικό - πολιτικό σύστημα του Νεοφιλελευθερισμού και της "ελεύθερης" αγοράς.

Με αυτή την γραμμή και σε αυτή την κατεύθυνση, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, καλεί τους πολιτικούς αρχηγούς και τα κοινοβουλευτικά κόμματα σε συναίνεση και συμφωνία σε ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση που έχει εκπονηθεί από τα διεθνή κέντρα αποφάσεων, ακόμα και αν το σχέδιο αυτό θέλει την ριζική καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας.

Μοναδικό εθνικό σχέδιο διαχείρισης και εξόδου από την κρίση, είναι αυτό της υποταγής στη επαιτεία και τις αποφάσεις προστασίας του Νεοφιλελευθερισμού που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι και αλλιώς η Εθνική Οικονομία πλέον υφίσταται ως αποπαίδι της κυρίαρχης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο παιγνίδι του εξαναγκασμού της εισχώρησης της Ελλάδας στον πυρήνα της Διεθνούς κρίσεως, πρωταγωνιστικό ρόλο ανθελληνισμού της οικονομίας και της ευημερίας τους Ελληνικού Λαού, παίζουν τόσο οι Τράπεζες όσο και ορισμένοι εκ των στελεχών της Κυβέρνησης, με πρωτοστάτη, τον Πρωθυπουργό και άμεσο συνένοχο του τον κ. Χαντζηδάκη.

Ενώ η Κυβέρνηση δωρίζει 28,5 δις στο Τραπεζικό Σύστημα, καθιστώντας το ισχυρό και αρμόδιο ληξίαρχο της βιομηχανικής και βιοτεχνικής οικονομίας, καθώς και της αυτοαπασχολούμενης και η οικονομία βυθίζεται στο χάος των επιλογών της κυβέρνησης και της επιτροπείας της Ε.Ε., την ίδια στιγμή οι υπερασπιστές του Νεοφιλελευθερισμού ξεπουλούν την Ολυμπιακή.

Σε αυτήν την πράξη εθνικής μειοδοσίας οι ένοχοι έχουν ονοματεπώνυμο. Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Όσο για τα συνδικαλιστικά τους στελέχη, η δήλωση Πατέσκου, πρώην Προέδρου της ΟΣΠΑ, μιλάει από μόνη της. ¨Τα χειρότερα απετεύχθησαν"

Συνένοχοι όλοι τους στην δημιουργία ελλειμμάτων, συνένοχοι στην κατασυκοφάντηση της Ολυμπιακής, συνένοχοι και στο ξεπούλημα.

Επομένως το όχι Παπανδρέου στην πρόταση συναίνεσης και συμφωνίας των έξη σημείων του κ. Καραμανλή, εξαργυρώθηκε με την σιωπή του ΠΑΣΟΚ στην πώληση της Ολυμπιακής.

Αν λοιπόν θα ήθελε ο Ελληνικός Λαός να υπερασπιστεί τον παρόν και το μέλλον του, αν ήθελε να νιώσει ασφαλής γι' αυτόν και τα παιδιά του, τότε του μένει ως μοναδική ευκαιρία, δηλαδή ως μονόδρομος, να φοβηθεί τόσο την Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ.

- Η προοπτική για την χώρα και τις κοινωνίες της, η προοπτική της Ελληνικής παραγωγής και του εμπορίου, η προοπτική της κοινωνικής συνοχής και ευημερίας, αναγκαστικά περνάει μέσα από την αναντίρρητη ανάγκη ο Λαός να αρχίσει να σκέπτεται.

- Περνάει μέσα από την αναντίρρητη ανάγκη, να κλείσει τα αυτιά του στις σειρήνες και τις Κασσάνδρες των δύο κομμάτων εξουσίας.

- Περνάει μέσα από την αναντίρρητη ανάγκη, να απαιτήσει εδώ και τώρα εκλογές και να δώσει την ψήφο εμπιστοσύνης του, στα δύο Αριστερά κόμματα, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ.

Η μόνη οδός διαχείρισης και εξόδου από την κρίση, είναι η οδός του προστατευτισμού της Ελληνικής Οικονομίας και προστατευτισμού της Ελληνικής Κοινωνίας.

Ένα Προστατευτισμό που δεν θα θυσιάσει την οικονομία μας και τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές στην ανάγκη διατήρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Νεοφιλελευθερισμού ως οικονομικό - πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης, εξουσίας και ανάπτυξης.

Κριτική Σκέψη με αφορμη την Συνεντευξη του Γιαννη Παναγόπουλου.

Δημοσιογράφος: Κύριε Πρόεδρε καλές και οι συμφωνίες και οι συνεργασίες και τα μετρά που πιθανόν να συμφωνήσετε αλλά οι εργαζόμενοι αναρωτιούνται μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή κρίση για τη γενική συνομοσπονδία υπάρχει ταξικός αντίπαλος; Συμπεριλάβετε και στην ερώτηση ότι απουσιάζουν δυο παρατάξεις σήμερα.

Γιάννης Παναγόπουλος: Σας διαβεβαιώνω πως η απουσία τους ( ΠΑΜΕ, Α. Π. ) δεν έγινε καθόλου αισθητή! Εμείς δεν είμαστε της άποψης ότι έχει καταργηθεί η πάλη των τάξεων. Κάποιοι είτε στα όνειρα τους είτε στα χαρτιά την καταργούν. Αντίπαλοι ταξικοί είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται τη μισθωτή εργασία, που έχουν συσσωρεύσει πλούτη αλλά επ ουδενί δεν είναι αντίπαλοι μικρομεσαίοι βιοτέχνες που απασχολούν 2 και 3 εργαζόμενους, οι οποίοι βρίσκονται σε μια δραματική κατάσταση και με τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε λύσεις για να προστατεύσουμε την εργασία................




Χωρίς να έχω καμιά διάθεση να θίξω προσωπικά τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, θα διατυπώσω δύο σημαντικές κατά την άποψή μου, παρατηρήσεις:


Α) Η αντίληψη ότι μπορούμε και μόνοι μας και μπορούμε να εκπροσωπούμε ή να εκφράζουμε τους εργαζόμενους, στο μικρόκοσμό τους καταδεικνύει την απεραντοσύνη της ασφάλειας που όμως είναι μια οδυνηρή για το κίνημα αφέλεια, που οδηγεί στην μιζέρια του πολιτικού λόγου και στην πεποίθηση μιας δήθεν υπεροχής στην ούτως ή αλλιώς συντριπτική μειοψηφία των οργανωμένων σε συνδικάτα, εργαζομένων. Δεν παρέχει καθόλου την δυνατότητα ανάτασης του ρόλου του εργατικού κινήματος που έχει ανάγκη η κοινωνία των εργαζομένων, η οποία αισθάνεται απομονωμένη, ανήμπορη, εξουθενωμένη ανυπεράσπιστη και εγκλωβισμένη.



Οι παρατάξεις επιβεβαιώνουν τον ρόλο τους ως κομματικοί επιτετραμμένοι στην κοινωνία των εργαζομένων ασκόντας πατερναλιστική εξουσία πάνω στους εργαζόμενους . Μια κοινωνία που θα μπορούσε να ήταν το πιο οργανωμένο κύτταρο στα πλαίσια της Εθνικής Κοινωνίας, που θα μπορούσε να αποτελεί το αντίπαλο δέος στην Κρατική εξουσία, παραμένει "πεδίο βολής που πάνω της ασκούνται βάναυσα κομματικοί φαντάροι".



Οι παρατάξεις, εφευρέθηκαν, υλοποιήθηκαν και εξελίχθηκαν ως μηχανισμοί αποξένωσης της προσωπικότητας των ατόμων και λειτούργησαν ως μηχανισμοί αφυδάτωσης της κοινωνικότητας του συλλογικού, το οποίο μετατράπηκε σε "κατευθυνόμενες συλλογικότητες" ομόκεντρων ζόμπι μηχανιστικής σκέψης, έκφρασης, λόγου και δράσης.


Το Κράτος, που πάσχιζε πάντοτε να υποτάξει τους εργαζόμενους, τους οποίους εξακολουθεί να φοβάται ως μια εν δυνάμει ανατρεπτική δύναμη, στο "πρόσωπο" των παρατάξεων δεν θα μπορούσε να βρει τον καταλληλότερο υπερασπιστή των συμφερόντων του αλλά και τον καταλληλότερο γητευτής της συνείδησης της επανάστασης που γεννιέται ως αυθεντικό παιδί της σύγκρουσης μεταξύ Κράτους - Κοινωνίας.


Η συνείδηση της επανάστασης διαπερνά πλέον τις σεχταριστικές οργανωμένες ομάδες που κινούνται αναγκαστικά ανάμεσα στο, ενάντια σε όλους και στο τίποτα. Έτσι η επανάσταση χάνει τα ταξικά της χαρακτηριστικά, λεηλατείται και συκοφαντείται, ενοχοποιώντας όχι μόνο τις συνειδήσεις αλλά ενοχοποιεί και όποιον την επικαλείται



Έτσι, η αναγκαιότητα των παρατάξεων δεν λειτουργεί μόνο ως κομματική ποδηγέτηση που "στρατεύει" την σκέψη και την δράση των συνδικάτων αλλά και ως μηχανισμοί ανελευθερίας και απόσβεσης των κοινωνικών αντιδράσεων, περιστολής των δικαιωμάτων, υποταγής της αυτονομίας, υπακοή στην εξουσία, υποστολή της αυτονομία και ανεξαρτησίας του λόγου, της σκέψης, της δράσης.



Οι ηγεσίες τους, "εκλεγμένες" ηγεσίες των συνδικάτων και κατά κάποιον τρόπο ηγεσίες των οργανωμένων εργατών, απηχούν τις αντιλήψεις και τις πολιτικές των κομμάτων, εκπροσωπώντας την κομματική αυθεντία στην εργατική κοινωνία υποχρεώνοντας την, στην αποδοχή τους ως το "νομιμοποιημένο" ως Θεσμικό Εταίρο του Πολιτικού συστήματος Κυβερνητικής Εξουσίας.



Η εξουσία που περιβάλλει τις ηγεσίες, και τις καθιστά Θεσμικό Εταίρο του Πολιτειακού και Πολιτικού περιβάλλοντος εξουσίας με την σειρά της υποβάλλει σε μεταβολισμό την κοινωνία των ατόμων προσδίδοντάς της χαρακτηριστικά μάζα, σε αντιδιαστολή με την διαδικασία κοινωνικής συγκρότησης των μαζών σε οργανωμένη Κοινωνία - Δήμο. Η εξουσία αυτή λειτουργεί ως μια διαρκή παρέμβαση διάσπασης, στην κάθε φορά αναπτυσσόμενη δυναμική, που ξεπηδά κυρίως κατά την διάρκεια διεκδικητικών αγώνων και που θέτει τις βάσεις για την κοινωνικοποιητική μετατροπή των μαζών (δηλαδή του ελεγχόμενου πλήθους έλλογων σε άλογο όχλο) σε οργανωμένη Κοινωνία - Δήμο.


Αυτός ο τύπος εξουσίας, δεν περιβάλλει απλώς τις ηγεσίες των συνδικάτων, αλλά τις "εξουσιάζει".


Διοχετεύεται σ' αυτές ως κομματική ιεραρχιακή εξουσία, που τις καθιστά υποχρεωτικές και αναγνωρίσιμες ως τέτοιες, έτσι, ώστε η μάζες των εργατών, να μην είναι σε θέση αυτοπροσδιορισμού και ελευθερίας στην αυτό-έκφραση και στην βούληση της μέσης συνείδησης, αλλά απόλυτα εξαρτημένες από την βούληση και την "συνείδηση" της κομματικής ιεραρχικής εξουσίας των συνδικαλιστικών στελεχών.



Μια συνείδηση με διαρκή κυμάτωση κατά το που φυσάει ο άνεμος. Άλλοτε εκπροσωπεί τον Κυβερνητισμό και άλλοτε τον Αντιπολιτευτισμό, εξαρτώμενη από την κάθε φορά δυναμική θέση ως προς την Κρατική εξουσία του Κόμματος, στο οποίο είναι ενταγμένοι οι συνδικαλιστές και των συνδικαλιστών ως προς το Κόμμα και την ιεραρχική θέση που κατέχουν σ' αυτό.



Β) Αν κανείς ήθελε να περιγράψει μονολεκτικά την βιωματική εξαθλίωση των εργαζομένων από κοινωνική, οικονομική και θέση ατομικών δικαιωμάτων, θα έλεγε " εργάζομαι σε μια Βιοτεχνία που απασχολούνται τρεις εργαζόμενοι".



Αυτό που αποτελεί κοινό αλλά και κρυφό μυστικό και που το ΠΑΜΕ πιστεύει πως ανακάλυψε τον πυρήνα της Γης για το βασικό μισθό των 1400 ευρώ, είναι πως σ' αυτούς τους χώρους δουλειάς, συντελείται η πιο σκληρή και αδυσώπητη εκμετάλλευση και στέρηση ατομικών δικαιωμάτων, που διαπερνά ως ενοχική συνείδηση την όποια ενδεχόμενη αντίδραση ή διεκδίκηση των ίδιων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις αυτές.



Είναι δε, το πλέον σοβαρό αντίβαρο στην ανάπτυξη της οικονομίας και στην καθήλωση των μισθών καθώς ο ανταγωνισμός και ο μη προστατευτισμός επιβουλεύεται αυτήν καθ' εαυτή την ενεργή παρουσία του συγκεκριμένου τύπου επιχειρηματικότητας, στην διαμόρφωση του ΑΕΠ.



Κάθε μονάδα αύξησης του κόστους απασχόλησης που σε μια Βιομηχανία των 500 και πλέον εργαζομένων που ισοδυναμεί με μια σταγόνα στον Ωκεανό, γιγαντώνεται στο επίπεδο μιας Βιοτεχνίας που έχει σαν επακόλουθο την περαιτέρω εξαθλίωση των εργασιακών σχέσεων.


Ενώ λοιπόν η Βιοτεχνική παραγωγή και ως οικονομία, επιβαρύνεται τόσο ως βαρίδι στην οικονομική ανάπτυξη της Χώρας, όσο όμως και ως αυτοματισμός φρεναρίσματος της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, εντούτοις στην διατήρηση των όρων υπανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας συμβαδίζει τόσο η ΓΣΕΕ όσο και ολόκληρος ο Πολιτικός Πυρήνας άσκησης εξουσίας.



Όταν μιλά η ΓΣΕΕ, δεν μιλούν οι εργαζόμενοι, παρά συντελείται μόνο μια διαδικασία επικοινωνίας του Κομματικού λόγου με τις μάζες των εργαζομένων, όπως αυτός διοχετεύεται στα κανάλια επικοινωνίας από τους εντεταλμένους στα συνδικαλιστικά όργανα, κομματικούς συνδικαλιστές.


Άλλωστε στους εργαζόμενους, στους οποίους έχει αφαιρεθεί και δια νόμου η ελευθερία βούλησης και οργάνωσης ( Νόμοι για τον εκδημοκρατισμό των συνδικαλιστικών οργανώσεων), η δυνατότητα συλλογικής έκφρασης γνώμης είναι απαγορευτική, εφ' όσον ο αναγνωρισμένος ως Θεσμικός Διαμεσολαβητής με το Κράτος και την Κυβέρνηση εταίρος, είναι οι νομιμοποιημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Νομιμοποιημές αφού τυγχάνουν κατ' αρχήν κομματικής αναγνωρισιμότητας



Στο μεσαίο παρελθόν, όταν υπήρξε κρίση στην Διοίκηση της ΓΣΕΕ ( 1985) η έλλειψη κομματικής αναγνωρισιμότητας επέβαλλε δικαστικά την αρχή της μειοψηφίας ως αρχή πλειοψηφίας, αφού λάμβανε υπόψη την αρχική συγκρότηση της πλειοψηφίας και όχι όπως μετεξελίχθηκε αυτή, όταν αποστασιοποιήθηκε τμήμα της από την κομματική επιτήρηση.


Σε προηγούμενο άρθρο μου, είχα γράψει για την ιδεολογία του Ιμπεριαλιστικού Κεφαλαίου. Στον πυρήνα του Ιμπεριαλιστικού Κεφαλαίου βρίσκεται η υπανάπτυξη που προωθείται ως μηχανιστικό αλλά και οικονομικοπολιτικό μέσο ελέγχου και άσκησης εξουσίας στις Εθνικές οικονομίες.



Η ολοένα μεγέθυνση της βιοτεχνικής παραγωγής σε αρμονία με την βιομηχανική υπανάπτυξη και συρρίκνωση της βιομηχανικής παραγωγής, βοηθούν αποτελεσματικά τον έλεγχο της Εθνικής οικονομίας από το Ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και εξελίσσουν την πολυπλοκότητα της υπανάπτυξης που επιβάλλεται πλέον ως, τους γνώριμους σε όλους μας, "μονόδρομους στην οικονομία".



Σε μια χώρα, άκρως υπανάπτυκτη όπως η Ελλάδα, ή Νέα Οικονομία που θα βασίζεται πλέον σε επενδύσεις Πράσινης Ανάπτυξης, θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά όπως κάθε Οικονομία του πρόσφατου παρελθόντος και θα λάβει χώρα με τους ίδιους όρους υπανάπτυξης και απόλυτης εξάρτησης.



Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως χθες μάλιστα, ο κ Χαντζηδάκης σε επαφή του με τον Αμερικανό Πρεσβευτή στην Αθήνα, κάλεσε τις Αμερικάνικες εταιρείες να επενδύσουν στην Χώρα μας στηρίζοντας την Νέα Οικονομία.



Σε λίγο καιρό θα δούμε και τον Επίσημο Κρατικό Ντίλερ, Πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, να περιοδεύει μετά την Ντόρα τις Αμερικάνικες Πολιτείες για να πουλήσει τον Ήλιο και τον Αέρα της Ελλάδας φέρνοντας νέες επενδύσεις στην Χώρα.



Δεν θυμάμαι να μας μένει τίποτε άλλο να πουλήσουμε, εκτός της Ακρόπολης, που ίσως έχει κάποια ...... συναισθηματική αξία για τους "Συλλέκτες Πολιτισμού" και τις Καντίνες πέριξ αυτής.

Η Μιζέρια του Συνδικαλιστικού Κινήματος

Η απουσία Συνδικαλιστικής παιδείας και η έλλειψη γνώσης του γνωστικού αντικειμένου, δηλαδή τι είναι "Συνδικαλισμός" και πως οργανώνεται ένα "Συνδικαλιστικό Συνδικάτο", οδηγεί τα τελευταία 30 χρόνια το "συνδικαλιστικό κίνημα" σε μια έρπουσα αλλά γραβατοδεμένη ευπρεπή κατάσταση άμυνας και αποσπασματική πολιτική δράση.

Επί της ουσίας απουσιάζει η πολιτική δράση των συνδικάτων, ο πολιτικός λόγος, η πολιτική σκέψη που έχει πλήρως αντικατασταθεί από την κομματική ανάγκη και την αναπαραγωγή κομματικών σκεπτικών με συνεπακόλουθα να απορρίπτονται οι πολιτικές εξουσίας που έπρεπε να είχαν μελετηθεί, σκιαγραφηθεί, προπαγανδιστεί και που θα καθοδηγούσαν την δράση τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα μη συνδικαλιστικής πολιτική, αλλά μίζερης περιχαράκωσις αποτελεί η παρακάτω συνέντευξη, του Προέδρου της ΓΣΕΕ.

18/02/2009
ΔΗΛΩΣΗ - Του Προέδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου μετά τη συνάντηση με τις εργοδοτικές οργανώσεις
Γιάννης Παναγόπουλος: Πήραμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε τις εργοδοτικές οργανώσεις για να συζητήσουμε για την κρίση και κυρίως τις επιπτώσεις της στη μισθωτή εργασία δηλαδή στην ανεργία και στις απολύσεις. Και το κάναμε αυτό, γιατί δεν αρκεί να λέμε για ένα μπλόκο εναντίον της ανεργίας αλλά κυρίως για ένα μπλόκο για την τακτική που δημιουργεί την ανεργία, δηλ τις απολύσεις, τις οποίες κάνουν οι εργοδότες. Κάναμε μια εξαντλητική συζήτηση με τους εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων. Συμφωνήσαμε σε κάποια πράγματα που αφορούν κώδικες, κανόνες και συμπεριφορές και που πρέπει ως μήνυμα να εκπέμψουμε σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Συμφωνήσαμε ότι πρέπει να καταδικαστεί η στάση του τέως Γεν. Γραμματέα του Υπ. Οικονομικών για τη λεγόμενη μερική ανεργία. Είναι πρόταση άδικη, αντικοινωνική, αναποτελεσματική. Συμφωνήσαμε ότι το υπάρχον πλαίσιο δικαίου δεν πρέπει να παραβιάζεται και δε χρειάζεται καμία περαιτέρω ελαστικότητα στην αγορά εργασίας. Εμείς ζητάμε δημοκρατική επαναρρύθμιση τους χωρίς ελαστικότητες. Κανένα νέο μέτρο, καμία νομοθέτηση. Βεβαίως υπάρχουν και άλλα ζητήματα που αφορούν στην πολιτεία, αφορούν στις πρακτικές που μετέρχονται επιχειρήσεις και για αυτά θα εκδώσουμε αναλυτικό δελτίο τύπου. Θα απαιτηθεί να απευθυνθούμε και στο Υπ Απασχόλησης και στην πολιτεία και σε άλλους φορείς προκειμένου να υπάρξει από τη μεριά τους δραστηριότητα. Εκείνο που ως ΓΣΕΕ θα ήθελα να τονίσω είναι ότι ουδείς πρέπει να περιμένει από τη μεριά των εργαζομένων άλλες θυσίες. Μας εγκαλούν τον τελευταίο καιρό για υπευθυνότητα και αυτοσυγκράτηση. Αντιτείνουμε: υπευθυνότητα να δείξει η Κυβέρνηση που ασκεί οικονομική πολιτική που μας έχει φέρει σε μια εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση πριν την έλευση της διεθνούς κρίσης και αυτοσυγκράτηση να δείξουν οι επιχειρηματίες εκείνοι οι οποίοι έχουν υπερσυσσωρεύσει κέρδη όλα τα προηγούμενα χρόνια και τώρα χρησιμοποιούν κάποιοι εξ αυτών την οικονομική κρίση ως πρόσχημα για να επιδράμουν επί της εργασίας. Αυτές τις πρακτικές δε θα τις επιτρέψουμε

.Δημοσιογράφος: Από το Υπ. Απασχόλησης κύριε Πρόεδρε βρίσκετε ανταπόκριση ή είναι λίγα τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί; Και κάτι ακόμα, η κ. Πετραλία σήμερα είπε ότι θα συγκαλέσει ευρεία σύσκεψη με τους κοινωνικούς εταίρους.
Γιάννης Παναγόπουλος: Εμείς σε οποιαδήποτε πρόσκληση, οποία θα κατατείνει στο να εξευρεθούν λύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των απολύσεων, των συμπεριφορών που πλήττουν τη μισθωτή εργασία πάντα θα ανταποκρινόμεθα και νομίζω πως το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι εργοδοτικές οργανώσεις. Όσο αφορά τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται, όπως έχουμε πει, είναι «πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα». Δεν υπακούουν σε κανένα σχεδιασμό. Είναι μέτρα επικοινωνιακού εντυπωσιασμού. Όλα τα μέτρα που έχουν εξαγγελθεί είναι μέτρα που τα χρηματοδοτούν οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, δεν έχουμε ένα μέτρο που να στηρίζεται στον κρατικό προϋπολογισμό πλην αυτού που αφορά την ενίσχυση των τραπεζιτών .

Δημοσιογράφος: Είναι πρακτικά δυνατό να ελεγχθεί μια τέτοια συμφωνία με δεδομένο ότι και εχτές επιβεβαιώθηκε ότι αντιστοιχεί ένας επιθεωρητής εργασίας σε 1000 επιχειρήσεις. Επομένως είναι εύλογο το ερώτημα, ότι και να συμφωνήσετε σήμερα με τις εργοδοτικές οργανώσεις, στην πράξη ποιος θα πει να κάνει τους ελέγχους;

Γιάννης Παναγόπουλος: Είναι αλήθεια ότι ο πήχης των προσδοκιών από κάποιες συμφωνίες τίθεται ψηλά αλλά πρέπει όλοι να έχουμε αίσθηση του μέτρου. Δεν είμαστε εμείς που μπορούμε να λύσουμε αυτά τα ζητήματα σε ευρεία έκταση. Μπορούμε όμως να προσπαθούμε και οφείλουμε να προσπαθούμε. Ότι δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι κοινό μυστικό. Το παραδέχτηκε χτες και η Υπ. Απασχόλησης. Αυτό που εμείς ζητούμε είναι να ενισχυθούν με ανθρώπινο και εποπτικό υλικό οι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Να ενισχυθούν και πολιτικά. Αυτό σημαίνει αρμοδιότητες για επιβολή κυρώσεων προληπτικά, με προληπτικούς ελέγχους και όχι μόνο με ελέγχους κατασταλτικούς. Είναι η καλύτερη μέθοδος και πρέπει επιτέλους εδώ να προσεγγίσουμε τα Ευρωπαϊκά δεδομένα γιατί πολλά ακούμε για Ευρώπη αλλά όταν φτάνουμε στο να υιοθετήσουμε καλές πρακτικές τις ξεχνάμε.

Δημοσιογράφος: Πως θα αξιοποιήσετε τα κονδύλια από τον ΟΑΕΔ;

Γιάννης Παναγόπουλος: Μιλήσαμε αναλυτικά με τις εργοδοτικές οργανώσεις και είπαμε ότι οι πόροι αυτοί πάνε σε λάθος κατευθύνσεις. Πολλές φορές γίνεται ανακατανομή πόρων ανάμεσα στους ανέργους και έχουμε πρόθεση, γιατί έχουμε κάνει και στο παρελθόν σοβαρές προτάσεις, προτάσεις που αφορούν στοχευμένες παρεμβάσεις που θα ενισχύσουν είτε διατήρηση θέσεων εργασίας είτε νέες θέσεις εργασίας και βεβαίως την ενίσχυση των ανέργων, να τις επανεξετάσουμε και εντός των ημερών αφού θα τύχουν πλήρους επεξεργασίας και εφόσον υπάρχουν και συμφωνίες να τις προωθήσουμε και προς την πολιτεία.

Δημοσιογράφος: Κύριε Πρόεδρε καλές και συμφωνίες και οι συνεργασίες και τα μετρά που πιθανόν να συμφωνήσετε αλλά οι εργαζόμενοι αναρωτιούνται μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή κρίση για τη γενική συνομοσπονδία υπάρχει ταξικός αντίπαλος. Συμπεριλάβετε και στην ερώτηση ότι απουσιάζουν δυο παρατάξεις σήμερα.

Γιάννης Παναγόπουλος: Σας διαβεβαιώνω πως η απουσία τους δεν έγινε καθόλου αισθητή!Εμείς δεν είμαστε της άποψης ότι έχει καταργηθεί η πάλη των τάξεων. Κάποιοι είτε στα όνειρα τους είτε στα χαρτιά την καταργούν. Αντίπαλοι ταξικοί είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται τη μισθωτή εργασία, που έχουν συσσωρεύσει πλούτη αλλά επ ουδενί δεν είναι αντίπαλοι μικρομεσαίοι βιοτέχνες που απασχολούν 2 και 3 εργαζόμενους, οι οποίοι βρίσκονται σε μια δραματική κατάσταση και με τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε λύσεις για να προστατεύσουμε την εργασία.

Δημοσιογράφος: Υπάρχει κάποιο μέτρο που προτείνετε εσείς που πρέπει να πάρει η Κυβέρνηση, το οποίο θα σας ικανοποιήσει.

Γιάννης Παναγόπουλος: Οι προτάσεις που κάνουμε εμείς κυρίως απευθύνονται προς την Κυβέρνηση και για κάποιες εκ των προτάσεων αυτών υπάρχει συμφωνία και από τις εργοδοτικές οργανώσεις. Σας είπα ότι επειδή απαιτούν και πιο συγκεκριμένη επεξεργασία γιατί είναι και λεπτά ζητήματα θα σας δοθούν τις προσεχείς μέρες με αναλυτική ανακοίνωση. Τώρα υπάρχει και ένα ζήτημα για να μη θεωρηθεί ότι έκανα κάποια υπεκφυγή για τον ταξικό αντίπαλο. Το ερώτημα είναι για τις κινητοποιήσεις. Εμείς, γιατί κάποιοι παραβιάζουν ανοιχτές θύρες, θα κάνουμε και αγωνιστικές κινητοποιήσεις και στα πλαίσια μάλιστα των Πανευρωπαϊκών δράσεων κατά των απολύσεων κατά της ανεργίας θα κάνουμε απεργιακές κινητοποιήσεις. Όμως γνωρίζετε πολύ καλά ότι όταν οι άνθρωποι θεωρούν ως μέγιστο διακύβευμα το αν θα έχουν εργασία αύριο, δεν αντιμετωπίζουν και δε θεωρούν ως τρόπο αντιμετώπισης μόνο την απεργιακή κινητοποίηση. Χρειάζεται συστράτευση του πολιτικού δυναμικού αυτής της χώρας γύρω από την υπεράσπιση της εργασίας, γύρω από την αντιμετώπιση του προβλήματος των απολύσεων. Κανένας να μη μεταθέτει τα βάρη στις πλάτες άλλων και από τη μεριά μας χρειάζεται διαρκής παρακολούθηση, επιχείρηση κατά επιχείρηση και όχι με οριζόντια μέτρα, διαρκείς παρεμβάσεις να σώσουμε θέσεις εργασίας, να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε στο μέτρο του δυνατού για τις δυνάμεις εργασίας με τις λιγότερες ζημιές αυτή τη μεγάλη κρίση που υπάρχει στην Ευρώπη, στον κόσμο και στη χώρα μας. Δημοσιογράφος: Υπάρχουν πλαίσια που καλύπτουν τους εργαζόμενους γιατί υπάρχουν νόμοι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι εργοδότες.

Γιάννης Παναγόπουλος: Νομίζω ότι η πρώτη συμφωνία και το θέσαμε στις εργοδοτικές οργανώσεις ήταν ότι να μην υπάρχουν αυθαιρεσίες και να υπάρχει λειτουργία εντός του υπάρχοντος πλαισίου του εργατικού δικαίου. Δε χρειάζεται καμία ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Αυτά που ακούμε για ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, για απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων είναι απαράδεκτα και απορριπτέα. Εμείς διαφωνούμε με την ελαστικοποίηση και προτείνουμε μια νέα δημοκρατική ρύθμιση για τις εργασιακές σχέσεις.

στον Αρειο Πάγο υπόθεση φορέα AIDS

«Κατ' απαίτηση συναδέλφων του»Στον Αρειο Πάγο υπόθεση απόλυσης εργαζομένου που ήταν φορέας του ΑΙDS
Eurokinissi
Η υπόθεση συζητείται την Τρίτη στον Αρειο Πάγο
Αθήνα

Μια υπόθεση σπάνια για τα ελληνικά δικαστικά χρονικά καλείται να συζητήσει την Τρίτη ο Αρειος Πάγος. Εταιρεία ζητεί να αναιρεθεί η απόφαση που δικαιώνει πρώην εργαζόμενο σε αυτήν, ο οποίος απολύθηκε λόγω του γεγονότος ότι είναι φορέας του ιού του ΑΙDS.
Η εταιρεία, μάλιστα, επικαλείται ότι εξαναγκάστηκε να λάβει αυτή την απόφαση έπειτα από τις συνεχείς αντιδράσεις και διαμαρτυρίες των συναδέλφων του, οι οποίοι δεν ήθελαν να βρίσκονται και να εργάζονται στον ίδιο χώρο με αυτόν, σε μια προσπάθεια να κατευναστούν τα πνεύματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται Το Βήμα, οι αιτιάσεις της εταιρείας, η οποία υποστηρίζει ότι κακώς θεωρήθηκε καταχρηστική η εν λόγω απόλυση, έχουν πείσει κατ' αρχάς τον αρεοπαγίτη ο οποίος έχει αναλάβει την εισήγηση της υπόθεσης στο τμήμα εξέτασης των υποθέσεων που αφορούν τις εργατικές διαφορές.
Το Πρωτοδικείο, όπως αργότερα και το Εφετείο, στο οποίο προσέφυγε σε δεύτερο βαθμό η εταιρεία, δέχτηκαν ότι η απόλυση ήταν καταχρηστική. Στον απολυμένο φορέα του ΑΙDS επιδικάστηκε αποζημίωση 7.500 ευρώ, μαζί με τα δικαστικά έξοδα.
Δεν γινόταν όμως λόγος, παρ' όλη την περί του αντιθέτου συνήθη πρακτική των δικαστηρίων, για επαναπρόσληψη του θιγόμενου από την καταχρηστική απόλυση στην επιχείρηση.
Newsroom ΔΟΛ

ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΜΑΓΟΣ

Εχθές, γίναμε κοινωνοί της έκθεσης Προβόπουλου.
Δεν θα σχολιάσω την έκθεση, δεν με ενδιαφέρουν οι απόψεις Προβόπουλου, ούτε καν ως έκθεση ιδεών.
Οι τεχνοκράτες, πληρώνουν με παχυλούς μισθούς τον εαυτό τους, για να μιλούν ανέξοδα για τα ζητήματα οικονομίας και πολιτικής, υπό το κράτος των ισχυρισμών τους, ότι τους ανήκει το Κράτος και η Οικονομία.
Από την άλλη, οι πολιτικοί μας, ως κατά συνθήκη πλέον, υποζύγια των οργανωμένων οικονομικών συμφερόντων εξουσίας, διαβουλεύονται και νομοθετούν στην λογική της εξυπηρέτησης των συμφερόντων που υπηρετούν.
Το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης των Κρατών δεν αντιμετωπίζει κρίση πολιτεύματος μόνο, αλλά κυρίως επιβαρύνεται από κρίσεις αντιπροσωπευτικότητας.
Το Πολίτευμα των Κρατών αντικατοπτρίζει στην θεωρία και πράξη το πολιτικό επιστέγασμα του ιμπεριαλιστικού Κεφαλαίου. Οι αποφάσεις του Κράτους και τα νομοθετήματα των κυβερνήσεων είναι προσανατολισμένα στην πηγή της εξουσίας τους.
Πηγή εξουσίας των Κρατών και των Κυβερνήσεων τους, είναι το Ιμπεριαλιστικό Κεφάλαιο.
Οι όποιες δράσεις ή θεσμικά προγράμματα διαχείρισης των κρίσεων όχι μόνο βασίζονται στην προστασία του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου αλλά και διαμορφώνονται κατά τρόπο που οι κρίσεις να μην επηρεάσουν τις δομές και την βάση του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου.
από την άλλη, πολιτικοί σχηματισμοί ( κόμματα) είναι κατ' αντιστοιχία διαρθρωμένα, ώστε μεταξύ Κράτους και κοινωνίας να μην υπάρχει η δυνατότητα οι λαοί να συγκροτήσουν Κοινωνία αλλά και η απουσία της Οργανωμένης Κοινωνίας, να επικαλύπτεται από την σύνθεση, την λειτουργία και την διαμεσολάβηση των Κομμάτων.
Μιλώ για Κοινωνία -Δήμο και όχι για Κοινωνία Πολιτών. Για Κοινωνία δηλαδή που δεν επιθυμούν ούτε το Κράτος ούτε τα Κόμματα που το υπηρετούν, από τα δεξιά μέχρι και τα αριστερά.

Η οικονομική κρίση, που εμφανίσθηκε ως αποτέλεσμα μιας άναρχης κερδοσκοπικής δράσης του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου στο χρηματιστήριο αξιών ( τιμές πετρελαίου) ενώ θα περίμενε κανείς να αντιμετωπιστεί κατά την "σύλληψή" της, όλοι " χάζευαν " έκπληκτοι αλλά και "χαμογελαστοί" που το οικονομικό σύστημα το οποίο υπηρετούσαν, εμπιστεύονταν, προπαγάνδιζαν και στο θεωρητικό αλλά και στο Πολιτικό αλλά και στο Πολιτειακό επίπεδο, είχε δυναμικά θετικά αποτελέσματα.

Οι ίδιοι οι τεχνοκράτες που σήμερα μιλούν για τα αναγκαία μέτρα και πολιτικές εκτόνωσης της κρίσης, ήταν οι ίδιοι που χαιρέτιζαν την κρίση και προέτρεπαν σ' αυτές τις μορφές οικονομικής δραστηριοποίησης και κατευθύνσεων τις "καθυστερημένες" ή "αναδυόμενες" οικονομίες.
Μόνο που δεν μπορούσαν να δουν την κρίση και την αναγνώριζαν ως παγκοσμιοποιημένη δυναμική, εξαιρετικής απόδοσης της λειτουργίας του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου στις διεθνής αγορές.
Ο θεωρητικό λόγος των τεχνοκρατών και οι "πειθήνιες" προβλέψεις τους, επηρέασαν "θετικά" τις αποφάσεις των Κυβερνήσεων των τελευταίων δέκα Κρατών, που μεγέθυναν το εύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι προτάσεις των τεχνοκρατών ενώ οδηγούσαν σε μια μεγέθυνση τα κέρδη των χρηματιστηριακών συναλλαγών από την άλλη αποστερούσαν κεφάλαια από την πραγματική οικονομία.
Ενώ τα παραγόμενα προϊόντα στον τόπο παραγωγής τους είχαν εξευτελιστικές τιμές στα χρηματιστήρια ως τιμές διαπραγμάτευσης πλέον είχαν μια εκατονταπλάσια αξία.
Αυτή η εξουσία της διαπραγμάτευσης, ως εξουσία τίτλων υπεροχής και υποταγής των νομισμάτων πλέον στις συναλλαγές, βρίσκετε σε κρίση και οδηγεί τις οικονομίες σε ύφεση.

Σήμερα λοιπόν τις μας λένε οι τεχνοκράτες. Καινούργιες συνταγές και καινούργιες προβλέψεις για να περιορίσουν τις επιπτώσεις των επιλογών τους που δημιούργησαν αυτήν την κρίση
Η Κυβέρνηση στην Ελλάδα, προωθεί την στήριξη της ρευστότητας των Τραπεζών, με βασικό στόχο να μην θιγούν τα κέρδη των Τραπεζιτών αλλά και να μην αποτελέσουν μέρος της κρίσης οι Τράπεζες.
Τα 28,5 δις που θα μπορούσαν να κατρακυλήσουν τα επιτόκια στο 2,5%, δίνονται μόνο και μόνο ώστε να παρουσιαστεί μια δήθεν ανάπτυξη της τάξεως του 1,1%. Όμως η χρηματιστηριακή εικόνα των Τραπεζών μειώνεται με ταχύτατους ρυθμούς.
Αυτό βλέπει η Ε.υρωπαϊκή Επιτροπή και προσδιορίζει την ανάπτυξη στο 0,2%.
Από την άλλη η μικρομεσαία βιομηχανία και η βιοτεχνία οδηγούνται σε σημαντική συρρίκνωση, και από την προοπτική της παραγωγής και από την βεβαιότητα της απασχόλησης.
Η κρίση διαφοροποιεί το κέντρο βάρους της οικονομίας και στο τέλος τα ισχυρά χαρτιά θα απομείνουν οι Τράπεζες.
Οι εργασιακές σχέσεις που εδώ και χρόνια απορρυθμίζονται στο όνομα της ευέλικτης και ισχυρής οικονομίας, αποσαθρώνονται στο όνομα της εξόδου από την κρίση.
Ενώ προβλέπεται από την μια το τίμημα της κρίσης για τους εργαζόμενους ασκείται προστατευτισμός προς τις Τράπεζες και το μεγάλο κεφάλαιο.
Σ' αυτήν την τακτική, ως Πολιτική πρωτίστως και μετά Οικονομική στρατηγική, τόσο η κυβέρνηση όσο και το ΠΑΣΟΚ χαράζουν την ίδια Πολιτική αντιμετώπισης.
Στο ερώτημα αν μπορούν να επιβάλουν όρια τιμών, στρίβουν δια του αρραβώνος
Η ελεύθερη αγορά και η ιδεολογία του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου πάνω στην οποία επενδύει η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το μόνο που δεν θέλει κανείς να τεθεί σε κρίση.
Σήμερα το ερώτημα που μπαίνει είναι, πόσο σοφή ήταν η απόφαση για ένταξη της Χώρας στην ζώνη του Ευρώ και της ΟΝΕ.
Η πλήρης αποβιομηχάνιση και η άκριτη ιδιωτικοποίηση αλλά και αποεθνικοποίηση των Δημόσιων επιχειρήσεων και των υποδομών της Χώρας ασφαλώς έχει τις επιπτώσεις της .
Η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας έχει συρρικνωθεί σε μεγάλο βαθμό, αφού τίποτε δεν υπάρχει να εγγυηθεί την αποπληρωμή των δανείων.
Έτσι παραμένει το Ευρώ ως εγγύηση με αντιπαροχή την επιτροπεία της οικονομικής επιτροπής του Αλμούνια στα οικονομικά και κοινωνικά της χώρας μας.
Αυτό αποτελεί και "επιχείρημα" για το πόσο σοφή απόφαση ήταν η ένταξη της Χώρας στην ΟΝΕ και στην ζώνη του Ευρώ. Πόσο σοφή ήταν η συμφωνία του Μάαστριχ

Αν είχαμε πραγματική κυβέρνηση και όχι αχυρανθρώπους του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, ο κύριος Προβόπουλος θα είχε πάει στο σπίτι του και θα του είχε δημευθεί η περιουσία.
Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν ένας πολιτικός οργανισμός προστασίας και αναπαραγωγής του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, η οικονομική επιτροπή υπό τον Αλμούνια θα ήταν ήδη σπίτι τους.
Όμως συζητάμε σήμερα αν θα μπει σε επιτήρηση η Χώρα ή όχι και κάθε μέτρο προσαρμογής των δημοσιονομικών και η αύξηση της ανάπτυξης θα πρέπει να τυγχάνει της παρακολουθήσεως και της εγκρίσεως του οικονομικού επιτελείου της Ε.Ε. Δηλαδή από το επιτελείο που ευθύνεται για την οικονομική κρίση.
Συζητάμε σήμερα τι ασφάλεια παρέχεται στην Χώρα μας, από την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην ζώνη του ευρώ και την ΟΝΕ.

Για το μόνο που δεν συζητάμε είναι αν εμείς, ο Λαός, μπορούμε να συγκροτήσουμε την Κοινωνία - Δήμο, που θα μας παρέχει ασφάλεια. Την Κοινωνία - Δήμο, που θα έχει θεσμικό ρόλο και που θα επιβάλει στο Κράτος και τους θεσμούς του, την συνδιοίκηση και την συνδιαχείριση των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων.
Δεν μπορούμε πλέον να αφήνουμε στο Κράτος την Ανάπτυξη, τα οικονομικά, τις κοινωνικές παροχές, την απασχόληση, την έρευνα, την τεχνολογία, το εμπόριο, την ασφάλεια, την άμυνα, τις εξωτερικές σχέσεις και την διπλωματία της Χώρας.
Δεν μας επιτρέπετε πλέον να ανεχόμαστε την ύπαρξη και την λειτουργία των κομμάτων με τον "νομιμοποιημένο" θεσμικό τους ρόλο, ως εκφραστές τους Κράτους και διαμεσολαβητές του Λαού με το Κράτος.

Ο ρόλος της Αριστεράς σε περιόδους κρίσης είναι σημαντικός, αλλά στις περιόδους αυτές η Αριστερά είναι κατά συνθήκη απούσα.
Έρπεται ασθμαίνουσα και επικαλείται πλήθος επιχειρημάτων για να μην πάρει το ρίσκο να ηγηθεί της διαχείρισης της κρίσης και του αποτελέσματος.
Το ζήτημα για την Αριστερά δεν είναι πότε και όσο ποιο γρήγορα γίνουν εκλογές, μια υπερφίαλη εκτίμηση Τσίπρα, αλλά με τι μέσα και με ποια προοπτική δίνουμε στην πορεία εξόδου από την κρίση. Στον χρόνο που χρειάζεται για την εκτόνωση της κρίσης και στον τύπο της ανάπτυξης μετά την κρίση.
Η κρίση από μόνη της βάζει ζήτημα αν αποτελεί ορθή πολιτική προοπτική η συγκέντρωση κεφαλαίων σε υπερεθνικούς σχηματισμούς και αν το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο μπορεί να αναπαράγεται ως οικονομία ή πολιτική εξουσία όπως το γνωρίσαμε ή το συνηθίσαμε μέχρι σήμερα.
Μπαίνει ευθέως το ζήτημα της φυσιογνωμίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ανατροπής της συνθήκης του Μάαστριχ.

Σ’ αυτό πρέπει να απαντά η Αριστερά και με αυτό πρέπει να πολιτεύεται.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Σοσιαλισμός δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και Κρατισμός. Το αντίθετο μάλιστα.
Στον Σοσιαλισμό τίποτε δεν μπορεί να είναι Κρατικό παρά μόνο στα πρώτα χρόνια του εποικοδομήματος.
Η θεμελίωση του σοσιαλισμού ενίοτε ξεκινά από μεγάλες κρατικοποιήσεις των υποδομών της οικονομίας αλλά και των υποδομών του Κράτους.
Πολλοί είναι εκείνοι που είχαν μπερδέψει την κοινωνικοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δομών της οικονομίας αλλά και της ασφάλειας του Κράτους με την Κρατική ιδιοκτησία.
Σε μια διαδικασία εκτροπής από την βασική ιδέα γεννήθηκε ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός, που τα έκανε αχταρμά όλα.
Ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός, πιστεύουν οι υποστηρικτές του, ότι δεν είναι τίποτε άλλο ( δεν το ομολογούν με αυτήν την κυνικότητα) παρά η …. "Κοινωνικοποίηση" του καπιταλισμού και η κρατική επιτήρηση. Οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής παραμένουν αναλλοίωτες χωρίς να χάσουν ούτε τον ιδιοκτησιακό τους χαρακτήρα αλλά η κρατική επιτήρηση των σχέσεων αναδεικνύει τον αντικοινωνικό χαρακτήρα που συν τοις άλλοις έχει η καπιταλιστική παραγωγή.
Αυτός ο «πειραματισμός» που τον ζήσαμε την δεύτερη περίοδο του Α. Παπανδρέου αλλά και στην εκσυγχρονιστική του διάσταση την περίοδο με Πρωθυπουργό τον Κ. Σημίτη, είδαμε με πόση μαεστρία κατάστρεψε συθέμελα την οικονομία της Χώρας.
Σήμερα παρακολουθώ την εναγώνια προσπάθεια ορισμένων απολιθωμάτων αυτής της περιόδου, αλλά και νεοκλασάτων των Ελληνικού ιμπεριαλισμού, στους οποίους οφείλεται κατ’ αναλόγια η σημερινή κρίση, να σπεύδουν και να υπεραμύνονται την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ και στην ζώνη του Ευρώ.
Να θέτουν επίπλαστα ερωτήματα και οι ίδιοι να τα απαντούν στην βάση « αν δεν είχαμε το κοινό νόμισμα τι θα κάναμε σήμερα;»
Από την άλλη μεριά το ΚΚΕ παραμένει απομονωμένο στο στερεότυπο κατά της Ευρωπαϊκή Ένωσης και με τρεμάμενη φωνή ομολογεί πως « Ναι, να φύγουμε από την Ε.Ε.».
Είναι φανερό ότι η Αριστερά δεν έχει, αλλά και φοβάται να έχει μια αντιπρόταση, μια αντί-φιλοσοφική θέση για ένα παγκόσμιο και τοπικό σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα , μιας και δεν μπόρεσε ποτέ να αντιληφθεί, ότι χωρίς Συγκροτημένη Κοινωνία που θα αντικαθιστούσε την κοινωνία των πολιτών και που θα υποχρέωνε το Κράτος σε έναν συμβιβασμό ανάμεσα στην θεσμική πλέον εξουσία της Συγκροτημένης Κοινωνίας και της εξουσίας του Κράτους, μπορούσε χωρίς να φοβάται να ψελλίζει ή και να κατασκευάζει «σκευάσματα» ελέγχου της Καπιταλιστικής Ανάπτυξης, να είχε ήδη συγκροτήσει ένα τεράστιο κίνημα ανατροπών σε ολόκληρο τον πλανήτη που θα βασιζόταν πάνω σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο οικονομική και κοινωνικής ανατροπής του Καπιταλισμού.

Οι Σοσιαλδημοκράτες υπο τον Πρόεδρό τους, Γ. Παπανδρέου, υποστηρίζουν μια «Πράσινη Ανάπτυξη».
Το ερώτημα που δεν τους έχει προφανώς απασχολήσει, και αυτό το βλέπουμε στο επίπεδο του Εθνικού Κράτους, είναι το υπόβαθρο που θα στηρίξει μια τέτοια δυναμική ενδεχομένως πρόταση, οικονομικής και ίσως ( καθόλου βέβαιο) κοινωνικής ανατροπής της καθεστηκυίας Καπιταλιστικής ή Ιμπεριαλιστικής Ανάπτυξης.

Πρόσφατα, με βάση τα μέτρα αντιστάθμισης στην οικονομική κρίση και τα 28.5 δις που χρηματοδοτεί το Κράτος τις Τράπεζες, ο κ. Παπανδρέου ζήτησε αυτά τα χρήματα να τροφοδοτήσουν την πραγματικής οικονομία.
Ποια είναι όμως η πραγματική οικονομία;
Πως αρθρώνεται μέσα στο Ελληνικό οικονομικό παζλ της επιχειρηματικότητας;
Ποια είναι η βάση της και σε ποιο υπόβαθρο στηρίζεται;
Η Βιοτεχνική επιχειρηματικότητα είναι το πιο σαθρό και το εντόνως πιο αντί-ανταγωνιστικό οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, μιας οικονομίας που οι όροι ένταξή της σε μεγάλους οικονομικούς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, αποσάρθρωσαν και καταστρέψαν την μεγάλη βιομηχανική επιχειρηματικότητα αλλά και συρρίκνωσαν την παραγωγική βάση της Χώρας. Μαζί λοιπόν με την καταστροφή της Βιομηχανικής επιχειρηματικότητας καταστράφηκε και βιομηχανική παραγωγή.
Η Βιοτεχνική επιχειρηματικότητα αποτελεί στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων τον κυρίαρχο θύλακα του συστήματος όπου ασκείται άγρια εκμετάλλευση και καταπατώνται όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Με άλλα λόγια η Βιοτεχνική επιχειρηματικότητα είναι το μεγαλύτερο βαρίδι στην ανάπτυξη της οικονομίας και το μεγαλύτερο βαρίδι στις κοινωνικό-πολιτικές σχέσεις παραγωγής αλλά και το εμπόδιο στην οικονομική βάση των μισθών και των ημερομισθίων.
Στην Ελλάδα μετά Σημίτη, έμεινε ότι είναι αποκομμένο, περιθωριακό, απογυμνωμένο από Κρατική προστασία, με μια Δημόσια βαριά βιομηχανία που ξεπουλήθηκε αν δεν συρρικνώθηκε και που σήμερα, επί Καραμανλή του συνεχιστή, ξεκληρίζεται η Κρατική οικονομία ή ότι είχε απομείνει από αυτή.

Με μια οικονομία που βρίσκεται μονίμως στην εντατική, όλοι οι υποστηρικτικοί μηχανισμοί ξεπουληθήκαν ή εκχωρήθηκαν σε ξένα κεφάλαια.
Επομένως το Κράτος έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί και το ερώτημα είναι σε ποια πραγματική οικονομία θα στηριχθεί η χώρα για να βγει με τις λιγότερες απώλειες από την οικονομική κρίση;


Αυτή είναι η πραγματική οικονομία πάνω στην οποία θα βασιστεί το ΠΑΣΟΚ για να προωθήσει την «Πράσινη Ανάπτυξη»;
Ποια είναι όμως η πραγματική οικονομία σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ;