2η ΕΠΙΣΤΟΛΗ στον κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ως ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Από την εποχή των " μη προνομιούχων" μέχρι σήμερα των "εχόντων και κατεχόντων" η υποκρισία περισσεύει και η αφωνία των πολιτών ξεχειλίζει από την κατά τεκμήριο και ουσία αδιαφορία και ανερμάτιστο τεχνοκρατισμό της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εφηύρε μια επαίσχυντη μέθοδο απόκτησης επιπλέον εισοδημάτων για τον κρατικό προϋπολογισμό, με την απενοχοποίηση των Μηχανικών, κατασκευαστών εργολάβων και της πολεοδομίας, φορτώνοντας προς τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων με ημιυπαίθριους χώρους, μια δαπάνη που ημινομιμοποιούσε την αυθαιρεσία του Κράτους και εμπέδωνε την συνείδηση του απατεώνα σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας.

Διαχρονικά οι κυβερνήσεις στο όνομα του να επιδείξουν αναπτυξιακά έργα και αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης, έκαναν και κάνουν χατίρια σε ένα καρτέλ που λυμαίνεται την αγορά γης, τις κατασκευές και το κύκλωμα αγοραπωλησίας, με εμφανείς παρανομίες και αυθαίρετες κατασκευές, τις οποίες καλούνται υποχρεωτικά να τις πληρώνουν οι αγοραστές διαμερισμάτων, μιας και δεν κατασκευάζονται πολυόροφες κατοικίες χωρίς ημιυπαιθρίους ώστε να υφίσταται ανταγωνισμός αξιών.

Παρά την ύπαρξη νόμου για την ηλεκτροδότηση των αυθαίρετων κατασκευών, ο νόμος εξαντλείται στα όρια της εξοχικής κατοικίας ή της μόνιμης εκτός σχεδίου, ενώ για τις εντός σχεδίου αυθαίρετες κατασκευές που "νομιμοποιούνται" από την διαμεσολάβηση Μηχανικού - εργολάβου – πολεοδομίας , ουδεμία παραβίαση νόμου "γνωρίζει" το κράτος, παρά εντοπίζει τις αυθαιρεσίες όταν υπάρξει καταγγελία.
Αλλά ποιος θα καταγγείλει ποιον, όταν όλοι διαβιώνουν κάτω από μια στέγη που η αυθαιρεσία και οι παρανομίες είναι "κοινό αγαθό" ! ΄

Έρχεται λοιπόν ο Νόμος Σουφλιά, που λέει : μακάριοι οι καρφώσαντες εαυτόν ίνα μη καρφωθούν εκ των πλησίων τους. Αυτούς το ... Κράτος τους ανταμείβει βάζοντας κοντή αλυσίδα στο λαιμό της πολεοδομίας.

Υπάρχει το εξ' ίσου σοβαρό ζήτημα των "αυθαίρετων" εντός οικιστικής ζώνης αλλά εκτός σχεδίου πόλεως κτισμάτων, που η αυθαιρεσία έχει να κάνει, πρώτον ως προς την αδειοδότηση της κατασκευής και δεύτερον, ως προς τις προϋποθέσεις που περιορίζονται στα όρια έκτασης του οικοπέδου, το οποίο θεωρείται άρτιο και οικοδομήσιμο μόνο πάνω από τα 4,5 στρ.

Θα παρατηρήσουμε εδώ, ότι συντελείται μια άνιση ανακατανομή πλούτου και ανισοτιμία ανάμεσα στους πολίτες από την μια και από την άλλη, μια ανοχή που δίνει λύσεις στην επιχειρηματικότητα, την κίνηση της αγοράς και στο μαύρο χρήμα, σε όλες τις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις που υποστηρίζουν τεχνικά και κατασκευαστικά - εμπορευματικά , την οικοδομική δραστηριότητα.

Η ανισότητα στην ανακατανομή του πλούτου, δεσπόζεται από την οριοθέτηση της σχέσης "μη προνομιούχων " και "εχόντων και κατεχόντων" πλούτου και οικονομικής εξουσίας, καταδικάζοντας τους μη προνομιούχους στον παρανομαστή της κοινωνικοοικονομικής ένταξής τους, στα πλαίσια της εθνικής κοινωνίας.

Η οριοθέτηση των 4,5 στρ. ως άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο υψώνει τείχη ανάμεσα στους πολίτες, επιβεβαιώνοντας τον κοινωνικοοικονομικό κανόνα, όπου τα μεσαία προνομιούχα στρώματα των Διευθυντικών στελεχών και οι έχοντες και κατέχοντες επιβραβεύονται για την οικονομική - κοινωνική θέση τους στα πλαίσια της εθνικής κοινωνίας, τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να απολαμβάνουν τον ελεύθερο χρόνο τους σε ένα περιβάλλον ξεκούρασης και αναψυχής, ενώ στους υπόλοιπους, κυρίως εργαζόμενους - μισθοσυντήρητους πολίτες, δεν τους αναγνωρίζεται ούτε ένας ημιυπαίθριος χώρος.

Βλέπουμε εδώ ότι το δικαίωμα της αναψυχής και ξεκούρασης εντός οικιστικού περιβάλλοντος αντάξιου της οικονομικής συμβολής κάποιου την διαμόρφωση του ΑΕΠ, προβάλλει από την αναγκαιότητα της "ξεκούρασης" του, από μια συνεχή "κούραση " που υφίσταται, βλέποντας του εργαζόμενους να ... εργάζονται κοπιαστικά γι' αυτόν. Σε αυτόν λοιπόν αναγνωρίζεται η ανάγκη ξεκούρασης μέσα σε ένα φιλικό, προσιτό και φυσικό περιβάλλον, γιατί το έχει ανάγκη. Έχει όμως και τα λεφτά!

Ο εργαζόμενος τι έχει; Την υποχρέωση να δουλεύει και το δικαίωμα να .... εργάζεται!

Αλήθεια λοιπόν, ποιος εκ των εργαζομένων μπορεί να έχει το κεφάλαιο των 150000, 250000 και παραπάνω για αγορά 4,5 στρ. γης, για να μπορεί να "στεγάσει" το κόπο του και τα όνειρά του, ξοδεύοντας επιπλέον άλλα 150000 ευρώ;

Αλλά ξέχασα!

Στο Κράτος αυτό, δικαιώματα δεν έχουν όλοι, πάρα μόνο όσοι έχουν το απαραίτητο χρήμα, που τους καταξιώνει είτε στην δυνατότητα μόρφωσης, είτε στην δυνατότητα ελεύθερης επιχειρηματικής δράσης, είτε στην εκμετάλλευση των πολιτικών και της πολιτικής, είτε στην ένταξή τους στις" ανώτερες τάξεις".

Η κοινωνική ένταξη του ατόμου και η αναγνωρισιμότητα του καθορίζεται τόσο από την εργασία του αλλά και από την οικονομική του δυνατότητα να συμμετέχει ή να επηρεάζει το κοινωνικοοικονομικό γίγνεσθαι.

Επομένως στο άτομο αυτό "χαρίζεται" και το δικαίωμα της απόκτησης μιας άνετης εξοχικής κατοικίας, ενταγμένης σε ένα φυσικό περιβάλλον αντάξιο της οικονομικής του δύναμης και ισάξιο με την συμμετοχή του στο οικονομικό γίγνεσθαι της χώρας.

Η χλέπα, δηλαδή οι εργαζόμενοι, μπορούν να κάνουν ταξιδάκια αναψυχής με την Εργατική Εστία, να συμμετέχουν όταν και όπως μπορούν στα "μπάνια του Λαού", αλλά μέχρις εκεί !!!

Αλλά, αφού δεν επιτρέπει ο υφιστάμενος νόμος να κτίσουν σε οικόπεδα των 250 ή 300 τ.μ. οι πολίτες που κατ' ευφημισμό είναι ίσοι μεταξύ τους, τότε το Κράτος, δια των οικονομικών εφοριών:

Γιατί δεν παρεμβαίνει στο κύκλωμα αγοροπωλησίες, καθιστώντας άκυρες της αγοροπωλησίες τεμαχίων γης για παραθεριστική κατοικία;

Γιατί δεν τιμωρούνται οι μεσίτες, οι Μηχανικοί, οι υποθηκοφύλακες, οι δικηγόροι, οι συμβολαιογράφοι, για την κομπίνα που στήνουν σε βάρος μικρών καταθετών, μισθοσυντήρητων ανθρώπων, πάρα έρχεστε στην συνέχεια να στηλιτεύετε την πράξη της αυθαίρετης κατασκευής, στερώντας τους κατόχους των κατοικιών αυτών από την ηλεκτροδότηση, το τηλέφωνο και την ισοτιμία τους με τους "άλλους", σε σχέση με το Σύνταγμα;
Είστε οι νόμιμοι που τους αρπάζετε την αποταμίευσή τους, τον κόπο μιας ζωής και να τους στήνετε στον τοίχο επειδή τόλμησαν να αξιοποιήσουν το κομμάτι γης που αγόρασαν με κόπο και στερήσεις;

Ποια λογική υπαγορεύει σε παραθεριστικές περιοχές το σχέδιο πόλης και δεν υπαγορεύει την οριοθέτηση της περιοχής ως παραθεριστική, όπου το άρτιο και οικοδομήσιμο κομμάτι γης ξεκινά για μια κατασκευή των 80τ.μ. από τα 250 τ.μ. οικοπέδου;

Γιατί σε μια παραθεριστική περιοχή το σχέδιο ανάπτυξης και εγκαταστάσεων υποδομών και κτισμάτων πρέπει να ξεπερνά την Τοπική Αυτοδιοίκηση και να εμπλέκεται το Κράτος;

Γιατί επιτρέπετε σε Δήμους να κάνουν τα στραβά μάτια κατά την διαδικασία δημιουργίας αγροτεμαχίων ως οικόπεδα κάτω του ορίου των 4,5 στρ. επ' ωφελεία των δημοτών τους, και γιατί δεν τιμωρούνται όσοι στήνουν "επιχειρήσεις" εξαπάτησης των πολιτών και αφαίμαξης του εξοικονούμενου κόπου τους;

Ο νόμος που διέπει τις κατασκευές για πρώτη κατοικία ή παραθεριστική εκτός σχεδίου πόλεως αλλά σε παραθεριστική περιοχή, που έχει χαρακτηρισθεί παραθεριστική, πρέπει να αλλάξει και να προσαρμοστεί με την παροχή ισοδύναμων και ισάξιων δικαιωμάτων σε όλους τους πολίτες, χωρίς την βάση δημιουργίας πολιτών πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.
Μπορείτε σήμερα να προχωρήσετε στην διόρθωση αυτή, να προχωρήσετε στην νομιμοποίηση των υφιστάμενων κατασκευών με κλιμακωτή φορολόγηση των κτισμάτων αλλά και την παράλληλη νομοθέτηση νέου νόμου και όρων κατασκευών παραθεριστικών κατοικιών ή μόνιμων εντός παραθεριστικής περιοχής.

Μπορείτε να οριοθετήσετε για τις παραθεριστικές περιοχές ως ελάχιστη οικοδόμησιμη γη τα 300 'η 250 τ.μ.

Το Κράτος έχει να κερδίσει πάρα πολλά και από την βάση της ίσης μεταχείρισης και ισοκρατίας αλλά και ως προς τα δημοσιονομικά

Άλλο πράγμα είναι οι κατασκευές εντός δασών ή σε καμένες εκτάσεις με τα παράνομα κτίσματα και άλλο η οριοθέτηση παραθεριστικών περιοχών εκτός Δήμων, όπου πρέπει να είναι απλοποιημένες όλες οι διατάξεις του Γενικού Πολεοδομικού και Χωροθεσίας.

-- Βαγγέλης Κωνσταντίνου

1η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ κ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ως ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

----- Original Message ----- From: vangelis.konstantinou@gmail.com
To: dialogue@politicalforum.gr
Sent: Tuesday, October 20, 2009 10:57 AMSubject: Επικοινωνία με τους πολίτες

Δύο σχόλια.
Πρώτο, να είστε πιο απλοί στον λόγο σας και πιο κατανοητοί ώστε ούτε ο Λαός να "εκτρέπεται" σε διασταλτικά πεδία ερμηνείας των όσων έχετε διακηρύξει ή σήμερα διατυπώνετε, αλλά και η δυνατότητες παρερμηνείας του πολιτικού σας λόγου όταν ακουμπά τεχνοκρατισμούς ή δημαγωγικές συναρτήσεις, να μειώνεται σε ένα ανεκτό επίπεδο.

Δεύτερο, όπως πολλές φορές έχω γράψει στον μπλογκ μου " Πολιτικοί Διάλογοι για τον Σοσιαλισμό", είμαι αντίθετος και πολέμιος του Πολιτικού συστήματος της Ελλάδας, το οποίο και υπηρετείτε. Το Πολιτικό Σύστημα βασίζεται στην Κορπορατίστικη αντίληψη σχεδιασμού και συγκρότησης των Κοινωνιών και των εξουσιών που πηγάζουν απο τον συνεχή ανταγωνισμό των πλέον συγκροτημένων και ισχυρών ομάδων οικονομικών συμφερόντων. Προφανώς αν δεν υποκατασταθεί το σύστημα με λειτουργίες που μπορούν να δημιουργήσουν την ανάγκη μιας οργανωμένης σε Δήμο Κοινωνία, θα αναπαράγεται και θα εκτρέπεται σε ποικιλότερες και πολυδαίδαλες εκφάνσεις ενός κατά συνθήκη "δημοκρατικού" πολιτεύματος όταν στην πραγματικότητα θα έχει πλήρως εξελιχθεί σε ένα Φασιστικό πολίτευμα.

Μια τέτοια λειτουργία με μια παράλληλη καθοδήγηση απο ένα Σοσιαλιστικό ή έστω Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, είναι το Δημοψήφισμα, που πρέπει να αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι εξουσία στν διακυβέρνηση της χώρα, και που δεν θα φοβίζει την εκάστοτε εξουσία, παρά μόνο εκείνη που διακατέχεται απο φασιστική συνείδηση.

Μια δυνατότητα ενεργούς συμμετοχής και άμεσης Δημοκρατίας, που θα μπορούσε να δοκιμαστεί στα επίπεδα του Δήμου ή της Περιφέρειας, είναι η λογοδοσία των εκλεγμένων στο Δ.Σ. ή στο Νομαρχιακό ή στην περιφέρεια, απο ένα κληρωμένο (τυχαίο) αριθμό ανθρώπων του Δήμου, της Νομαρχίας, της Περιφέρειας, με θεσμικό ρόλο. Την έγκριση όλων των πράξεων και την εξατομικευμένη ευθύνη του καθενός συντελεστή των εκλεγμένων με δυνατότητα της κατα πλειοψηφίας καθαίρεσης εκ του αξιώματος του.

Πάντως , απο τον σημερινό Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και Πρόεδρου της Σ. Διεθνούς περιμένω καινοτόμα πράγματα αλλά και καινοτόμες αντιλήψεις. Εύχομαι να πετύχετε και να διαψευστώ στις κριτικές μου.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΡΩΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΣΟΚ.

-Για την Ιστορία:
- Τον Απρίλη του 2008 ο σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή με θέμα: «Τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που επιχειρεί η κυβέρνηση»(!!!). Στο κείμενο της Ερώτησης ανέφερε: «Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης» για την «πλήρη ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας», η Ελλάδα «θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών». Και καταλήγει: «Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη».

---------------------------------------------------------------------------------
ΔΗΛΩΣΕΙΣ:


Επιπλέον, ερωτηθείς εάν είναι δίκαια τα αιτήματα των εργατών, ο κ. Πεταλωτής απάντησε ότι «σε κάθε απεργία υπάρχουν και κάποια αιτήματα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντάει επ' αυτών»……

Ακόμη κληθείς να αποσαφηνίσει τους όρους της επαναδιαπραγμάτευσης, ο κ. Πεταλωτής χαρακτήρισε μια τέτοια ενέργεια «άκαιρη, η οποία θα ακύρωνε πολλές διαδικασίες διαλόγου».


Επίσης, ο κ. Πεταλωτής στα πλαίσια της διγλωσσίας που διακρίνει το προ Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με το μετέπειτα ΠΑΣΟΚ Κυβέρνηση, δήλωσε:
«Έχουμε πετύχει να αρχίσει ένας διάλογος για όλα τα ζητήματα και εκείνα της εργασίας. Διασφαλίζουμε, με όρους δημόσιου συμφέροντος, τον υγιή ανταγωνισμό και συνεχίζεται και σήμερα και θα συνεχιστεί ο διάλογος με όλους τους φορείς για την εύρυθμη λειτουργία του λιμανιού» δήλωσε και παρέπεμψε στις σχετικές δηλώσεις της υπουργού Οικονομίας Λούκας Κατσέλη.

Μήπως δεν είναι ακριβώς διγλωσσία άλλα μια προδιαγραμμένη κωλοτούμπα από τις πολλές που πρόκειται να εθιστούμε ως λαός και εργαζόμενοι, αφού επί της πεπατημένης ουδείς .... αμάρτησε;

Μήπως λέω, η δήλωση ΠΑΣΟΚ "...... Η μελλοντική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την εντολή και την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, θα εξαντλήσει όλες τις νομικές, θεσμικές, πολιτικές δυνατότητες της ευρωπαϊκής και της εθνικής νομοθεσίας, προκειμένου να κατοχυρώσει το δημόσιο συμφέρον, μέσα από μια ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση.... " αποτελούσε προάγγελο της σημερινής διαδικασίας διαλόγου, όπου η "επαναδιαπραγμάτευση" σήμαινε απλώς την έναρξη διαλόγου για δευτερεύοντα ζητήματα, όπως ας πούμε την πολυδιαφημισμένη θέση περί " κατοχύρωση των εργασιακών σχέσεων" που όμως δεν ΄συναντιέται στο επίπεδο των δηλούμενων αιτημάτων των εργαζομένων, μιας και μια σοβαρή Κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντά σε αιτήματα εργαζομένων;

Με κάπως διαφορετικά λόγια λέγω απλά, πως οι εργαζόμενοι και δη οι εργατικές τους ηγεσίες, ζώντας περισσότερο στο χώρο των ψευδαισθήσεων και της ουτοπίας, εκπαιδευμένοι επί πολλά χρόνια σε μια εικονική πραγματικότητα που διαστέλει την πραγματικότητα και την ουσία του πολιτικού λόγου, σηνήθως αντιλαμβάνονται τις αποφάσεις των πολιτικών κομμάτων και του προεκλογικού λόγου όπως θα επιθυμούσαν, όπως πιστεύουν ή όπως ερνηνεύουν τον λόγο και τις προθέσεις.

Επιπλέον, οι εργατικές ηγεσίες που δραστηροποιούνται στην βάση της κομματικής τους ιδιότητας στο κοινωνικό - πολιτικό γίγνεσθαι, συνήθως βρίσκονται ανάμεσα στις συμπληγάδες του κοινωνικολαϊκού συμφέροντος και του πολιτικοκομματικού αντίστοιχου, κυρίως δε, όταν ο κομματικός τους φορέας ασκεί κυβερνητικά καθήκοντα εξουσίας.

Πολλές φορές οι εργατικές ηγεσίες έχουν κατηγορηθεί για Κυβερνητικό ή και Εργοδοτικό συνδικαλισμό, κάτι που στην παρούσα φάση η διοίκηση της ομοσπονδίας των Λιμενεργατών δεν επιθυμεί να χρεωθεί από καμιά πολιτικο-συνδικαλιστική παράταξη είτε από τα αριστερά της είτε απο τα δεξιά της.

Από την άλλη όμως, δεν δύναται ακόμη να αντιληφθεί, ότι η " επαναδιαπραγμάτευση" δεν σημαίνει ακύρωση της συμφωνίας ούτε άρνηση προς την ιδιωτικοποίηση των υποδομών. Κάθε άλλο. " Το Κράτος έχει συνέχεια" τονίζεται από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ συμφωνεί ....ασθμαίνοντας, μη και κατηγορηθεί ότι η Ελλάς δεν είναι προτεκτοράτο ξένων οργανωμένων συμφερόντων και Κυβερνήσεων και χάσει την αξιοπιστία της !!!

ΠΑΡΑΒΟΛΗ
Έρχετε μια Κυβέρνηση και καταστρέφει την οικονομία της χώρας, δημιουργεί καθεστώς υποτέλειας της οικονομίας και της ανάπτυξης, εκποιεί την ιδιοκτησία του Λαού και ο Λαός αποφασίζει να την στείλει στα .... σκουπίδια.

Εκλέγει μια διαφορετική Κυβέρνηση!

Γιατί το κάνει αυτό ο Λαός; Τι σημαίνει η ψήφο εμπιστοσύνης προς μια άλλη Κυβέρνηση; Ποια είναι η εντολή της ψήφου; Η συνέχεια του Κράτους; Δηλαδή η συνέχεια της ίδιας πολιτικής και των συνεπειών ως επιστέγασμα της άρνησης εμπιστοσύνης στην προηγούμενη Κυβέρνηση;


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Δεν έχω καταλάβει, τι κατάλαβε το ΠΑΣΟΚ και ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, από την απόφαση του Ελληνικού Λαού, να δώσει μια ισχυρή αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ !

Είπε δηλαδή ο Λαός στον Παπανδρέου : " κοίτα φίλε μου, επειδή δεν κάνουμε κέφι τον "χοντρό" και θέλουμε έναν "στυλάτο" για Πρωθυπουργό, που αντί να συνωστίζεται στα φαστφουντάδικα, κάνει αθλητισμό με ποδήλατο, ... συνέχισε αυτό που έκανε ο προηγούμενος, αλλά χωρίς έπαρση, με χαμηλότερους τόνους, πιο στογγυλοποιημένο πολιτικό λόγο, ρίξε και κανένα βάψιμο, κανένα ρετουσάρισμα υπουργών, υπουργείων και δημόσιας διοίκησης και όλα ωραία, όλα καλά".

Αυτό είπε ο Λαός, κ. Παπανδρέου;

Υπήρχε λόγος κυβερνητικής αλλαγής;

Αν το πρόβλημα της οικονομίας και της οικονομικής ευρωστίας των νοικοκυριών εξαρτώνται από το μέγεθος του Κυβερνητικού σχήματος, από τις Κυβερνητικές λιμουζίνες και από τις αλλαγές στις ρεκλάμες των Υπουργείων, τότε είτε ο λαός δεν ξέρει τι του γίνεται ή άλλο είπε ο λαός και άλλο καταλάβατε εσείς.

Για να το πω καλλίτερα, εσείς ό,τι και να πει ο Λαός καταλαβαίνετε ακριβώς ότι ακούει ένας εκ γενετής κουφός και καταλαβαίνετε, ό,τι έχετε συμφωνήσει κάτω από το τραπέζι, στην Λέσχη Μπίλντερπεργκ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και ό,τι δεσμεύσεις κουβαλάτε προς Διεθνής εξουσίες που πάντα κατουρούσαν σ' αυτήν την γωνιά της Γης, μιας και θεωρούσαν - όχι άδικα - αυτό το κομμάτι της γης, τον απόπατο του σπιτιού τους.

Σε αυτήν την πορεία που χάραξαν διαχρονικά οι προπάτορες της υποτέλειας στην εξουσία, Κόμματα και Κυβερνήσεις, όλοι την ίδια αντίληψη έχετε.

Όλοι βάζετε πλάτη, μην και αυτός ο Τόπος βρει τον ..... μάστορα του.
Κάθε φορά που πάει κάτι να γίνει, τότε "ξυπνά" το θεριό της ..... Αλλαγής.
Και αν η "Αλλαγή" αμφισβητήσει τις έξωθεν εξουσίες υποτέλειας τούτου του Λαού και αυτής της Χώρας, υπάρχει και ..... η Αντιπολίτευση, που θα επαναφέρει στην σωστή ρότα το σαπιοκάραβο "Η Ελλάς". Πρωταγωνιστικό ρόλο θα κληθεί και πάλι να παίξει ποιος άλλος; Η...... Αριστερά!!!

Το είδαμε και στο " βρώμικο 89" αλλά το είδαμε και στην διαπόμπευση του Α. Παπανδρέου που τον σέρνατε - εσεις οι ίδιοι - να προσκυνήσει τον "Πλανητάρχη" λίγο πριν αφήσει τα εγκόσμια, το είδαμε και μετά την πτώση της Χούντας, όταν ένας επαναστατημένος Λαός και μια πρωτοπόρα νεολαία, υποχρεώθηκε να σκύψει το κεφάλι στο "Εθνάρχη" που την είχε κοπανήσει με ψεύτικο διαβατήριο στην Γαλλία για να μην μετακομίσει στον "Κορυδαλλό" και τώρα ερχόταν ως "ήρωας" και "Σωτήρας" του Λαού, της Δημοκρατίας και του Έθνους.

Έχω ξαναπεί για τον ρόλο της Αριστεράς, τόσο σε περίοδο Δεξιάς Διακυβέρνησης όσο και στις περιόδου Σοσιαλδημοκρατικής.

Ο ρόλος της Αριστεράς είναι σε περιόδους ακμής να συνεγείρει τον Λαό και να αποτελεί την συνείδησή του, ώστε σε περιόδους κρίσεις να ασκεί πραγματική καθοδήγηση και να οδηγεί σε απάνεμα λιμάνια τον Λαό και να ισχυροποιεί την εξουσία που έχει ανάγκη ο Λαός και όχι τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Αυτόν τον ρόλο ποτέ δεν το έπαιξε το ΚΚΕ, ποτέ δεν τον έπαιξε η Ανανεωτική Αριστερά.

Για το ΠΑΣΟΚ και τον Πρόεδρό του, θα πω πως, το " Δεν χρωστώ σε κανέναν", αποδείξτε το με την καταγγελία των υποτελών Συμβάσεων ξεπουλήματος του Εθνικού πλούτου και των υποδομών της χώρας. Αποδείξτε την διαφορά σας από την κυρίαρχη αντίληψη περί ανάπτυξης που συστοιχίζονται οι κυρίαρχες επιχειρήσεις και τα πιστωτικά - οικονομικά τραστ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αποδείξτε το, με ρήξη προς τον Σύμφωνο Σταθερότητας, προς την Συνθήκη της Λισσαβόνας

Τολμήστε και φέρτε έστω και ετεροχρονισμένα, σε δημοψήφισμα τόσο την Συνθήκη της Λισσαβόνα όσο και το Σύμφωνο Σταθερότητας

Εμπιστευτείτε τον Λαό όπως Εκείνος σας εμπιστεύτηκε

ΑΥΤΟ σημαίνει ρήξη με κατεστημένα συμφέροντα, αγκυλώσεις, υποτέλεια και αφεντικά!!!

Μια πρώτη ματιά στην οικονομική στρατηγική της Νέας Κυβέρνησης

Διαβάζω στο STOP CARTEL ότι ... "Πριν από τις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ, δια στόματος της Λούκας Κατσέλη, μιλούσε (και σωστά!) για παρέμβαση στην αγορά μέσω ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα τραπεζών, στον οποίο θα πρωτοστατούσε η Εθνική Τράπεζα. Σήμερα, με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου επικεφαλής στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, το ΠΑΣΟΚ ίσως κινδυνεύει να πέσει σε ένα σοβαρό φάουλ.

Αν δώσει κανείς προσοχή σε σχετικό δημοσίευμα του (όχι πάντα αξιόπιστου) "Βήματος", η κυβέρνηση προσανατολίζεται τώρα να αναθεωρήσει αυτή την πολιτική, να αφήσει την Εθνική να κερδοσκοπεί εις βάρος του κοινωνικού συνόλου με "στενά' τραπεζικά κριτήρια μεγιστοποίησης των αποδόσεων στους μετόχους, και να δημιουργήσει ένα δημόσιο πυλώνα με τη συνένωση της ΑΤΕ, του Ταμιευτηρίου και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, δηλαδή των αμιγώς κρατικών πιστωτικών φορέων......"

Σε μια παλιά μου τοποθέτηση σχετικά με την "Πράσινη Ανάπτυξη" είχα επισημάνει πως καμιά αλλαγή της Στρατηγικής της Ανάπτυξης δεν μπορεί να οικοδομηθεί αν οι βασικές χρηματοπιστωτικές υποδομές μιας χώρας, βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών.
Οι ιδιώτες σε καμιά περίπτωση, τουλάχιστο σε ότι αφορά τον Ελληνικό Καπιταλισμό, δεν ρισκάρουν και δεν χρηματοδοτούν στρατηγικές που έχουν αμφίβολα ή πολύ μελλοντικά αποτελέσματα.
Αλλά γενικότερα οι βασικές υποδομές της χώρας που αποεθνικοποιήθηκαν σε ανταγωνιστικά συμφέροντα προς την Ελληνική Οικονομία λειτουργούν ως τα υπ' αριθμόν μεγαλύτερα και σοβαρότερα εμπόδια ανακατεύθυνσης της Ελληνικής Οικονομίας και δημιουργίας μιας διαφορετικής Στρατηγικής της Ανάπτυξης.
Η μεγέθυνση της εξάρτησης που οδηγεί την υπερχρέωση της χώρας τόσο στο εξωτερικό χρέος όσο και στην αποδόμηση των βιομηχανικών επενδύσεων, επιδεινώνεται από την συνεχή εκποίηση των βασικών σταθερών, σταθερές που διαφεντεύονται από ξένα και ανταγωνιστικά συμφέροντα προς την Ελληνική οικονομία, αλλά που συμφωνούν με τα συμφέροντα που εκπροσωπεί και διευκολύνει ο Ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός της Ε. Ε.
Η πραγματοποίηση "επενδύσεων" στην βάση απελευθέρωσης της επιχειρηματικότητας και "ενίσχυσης" της ανταγωνιστικότητας, το μόνο που επί της ουσίας έκανε, είναι η πραγματοποίηση μιας ληστείας σε βάρος του Δημόσιου Συμφέροντος, σε βάρος της ανταποδοτικότητας των φόρων και στην μείωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας.
Η.... "απελευθέρωση" της ηλεκτρικής ενέργειας, δεν πραγματοποιήθηκε με όρους ανταγωνιστικής επένδυσης, δηλαδή με επενδύσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και της τοποθέτησης κεφαλαίων επένδυσης στις βασικές υποδομές της παραγωγής και μεταφοράς, αλλά σε βάρος της ΔΕΗ, αφού τα βασικά εργαλεία κεφαλαιουχικού εξοπλισμού, όπως τα δίκτυα, υπερχρεώνουν την Δημόσια Επιχείρηση χρεώνοντας την με το κόστος αποκατάστασης και συντήρησης χωρίς ωστόσο να αποτελούν διαχειρίσιμη οικονομική αξία αφού η ιδιοκτησία τους ανήκει στην Διαχείριση Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας Α. Ε.
Αλλά και οι τιμές αγοράς παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας δεν καθορίζονται από τον αγοραστή αλλά επιβάλλονται με ληστρικούς όρους σε Βάρος των Καταναλωτών.
Το μοντέλο αυτό των ..... "επενδύσεων" έχει δεχτεί σκληρή κριτική από τους σύγχρονους μελετητές και υποστηρικτές της Ιμπεριαλιστικής Ανάπτυξης και αντίθετων των οικονομικών σχολών των ΗΠΑ.
Το μοντέλο αυτό δέσμευσε βασικά διαθέσιμα κεφάλαια της Ελληνικής οικονομίας από την μια, αλλά από την άλλη ως χώρα μπανανία αποτέλεσε κατ' αρχή μια πρόκληση ανταγωνισμών στο επίπεδο "επενδύσεων" ΄ξένων συμφερόντων, που σήμερα ούτε προκαλούνται ούτε και ενθαρρύνουν ξένες επενδύσεις στην χώρα μας.
Η δυνατότητα λοιπόν δημιουργίας αναπτυξιακών μοντέλων ή νέων Στρατηγικών, από την μια προσκρούει στην ανυπαρξία ιδιόκτητων υποδομών στρατηγικού ενδιαφέροντος και από την άλλη δημιουργούν νέες σχέσεις εξάρτησης και υποτονικής επενδυτικότητας ξένων κεφαλαίων, καθώς και καθεστώς αποθάρρυνσης σοβαρών επενδύσεων Ελληνικών, ντόπιων κεφαλαίων.
Τόσο η Στρατηγική Σημίτη όσο και η συνέχεια της από τον Καραμανλή, όχι μόνο στέρησε βασικές δυνατότητες ανάπτυξης της χώρας, αλλά υποθήκευσε και το όποιο μέλλον οποιασδήποτε άλλης ή νέας Στρατηγικής ή εναλλακτικών μοντέλων ανάπτυξης.
Επομένως οι εναλλακτικές στρατηγικές ανάπτυξης πρέπει να πραγματοποιηθούν στην βάση αμφισβήτησης και ξεριζώματος των προηγούμενων στρατηγικών και να μην υπερηφανεύονται τα Στελέχη του ΠΑΣΟΚ για την οικονομική στρατηγική Σημίτη, διότι αποδομούν τον επιχειρηματικό τους κριτικό λόγο προς τα έργα και τις ημέρες Καραμανλή.

Αν λοιπόν τώρα η πολιτική Παπακωνσταντίνου περιστρέφεται στην δημιουργία νέων ανταγωνιστικών χρηματοπιστωτικών μέσων προς τις ιδιωτικές τράπεζες, αυτό μπορεί να στηριχθεί, αν αποτελεί επιλογή, με την μεταφορά όλων των Κρατικών και Δημόσιου χαραχτήρα κεφαλαίων, κεφαλαίων των Ασφαλιστικών Ταμείων, προς το νέο χρηματοπιστωτικό κρατικό πυλώνα.
Αν όχι, τότε όχι μόνο είναι ένα φάουλ οικονομικής πολιτικής αλλά και η έναρξη μια πτωχευτικής διαδικασίας των Κρατικών χρηματοπιστωτικών εργαλείων της χώρας.

Επικίνδυνα πράγματα "Σύντροφοι" όταν εξακολουθείτε να μην απογαλακτίζεστε από την περίοδο Σημίτη και τον εκσυγχρονισμό!

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ και Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ

"........το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 43,94% και 160 έδρες, η ΝΔ 33,49% και 91 έδρες, το ΚΚΕ 7.53% και 21 έδρες, ο ΛΑΟΣ 5.62% και 15 έδρες, ο ΣΥΡΙΖΑ 4.59% και 13 έδρες και οι Οικολόγοι-Πράσινοι 2.48%. "

Το τέλος της εκλογικής διαδικασίας, δεν μπορεί να μας οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα, αλλά ίσως σε ασφαλείς εκτιμήσεις και μάλιστα εκτός της διαφοράς μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Σύνηθες στην κριτική μας για τον ρόλο της Αριστεράς σε περιόδους οικονομικής ή πολιτικής κρίσης και παρακμής, αποτελεί ένα ομολογούμενο γεγονός, που δεν λέγεται δημόσια αλλά εντός των τειχών, ότι η Αριστερά ποτέ δεν είναι έτοιμη να καθοδηγήσει τις κρίσεις και να εμπνεύσει τους Λαούς, να δημιουργήσει και να διαχειριστεί ένα κίνημα που να δώσει μια εναλλακτική δυνατότητα και να καθοδηγήσει την έξοδο από την κρίση βαδίζοντας σε μια στρατηγική αντιϊμπεριαλιστικής ανάπτυξης.

Όταν σε ολόκληρη της Ευρώπη τα Σοσιαλιστικά - Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα βρίσκονται σε ύφεση τα δε Κομμουνιστικά σε αποσύνθεση, στην Ελλάδα πραγματοποιείται το αναμενόμενο
Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα μαζί με το Σοσιαλιστικό και τους Πράσινους κατέχουν το 51,03% χωρίς να προσθέσει κανείς στο παζλ της Αριστερής " διεξόδου" από την κρίση το απολιθωμένο έκθεμα της παραδοσιακής και άκαμπτης Αριστεράς, το ΚΚΕ.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, χρεώνει με προσδοκίες και με τεράστιες ευθύνες, τα κόμματα της Σοσιαλδημοκρατίας και του Σοσιαλισμού, αλλά και το προοδευτικό κίνημα των Οικολόγων - Πράσινων.

Η διαχείριση του εκλογικού αποτελέσματος καθώς και η δυναμική που αναπτύσσεται πλέον, ως μέσο αλλά και ως δυνατότητα μιας ριζικής αλλαγής στο κοινωνικοοικονομικό αλλά και πολιτικό γίγνεσθαι, δεν αφήνει περιθώρια ανάλογα την προηγουμένης περιόδου, που κατάφεραν μέσα από έναν ακατανόητο μεγαλοϊδεατισμό, να διαλύσουν την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ και να καταστήσουν την μεγάλη ευκαιρία ενός δυναμικού μπλοκ Σοσιαλδημοκρατών και Σοσιαλιστών, ως μια αποσαθρωτική διαλυτική κατάσταση του ζητούμενου.

Το ζητούμενο δεν ήταν το ποσοστό αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ ούτε η ...."ξεχασμένη κοινωνία" του Τσίπρα, αλλά η δημιουργία ενός ρεύματος συνεργασίας και πολιτικής αλληλεγγύης μεταξύ των κομμάτων με κοινή ρίζα.
Ο Σοσιαλισμός και η Σοσιαλδημοκρατία δεν αποτελούν στρατόπεδα με συγκρουσιακές σχέσεις ύπαρξης, αλλά συγκοινωνούντα δοχεία με διαφορά στάθμης, κατ' άλλους στο εποικοδόμημα και κατ' άλλους στην βάση του εποικοδομήματος.

Θα πρέπει κατ΄αρχήν ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεπεράσει τον εθνολογικό τόπου καταγωγής του και να γεννηθεί ως το πολιτικό υποκείμενο της Σοσιαλιστικής Αριστεράς, που οι καταβολές του ( εννοώ τον χώρο διασπαστικής του προέλευσης) δεν μπορούν να βλάψουν κανέναν και προπαντός το νέο υποκείμενο.
Δεν μπορεί να αποτελεί η ξύλινη γλώσσα ΚΚΕ, το ασφαλές λιμάνι ή οχυρό αντιλήψεων και μεγαλόστομων συμπερασμάτων, κάθε φορά που καλείται να απαντήσει σε διλληματικά ζητήματα που η ίδια η κοινωνία βάζει.

Προφανώς μεταξύ Σοσιαλδημοκρατίας και Σοσιαλισμού υπάρχουν βασικές διαφοροποιήσεις ως προς την βάση του εποικοδομήματος ή του ιδίου του εποικοδομήματος, αλλά σε μια πορεία εξαναγκασμού ( εξαναγκασμό που επιβάλει τόσο η ίδια η Κοινωνία όσο και η ιστορική ευκαιρία, που το απαιτεί) σε μια πορεία χάραξης κοινής και αλληλοτροφοδοτούμενης στρατηγικής Ανάπτυξης και εξόδου από την κρίση με όρους Κοινωνίας και Κράτους -Κοινωνίας, δεν υπάρχουν περιθώρια μιας ακόμη ήττας του Λαού.

Μεγάλη ευθύνη όμως θα έχει και το ΠΑΣΟΚ, αν ασπαστεί την Παγκάλιο αντίληψη ή την ηγεμονίστικη αλαζονεία του 44% και δεν εξαντλήσει κάθε δυνατότητα, αν δεν υποχωρήσει από κάθε μεγαλοαστισμό ή απόλυτη αλήθεια, αν δεν υποτονίσει συνειδητά τον κυριαρχικό βοναπαρτισμό που αναπτύσσεται σε κάθε Κυβέρνηση και που εκλαϊκεύεται στο " Ο Λαός μας έδωσε την αυτοδυναμία για να υλοποιήσουμε το Πρόγραμμά μας .... και ότι θα κριθούμε στο τέλος της τετραετίας", αν δεν πασχίσει να βρει δρόμος συμμαχιών με τα όμορα κόμματα, ώστε να δώσει και μια προοπτική και μια ασφάλεια απέναντι στην πολεμική των οργανωμένων συμφερόντων εντός και εκτός Ελλάδας, θα έχει τεράστιες ευθύνες που θα του καταλογιστούν πολύ πιο γρήγορα και πιο εκκωφαντικά από ότι στην απελθούσα Κυβερνητική πλειοψηφία.

Η κρίση δεν δημιουργήθηκε ούτε με όρους Σοσιαλιστικής Ανάπτυξης ούτε ως αποτέλεσμα συγκρούσεων ιδεολογικών αναπτυξιακών στρατηγικών. Επομένως και δεν μπορεί η έξοδος απο την κρίση να καθοδηγηθεί από τις ανάγκες της ιμπεριαλιστικής στρατηγικής της ανάπτυξης που επιθυμεί να επανακαθορίσει την ηγεμονία και την παντοκρατορία της, μέσα απο αυτήν.

Σε αυτόν τον δρόμο πρέπει να καθοριστεί και η στρατηγική της εξόδου από την κρίση και όχι στην εξάλειψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και την ικανοποίηση των επιμέρους απαιτήσεων της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή ο δρόμος είναι η Αλλαγή Στρατηγικής της Ανάπτυξης, και αυτό θα ΄πρέπει να συμφωνηθεί και να δημιουργήσει μια ισχυρή πολιτική -οικονομική και Κοινωνική δύναμη, που μόνο μια συμμαχία Σοσιαλδημοκρατικών και Σοσιαλιστικών δυνάμεων μπορεί να την εγγυηθεί.

ΕΚΛΟΓΕΣ - ΑΛΜΟΥΝΙΑ = 1-0 ή 0-1;

Ιδού το ερώτημα!
Την Δευτέρα ο κ. Αλμούνια στέλνει στην νέα Κυβέρνηση το ραβασάκι.
Αγόρια το ...... πανηγυράκι τον εκλογών τέλειωσε, ώρα να σοβαρευτούμε

ΕΡΩΤΗΜΑ: Ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, τι ακριβώς θα κάνεις; Θα εφαρμόσεις τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Δεξιάς όπως εκφράζεται από το Σύμφωνο Σταθερότητας και την Συνθήκη της Λισσαβόνα ή θα αντιτάξεις τα συμπεράσματα και τις θέσεις της Διεθνούς και θα στείλεις τον Αλμούνια από κει που 'ρθε;

Δεν θα είναι σχήμα οξύμωρο, από την μια ως ηγέτης της Σοσιαλ. Διεθνούς να λες άλλα και εδώ, στο Ελλαδιστάν, να είσαι το καλό παιδί, το υπάκουο στις επιταγές Αλμούνια στις επιταγές και τα γραμμάτια της Σταθερότητας και επαληθευτής των κατηγοριών Καραμανλή; Πρέπει να μας αποδείξεις ότι είχε άδικο ο Καραμανλής, γιατί, οτι έχει δίκιο το ξέρουμε!
Με τι πρόσωπο θα Κυβερνήσεις και πόσες κωλοτούμπες και πιρουέτες στον αέρα θα σε υποχρεώσουν να κάνεις ως σύγχρονος ζογκλέρ, για να μας πείσεις ότι η μόνη οδός είναι ο δρόμος που χάραξε ο .... Καραμανλής με προπονητή τον Αλμούνια;
Ο Λαός είναι μαζί σου και Αυτός ο Λαός θέλει και να πιστέψει και να αποδείξει ότι μπορεί.

Θα ....ξανακούσουμε το απαρχαιωμένο ευφυολόγημα Ανδρέα, περί του μεγαλύτερου κόστους από το όφελος, που ανέτρεψε το σύνθημα: ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο ή την έξοδο από την ΕΟΚ, μόλις γίνουμε Κυβέρνηση;

Επειδή δεν βόσκω χορτάρι, λέω να μην με πιάσουν και κότσο.
Μακάρι να διαψευσθώ και να νιώσω υπερήφανος που είμαι Έλληνας.

Θα μου πεις πως κάνω δίκη προθέσεων.
ΟΧΙ, απλά προλαβαίνω να μιλήσω πριν αρχίσουν οι δικαιολογίες περί δημοσιονομικής προσαρμογής, ειλικρίνειας, σταθερότητας ή αυτοί έχουν δυστυχώς την πλειοψηφία.
Ο Σαρκοζί είπε το απλό. Πρώτα η Γαλλία!

Ελπίζω να πάνε όλα κατ' ευχή, γιατί αυτός ο Λαός βαρέθηκε να πανηγυρίζει την ιστορία του Έθνους του και να σκύβει το κεφάλι από την πολιτική των Νεοελλήνων ηγετών του.

pasok.gr: Την Κυριακή που έρχεται κερδίζουμε το μέλλον μας

pasok.gr: Την Κυριακή που έρχεται κερδίζουμε το μέλλον μας

Το νεο μοντέλο Δημόσιας Διοίκησης.

Είπε μεταξύ άλλων στην διακαναλική σύνδεση ο κ. Παπανδρέου, πιο θα είναι το στίγμα του Κυβερνητικού σχήματος προσθέτοντας μια καινοτομία στην στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης.

Κατ' αρχή συμφωνώ ότι ο Νόμος ψηφίζεται και όχι ποιοι θα υλοποιήσουν τον Νόμο.

Αν ζούσαμε την περίοδο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, και το κράτος αναλάμβανε την υποχρέωση όλοι οι νέοι και όλες οι νέες, να αποκτούσαν τις γνώσεις και την εμπειρία της διοίκησης και της διαχείρισης των κοινών αγαθών και του κράτους, θα έλεγα τότε, ότι μεταξύ ισόβαρων πολιτών η καλλίτερη επιλογή για την στελέχωση της Δημόσια Διοίκησης, θα ήταν η κλήρωση.
Σήμερα, που το κράτος δεν διακηρύσσει ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν ίσα διακαιώματα αλλά ίσες ευκαιρίες και το Κράτος δεσμεύεται να δημιουργήσει περιβάλλον ίσων ευκαιριών και όχι ίσων δικαιωμάτων, προφανώς η στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης προϋποθέτει ειδικά προσόντα που είναι αξιοέντιμο να προκηρύσσονται και ο καταλληλότερος και πιο επαρκής να καταλαμβάνει την θέση ευθύνης.

Αλλά μπαίνει ένα ερώτημα.
Γιατί ο Δημόσιος υπάλληλος να εργαστεί με ευσυνειδησία όταν το Κράτος δεν του επιτρέπει την εξέλιξή του και όταν αναζητά εκτός του Δημοσιοϋπαλληλικού χώρου των εργαζομένων εκείνον που θα καταλάβει την θέση του Γενικού Διευθυντή ή του Γενικού Γραμματέα;

Αν τα αξιοκρατικά προσόντα που πρέπει να επιβάλλονται ώστε να κρίνεται κάποιος ή κάποια για ανώτερες θέσεις στην Δημόσια Διοίκηση και να πρέπει να λειτουργεί το Κράτος ανεξάρτητα ποιος Κυβερνά ή δεν Κυβερνά τον Τόπο, αν ακόμα και στο ενδεχόμενο ακυβερνησίας, το Κράτος και η Δημόσια Διοίκηση πρέπει να λειτουργεί, τότε τα κριτήρια θα είναι αξιοκρατικά και θα δημοσιοποιούνται, όπως πρέπει να δημοσιοποιείται και η μεθοδολογία κρίσεως, αλλά εντός και αποκλειστικά του Δημοσιοϋπαλληλικού τομέα.

Η αλλαγή της διοίκησης και λειτουργίας του Δημοσίου δεν αποτελεί μονομερές σας δικαίωμα, ούτε μπορείτε ετσιθελικά να το επιβάλλετε, εκτός και αν το 50+1 του εκλογικού σώματος σας επιλέξει για Πρωθυπουργό της Χώρας.
Άλλα και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, έχει δικαίωμα λόγου και δικαίωμα συναπόφασης και η μειοψηφία. Πόσο μάλλον όταν το 42% ή 43% που το εκλογικό σύστημα σας δίνει αυτοδυναμία να θεωρηθεί κατά την βερμπαλιστική αντίληψη των Ελληνικών κυβερνήσεων, ότι δικαιούστε να κάνετε ότι θέλετε.
Πρωταρχικά πρέπει να διαβουλευτείτε με τον θεσμικό σας συνομιλητή, την ΑΔΕΔΥ.
Η αντίληψη που κυριαρχεί για τον ρόλο των τεχνοκρατών, είναι αντίληψη έξω από την πολιτική και μέσα στο DNA των δεξιών κομμάτων.
Η παγκόσμια κρίση είναι αποτέλεσμα των πειραματισμών και αντιλήψεων για την επιστήμη, την κοινωνία, την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη των Τεχνοκρατών.
Μπορείς να δημιουργήσεις ένα συμβούλιο τεχνοκρατών και καθηγητών πανεπιστημίων ως υποβοηθητικό εργαλείο, αλλά σε καμιά περίπτωση μην επαναλάβεις τις λάθος επιλογές Σημίτη και Καραμανλή.
Όπως εγκληματικό λάθος είναι στους Τομείς Υγείας, Ασφάλισης και Παιδείας, την διοίκηση τους να την αναλάβουν τεχνοκράτες.

Το Κοινωνικό Κράτος δεν είναι επιχείρηση παραγωγής ανταγωνιστικών εμπορευμάτων, για να έχει την τύχη των Α. Ε. και να διοικείται από Μάνατζερς και εμείς δεν είμαστε καταναλωτές εμπορευμάτων κοινωνικής αντίληψης.

Μετά τις 5 Οκτώβρη είναι η ώρα του Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Είμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές και η διαφορά ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. έχει κλειδώσει σε επίπεδο εκτροχιασμού της Κυβερνώσα παράταξης, η οποία έχει χάσει την ψυχραιμία της και αυτό φαίνεται τόσο από την εξαλλοσύνη και την ακατάσχετη ψευδολογία και τρομοκρατία που ασκεί ο πολιτικός λόγος του Πρωθυπουργού, όσο και από την απόγνωση και τα σημάδια μιας συντριπτικής ήττας που καθρεπτίζεται στα πρόσωπα των στελεχών της Ν.Δ. που γνωρίζουν ( Ζαγορίτης, Μπακογιάννη, Σουφλιάς, Αλογοσκούφης).
Την επαύριο των εκλογών το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει στο επίπεδο των τριτοβαθμίων οργανώσεων να θέσει δύο ή τρία σημαντικά ζητήματα ως μια μίνιμουμ συμφωνία με την Κυβέρνηση.
Πρώτο, να αλλάξει ο προσδιορισμός του τιμαρίθμου με προσθήκη προϊόντων που αφορά την κατανάλωση αγαθών της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως τα τρόφιμα, οι παιδικές τροφές και τα παιδικά και σχολικά είδη, τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ κλπ.
Δεύτερο, να αλλάξει ο νόμος περι συνδικαλιστικών οργανώσεων ώστε να δυναμώσει το κίνημα , μιας και στα ζητήματα της διεκδίκησης και της διαβούλευσης χρειάζονται δυνατά και ισοβαρή συνδικάτα κατ' αντιστοιχία με τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Τρίτο, να θέσει την ατζέτα της άμεσης επαναδιαπραγμάτευσης των συμβάσεων εκχώρησης των υποδομών της χώρας και την αποεθνικοποίηση τους, ώστε να επανέλθουν στον έλεγχο του δημοσίου, Εθνικοί οδοί, Λιμάνια, ΟΤΕ και επιχειρήσεις δημόσιου ενδιαφέροντος που αποτελούν τις σταθερές ανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας.
Τέταρτο, την επαναφορά των εργασιακών σχέσεων πριν την ψήφιση και εφαρμογή των νόμων Σημίτη και Καραμανλή.
Πέμπτο, να θέσει το ζήτημα επανακαθορισμού του συμφώνου Σταθερότητας και τον προσανατολισμό της οικονομίας σε μια κατεύθυνση Σοσιαλιστικοποίησης (κοινωνικοποίηση) των βασικών της σταθερών.
Έκτο, να θέσει σε διαπραγμάτευση τα ζητήματα καθημερινότητας και τιμών των καταναλωτικών προϊόντων, με τον καθορισμό ανώτερων τιμών και απόδοση του ΦΠΑ στην πηγή παραγωγής του προϊόντος πριν καταλήξει ως εμπόρευμα στην κατανάλωση.
Έβδομο, να θέσει σε διαπραγμάτευση τα ζητήματα ασφάλειας και παρακολούθησης της ζωής των πολιτών καθώς θα πρέπει να απαγκιστρωθεί η Χώρα από την συνθήκη Σενγκεν.
Όγδοον, να θέσει τα ζητήματα παιδείας και εκπαίδευσης σύμφωνα με το κοινωνικό συμφέρον και την μετατροπή των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε μη κερδοσκοπικές ΔΕΚΟ.
Ένατον, να θέσει σε δημόσια διαβούλευση τα ζητήματα έρευνας και εφαρμογής νέων τεχνολογιών στην παραγωγή προϊόντων.
Δέκατον, να θέσει σε δημόσια διαβούλευση τα ζητήματα κοινωνικής προστασίας και ασφάλισης, επιδιώκοντας μια σύμβαση χρηματοδότησης των οργανισμών Ασφάλισης διεκδικώντας παράλληλα το αυτοδιοίκητο των οργανισμό με τριμερή συμμετοχή.

Στα ζητήματα οικονομίας και ανάπτυξης, χρειάζεται να επαναδιαπραγματευτεί η Κοινωνία με το Κράτος μια νέα φιλοσοφία ανάπτυξης και ένα καινούργιο μοντέλο ανάπτυξης που να μην βασίζεται ούτε στην αύξηση της ανεργίας, ούτε να μετράται ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Απέναντι στο ΑΕΠ το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει την εφαρμογή των πολλαπλών δεικτών ανάπτυξης, που προσδιορίζεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η πραγματική ανάπτυξη ή αποσαφηνίζεται το μέγεθος της υπανάπτυξης.

Στον Αγροτικό τομέα οικονομίας, οφείλει η νέα Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την πρωτογενή οικονομία ως βασική συνιστώσα του συστήματος ανάπτυξης.
Ο μικρός αγροτικός κλήρος, ή μικρές κτηνοτροφικές μονάδες ως προς το εδαφικό ανάγλυφο που δεν επιτρέπει τις μεγάλες μονάδες παραγωγής και την έλλειψη βοσκοτόπων, αποτελούν ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στην βάση της επιχειρηματικότητας και της εξασφάλισης κεφαλαίων αλλά και υποδομών.
Απέναντι στις κατασυκοφαντημένες συνεταιριστικές μονάδες θα πρέπει να αντιταχθεί ένα μοντέλο ομόρρυθμων επιχειρήσεων Αγροτικού Τομέα με την σύμπραξη περισσοτέρων των δύο γεωργών ή κτηνοτρόφων και με στόχο την επιχειρηματική εκμετάλλευση της καλλιεργήσιμης γης και των ζώων.
Γνωρίζουμε όλοι, ότι η κάλυψη των αναγκών στην διατροφική αλυσίδα, στην περίπτωση του γάλακτος π.χ., μόνο το 7% αποτελεί Ελληνική παραγωγή. Μέχρι σήμερα το μόνο που υπάρχει απέναντι στις γαλακτοπαραγωγικές ανάγκες της χώρας, είναι οι πολλαπλές απαγορεύσεις για την δημιουργία βοσκοτόπων στα ορεινά της χώρας, όταν η χώρα μας είναι κατά κύριο λόγο ορεινή.
Αντίστοιχα στην γεωργική παραγωγή έχουν εκτοπιστεί τα παραδοσιακά προϊόντα και έχουν αντικατασταθεί από ένα πλήθος εισαγομένων
Το νομικό πλαίσιο προσαρμοσμένο στο Σύμφωνο Σταθερότητας δεν επιτρέπει την διασφάλιση της απορρόφησης της Ελληνικής γεωργικής παραγωγής΄, ούτε τη διασφάλιση των κερδών των Ελλήνων παραγωγών.
Το ίδιο νομικό πλαίσιο, καθώς και η απουσία εθνικού σχεδίου διαπραγμάτευσης στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελληνική Βιομηχανία και η Βιοτεχνία βρίσκονται σε μια κατάσταση εκτόπισης όχι μόνο από την Ευρωπαϊκή αγορά αλλά και από την εσωτερική.
Δεν αποτελεί μονομερές δικαίωμα της κάθε κυβέρνηση ούτε μονομερές δικαίωμα των επιχειρηματιών ή των Τραπεζών η "διαβούλευση" και όποια συμφωνία στο επίπεδο των κεντρικών σχεδιασμών με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποβλέπουν μονοδιάστα στα κέρδη και στην ελευθεριότητα της διακίνησης των κεφαλαίων, αλλά τριμερές δικαίωμα, εργαζομένων - επιχειρηματιών - Κράτους.
Αυτό, οφείλει να διεκδικήσει το συνδικαλιστικό κίνημα.
Να διεκδικήσει τον θεσμικό του ρόλο τόσο στην νομοθέτηση νόμων όσο και στην νομοθέτηση συμφωνιών. Για κάθε συμφωνία στο επίπεδο στρατηγικών της ευρωπαϊκής ένωσης πρέπει να διεκδικηθεί η υποχρεωτική αποδοχή της από τον Λαό, μόνο μέσα από Δημοψήφισμα και όχι μονομερώς από το Κοινοβούλιο.
Το αντιπροσωπευτικό σύστημα πάσχει σε πολλαπλά επίπεδα και η κοινωνία των λαϊκών στρωμάτων με την ψήφο τους δεν δίνουν σε καμία περίπτωση λευκή επιταγή προς την κυβέρνηση ούτε στους 300 της Βουλής.
Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει την απόλυτη υποχρέωση να διεκδικήσει θεσμικό δικαίωμα στην διακυβέρνηση της χώρας για την κοινωνία των λαϊκών στρωμάτων. ¨
Όταν μιλώ για το συνδικαλιστικό κίνημα, δεν εννοώ μόνο το επίπεδο της οργανωμένης μισθωτής εργασίας, αλλά και τους τρεις συντελεστές που συγκροτούν την κοινωνία των λαϊκών στρωμάτων, δηλαδή μισθωτούς, αγρότες και αυτοαπασχολούμενους

Όταν ένα κόμμα δεν ψηφίζεται από το 50+1 του εκλογικού σώματος, δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι κυβερνά εξ ονόματος του συνόλου ή της πλειοψηφίας. Επομένως στα ζητήματα στρατηγικής τον λόγο έχει το εκλογικό σώμα και όχι οι διαμορφωμένες πλειοψηφίες και μειοψηφίες στο Κοινοβούλιο.

Υπάρχουν λοιπόν ανοικτά ζητήματα που με μια Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να καλύψει τον χαμένο χρόνο και την άρνηση της κυβέρνησης της Ν. Δ.
Περιμένω να μην ξαναδώ μια ΓΣΕΕ υποταγμένη όπως την περίοδο Σημίτη, αλλά μια μαχητική ΓΣΕΕ, που διεκδικεί και δεν αποποιείται ευθύνες άσκησης κοινωνικής πολιτικής εξουσίας. Άσκηση μιας κοινωνικής πολιτικής εξουσίας που δεν προσαρμόζεται, ούτε υποβάλλεται στις ανάγκες της Κυβέρνησης ή του κομματικού καθήκοντος.
Αντίστοιχα περιμένω από το Γ. Παπανδρέου να μην επιτρέψει φαινόμενα υποσκελισμού ή υποταγής των συνδικαλιστικών οργανώσεων νομιμοποιώντας διαδικασίες ή σχήματα τεχνητής συμπόρευσης, τεχνητής διακυβέρνησης, τεχνητής συμμετοχής στην άσκηση κυβερνητικής εξουσίας.

Η εκτροπής της κριτικής σκέψης ....

Βρισκόμαστε στα τέλη της προεκλογικής περιόδου και η καταστροφολογία άλλα και οι υποχωρήσεις σε βασικά ζητήματα εξαγγελιών βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
Τα δημοσιογραφικά μπλόγκς των δελτίων ειδήσεων προβοκάρουν την γνώμη των τηλεθεατών επιχειρώντας την χειραγώγηση της ψήφου τους.
Οι......ανακρίσεις των πολιτικών υποψηφίων συσκοτίζουν περισσότερο τα πράγματα και δημιουργούν περισσότερα νεφελώματα ως προς την πραγματικότητα σε συσχετισμό με την εικονική.
Ο Καραμανλής, επιδίδεται σε καταστροφολογία και συκοφάντηση αλλά δεν αναφέρει κουβέντα για το κυβερνητικό του πρόγραμμα και ..... που θα βρει τα λεφτά.
Ο Παπανδρέου, εξακολουθεί να "επικοινωνεί" με τα πλήθη σε μια θεωρία ανάπτυξης που στην αποσαφήνισή της δημιουργεί σύγχυση τόσο στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ όσο και στο εκλογικό ακροατήριο.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι να έχεις ΣΧΕΔΙΟ, αλλά επεξεργασμένη φιλοσοφία ανάπτυξης και ικανότητα να την επικοινωνήσεις στο εκλογικό ακροατήριο, το οποίο την επαύριο θα είναι εργαζόμενοι, καταναλωτές, φορολογούμενοι και αδικημένοι.
Σημασία έχει η εντιμότητα σου απέναντι στους συντελεστές της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας, εργαζόμενους - επιχειρηματίες - δημόσια διοίκηση.
Μια πάγια τακτική επικοινωνία ως μέθοδο ή πεπατημένη των πολιτικών, είναι στα ζητήματα οικονομίας να μεταχειρίζονται το ....μίξερ.
Ακούγοντας αποσπάσματα του Καραμανλικού λόγου προς το ακροατήριο , στα ζητήματα της ανάπτυξης αναφέρει μόνο τι ενισχύσεις θα δώσει σε μια προοπτική ανάπτυξης που στο ... μίξερ της επικοινωνίας ξεκινά με ποσοστά και καταλήγει σε ένα απόλυτο μέγεθος.
Το ακροατήριο, που την στιγμή αυτή περιμένει να νιώσει την δυναμική της αισιοδοξίας από τα λόγια του Αρχηγού, είναι αδύναμο να έχει συγκροτημένη προσοχή και κρίση στα λόγια που βομβαρδίζουν τον εγκέφαλό του.
Έτσι, ενώ μιλά ο αρχηγός για ανάπτυξη του 4,5% ταυτόχρονα το ακροατήριο αδυνατεί να αντιληφθεί την απάτη, αφού δεν είναι σε θέση απέναντι στο επιχείρημα να προβάλει τα βιώματα του, βιώματα όπως το κλείσιμο επιχειρήσεων, μείωση ή και καταστροφή παραγόμενων προϊόντων, μεγέθυνση του ελλείμματος, μείωση της ανταγωνιστικότητας, αύξηση του χάσματος μεταξύ εξαγωγών - εισαγωγών, μείωση της αγοραστικής του δύναμης.
Η επάρκεια το χρόνου συνειδητοποίησης , κατανόησης και σύγκρισης του πολιτικού λόγου στα ασφυκτικά όρια του νόμου περί εκλογών, είναι μια συνειδητή επιλογή του πολιτικού συστήματος, που αποβλέπει στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος μέσα από τον βομβαρδισμό με συνεχή λόγο, αριθμών, ποσοστών και κινδυνολογίας σε επιμέρους ζητήματα, στην εξάντληση της κριτικής σκέψης και της αντοχής του αμυντικού συστήματος του εγκεφάλου.
Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου εκτροπής της κριτικής σκέψης σε σκέψη μαινόμενου ή αποσβολωμένου όχλου, επιβαρύνεται από την ενεργή συμμετοχή των .... δημοσιολόγων, επικοινωνιολόγων, αναλυτών και δημοσιογράφων
Όλοι μαζί στην επίτευξη του κοινού στόχου. Την χειραγώγηση της κριτικής σκέψης. Όλοι μαζί στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος. Όλοι μαζί στην οικειοποίηση της εξουσίας και στην συνδιαχείρισή της μέσα από ένα σύστημα "συνεταιριστικών αξιών" αλληλοβοήθειας και αμοιβαιότητας

ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ .... ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ

Ως Λαός, κάθε φορά που η Πολιτικοί μας, μας θυμούνται ότι υπάρχουμε ως οντότητες ενός Κράτους, μιας Κοινωνίας, θυμόμαστε και εμείς την ύπαρξή μας ως φτωχούς συγγενείς που μας καλούν στο γλέντι τους, κουνώντας μας πάντα το δάχτυλο για να μας θυμίσουν ότι αν δεν υπήρχαμε όλα θα θα ήταν πιο αγγελικά πλασμένα.

Τώρα είναι αναγκασμένοι να σκοτίζονται για εμάς, να παίρνουν δυσάρεστα μέτρα ή να μας τάζουν καλλίτερες μέρες χωρίς εμείς να ..... κουραστούμε για την διακυβέρνηση του κράτους, χωρίς εμείς να σπάσουμε το κεφάλι μας να βρούμε λύσεις για τα συσσωρευμένα προβλήματα της οικονομίας που οι προηγούμενοι μας κληρονόμησαν, χωρίς εμείς να στεναχωριόμαστε για το που θα βρουν τα λεφτά να μας κάνουν την ζωή μας πιο ανυπόφορη

Εμάς δεν μας χρειάζεται κανείς για τα ζητήματα της υψηλής πολιτικής αλλά μόνο για να εργαζόμαστε με περιορισμένα δικαιώματα, να πληρώνουμε τους φόρους μας χωρίς να ζητούμε την ανταπόδοση των φόρων που πληρώνουμε, να αναθεματίζουμε την καθημερινότητα και να μην έχουμε την δυνατότητα να ανακαλέσουμε την ψήφο υποστήριξης στο κόμμα που πλειοψήφησε και που σήμερα ( αύριο) ασκεί Κυβερνητική πολιτική.

Το δημοψήφισμα αποτελεί μέσο που χρησιμοποιείται είτε από καθυστερημένες δημοκρατίες είτε από πολύ πιο προηγμένες από την δική μας, μιας και ο μονάρχης όταν ξεκουμπίστηκε από τον τόπο μας, ξέχασε πίσω του την μοναρχία, που την βαπτίσαμε Δημοκρατία.

Ο Παπανδρέου διαμήνυσε δεξιά και αριστερά να μην βιάζονται κάποιοι να ράψουν υπουργικά κουστούμια. Όμως η γάγγραινα που στου κασίδη το κεφάλι πειραματίζεται, ετοιμάζεται να υπουργοποιηθεί και να διαφεντεύσει με τις παπαργ.....ς της και την δική μας ζωή και την τύχη αυτού του Τόπου.

Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι η γάγγραινα, με απλά λόγια μιλώ για το Καθηγητικό κατεστημένο, που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μεταχειρίζεται το Κράτος, την Οικονομία και την Κοινωνία ως ένα απέραντο πειραματικό εργαστήρι.

Κάθε λοιπόν κόμμα ( ανώτερη μορφή οργανωμένων συμφερόντων που ασκεί μοναρχικό δικαίωμα τόσο στο εσωτερικό του όσο και στην κοινωνία), μόλις καταλάβει την Κυβερνητική πλειοψηφία, επιλέγει τους πιο ακατάλληλους για τα πιο εξειδικευμένα Υπουργεία, και μεταξύ των άλλων ακατάλληλων οι ακαταλληλότεροι προέρχονται από το Καθηγητικό των Πανεπιστημίων κατεστημένο.

Το ψηφοδέλτιο επικρατείας που συγκροτείται ως άμεση Κυβερνητική μηχανή , σύμφωνα με το μοναρχικό πολιτικό σύστημα αυτής της χώρας, δεν επιδέχεται την κρίση του εκλογικού σώματος, αλλά του μονάρχη εξουσιαστή του κόμματος που διεκδικεί τον ρόλο και την εξουσία του Πρωθυπουργού

Τα εξαγγελλόμενα μέτρα είτε ως την "μοναδική αλήθεια" είτε ως τον μοναδικό δρόμο της "ανάπτυξης" σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν τις προγραμματικές δηλώσεις για την ψήφο εμπιστοσύνης αλλά το μέσο εξαπάτησης των ψηφοφόρων. Είναι γενικές ενότητες , που πρόκειται να εκλαϊκευτούν με συγκεκριμένα μέτρα και νόμους που η κοινωνία θα κλιθεί να τα κατανοήσει και να πληρώσει ..... μετά την απομάκρυνσή της από το "ταμείο".

Πέρασαν πεντέμισι χρόνια, ξεπουλήσαμε κάθε ασημικό και περγαμηνή, κάθε κατσαρολικό και χρυσοφόρο οργανισμό κοινής ωφέλειας, και μετά πήγαμε να πάρουμε δάνειο!
Ποιος άφρων, σε έναν πτωχευμένο και ανισόρροπο θα έδινε δάνειο με χαμηλό επιτόκιο;
Και η μεγάλη μαμά; Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που μόνο ξέρει να ζητά και να μας κουνά το δάχτυλο, δεν την είδαμε να παίρνει το ρίσκο ενός δανείου, ούτε να εγγυάται ώστε τα επιτόκια δανεισμού να μην είναι απαγορευτικά για την ριμάδα την Ελληνική Οικονομία, που νόμισε πως μπαίνοντας στην ΟΝΕ θα ήταν ξαφνικά μια μεγάλη και σεβαστή κυρία. Μια απλή κουρελού είμαστε, που πάνω μας πατούν κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα, αλλά εμείς φαντασιωνόμαστε ότι είμαστε ακιβοκατασκευασμένα Περσικά χαλιά, στρωμένα στο παλάτι του πιο πλούσιου Χαλίφη!
Καταψηφίσαμε την εκλογή Μπαρόζο, αλλά είμαστε έτοιμοι να προσκυνήσουμε τα ακροδάχτυλα των ποδιών του Αλμούνια, να μας λυπηθεί και να μας δώσει μια παράταση τριών ετών, για να συμμορφωθούμε και να γίνουμε καλά παιδιά. Γιατί δεν έχουμε τα κότσια να διεκδικήσουμε, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και όχι στις πολυεθνικές, στο Μάαστριχ, στην Λισσαβόνα, στον Αλμούνια ή στον Μπαρόζο.

Βέβαια υπάρχει σήμερα μια εφορία στο εκλογικό σώμα, που επιτέλους αυτή η καθαγιασμένη οικογένεια των κουμπάρων, των λαμογιών, του κεφαλαίου, των υποκλοπών και λοιπών αμαρτημάτων παίρνει τον πούλο.

Αλλά και αυτοί που έρχονται δεν μου γεμίζουν το μάτι.

Δεν έχουμε φτάσει παρα στα μισά της προεκλογικής περιόδου και οι εκπτώσεις που ξεκίνησαν από την ομιλία Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη ( φορολόγηση των Τραπεζών) κάθε μέρα που περνά όλο και μεγαλώνουν. Καταλαμβάνουν και μεγαλύτερη έκταση. Από το 2% αύξησης των μισθών στο Δημόσιο που εκλαϊκευαν τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μετά τις δηλώσεις Παπανδρέου, έπεσε στο 1% και σε λίγο θα γλύφει τα .... αχαμνά του Αλμούνια.

Αφού δεν έχετε τα κότσια να χτυπήσετε το χέρι στο τραπέζι, τι διάολο θέλετε να το παίζετε λιοντάρια που κοντράρεστε με τα συμφέροντα και ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν.

Στην Λέσχη Μπίλντεσμπέργκ ποιος ....χρωστάει;

Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ 4Η ΟΚΤΩΒΡΗ

Μάλλον γέρασε ο χρόνος και έκλεισε ο κύκλος μιας περιόδου πειραματισμού και προσπάθειας επανένωσης της Αριστεράς, εκείνης της Αριστεράς που «χαμήλωσε» τον πήχη των δογματισμών, ώστε να συνευρεθούν ρεύματα και τάσεις που εμφανίστηκαν διαχρονικά , ως απότοκος των διασπάσεων και της «καθαρότητας» του παραδοσιακού ΚΚΕ.
Αλλά έκλεισε ίσως και ο κύκλος ζωής ενός σχηματισμού που δεν δημιουργήθηκε ως ανάγκη επανα-οικοδόμησης της Αριστεράς, αλλά ως μια επιθετική προσπάθεια «εκπαραθύρωσης» του ΠΑΣΟΚ από την «Αριστερή» όχθη και τον αποσταυλισμό του απο τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, που το ένα είχε πολλά να καταγγείλει το άλλο, ως δήθεν Αριστερό ή δήθεν Κομμουνιστικό
Επειδή όμως οι προθέσεις δεν υπήρξαν αγνές και επίκουρες της ανάγκης η Αριστερά να συγκροτήσει μια ενιαία δύναμη οργάνωσης και εκπροσώπησης των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε σχέση με την Κρατική και Καπιταλιστική εξουσία, αλλά μια προσπάθεια εκδίκησης προς το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του, Α. Παπανδρέου, φαίνεται σήμερα πως η ιστορία εκδικείται τους «εκδικούμενους».
Σήμερα που πλέον είναι βεβαιότερο από κάθε άλλη φορά, πως ένα νέος Παπανδρέου στις 4 Οκτώβρη χρίζεται Πρωθυπουργός, τα σχήματα και τα προσχήματα διαλύονται ή ξεκινούν την πορεία αυτοδιάλυσης....

Ο ΣΥΡΙΖΑ τέλεψε, και όχι τώρα, αλλά από την περίοδο που το δαχτυλίδι διαδοχής από τον Αλαβάνο πέρασε στον Τσίπρα και η εξουσία επί του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του Συνασπισμού παράμεινε «δέσμια» του «Αριστερού Ρεύματος».
Ο Σταλινισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός του Αριστερού Ρεύματος που αποτέλεσε την «συνείδηση» του Λόγου και της Απόφασης όλων των συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ ως ένας βερμπαλιστικός ανταγωνισμός μεταξύ τους, που αρνιόνταν αλλά και σήμερα που αρνείται, την οποιαδήποτε ευθύνη μιας προγραμματικής σύγκλισης συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, οδήγησε μοιραία και στην ήττα στις Ευρωεκλογές αλλά επιβεβαιώνει και την διαλυτική κατάσταση που έχει περιέλθει το Σχήμα, και που η 4η Οκτώβρη θα βάλει την ταφόπλακα της πάνω σ’ αυτό.

Το λαϊκό μέτωπο που αυτο-συγκροτήθηκε και στήριξε έστω και δημοσκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ, προσέβλεπε στην ανάγκη, αν το ΠΑΣΟΚ επανερχόταν σύντομα στην εξουσία, αυτό ο ΠΑΣΟΚ να μη οπισθοδρομούσε στην περίοδο Σημίτη και στην νεοδεξιά οικονομική στρατηγική της προηγούμενης περιόδου.

Η αυταρέσκεια και η δήθεν αυθεντική ερμηνεία μιας σύγχρονης αριστεράς που είχε ανακαλύψει την Αχίλλειο πτέρνα του Ιμπεριαλιστικού συστήματος καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός ορισμένων "ενθουσιωδών" επαναστατών, εμπόδισε να παγιωθεί στην συνείδηση των αριστερών ψηφοφόρων που στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, η ανάγκη το κίνημα αυτό της ενωμένης Αριστεράς, να σηματοδοτήσει αλλά και να χαράξει καινούργιες διαδρομές στην νεότερη πολιτική πραγματικότητα.

Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Συνασπισμός δεν κατάφερε να αποβάλει τον γκρουπαδόρικο εαυτό του και την συνείδηση ενός πολιτικού λόγου που εντάσσεται στην σφαίρα της γκρούπας.
Για τον λόγο αυτό, και επέβαλε την αρχή της ανισοβαρούς συμμετοχής και εξουσίας στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αποδέχθηκε την λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ ως μια συνισταμένη γκρουπαδόρικων σχημάτων, όπου η αυτονομία του ενός «σχήματος» ( τάση) πατούσε πάνω στην αυτονομία του άλλου.
Κανείς Αριστερός δεν αρνείται την αρχή της «συλλογικής ηγεσίας» ή της «συναρχίας», αλλά αρνείται να πραγματοποιείται αυτό κάτω από την ανάγκη σαθρών επιχειρημάτων και πρόσκαιρης συγκατοίκησης που η βάση της απόφασης είναι να αποφύγουν το λουκετάρισμα του «μαγαζιού».
Με τούτα και με τα άλλα, ο δικομματισμός καλά κρατεί και μας έχει απομείνει το ΚΚΕ να βερμπαλίζει γύρω από την εργατική τάξη , τα πλατιά λαϊκά στρώματα, την αντεπίθεση και άλλα τινά και ευτράπελα.
Βέβαια ούτε η εργατική τάξη, ούτε τα πλατιά λαϊκά στρώματα, ούτε τα δικαιώματα μας είναι ευτράπελα.
Ευτράπελη είναι η Αριστερά, αυτή η «Αριστερά» που την έχει δει «γνήσιος εκφραστής και αυθεντικός εκπρόσωπος» αλλά και αυθεντικός δυνάστης των δικαιωμάτων του Λαού αλλά και ανταγωνιστής της Οργανωμένης Κοινωνίας.
Σε ότι αφορά τον όρο, Οργανωμένη Κοινωνία, έχω ξαναγράψει αρκετές φορές.
Σε μια οργανωμένη Κοινωνία, ο ρόλος των κομμάτων είναι ανύπαρκτος. Το ίδιο και η ανάγκη τους. Αλλά τότε θα πρέπει να ανατραπούν τα παλαιολιθικά δόγματα που ορίζουν το κόμμα ως την ανώτερη μορφή οργάνωσης και συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας.
Αυτός είναι ένας προνομιακός χώρος για την Αριστερά που όμως προϋποθέτει και το μαράζωμα της όσο η κοινωνία θα οργανώνεται και θα καταλαμβάνει κομμάτια εξουσίας και αυτοδιάθεσης

Στοιβαζόμαστε σταβλισμένοι εντός τριών βαγονιών κάθε πρωί από την Οινόη στην Αθήνα και ακόμη χειρότερα στην επιστροφή.

Κύριοι μας προκαλείτε.
Από την μια αυξάνετε τις τιμές των εισιτηρίων και μάλιστα στους καθημερινώς μετακινούμενους εργαζόμενους από την επαρχία στην Αθήνα.
Από την άλλη όχι μόνο κόβετε τα δρομολόγια, αλλά και μικραίνετε το μήκος των συρμών.
Ήδη το δρομο0λόγιο των 07:35 από Οινόη προς Αθήνα, μετά τον Αυλώνα, σήμερα, με συρμό τριών βαγονιών, είχε πληρότητα 90%.
Από Αφίδνες μέχρι Αθήνα ήταν διπλάσιος ο αριθμός των επιβαινόντων, σε όρθιους.
Μας μεταχειρίζεστε ως ζώα.
Θα πράξω ακριβώς το ίδιο.
«Την κατά συνθήκη Ελληνική επίλυση διαφορών», από την στιγμή που παρά τις έντονες και συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες μας στον Κεντρικό Σταθμάρχη Αθηνών, εσείς κωφεύετε.
Υπάρχει βέβαια και η δικαστική οδός.
Οι συρμοί δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από πέντε βαγόνια για την διαδρομή Αθήνα – Οινόη και Οινόη - Αθήνα. Σ’ αυτούς επιβαίνουν άνθρωποι και όχι εμπορεύματα ή ζώα.

Η ανικανότητα σας και η Καραμανλική μπακαλίστικη αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που έχουν σωρευθεί στον ΟΣΕ, με παράλληλη απαξίωση του από τις Κυβερνήσεις και τις Διοικήσεις του, δεν σας επιτρέπει να συνεχίσετε την κατηφορική σας διαδρομή, ούτε και να χαρατσώνετε τους επιβάτες.
Το τραίνο έχει κοινωνικό ρόλο και δεν είναι κερδοσκοπική εταιρία.

Τέλος ένα ερώτημα πριν την καταγγελία μου στον Εισαγγελέα Αθηνών.
Τι προτίθεστε και πότε , να κάνετε με την επιμήκυνση της αποβάθρας του Σταθμού Οινοφύτων καθώς και την δημιουργία ανισόπεδης διάβασης;

Greek police flatten migrant camp

By Malcolm Brabant BBC News, Athens

Greek riot police have led an operation to demolish a makeshift camp housing illegal immigrants in the western port city of Patras.
The camp was used by migrants hoping to smuggle themselves onto ships bound for Italy and Western Europe.
Its closure is more proof of Greece's tougher stance on illegal immigration.
The camp had been a source of tension with many Greeks who regarded it as a major eyesore for themselves and for tourists arriving from Italy.
'Terrorising migrants'
About 100 riot police escorted bulldozers into the camp before dawn.

They levelled scores of cardboard and plastic hovels.
Only a makeshift mosque and a tent used by volunteer doctors were left untouched.
The camp in Patras had been in existence in some form or another for 13 years.
A few months ago, it accommodated about 1,800 people, mainly from Afghanistan.
But that number had dwindled to about 100 following large-scale arrests and also because the port authorities had made it nearly impossible to get on board ferries to Italy.
The early morning operation was described by Red Cross officials in Patras as "terrorising" the migrants.
One worker said it was designed to send a message to all illegal immigrants that they had no future in Greece

'Migrant threat'
The conservative government in Athens has started taking tougher measures against the so-called "clandestines" in recent weeks, especially since the success of the right-wing nationalist Laos party in the European parliamentary election.
A new law has been passed which makes deportation easier.
Greece has been criticised internationally for its handling of would-be asylum seekers.
But recently the EU Justice Commissioner, Jacques Barrot, acknowledged that the "uncontrollable flow of immigration" posed a major threat to the equilibrium of Greek democracy.
The clampdown in Patras will push some migrants into the hands of traffickers in Athens and Italy who are demanding up to $8,000 (£4,940) for passage out of Greece.
Others have given up trying to catch a boat to Western Europe and have headed for Greece's land borders with Bulgaria and the former Yugoslav republic of Macedonia.


Έχω τονίσει από αυτό το μπλόγκ πολλές φορές, ότι η ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ Κυβέρνηση Καραμανλή, αβαντζάρει οργανωμένα συμφέροντα μέσα από μια στρατηγική βιαιοπραγιών κατά του Λαού και των δικαιωμάτων του.

Τρομοκρατεί, είτε μέσω Σουφλιά και τους ημιυπαίθριους, είτε μέσω Δένδια και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (κουκούλες, ιντερνετ κλπ), είτε μέσω κεφαλικών φόρων και χάρισμα δισεκατομμυρίων στις Τράπεζες και στους μετόχους μεγάλων επιχειρήσεων, είτε με τα καρτέλ των καυσίμων και την μαυραγορίτικη αντίληψη περί οικονομίας και παρεμβάσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης, είτε με τις "σκούπες" της Αστυνομίας κατά των μεταναστών, μεταναστών είτε με αφαίρεση δικαιωμάτων από τους εργαζόμενους στην περίθαλψη και στην σύνταξη, στα βαρέα και ανθυγιεινά, είτε με την υιοθέτηση κατευθύνσεων από το έτερο φασιστικό κόμμα του κ. Καραντζαφέρη.

Όσο θα πλησιάζει ο χρόνος των πρόωρων εκλογών, τόσο θα θέτει σε εφαρμογή σχέδια Συνταγματικής εκτροπής, βάζοντας νεαρούς "καθηγητές" του Συνταγματικού δικαίου να ερμηνεύσουν το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το ζήτημα της μη εκλογής Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και της συνάφειας του, με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

Όσο θα πλησιάζουν οι πρόωρες εκλογές τόσο πιο αυταρχική και τρομοκρατική θα παρουσιάζεται η Κυβερνητική πολιτική, και θα εκτρέπεται σε φασιστοειδής μεθόδους.

Αλλά στο τελευταίο δράμα, μιας πλήρους φασιστικής νοοτροπίας επιχείρηση, της «κραταιάς» αστυνομίας και του κ. Δένδια, που εξελίχθηκε για να βουλώσει κάποια στόματα της ακροδεξιάςο του Νομού Αχαίας, αλλά και για να «επενδύσει» σε μελλοντικούς ψήφους από τους Πατρινούς, για τους οποίους διατηρώ τα χειρότερα αισθήματα, θέση δεν πήρε ούτε ο πολλά διατεινόμενος ως επερχόμενος Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου, ούτε το ΠΑΣΟΚ ως ντε και καλά «Σοσιαλιστικό» κόμμα.

Μπορεί λοιπόν να επιθυμεί η πλειοψηφία ή άντε το μισό του εκλογικού σώματος, πρόωρες εκλογές για να ξεκουμπιστεί η Φασιστική Κυβέρνηση, εμείς όμως δεν μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι ούτε να αφηνόμαστε στην τύχη του εκλογικού αποτελέσματος και στις "τομές" που είναι "έτοιμος" ο κ. Παπανδρέου να κάνει, γιατί με ανυσηχεί το όνειρο.
Και με τα όνειρα το πρόβλημα έγκειται στην ερμηνεία τους και όχι στην τρομοκρατία που ασκούν στο υποσυνείδητο.

Όπως δεν μπορούμε να δεχόμαστε χλιαρές δηλώσεις Αριστερών κομμάτων ούτε και να καθόμαστε επί του καναπέως ασκώντας «υψηλή» κριτική.

Αλήθεια που είναι οι αντιδράσεις των ΜΚΟ και των Κινημάτων που δρουν στο όνομα του Λαού και των δικαιωμάτων των μεταναστών;

Θα περιμένω να δω τις αντιδράσεις και το «χρώμα» αλλά και το «ύφος» των αντιδρώντων, μιας και ζούμε στην Χώρα του «σιγά μην βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα του».

ΑΣΜΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ

Το καλοκαιράκι
Στα μπαρ, στην ακρογιαλιά
Με το τσιγαράκι
Να το καπνίζω κρυφά

Ο Αβραμοπουλος δίπλα
Να καιροφυλαχτεί
Και εγώ να κάνω ντρίπλα
Για να μην με δει

Πίνω μια μαργαρίτα
Και μια «σνιφα» κρυφά
Φτιάχνω κεφάλι
Κι όλα τα βλέπω διπλά

Εγώ και εσύ
Εσύ και εγώ
Σας κάνω πάσα τον Αβραμό

Παίρνω το κορίτσι
Πάω στην αμμουδιά
Κυλιόμαστε στην άμμο
Κι όλα παν καλά

.Εγώ και εσύ
Εσύ και εγώ
Μες το ντουμάνι από καπνό.

Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ

ΟΤΑΝ ΧΑΡΜΑΝΙΑΖΕΙ Ο ΛΟΥΛΑΣ
Ο ΑΒΡΑΜΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ !!!

ΚΟΙΤΑΞΕ, ΤΡΙΓΥΡΩ ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ
ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΒΓΕΙ,
ΝΑ ΚΑΠΝΙΣΟΥΝ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΑΚΙ
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΟΨΕΣ ΜΕΣ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ

( μαγαζάτορας)
ΓΑΜΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ
ΘΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ
ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΑΣΩ ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ.

ΑΛΙ, ΑΛΙ ΚΑΙ ΤΡΙΣ ΑΛΙ
ΝΑ ΣΤΑ ΔΩΣΩ ΤΣΙΓΑΡΙΛΙ
ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΤΕΚΕ ΝΑ ΞΕΧΑΡΜΑΝΙΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΡΘΕΙΣ ΜΕΤΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.

(Υπάλληλος χαρμανιασμένος)
ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΜΑΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΨΑ ΣΤΑ ΣΩΘΙΚΑ
ΚΑΙ ΑΠ’ ΤΣΙΓΑΡΟ ΧΑΡΜΑΝΙ
ΠΩΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΒΡΕ ΑΛΑΝΙ;

Ο ΛΟΥΛΑΣ & Ο ΑΒΡΑΜΟ

ΠΑΓΩΣΕ
Η
ΤΣΙΜΙΝΙΕΡΑ

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ …. ΤΑ ΠΟΥΡΑ, ΠΑΝΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ….

ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΑ, ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ …..
ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΑΠΟ ΚΑΜΙΟΝΙΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙΑ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΓΚΕΛΑ ΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ…

ΑΒΡΑΜΟ ΠΆΡΕ ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ
ΕΓΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ
ΣΤΟΥ ΝΤΟΥΜΑΝΙ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ.

… ΚΑΙ ΦΟΥΜΑ – ΦΟΥΜΑ ΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΙ ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ,
ΣΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟ ΤΟ ΤΕΚΕΔΑΚΙ…

Και ο Νόμος είναι Νόμος.

χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι τώρα ...

χουρρρρρ, χουρρρρρ.... τραμ, τραμ καρα τα τραμ ( πενιές του μπαγλαμά μεσ' τον τεκέ του Αβραμο)

ΑΛΑ ΤΙΣ ΜΟΡΤΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΝΙΕΣ ΣΟΥ ΤΙΣ ΖΟΡΙΚΕΣ.

ΑΜΑΝ ΡΕ ΣΤΡΑΤΟ ΜΕ ΦΛΟΜΩΣΕΣ ΣΤΟ ΚΑΠΙΝΟ ΜΩΡ' ΑΔΕΡΦΑΚΙ ΜΟΥ..

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΑΒΡΑΜΟ, ΠΑΘΗΤΙΚΙΑ ΕΙΣΑΙ;

ΒΑΛΕ ΜΑΣΚΑ ΜΩΡΗ ΝΟΣΟΚΟΜΑ......

ΠΑΓΑΙΝΕ ΚΑΙ ΠΛΥΣΟΥ ΜΩΡΗ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ....


( ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΒΡΑΜΟ, ΤΑ ΜΑΡΟΥΛΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ;)
ΑΠΟΞΗΡΑΜΈΝΟ ΜΑΡΟΥΛΑΚΙ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΑΝΙΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !!!!!!

........ 3) Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών αλλά και οποιαδήποτε άλλη Ανεξάρτητη Αρχή ούτε νομιμοποιείται ούτε δικαιούται να ελέγξει με οποιονδήποτε τρόπο, αμέσως ή εμμέσως, το εάν η περί άρσεως ή μη του απορρήτου απόφαση των οργάνων της Δικαιοσύνης είναι σύννομη ή όχι. Αυτό κρίνεται από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης. Ούτε όμως περαιτέρω η ρηθείσα Αρχή μπορεί να ελέγξει τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας για τη, σε κάθε περίπτωση, συμμόρφωσή τους προς τις αποφάσεις των οργάνων της Δικαιοσύνης. Εάν πράξει τούτο ενεργεί καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας της».

Η δικαιοδοσία των Ανεξάρτητων Αρχών δεν περιορίζεται, δεν περικόπτεται, δεν καθορίζεται, δεν υπόκεινται στις αντιλήψεις του κάθε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, γιατί ο ρόλος τους και η δικαιοδοσία τους ξεπερνούν και τον Εισαγγελέα, ο οποίος είναι και αυτός ελεγχόμενος, κ. Σανιδά.

Ο θρασύδηλος Υπουργός Δικαιοσύνης και η Φασιστικη Κυβέρνηση Καραμανλή, δεν μπορεί να φυμώνει τις Ανεξάρτητες Αρχές, που υπάρχουν για να προστατεύεται ο Πολίτης - Θύμα απο την Κρατική αυθαιρεσία.

Οι πράξεις σας κ. Σανιδά συνιστούν ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ.

Η όλη σου συμπεριφορά στην συγκάλυψη των σκανδάλων των αφεντικών σου που δυναστεύουν αυτόν τον τόπο, ως δήθεν Κυβερνώντας τον, δεν σου επιτρέπει να γνωματεύσεις κρυφά ή δημόσια θέσεις και προτροπές που καταπατούν δικαιώματα Πολιτών και χρηστών του διαδικτύου

Εκ των πραγμάτων καμία απήχηση επί της πράγμασι δεν έχει η εξαγγελία σου ούτε συγκινεί κανέναν η προσπάθεια φίμωσης του διαδικτύου

Καλή σύνταξη, αν και στην θέση της Αντιπολίτευσης θα ξεκινούσα όλες εκείνες τις διαδικασίες για να απολάμβανες τον συντάξιμο βίο σου από την έπαυλη του Κορυδαλλού !

Εγώ γράφω επώνυμα και σε προσκαλώ στην σελίδα μου για ανταλλαγή απόψεων και .... πληροφόρησης.

Να ένα θέμα επίκαιρο, που σχετίζεται με τις κατ' έθιμο πυρκαγιές των δασών μας κάθε καλοκαίρι.

Πόσο ικανοποιημένος και "Νόμιμος" αισθάνεται κάποιος Πολίτης που του χαρίστηκε η Υπηρεσία Δασών και το Κράτος, που του αποχαρακτήρισε δασική έκταση , για να έχει το οικόπεδό του θέα το πέλαγος και σκιά απο δένδρα που δεν φύτεψε ποτέ.....

Δεν σε βλέπω να έχεις καμιά πρεμούρα να βγάλεις νότα για αυτές τις χαροποιητικές προσφορές του Κράτους προς τους ολίγους και εκλεκτούς !!!!

Όμως έχεις πρεμούρα να φιμώσεις την κριτική που ασκείται σε βάρος των αφεντικών που ευδοκίμως υπηρετείς !!!

ΔΕΝΔΙΑ μετά την κουκούλα βγάλε ένα ιδιώνυμο και για τους bloggers.

Ο υπαλληλάκος σου έκανε ότι του ζήτησες ! Τώρα η σειρά σου.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ προς τον ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΏΝ κ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

κ. Υπουργέ,


Θα έχω άδικο να σου καταλογίσω δημόσια την ιδιότητα του ανθρώπου που εξαπατά πολιτικά και ωφελείται προσωπικά (ως στέλεχος της Κυβέρνησης), παράγοντας επιπλέον όφελος για το κόμμα του χρησιμοποιώντας άνομα και ανήθικα μέσα, όταν τα οικονομικά μέτρα της ανάλγητης και ατελέσφορης οικονομικής στρατηγικής της Κυβέρνησης που υπηρετείς, των συμφερόντων που εκπροσωπείς, δεν τα κοινοποίησες πριν τις Ευρωεκλογές;
Πως θα χαρακτήριζες εσύ αυτόν τον Πολιτικό; Ως Πολιτικό ....

Θα έχω άδικο να σε κατηγορήσω δημόσια ως εγκάθετο οικονομικών συμφερόντων και υπηρέτη των πολυεθνικών και της ολιγαρχίας, όταν μια καθ' όλα ομολογημένη οικονομική πολιτική νεοφιλελευθερισμού απέτυχε παγκόσμια, δημιουργώντας παγκόσμια Κοινωνική και Οικονομική κρίση και εσύ και η Κυβέρνησή σου, αθεράπευτα υποστηρικτές σε κάθε τι που δημιουργεί πλούτο επί πτωμάτων, συνεχίζετε να την στηρίζετε και να σφετερίζεστε της εξουσία του Λαού ( το εκλογικό αποτέλεσμα σας καθιστά μειοψηφία) για να παράγεται έργο που ωφελεί τους λίγους και εκλεκτούς εξουσιαστές και δυνάστες αυτού του τόπου;
Άλλωστε έχεις δημόσια ομολογήσει τις προθέσεις σου και τον προστατευτισμό σου υπέρ των Τραπεζών και της ολιγαρχίας.

Στα φορομπηχτικά σου μέτρα προσωπικά θα σου απαντήσω ότι δεν πρόκειται τίποτα να πάρεις από εμένα.

θα καταργήσω την κινητή τηλεφωνία,
θα ακινητοποιήσω το αυτοκίνητό μου,
θα γράψω στα παλιά μου παπούτσια τον φόρο για τους ημιϋπαιθρίους,( το έχω ήδη πληρώσει δηλώνοντας οχι την αντικειμενική αξία του ακινήτου μου αλλά μια ανώτερη εμπορική),
Μέχρι να πέσει η Φασιστική σας Κυβέρνηση δεν θα ξαναυποβάλω φορολογική δήλωση


Θα ήταν πολυτέλεια να σου ζητήσω να παραιτηθείς εσύ και η Κυβέρνηση Καραμανλή, αφού βρίσκεσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία εναντίον της πατρίδας σου και του Ελληνικού Λαού.
Οι απαιτήσεις της Ε. Ε. δεν αποτελούν μέτρα ούτε υπέρ του Ελληνικού λαού, ούτε μέτρα υπέρ του εγχώριου Κεφαλαίου. Είναι μέτρα πτώχευση του οικογενειακού προϋπολογισμού, της ζήτησης, των παραγόμενων Ελληνικών προϊόντων και της ενεργητικής παρουσίας των Ελληνικών επιχειρήσεων.

Ως θύτης πρέπει να γνωρίζεις πως δεν απέχεις και πολύ από το θύμα.

Γρήγορα, πολύ γρήγορα θα σας ξεκουμπίσουμε από την Κυβερνητική εξουσία.
Προφανώς αυτό που σας ενδιαφέρει δεν είναι αν θα ξεκουμπιστείτε, αλλά αν προλαβαίνετε να καταστρέψετε την Χώρα στον χρόνο που σας απομένει.

Αυτό είναι και το στοίχημα.


Κάτι τελευταίο:
Γιατί δεν μειώνεις την Βουλευτική σου αποζημίωση;

Γιατί δεν αποποιείσαι τον Υπουργικό σου μισθό;

Γιατί για μας η κρίση και τα δεινά της κρίσης, και για σένα η χλιδή;

Δέχεσαι να ανταλλάξουμε τον μισθό μας;

Εσύ θα μου δώσεις την βουλευτική σου αποζημίωση και εγώ τα 1500 ευρώ το μήνα.

Έχεις τα κότσια εσύ που τόσο ανάλγητα παίρνεις αποφάσεις για μας, να υποστείς τις συνέπειες και το κόστος των αποφάσεών σου;

-- Βαγγέλης Κωνσταντίνου
vkonstantinou.blogspot.com

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Ξεδιάντροποι , αποτυχημένοι μπακάλιδες, λαμόγια, φασίστες,πολιτικοί τσαρλατάνοι, κανένα μέτρο φορομπηχτικό δεν σας σώζει. Γρήγορα, πολύ γρήγορα θα ξεκουμπιστείτε από την Κυβέρνηση.

---------

Απέναντι στα φορομπηχτικά μέτρα της Κυβέρνησης να κάνουμε μποϊκοτάζ. Να μην εισπράξουν.

Κανείς να μην καταβάλει ούτε σέντς για τους ημιυπαίθριους.

Να σταματήσουμε την πληθωριστική χρήση των κινητών τηλεφώνων, να καταργήσουμε τις πολλές συνδέσεις και τα καρτοκινητά. Δραστική περικοπή των προπληρωμένων χρόνων κινητής τηλεφωνίας.

Να σταματήσουμε την συχνή χρήση αυτοκινήτου, να αυξήσουμε τις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και να ακυρώσουμε τα ταξίδια και να περιορίσουμε τις διακοπές του καλοκαιριού.

Να μειώσουμε σε αφάνταστο βαθμός τον εσωτερικό τουρισμό και να ακυρώσουμε κρατήσεις σε νησιά και εξωτερικό.

Να σταματήσουμε τις πολλές εξόδους σε παραλιακά μπάρ και ταξιδάκια στην Μύκονο και όπου μπορεί η Κυβέρνηση να ισχυρίζεται, ότι έχουμε λεφτά και αντέχουμε την κρίση.

Μειώστε τις καταθέσεις και καθυστερήστε στο έπακρο την αποπληρωμή πιστωτικών καρτών.

Μην χρησιμοποιείται πλαστικό χρήμα. Καταργήστε τις πιστωτικές κάρτες.

Μειώστε στα απολύτως απαραίτητα τις δαπάνες διαβίωσης και εγκαταλείψατε τις Ταβέρνες τα Σαββατοκύριακα.

Καταθέστε τις πινακίδες κυκλοφορίας στα αυτοκίνητα πάνω από 2000 κ.

Ακυρώστε αγορές πλαστών αναγκών που σας πείθουν ότι δήθεν χρειάζεστε, οι διαφημίσεις.


Να οδηγήσουμε την αγορά σε ασφυξία για να υποχρεωθεί η ανάλγητη φασιστική κυβέρνηση Καραμανλή, να πάρει πίσω τα φορομπηχτικά μέτρα.

Το καταναλωτικό πρότυπο που μας πλασάρουν δεν αξίζει, δεν δίνει νόημα στην ζωή μας, δεν μας λύνει προβλήματα, δεν μας αφορά.
Ανάγκες που δεν υπάρχουν προπαγανδίζονται για να μας προμηθεύουν άχρηστα προϊόντα, άχρηστες ανάγκες, άχρηστη ζωή.

Πέστε ΌΧΙ στον καταναλωτισμό,ΌΧΙ στο τρόπο ζωής που αυτοί επιλέγουν για μας!

Την 1η Ιουλίου η Ελλάδα σβήνει το τσιγάρο

Αμ δε!
Από την 1η Ιουλίου, η παραοικονομία στα είδη καπνού αυξάνει με ταχύτητα μερικών 10δων χιλιομέτρων.

Σιγά μην τους πήρε ο πόνος για την υγεία των ανθρώπων.
Η μόλυνση του περιβάλλοντος και η Ελλάδα που τρέχει πρώτη από όλους τους Ευρωπαίους να αυξήσει τα μεγέθη μόλυνσης του Περιβάλλοντος, είναι το βασικό αίτιο των πολλών ασθενειών και των θανάτων.
Έχουμε όμως βρει το εύκολο "θύμα", το τσιγάρο και πάνω του εξαγνίζουμε ό0λες τις αμαρτίες μας.

Δεν είδα τα ποινικά και οικονομικά μέτρα για όσους μολύνουν τα υδάτινα αποθέματα.
Δεν είδα τα εργαστήρια και τις μελέτες που να έχουν ανακοινωθεί σε παγκόσμια συνέδρια για την ευθύνη και σε τι ποσοστό αυτή εδράζεται στο τσιγάρο, ώστε να δικαιολογείται η εκστρατεία εναντίον του.
Δεν είδα πως αντιλαμβάνονται την καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της πλειοψηφίας, όταν τα δικαιώματα της μειοψηφίας χρίζονται ιερά και όσια.
Δεν είδα να παίρνει ένας εργαζόμενος σύνταξη λόγω ανθυγιεινής εργασίας που του επέφερε βλάβη στη υγεία του, ή η βλάβη προήλθε από το κάπνισμα
Οι συντάξει τέτοιων περιπτώσεων χαρακτηρίζονται συντάξεις λόγω κοινής νόσου.

Άντε στο διάολο ρε !

Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι πως θα εξαπατήσετε τον Λαό και πως θα δικαιολογήσετε επιπλέον έσοδα για την οικονομική καταστροφή που έχετε προκαλέσει!
Στο όνομα του δήθεν ενδιαφέροντός σας για την υγεία του Λαού και των εσόδων του Κράτους όπου σας παίρνει πουλάτε τσαμπουκά.

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΛΑΒΑΝΟΥ, ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ.

Αλαβάνος : «υποβάλλω την παραίτησή μου από βουλευτής και πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ»

Ο συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Θεωνάς ανέφερε επί λέξει ότι «ο πρόεδρος στη σημερινή συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τις εκτιμήσεις του για το εκλογικό αποτέλεσμα και εξέφρασε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα. Με ομόφωνη απόφαση των παρόντων μελών της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ (έλειπαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΝ), δεν έγινε αποδεκτή η παραίτηση του Αλέκου Αλαβάνου και η παρούσα συζήτηση θα συνεχιστεί σε νέα συνεδρίαση τη Δευτέρα».

------*-------

Η επιλογή του Α Αλαβάνου να "εγκαταλείψει" το πλοίο πριν βρει στην ξέρα, ομολογεί τις λανθασμένες αλλά και υστερόβουλες πρόσφατες επιλογές του, όχι για το διαρχικό σύστημα στην ηγεσία του ΣΥΝ, αλλά της επιλογής του Προσώπου, που από τον ίδιο έγινε, χωρίς ποτέ να ερωτηθεί η τάση που ανήκει, το Αριστερό Ρεύμα. Ταυτόχρονα όμως προβάλλεται και ο προστατευτισμός προς το Πρόσωπο της επιλογής του, παρ' ότι γνωρίζει πλέον ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του.

Σήμερα, μετά την διαχείριση της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης, ο Αλέκος καταλαβαίνει περισσότερο από το οποιοδήποτε πόσο λανθασμένη ήταν η επιλογή του αλλά και το πόσο κακό έκανε και στον ΣΥΝ αλλά και στην Τάση από την οποία προέρχεται.

Το δαχτυλίδι διαδοχής έχει ένα ρίσκο και το αποτέλεσμα βεβαιώνει το κόστος των προσωποπαγών και υστερόβουλων επιλογών.

Ο Αλαβάνος θεωρούσε φαίνεται, πως ο Τσίπρας αφ' ενός ήταν του χεριού του και απολύτως από αυτόν εξαρτώμενος και αφ' εταίρου, μπορούσε να ελέγχει το Αριστερό Ρεύμα, αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ να διαιωνίζει ένα προστατευτισμό, από τον κίνδυνο "αλλοίωσης" του εξ αιτίας της δράσης και της πολιτικής των "αντιπάλων" τους, της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ.

Οι Λαφαζάνης και Δραγασάκης, της ίδιας Τάσης, απλά δεν ήταν διαχειρίσιμοι και επομένως βρίσκοντας εκτός οπτικού πεδίου Αλαβάνου για την "αρχηγία" στο ΣΥΝ και το Αριστερό Ρεύμα.

Αυτή η επιλογή του και το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής του, φάνηκε στην εκπαραθύρωση του Παπαδημούλη από την πρώτη θέση στην βάση της "Δημοκρατικής διαδικασίας" εκλογής από όλα τα μέλη του ΣΥΝ στην συγκρότηση του ψηφοδελτίου.

Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, τρομοκρατήθηκε από το αποτέλεσμα της κοντόφθαλμης και υστερόβουλης επιλογής του, τόσο για τον Τσίπρα και για την συμπεριφορά του Αριστερού Ρεύματος όσο και για τον κίνδυνο διαφθοράς της εξουσίας, που δημιουργεί σύμφυτες δράσεις στην οικοδόμηση μιας πολυκατοικίας με ένα διαμέρισμα και πολλά υπόγεια.

Οι Ευρωεκλογές αποτελούν και ειδικά το αποτέλεσμα, μια μοναδική ευκαιρία, να ξανασυζητηθεί τόσο το μέλλον ( αν υπάρχει) του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και να αποσαφηνισθεί ο όρος -πολιτικός, οικονομικός, κοινωνικός- της Αριστεράς.

Γιατί άλλο εννοεί ο Θεωνάς, Αριστερά, άλλο εννοούν Αριστερά οι Σοσιαλιστές, άλλο ο Τσίπρας και το Αριστερό Ρεύμα, άλλο ο Μπανιάς, άλλο ο κάθε ανένταχτος, άλλο η Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ.

Ενώ λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα, ο Αλαβάνος παίρνει το πρώτο αεροπλάνο και την κάνει. Αποποιείται των ευθυνών του, αποποιείται των πράξεών του για το σημερινό αποτέλεσμα και της εκλογικής πτώσης του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ, δεν συζητά ούτε δρομολογεί αυτοβούλως διαδικασία συζήτησης, αλλά παραιτείτε από όλα και όλους, προφανώς πιστεύοντας πως οι ευθύνες άλλους θα αγγίξουν.

Ουσιαστικά δεν αντέχει την κριτική επί των πρωτοβουλιών, των πράξεών και των επιλογών του και αυτό που τον φοβίζει περισσότερο είναι ο Καθρέπτης του!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, ΔΕΝ ΕΛΗΦΘΗ;

Προδιαγεγραμμένο Έγκλημα ή Τιμωρία του παρόντος ή του παρελθόντος, μέλει να εξελιχθεί η στάση της ηγεσίας του Αριστερού Ρεύματος, στην επιλογή του να παραμείνει βαθιά ανταγωνιστικό προς τον Περισσό, ώστε να μην απολέσει το πλεονέκτημα ( κατ' εμε μειονέκτημα) σχετικά με τις επιλογές τους και την "ανεξάρτητη" πορεία κόντρα στις αποφάσεις της ΚΕ του ΚΚΕ .

Είναι φανερό, ότι ως ρεύμα μέσα στο ΚΚΕ δεν μπόρεσαν να πείσουν για την ορθότητα της ερμηνείας της σημερινής πραγματικότητας και επομένως στην βαθιά αλλαγή των προταγμάτων και της φιλοσοφίας του, σε σχέση με ό,τι παλαιολιθικό και ξύλινο συνεχίζει να εμψυχώνει τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ.

Είναι επίσης φανερό, ότι προσεγγίζονται τα πράγματα μέσα από την σκοπιά της απόδειξης ότι ήταν αλάνθαστη ή αλήθεια τους και επομένως πρέπει να αποδείξουν με κάθε τίμημα το αλάνθαστο των πράξεών τους, ώστε να αναγνωριστούν ως μια "ευκαιρία" που πήγε χαμένη, ως ένα ακόμα "λάθος" της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Γι' αυτό και η πολιτική τους είναι σύμφυτος με τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ, διεργασίες συνεταιριστικής γκρούπας, που όμως όσο πλησιάζει προς τον λόγο και τα προτάγματα αλλά και την φιλοσοφία ΚΚΕ, το Αριστερό Ρεύμα, τόσο θα χάνει και ο ΣΥΝ αλλά και θα αυτοδιαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Γκρούπες που επί της ουσίας αποτελούν το αποτέλεσμα της "διάσπασης του ατόμου", ποτέ δεν δέχθηκα την ορθότητα των αντιλήψεων, του λόγου και της φιλοσοφίας του ΚΚΕ, ποτέ δεν αναγνώρισαν της Μαρξιστική - Λενινιστική του προσήλωση, ούτε την βάση της πολιτικής του δράσης.
Επομένως, όσο το Αριστερό Ρεύμα παραπλέει του ΚΚΕ με συγκλίνουσα συμπεριφορά τόσο θα χάνει και από τις "Κομμουνιστικές" συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα κουτοπόνηρα συνταυτίζεται μαζί τους, αλλά και απο τις άλλες που έχουν αντίθετη φιλοσοφική ιδρυτική βάση.

Δεν είναι τυχαία η κριτική που ασκήθηκε για την δεύτερη του Ευρωψηφοδελτίου, και των θέσεων της ( Θέσεων της Συνιστώσας από την οποία προέρχεται) όταν η αστεία δικαιολογία Αλαβάνου, χαρακτήριζε ή καλλίτερα αποκάλυπτε την διγλωσσία και ταυτόχρονα την ατολμία της ηγεσίας του ΣΥΝ.

Το ζήτημα όμως, είναι πως ο Λαός, που επένδυσε στον ΣΥΡΙΖΑ, που επένδυσε ιδεολογικά και πολιτικά σε μια διαφορετική Αριστερά, ή την έκανε στις παραλίες ή το χειρότερο επανεντάχθηκε στον δικομματισμό.

Αυτό το χρεώνεται η ηγεσία του ΣΥΝ, αυτό το χρεώνεται το Αριστερό Ρεύμα. Κάθε τοποθέτηση του στυλ : «Η αναφορά του Φ. Κουβέλη στην κοινωνική Αριστερά μου θύμισε όταν κάποτε η Μαρία Δαμανάκη είχε πει ότι εγώ δίνω αναφορά όχι στο κόμμα αλλά στους ψηφοφόρους μας…», όσο προβοκατόρικη κι αν είναι, το μόνο που κάνει είναι να τονίζει με πολλαπλούς τρόπους ότι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ είναι προδιαγεγραμμένο.
Προδιαγεγραμμένο, είτε ως συνειδητό έγκλημα, είτε ως τιμωρία.

Αν το Αριστερό Ρεύμα προσπαθεί δια της τεθλασμένης να επανενταχθεί ως ισότιμος εταίρος στην παλιά του βάση για την δημιουργία της "μεγάλης Αριστεράς", εμμένοντας στην ορθότητα των επιλογών του και επιθυμώντας την αναγνώρισή του από τον Περισσό, εμείς οι υπόλοιποι, εμείς που συνταχθήκαμε ως μια μηχανική ή πολιτική δρώσα δύναμη εκτόξευσης των δημοσκοπικών ποσοστών αποδοχής και που σκιαγραφήσαμε μια προοπτική Τρίτου Πόλου, εμείς δεν φταίμε σε τίποτα να πληρώνουμε με αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο τις επιλογές Τσίπρα - Αλαβάνου και των συν αυτών.

Η ήττα στις Ευρωεκλογές, είναι ήττα Τσίπρα - Αλαβάνου, είναι ήττα Αριστερού Ρεύματος, είναι ήττα γκρουπαρισμένων μοναδικών κομμουνιστικών συνειδήσεων και πολιτικής ερμηνευτικής ορθότητας του Μαρξισμού - Λενινισμού, αλλά εξελίχθηκε και σε ήττα ενός κομματιού του Λαού που είδε να γκρεμίζεται το όνειρο πριν ακόμη αρχίσει να κτίζεται.

Αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, αν εμείνετε στην ίδια φιλοσοφία αντιλήψεων, αν σας ικανοποιεί ο ωκεανός του μικρόκοσμου σας, τότε στις Βουλευτικές εκλογές μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψάχνει μέχρι τελευταία στιγμή να δει αν θα ξαναδεί τα βουλευτικά έδρανα.

Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου για συναπόφαση πάνω στην Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, στα ζητήματα συνεργασιών και στρατηγικών συμμαχιών.
Προφανώς μπαίνει ζήτημα Συνεδρίου και για τον ΣΥΝ.
Προφανώς κάθε ανένταχτος Αριστερός που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ έχει και λόγο αλλά και στον λόγο του υπάρχει αντίλογος.

Τον αντίλογο ψάχνω, αλλά και το σεβασμό προς τον Λόγο, από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΣΚΟΥΠΑ και το ΑΝΘΡΩΠΟΜΑΖΩΜΑ των ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Μια αφορμή περίμεναν για να εξάγουν την φασιστική τους γουρουνίλα και τα κατάφεραν !
'Ένας ανόητος Πρωθυπουργός και ένας απαίδευτος Καθηγητής Πανεπιστημίου που το παίζει Υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, με πλαγιοκόπτη της δύναμης της ΝΔ, το Φασίστα Καραντζαφέρη, αποφάσισαν ότι έφτασε η ώρα να επιδείξουν με σφρίγος και δημοκρατικό έλλειμμα, την υπεροχή τους στους Μετανάστες, που η πολιτική τους ως εκλαϊκευμένη δράση των αντιλήψεων και αποφάσεων του "Λαϊκού Κόμματος" στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τούς έμπασε ως ευτελές ανθρώπινο προϊόν στην μηχανή εκμετάλλευσης του Κεφαλαίου, που είχε στόχο να αποσαθρώσει τα δικαιώματα και τις εργασιακές σχέσεις των Ευρωπαίων Εργαζομένων.

Σήμερα, κάτω από το βάρος των 4,3 % της διαφοράς τους από το ΠΑΣΟΚ και της διαπίστωσης ότι οι δυνάμεις τους που ψήφισαν το αρχιλαμόγιο της Πολιτικής προέρχονται από τις περιοχές που έχουν κατακλείσει οι μετανάστες, αποφάσισαν να ανοίξουν τα αυτιά τους στις φασιστικές σειρήνες του κόμματος του ΛΑΟΣ και να ...... εκδράμουν με σκούπα και φαράσι.

Εκείνο που μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί περίτρανα, είναι το γεγονός πλέον, ότι η Φασιστική ιδεολογία δεν βρίσκεται εκτός Νέας Δημοκρατίας, συγκατοικεί στην ίδια πολυκατοικία με τα δεκανίκι της, το ΛΑΟΣ και ο Πρωθυπουργός αλλά και όλα τα στελέχη της Κυβέρνησής του περιφέρονται ως εκτελεστικά όργανα των φασιστικών προτροπών του κ. Καραντζαφέρη.

Για το θέμα των μεταναστών, ούτε το ΠΑΣΟΚ έχει σαφή θέση ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρει τι να πει μετά το στραπάτσο των Ευρωεκλογών, ούτε το ΚΚΕ παίρνει σαφή θέση, αλλά όλοι τους κινούνται εντός των "ανθρωπιστικών" τειχών.

Οι Μετανάστες και η Μετανάστευση είναι οικονομικό μέγεθος που διαμορφώνει άλλοτε όρους ανάπτυξης της Υπανάπτυξης των οικονομιών και άλλοτε ανάπτυξη της Ανάπτυξης.

Με απόλυτη σαφήνεια αλλά και παγκόσμια δέσμευση στα πλαίσια του ΟΗΕ, όλα τα Κράτη - Μέλη, έχουν αποδεχτεί ότι πρέπει να εισφέρουν οικονομικά στην ανάπτυξη των φτωχών Χωρών.

Αλλά αυτή η γενική δέσμευση και υποχρέωση των Κρατών - Μελών του ΟΗΕ, ανάλογα των Κυβερνήσεων τους και αντίστοιχα, ανάλογα των αναγκών των οικονομιών τους, εκλαϊκεύουν την συναπόφαση αυτή, είτε με βίαιες επενδύσεις τύπου ΙΡΑΚ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΆΝ, ΒΑΛΚΑΝΙΑ κλπ, είτε με αμθρωπομάζωμα, ως κύματα μεταναστών στις Χώρες τους τόσο για εξαθλιωμένη εργατική δύναμη, όσο και για να υποχρεώσουν σε συντριπτική ήττα, τα κινήματα των οργανωμένων εργατών. Παράλληλα για να επιβάλλουν οικονομικές ρήτρες υποσκελισμού των ανταγωνιστών τους ή να προκαλέσουν γενικευμένη αστάθεια στις οικονομίες των ανταγωνιστών τους - Κρατών.

Μετανάστες δεν είχε ανάγκη η Ελλάδα, δεν είχε ανάγκη η Ευρώπη ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ να πραγματοποιηθούν σοβαρές βιομηχανικές, αγροτικές και υποδομών επενδύσεις ανάπτυξης, των οικονομιών των χωρών προέλευσης των Μεταναστών.

Αυτή η ανάγκη υπάρχει και αυτή πρέπει να αποδειχτεί ως Πολιτική πρόταση εξόδου από την κρίση και εξάλειψη της φτώχειας των Τρίτων Χωρών.

Αλλά μια τέτοια ΠΡΟΤΑΣΗ πρέπει να αναδειχτεί από μια Νέα Αριστερά, που σε αυτήν μέχρι σήμερα δεν χωράει ούτε η Σοσιαλδημοκρατία, ούτε τα παραδοσιακά Κομμουνιστικά Κόμματα ούτε κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η Νέα Αριστερά, θα προέλθει μόνο μετά από μια επαναστατική διαδικασία αναδιοργάνωσης των Κοινωνιών στο επίπεδο της Οργανωμένης σε Δήμο, Κοινωνία.

Αυτή η Νέα Αριστερά δεν θα είναι η Αριστερά των κινημάτων, της Οικολογίας, της Ανάπτυξης, του Ατόμου. Θα είναι η ίδια η Κοινωνία ως Κίνημα, ως Πολιτική Δύναμη, ως Οικολογική Δύναμη, ως Δύναμη Ειρήνης και Ανάπτυξης.

Θα είναι η Κοινωνία που θα έχει καταργήσει την δουλεία του κορπορατισμού και την δουλεία του Κεφαλαίου που υποχρεώνει τις κοινωνίες σε εκμεταλλεύσιμο οικονομικό προϊόν.

Όσο για την Σημερινή Αριστερά, ας αναρωτηθούν οι ηγέτες της αν Υπάρχει και πως Υπάρχει.
Αν χρειάζεται και γιατί αλλά και σε τι χρειάζεται !!!

Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά πρέπει να εργαστούμε, να πονέσουμε, να δημιουργήσουμε, να συγκρουστούμε.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά που θα διαλύσει τις γκρούπες, τα σχήματα "καθαρότητας και ταξικού προσανατολισμού", τις φράξιες.
Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, που θα οικοδομήσει τις αναγκαίες θεωρίες του σήμερα, που θα επεξεργαστεί μέσα στην Κοινωνία τις νέες πραγματικότητες, που θα διεκδικήσει καινούργια μοντέλα ανάπτυξης.

Γι' αυτήν την Νέα Αριστερά, ποια Αριστερά ποιανής Κοινωνίας και για ποια Κοινωνία μπορεί να βάλει στο κέντρο των αναζητήσεων και της δράση της την υπεροχή της Κοινωνίας απέναντι στον ατομισμό, το Κράτος και την σημερινή Οργάνωση;

Ποια Αριστερά θα παλέψει για την δημιουργία του καινούργιου; Για την θεσμοθέτηση της Κοινωνίας σε συνδιαχειριστή των εξουσιών με το Κράτος;

Ποια Αριστερά θα αναλάβει το ρίσκο της αντιστράτευσης με τα "Κινήματα" που λειτουργούν, που δραστηριοποιούνται, που εκπροσωπούν την Κοινωνία, χωρίς η ίδια η Κοινωνία να τους το έχει ζητήσει, να τους έχει προικοδοτήσει, να τους έχει προβάλει ως εκπροσώπους της;

Τι εννοούμε με τον όρο Κοινωνία;
Το σύνολο των ανθρώπων ή το μέσο των ανθρώπων στην άσκηση συλλογικής εξουσίας, συλλογικής ανάπτυξης, συλλογικής ευθύνης;

Σε όλα αυτά τα ζητήματα, τίποτα δεν έχει απαντηθεί.
Γιατί ίσως μια απάντηση θα έβαζε σε κίνδυνο την ίδια τους της υπόσταση, την ίδια τους την ύπαρξη, την εξ ονόματος της Κοινωνίας άσκηση εξουσίας πάνω στην Κοινωνία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στον αστερισμό την καθόδου.

Όταν η βασική πολιτική πλατφόρμα του λόγου και του έργου στον ΣΥΡΙΖΑ, απηχεί τις αγκυλώσεις και τις στρεβλώσεις του Αριστερού Ρεύματος , άλλα και ορισμένων σεχταριστικών συνιστωσών, όταν εν ονόματι της δημοκρατικής διαδικασίας αποκεφαλίζεται ο Παπαδημούλης για να πάρει την θέση του το Αριστερό Ρεύμα, όταν κάθε τι που δεν εντάσσεται στην μεγάλη ιδέα της της "Μίας Αριστερά με του ΚΚΕ" και κανέναν άλλον, που θεωρείται το λιγότερο ύποπτος, όταν η νεολαία γυρίζει την πλάτη στον ΣΥΡΙΖΑ και τρέχει στις παραλίες, τότε το σχεδόν 5% που απέχει χιλιόμετρα από το στόχο των τριών βουλευτών στο Ευρωκοινοβούλιο και τον Τρίτο Πόλο, φαντάζει σωσίβιο για τον Τσίπρα και τα "Ρεύματα" που τον στηρίζουν.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ολοκληρώνεται σε ένα κόμμα, σε μια Πολιτική Παράταξη που έχει καταστατικό και διαδικασίες, που δεν μπορεί να έχει Πρόεδρο, Εκτελεστική Γραμματεία, όργανα και οργανώσεις, αλλά και μέλη ισότιμα μεταξύ τους και όχι τον ΣΥΝ να επικρέμαται των αποφάσεων και της δράσης του, τότε πάλι καλά να λες που δεν πέσαμε και παρακάτω.

Όταν έστω και δημοκοπικά, ένα σημαντικό πλήθος πολιτών αποφασίζει να δείξει τον δρόμο και να εμπιστευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια τους ανάγκη, να επικρατήσει το Σοσιαλιστικό ρεύμα στην Κοινωνία ως μέσο ανάπτυξης, Πολιτικού Λόγου, Κοινωνικής ανασυγκρότησης, Εργασιακής και οικονομικής αναδιάρθρωσης, ως μέσον που θα δημιουργούσε ένα μέτωπο Σοσιαλιστικών και Σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων, που θα υποχρέωνε το ΠΑΣΟΚ στην αναζήτηση της Αριστερής του Συνείδησης, τότε επικράτησαν τα .... Ρεύματα - Συνιστώσες και η Κομμουνιστική συνείδηση, για να πάρουν τα μυαλά αέρα και ο Βερμπαλισμός να αποτελεί την επωδό της κάθε άρνησης για μια τέτοια προοπτική.

Όταν η κίνηση Αλαβάνου να υποδείξει από την μια, την ανωριμότητα του Τσίπρα ως Πολιτικός Αρχηγός, άλλα από την άλλη να του επιτρέψει τον τελευταίο λόγο στην κεντρική προεκλογική ομιλία, μια ανωριμότητα που δεν αντιστοιχίζεται με το επίπεδο Παπανδρέου, Καραμανλή, Παππαρήγα και Καρατζαφέρη σε ένα ντιμπέι, τότε το δαχτυλίδι της διαδοχής του στον ΣΥΝ, ήταν .... μπρούντζινο.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ στέλνει την νεολαία στην παραλία, γιατί η αποχή κατά κύριο λόγο επιβαρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αναρωτηθούμε το γιατί.

Γιατί στείλαμε την νεολαία στις παραλίες.

Γιατί δεν πείσαμε, γιατί δεν ήμασταν αυθεντικοί, γιατί φάνηκαν οι ασχήμιες μας κυρίως εντός του ΣΥΝ με τα αποφασίζουμε και διατάσσουμε του Αριστερού Ρεύματος, γιατί τα συντροφικά μαχαιρώματα έδωσαν και πήραν, γιατί δεν εγγυόμαστε ένα σίγουρο μέλλον ούτε και ένα σταθερό παρόν, γιατί, γιατί, γιατί....

Δεν αποτελεί δικαιολογία, παρ' ότι είναι βάσιμη και υπαρκτή, ότι σε περιόδους έντονης οικονομικής κρίσης, μισαλλόδοξα συνθήματα των φασιστικών κομμάτων έχουν περισσότερη απήχηση στις μάζες από όποια συνθήματα ή θέσεις προβάλει η Αριστερά.
Γιατί η Αριστερά στις περιόδους "ευφορίας" περιόδους ανάτασης των κινημάτων δεν έχει λόγο πολιτικής εμπιστοσύνης και αποδοχής που να εγγυάται μια σίγουρη οδό επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με τις κοινωνίες που εκφράζει ή που πρέπει να εκφράσει.

Επειδή υπάρχουν πολλά " όταν" και πολλά "γιατί" , οφείλουμε το λιγότερο να αναθεωρήσουμε τον λόγο και την πολιτική μας στάση.
Οφείλουμε να συζητήσουμε όλες τις πιθανές αιτίες του εκλογικού αποτελέσματος και ίσως χρειάζεται αναθεώρηση δεδομένων και αδιαπραγμάτευτων θέσεων.

Χρειαζόμαστε ένα έκτακτο Συνέδριο που θα επαναπροσδιορίσει την οργανωτική αυτοτέλεια, την Πολιτική και Ιδεολογική ταυτότητα, τα μέσα και την μεθοδολογία, τον στρατηγικό στόχο και την καθημερινή μας δράση.